Connect with us

Υγεία

Πόσο σημαντικό είναι το νερό;

Το νερό είναι εξ’ ίσου σημαντικό με το οξυγόνο για τη ζωή. Ο οργανισμός χρειάζεται νερό για κάθε λειτουργία του. Κάποιος μπορεί να επιβιώσει μέχρι 6 εβδομάδες χωρίς φαγητό. Όμως χωρίς νερό, η επιβίωση είναι δυνατή μόνο για μερικές μέρες το πολύ για μια εβδομάδα. Είναι ουσιώδες για τη ζωή αφού μεταφέρει θρεπτικές ουσίες στα όργανα και τους ιστούς που τις χρειάζονται. Διατηρεί επίσης τον όγκο του αίματος και βοηθά στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος.

Ποιος είναι ο ρόλος του νερού στον οργανισμό;

Το νερό μεταφέρει στους ιστούς τα θρεπτικά συστατικά που παίρνουμε από τα τρόφιμα και απομακρύνει τις άχρηστες ουσίες και τις τοξίνες. Μας βοηθά ακόμη στην πέψη της τροφής και συντελεί στη διατήρηση της φυσιολογικής θερμοκρασίας του σώματος.

Όταν πίνουμε άφθονο νερό, η επιδερμίδα μας διατηρεί την ελαστικότητά της και είναι πάντα ενυδατωμένη. Προλαβαίνουμε έτσι την αφυδάτωση, η οποία μπορεί να μας προκαλέσει κούραση, αδυναμία συγκέντρωσης και πονοκέφαλο, ενώ κρατάμε τον μεταβολισμό μας σε σταθερό ρυθμό.

Η σημασία του νερού για τον οργανισμό μπορεί να γίνει αντιληπτή, αν σκεφτούμε ότι ο άνθρωπος χωρίς τροφή μπορεί να ζήσει για αρκετές εβδομάδες, ενώ χωρίς νερό δεν ζει πάνω από 10 ημέρες. Ένα παιδί δεν ζει χωρίς νερό για περισσότερες από 5 μέρες.

Πόσο νερό την ημέρα πρέπει να πίνουμε; 

Δεν μπορούν να καθορισθούν επακριβώς οι ανάγκες του οργανισμού σε νερό, γιατί αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Πάντως η ελάχιστη ποσότητα νερού που θα πρέπει να λαμβάνεται καθημερινά είναι ένα λίτρο, αλλά σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να φθάνει μέχρι και 7-8 λίτρα.

Ο μηχανισμός της δίψας ενεργοποιείται στον οργανισμό, όταν το συνολικό νερό στο σώμα μας μειώνεται κατά 1%

Η ανάγκη λήψης νερού εκδηλώνεται με τη δίψα, αλλά σε αυξημένες απώλειες νερού από τον οργανισμό (έντονη μυϊκή εργασία, έντονη εφίδρωση) η ικανοποίηση του αισθήματος της δίψας δεν καλύπτει πλήρως τις ανάγκες οργανισμού σε νερό, παρά μόνο το ήμισυ. Εμπειρικά λέγεται ότι το ανθρώπινο σώμα πρέπει να λαμβάνει 1g νερού ανά kcal τροφής. Έτσι αν η τροφή κατά μέσο όρο δίνει 4kcal/g η ποσότητα του νερού που θα πρέπει να λαμβάνεται είναι τετραπλάσια από εκείνης της τροφής. Δηλαδή για κάποιον που καταναλώνει 2000 θερμίδες/ ημέρα το νέρο που χρειάζεται είναι περίπου 2 λίτρα.

Το συνολικό όμως νερό που συμμετέχει στις λειτουργίες του σώματος καθημερινά είναι πολύ μεγαλύτερο, αφού το νερό που εκκρίνεται στα διάφορα σημεία του σώματος επαναπορροφάται σε άλλα σημεία και δεν αποβάλλεται. Η συνολική ποσότητα νερού που συμμετέχει στη λειτουργία του σώματος είναι 5-15 λίτρα ημερήσια. Οι απώλειες νερού του σώματος, που είναι 1-7,5 lit, αναπληρώνονται με τη λήψη νερού, ενώ η επαναρρόφηση του νερού που γίνεται από τον οργανισμό είναι 3,7-9,8 lit.

Από ποιους παράγοντες καθορίζεται η κατανάλωση νερού;

Οι ποσότητες του νερού που χρειάζεται καθημερινά ο οργανισμός εξαρτώνται και από τις δραστηριότητες αλλά και από το είδος της τροφής. Έτσι οι έντονες μυϊκές δραστηριότητες αυξάνουν τις ανάγκες του οργανισμού σε νερό, αυξάνουν τις απώλειες νερού. Αλλά και η ξηρά τροφή χρειάζεται περισσότερο σάλιο, άρα δημιουργεί αυξημένη ανάγκη σε νερό. Κάποιες τροφές θέλουν επίσης περισσότερο νερό, είτε γιατί δεσμεύουν μεγάλα ποσά νερού, όπως για παράδειγμα τροφές πλούσιες σε κυτταρίνη-πηκτινικές ύλες, είτε γιατί, όπως για παράδειγμα τα λίπη, απαιτούν μεγαλύτερη ποσότητα χολής για την πέψη τους και συνεπώς αυξημένη ανάγκη σε νερό.

Κατανάλωση νερού και άσκηση

Αν γυμνάζεστε, πρέπει να πίνετε πολύ νερό κατά τη διάρκεια της άσκησης και μετά από αυτήν, για να αποφύγετε την κούραση και τις… κράμπες. Ακόμη και μικρές απώλειες νερού είναι ικανές να μειώσουν την απόδοση και προκαλούν γρηγορότερα το αίσθημα της κόπωσης.

Συνίσταται η κατανάλωση υγρών κατα τη διάρκεια του γεύματος;

Οι χυμοί ή το γάλα εκτός από νερό περιέχουν επιπλέον και θρεπτικά συστατικά και θερμίδες. Για παράδειγμα οι χυμοί περιέχουν βιταμίνες Α ή C ή και τις δυο, ενώ το γάλα είναι πλούσιο σε ασβέστιο. Να προτιμώνται για ενδιάμεσα γεύματα και όχι με το κυρίως γεύμα. Άλλα ροφήματα, όπως ο καφές, το τσάι, τα αναψυκτικά, τα αλκοολούχα ποτά, είναι φτωχά σε θρεπτικά συστατικά και συνήθως περιέχουν πολλές θερμίδες.

Ένας από τους λόγους που προτιμάμε το νερό με το γεύμα, είναι το ότι δεν προσδίδει επιπλέον θερμίδες, είναι επίσης χαμηλό σε νάτριο και δεν περιέχει λιπαρά, χοληστερόλη, ζάχαρη ή άλλα συστατικά που θα μπορούσαν να επιβαρύνουν το γεύμα.

Τρόπου αύξησης κατανάλωσης νερού

Αν πρέπει να αυξηθεί η κατανάλωση νερού προσπαθούμε να:

  1. Κρατάμε ένα ποτήρι/ μπουκάλι νερό δίπλα σας προσπαθώντας να πίνετε από αυτό όσο συχνά μπορείτε χωρίς να περιοριστείτε στο να βρέξετε το στόμα σας, αλλά να πίνετε κάποια σημαντική ποσότητα νερού.
  2. Ζητάμε πάντα νερό με το ποτό, αναψυκτικό ή τον καφέ που παραγγέλνουμε.
  3. Ξεκινάμε το κάθε γεύμα/ μικρογεύμα με ένα ποτήρι νερό.
  4. Όταν βγαίνουμε για περίπατο, παίρνουμε μαζί ένα μπουκαλάκι νερό.
  5. Τα ενδιάμεσα σνακ να είναι χυμός ή τροφές πλούσιες σε νερό.
  6. Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από οποιαδήποτε φυσική δραστηριότητα, πίνουμε αρκετό νερό και κυρίως όταν έχει ζέστη.
  7. Καταναλώνουμε μισό με ένα ποτήρι νερό κάθε 15 με 20 λεπτά κατά τη διάρκεια της άσκησης, χωρίς να περιμένουμε να διψάσουμε.

Σε τι ποσοστό οι ανάγκες του οργανισμού σε υγρά μπορούν να καλύπτονται από τη διατροφή; 

Η πρόσληψη του νερού από τη διατροφή καλύπτει το 50% περίπου των ημερησίων αναγκών σε νερό αλλά αυτό εξαρτάται όμως και από το είδος της τροφής

Η ξηρά τροφή χρειάζεται περισσότερο σάλιο, άρα δημιουργεί αυξημένη ανάγκη σε νερό. Κάποιες τροφές θέλουν επίσης περισσότερο νερό, είτε γιατί δεσμεύουν μεγάλα ποσά νερού, όπως για παράδειγμα τροφές πλούσιες σε κυτταρίνη-πηκτινικές ύλες, είτε γιατί, όπως για παράδειγμα τα λίπη, απαιτούν μεγαλύτερη ποσότητα χολής για την πέψη τους και συνεπώς αυξημένη ανάγκη σε νερό.

Όταν δεν υπάρχει διαθέσιμο όσο νερό χρειάζεται ο άνθρωπος, τότε θα πρέπει να λαμβάνει τροφές πλούσιες μεν σε νερό αλλά φτωχές σε πρωτεΐνες και άλατα. Σε μια τέτοια περίπτωση το γάλα δεν είναι κατάλληλη τροφή, γιατί ναι μεν έχει 87% νερό αλλά έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες που, για να αποβληθούν από τον οργανισμό σαν ουρία, χρειάζονται πολύ νερό δημιουργώντας έτσι σ’αυτόν έλλειψη νερού.

Ποιες τροφές είναι οι πλουσιότερες σε υγρά;

Δεν είναι πολύ εύκολο να υπολογίσουμε την ποσότητα του νερού που καταναλώνουμε κάθε μέρα. Εκτός από το νερό και τα άλλα ποτά, μια μεγάλη ποσότητα νερού προσλαμβάνουμε και από τις στερεές τροφές.

Σημασία του νερού στην απώλεια βάρους

Κατά τη διάρκεια προσπάθειας για απώλεια βάρους το νερό είναι πολύ απαραίτητο στον οργανισμό διότι βοηθά στη λειτουργία της πέψης, αφού είναι κύριο συστατικό των πεπτικών υγρών αλλά και λόγω του ότι διαλύει ή εφυδατώνει τις θρεπτικές ύλες, ώστε να διευκολύνεται η διέλευση της τροφής από το γαστρεντερικό σωλήνα. Αλλά και στην απορρόφηση των θρεπτικών υλών παίζει πρωτεύοντα ρόλο, αφού οι θρεπτικές ύλες τελικά απορροφώνται στο αίμα με τη μορφή διαλυμάτων. Τέλος, βοηθά και στην απέκκριση από το παχύ έντερο των μη πεπτομένων ουσιών που σχηματίζονται στα κόπρανα.

Αποτελεί κύριο συστατικό του αίματος, όπου μεταφέρει τις θρεπτικές ύλες από το πεπτικό σύστημα στα κύτταρα, καθώς επίσης και τα προϊόντα απέκκρισης από τα κύτταρα στους ιστούς από τους οποίους γίνεται η απέκκριση τους. Δηλαδή το αίμα μεταφέρει από τα κύτταρα στα νεφρά, ουρία και άλατα. Έτσι στα νεφρά απομακρύνονται τα επιβλαβή συστατικά διαλυμένα σε νερό, αλλά στη συνέχεια γίνεται μεγάλη επαναρρόφηση νερού και τα άλατα και η ουρία παραμένουν με τόση ποσότητα νερού, όση χρειάζεται για να γίνει η απέκκριση τους με τη μορφή ούρων. Δηλαδή η ποσότητα του νερού που αποβάλλεται εξαρτάται από τα προϊόντα απέκκρισης τα οποία με τη σειρά τους εξαρτώνται από την τροφή. Γι’αυτό τροφή πλούσια σε άλατα και πρωτεΐνες δημιουργεί αυξημένες ανάγκες του οργανισμού σε νερό.

Kατηγορίες ανθρώπων που πρέπει να είναι προσεκτικοί στο θέμα της κατανάλωσης νερού

Τα περισσότερα άτομα χρειάζονται καθημερινά 8 με 10 ποτήρια νερό την ημέρα (από νερό, ποτά και από τις τροφές που περιέχουν νερό). Το σωματικό βάρος επηρεάζεται άμεσα από τις ανάγκες του οργανισμού σε νερό. Επιπλέον, το κλίμα, η φυσική δραστηριότητα και η απώλεια βάρους απαιτούν μεγαλύτερη πρόσληψη νερού:

  • Η έκθεση σε ακραίες θερμοκρασίες (πολύ ζέστη ή κρύο) αναγκάζει τον οργανισμό να καταναλώσει περισσότερο νερό για τη διατήρηση της φυσιολογικής θερμοκρασίας του σώματος.
  • Με σκληρή εργασία ή άσκηση, ο οργανισμός χάνει μεγαλύτερα ποσοστά νερού με τον ιδρώτα.
  • Όταν βρισκόμαστε σε κλιματιζόμενους χώρους (ζεστό/ κρύο) για πολλές ώρες το νερό εξατμίζεται από το δέρμα.
  • Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού αυξάνονται οι ανάγκες της γυναίκας σε υγρά.
  • Ο πυρετός, η διάρροια, ο εμετός αυξάνουν την απώλεια του νερού.
  • Αν στη διατροφή υπάρχουν πολλές φυτικές ίνες, χρειάζεται περισσότερο νερό για να διογκωθούν ώστε να αποφευχθεί η δυσκοιλιότητα.

Αν καταναλώνουμε περισσότερο νερό από όσο χρειαζόμαστε, τα νεφρά απλά το αποβάλλουν. Αν δεν καταναλώνουμε αρκετό, σε φυσιολογικές συνθήκες διψάμε. Οι μηχανισμοί της δίψας δεν λειτουργούν απόλυτα στα άτομα της τρίτης ηλικίας, τα παιδιά, τους ασθενείς, με τη ζέστη και σε έντονη φυσική δραστηριότητα. Για να ελέγχουμε αν πίνουμε αρκετά υγρά παρατηρούμε τα ούρα μας. Μικρή ποσότητα με σκούρο χρώμα στα ούρα δείχνει ότι η κατανάλωση υγρών δεν είναι αρκετή.

Συμπερασματικά

Το νερό συντελεί στη διατήρηση της υγεία μας, στην καλή φυσική μας κατάσταση, στην ευεξία, ακόμη και στην εμφάνισή μας.

Continue Reading

Υγεία

Μελάνωμα: Απο πού προέρχεται?

Το μελάνωμα είναι μια μορφή καρκίνου που προέρχεται από τα  μελανοκύτταρα.Τα  μελανοκύτταρα είναι τα κύτταρα που παράγουν την μελανίνη. Εμφανίζεται ως μελάνωμα του δέρματος αλλά και σε άλλους ιστούς βλενογόννοι, έντερο, μάτι.

Είναι συχνότερο στις γυναίκες, σε ανοιχτόχρωμα άτομα, σε χώρες όπως Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Σκανδιναβία και λιγότερο στις Μεσογειακές χώρες. Αποτελεί την πιο συχνή αιτία θανάτου από καρκίνο σε νεαρές γυναίκες 25-30 ετών στις ΗΠΑ.

Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης μελανώματος είναι:

  • Τύπος του δέρματος: Ανοιχτόχρωμο δέρμα. Άτομα με φακίδες και ανοιχτόχρωμα μάτια έχουν αυξημένο κίνδυνο. Στους Ασιάτες και στη μαύρη φυλή είναι σπάνιο.
  • Ύπαρξη σπίλου στο δέρμα. Η παρουσία πολλών σπίλων στο δέρμα αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα.
  • Έκθεση στον ήλιο. Η έκθεση σε παιδική-βρεφική ηλικία, η διαλείπουσα έκθεση, τα πολλά ηλιακά εγκαύματα ιδιαίτερα σε μικρή ηλικία, η μη χρήση αντηλιακού και η έκθεση σε ώρες με 

έντονη ηλιοφάνεια, όπως επίσης και η έκθεση σε τεχνητή ακτινοβολία(solarium), αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης μελανώματος.

  • Κληρονομικότητα.
  • Γονίδια
  • Ιστορικό μελανώματος
  • Φύλο(πιο συχνό στις γυναίκες)
  • Ηλικία (ο κίνδυνος αυξάνεται αναλογικά με την ηλικία)
  • Ανοσοκαταστολή
  • Αποχρωματική ξηροδερμία

Η διάγνωση γίνεται σε πρώτη φάση με την κλινική εξέταση και την δερματοσκόπηση.

Με την κλινική εξέταση παρατηρούμε την όποια δερματική βλάβη υπάρχει ακολουθώντας ένα απλό κανόνα ABCDE και ελέγχουμε τα εξής:

Α   Ασυμμετρία     (Asymmetry)

B    Όρια                 (Border)

C    Χρώμα              (Colour)

D    Διάμετρος        (Diameter)

E     Εξέλιξη             (Evolution-Evolving)    

Τι σημαίνει αυτό; Μια ύποπτη ελιά έχει τα εξής χαρακτηριστικά(όλα ή μερικά): Ασυμμετρία σχήματος, ανώμαλο  ή ασαφές περίγραμμα, εναλλαγές χρώματος και αλλάζει με τον χρόνο.

Εφόσον υπάρχει κάποιο από αυτά τα χαρακτηριστικά η βλάβη θα πρέπει να εξαιρεθεί  χειρουργικά και να σταλεί για βιοψία.

Αν μιλάμε πλέον για μελάνωμα, η βιοψία θα μας δείξει τον τύπο του μελανώματος την έκταση και το βάθος της βλάβης. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι το μελάνωμα είναι μια κακοήθεια που δίνει μεταστάσεις είτε στους λεμφαδένες είτε σε άλλους ιστούς και όργανα.

Σήμερα στην φαρέτρα των θεραπευτικών μέσων εκτός από την χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία υπάρχουν σύγχρονες ανοσοθεραπείες.

Από τους παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης μελανώματος, εκείνος ο οποίος μπορεί να προβλεφθεί είναι ο ήλιος και η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία.

Αποφεύγοντας λοιπόν την υπερβολική έκθεση στον ήλιο κυρίως τις ώρες 11:00-16:00, τα ηλιακά εγκαύματα σε μικρή ηλικία, την χρήση solarium και εάν χρησιμοποιούμε πάντα αντηλιακό το οποίο και πρέπει να ανανεώνουμε συχνά, μειώνουμε τις πιθανότητες ανάπτυξης μελανώματος. 

Ο τακτικός έλεγχος των σπίλων και οποιασδήποτε δερματικής βλάβης που αλλάζει με τον χρόνο, το χρώμα του, το μέγεθός του ή αιμορραγεί, από τον πλαστικό χειρουργό ή τον δερματολόγο, είναι σημαντικός για την πρόληψη του μελανώματος ή άλλων καρκίνων του δέρματος(βασικοκυτταρικό ή ακανθοκυτταρικό επιθηλίωμα).

Η πρόληψη πάντοτε είναι η καλύτερη θεραπεία.

Continue Reading

Διατροφή

Ετσι θα ενεργοποιήσεις τον μπλοκαρισμένο μεταβολισμό σου

Έχει μπλοκάρει ο μεταβολισμός σας; Νιώθετε ότι δεν μπορείτε να χάσετε βάρος, όση προσπάθεια και να κάνετε; Ψάχνετε να βρείτε τον τρόπο που θα ξεμπλοκάρει ο μεταβολισμός σας;

Είστε στο σωστό μέρος για να βρείτε την απάντηση!

Γράφει η Μαρία Μαντζώρου , Διαιτολόγος-Διατροφολόγος , Μυτιλήνη

Πολλοί διαιτώμενοι θεωρούν ότι ο μεταβολισμός τους είναι πολύ αργός ή έχει «μπλοκάρει».

Τι είναι ο μεταβολισμός και  από ποιους παράγοντες επηρεάζεται

Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός, όπως ονομάζεται, είναι η ενέργεια (θερμίδες) που χρειάζεται το σώμα για να μπορεί να εκτελέσει τις βασικές του ανάγκες, όπως την αναπνοή, τη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος, την εγκεφαλική λειτουργία, τις κυτταρικές λειτουργίες και την μεταφορά του αίματος στους ιστούς.

Ο μεταβολισμός λοιπόν, δεν μπορεί να σταματήσει ή να μπλοκάρει!

Ο βασικός μεταβολισμός αποτελεί περί το 60-70% της ημερήσιας ενεργειακής δαπάνης και εξαρτάται από παράγοντες όπως, το φύλο, την ηλικία, το βάρος, το ύψος, τη σύσταση του σώματος (λίπος και μυϊκή μάζα), και τα γονίδια.

Η ημερήσια ενεργειακή δαπάνη περιλαμβάνει τον βασικό μεταβολικό ρυθμό, την ενεργειακή δαπάνη για την άσκηση & τις καθημερινές κινήσεις, και την ενεργειακή δαπάνη για την πέψη της τροφής.

Δηλαδή, άτομα με υψηλότερο βάρος έχουν υψηλότερο μεταβολισμό, σε σχέση με άτομα με χαμηλότερο βάρος, ενώ άτομα με υψηλότερη μυϊκή μάζα έχουν υψηλότερο μεταβολισμό, σε σχέση με άτομα με χαμηλότερη μυϊκή μάζα.

Νομίζω ότι έχω αργό μεταβολισμό και γι’ αυτό παχαίνω ή δεν μπορώ να χάσω βάρος

Αν και πολλές φορές ρίχνουμε το φταίξιμο στον μεταβολισμό, φαίνεται ότι οι άνθρωποι δεν είμαστε καλοί στο να εκτιμούμε πόσες θερμίδες προσλαμβάνουμε μέσω της τροφής και των ποτών και ροφημάτων.

Ακόμη και σε άτομα με υποθυρεοειδισμό, όπου οι θυρεοειδικές ορμόνες είναι ρυθμισμένες, η απώλεια βάρους δεν επηρεάζεται.

Πώς μετράται ο μεταβολισμός;

Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός στην καθημερινή πρακτική μπορεί να εκτιμηθεί μέσω εξισώσεων που λαμβάνουν υπόψιν το βάρος, το ύψος, την ηλικία και το φύλο του ατόμου, καθώς και να μετρηθεί μέσω της έμμεσης θερμιδομετρίας, με την μέτρηση της χρήσης του οξυγόνου από τον οργανισμό, με τον αναλυτή βασικού μεταβολικού ρυθμού.

Έχοντας μετρήσει τον μεταβολισμό, μπορούμε να αξιολογήσουμε αν είναι φυσιολογικός, ή είναι «αργός» ή «γρήγορος», σε σχέση με τον εκτιμώμενο από τις εξισώσεις εκτίμησης βασικού μεταβολισμού.

Πώς μπορούμε να αυξήσουμε τον μεταβολισμό, αν ο μεταβολισμός είναι «αργός»;

Αν και κατά καιρούς ακούμε για τρόφιμα, σκευάσματα και ροφήματα που αυξάνουν τον μεταβολισμό, στην πραγματικότητα η άσκηση είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας για την αύξηση του βασικού μεταβολικού ρυθμού. Συγκεκριμένα η αερόβια άσκηση χρησιμοποιεί αρκετή ενέργεια (καίει θερμίδες) ενώ οι ασκήσεις ενδυνάμωσης αυξάνουν τον βασικό μεταβολισμό, μέσω της αύξησης της μυϊκής μάζας.

Αναφορικά με την αύξηση της ημερήσιας ενεργειακής δαπάνης, η οποία περιλαμβάνει τον βασικό μεταβολικό ρυθμό, την ενεργειακή δαπάνη για την άσκηση και την ενεργειακή δαπάνη για την πέψη της τροφής, και πάλι η άσκηση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Η άσκηση μπορεί να είναι οργανωμένη (πχ. περπάτημα, γυμναστήριο, χορός), ή μη οργανωμένη (πχ. χρήση σκάλας, δουλειές του σπιτιού, κηπουρική).

Δεν υπάρχει τρόπος μέσω της διατροφής να επηρεάσουμε το μεταβολισμό;

Η επίδραση της -πέψης της- τροφής στην ενεργειακή δαπάνη είναι σχετικά μικρή, με την πρωτεΐνη να οδηγεί σε υψηλότερη ενεργειακή δαπάνη για την πέψη σε σχέση με τα λιπαρά και τους υδατάνθρακες, ενώ και τα καυτερά τρόφιμα οδηγούν σε πολύ μικρή και παροδική αύξηση του μεταβολισμού.

Εν κατακλείδι, εάν πιστεύετε ότι ο μεταβολισμός σας έχει μπλοκάρει, εστιάστε στην ποιότητα & ποσότητα των γευμάτων, σνακ και ροφημάτων που καταναλώνετε, και στην άσκηση, ενώ μπορείτε να μετρήσετε τον μεταβολισμό σας σε ένα διαιτολογικό γραφείο!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Τι να προσέξεις στο πρωινό αν θέλεις να αδυνατίσεις

Ακολούθησε το fmh.gr στο Google News, στο Twitter, στο Facebook στο Υoutube και στο Instagram

Μαρία Μαντζώρου , Διαιτολόγος-Διατροφολόγος , Μυτιλήνη

Continue Reading

Ομορφιά

Εχω Φλεβίτιδα: Τι ασκήσεις να κάνω για να την αντιμετωπίσω;

Η φλεβίτιδα είναι μια πάθηση που εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερη ηλικία (μετά τα 40) και η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Πρακτικά σημαίνει φλεγμονή της φλέβας. Μπορεί να προκύψει και επιφανειακά αλλά και πιο βαθιά.

Γράφει ο Στέλιος Κωστάκης , Γυμναστής , Καλλιθέα

  • Η θρομβοφλεβίτιδα ή εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση οφείλεται σε έναν ή περισσότερους θρόμβους σε μία φλέβα που μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή. Συχνά προκύπτει στα πόδια αλλά δεν αποκλείεται να εμφανιστεί και στα χέρια ή σε άλλα μέρη του σώματος. Ο θρόμβος στη φλέβα προκαλεί πόνο και ερεθισμό και μπορεί να εμποδίσει την ομαλή κυκλοφορία του αίματος. Επηρεάζει τα μεγαλύτερα αιμοφόρα αγγεία και μπορούν να σχηματιστούν μεγάλοι θρόμβοι, οι οποίοι μπορεί να σπάσουν και να ταξιδέψουν προς τους πνεύμονες. Αυτή είναι μία σοβαρή κατάσταση που ονομάζεται πνευμονική εμβολή.
  • Η επιφανειακή φλεβίτιδα από την άλλη επηρεάζει τις φλέβες στην επιφάνεια του δέρματος. Αυτή η κατάσταση είναι σπάνια επικίνδυνη και με κατάλληλη αντιμετώπιση συχνά αντιμετωπίζεται. Μερικές φορές άνθρωποι με επιφανειακή φλεβίτιδα έχουν επίσης και εν τω βάθει θρομβοφλεβίτιδα, οπότε είναι αναγκαία η ιατρική αξιολόγηση.

Αιτίες φλεβίτιδας

Η επιφανειακή βλεφίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί φαρμακευτικά ή χειρουργικά. Κάποιοι από τους παράγοντες που μπορούν να την προκαλέσουν είναι οι παρακάτω:

  • Παρατεταμένη απραξία. Παραμονή στο κρεβάτι για πολλές ώρες, καθιστός σε αμάξι ή αεροπλάνο. Γενικά ότι δημιουργεί στασιμότητα ή αργή ροή αίματος στα πόδια
  • Καθιστική ζωή – Όχι αρκετή άσκηση
  • Παχυσαρκία
  • Κάπνισμα
  • Παθήσεις (π.χ. καρκίνος)
  • Τραυματισμός στα χέρια ή τα πόδια
  • Αντισυλληπτικά ή κάποια θεραπεία που επηρεάζει τις ορμόνες
  • Εγκυμοσύνη

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι η συχνή άσκηση κάνει καλό. Μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους, να μειώσει τον κίνδυνο ασθένειας, ακόμα και να βελτιώσει τη νοητική λειτουργία. Ωστόσο λιγότεροι γνωρίζουν ότι μπορεί να βοηθήσει ακόμα και στην υγεία των φλεβών.

Η σωματική δραστηριότητα ευνοεί την καλή κυκλοφορία του αίματος. Η παχυσαρκία είναι ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση φλεβικής νόσου η φλεβικής ανεπάρκειας (στις οποίες η φλεβίτιδα είναι ένα σύμπτωμα).

Τι ασκήσεις να κάνω αν εχω φλεβίτιδα;

Όταν αναφερόμαστε σε προπόνηση που ευνοεί την υγεία των φλεβών, δεν είναι όλες οι δραστηριότητες εξίσου σημαντικές. Μερικές από αυτές που ευνοούν στην αντιμετώπιση της φλεβίτιδας είναι οι παρακάτω:

Περπάτημα

Το να καθόμαστε ή να στεκόμαστε όρθιοι για πολλές ώρες είναι ένας μεγάλος παράγοντας κινδύνου για φλεβική ανεπάρκεια. Αυτή η συνήθεια για παρατεταμένα διαστήματα οδηγεί σε κακή κυκλοφορία του αίματος στα πόδια και καθιστά δυσκολότερη την επιστροφή του στην καρδιά. Επομένως το αίμα λιμνάζει στα πόδια, αυξάνει την πίεση και στρεσάρει το φλεβικό τοίχωμα. Με τον καιρό αυτό τις κάνει πιο αδύναμες και προκαλεί ζημιά.

Αν έχεις μία από τις παραπάνω συνήθειες, προσπάθησε να κάνεις ένα διάλειμμα κάθε μισή ώρα για να περπατάς. Αυτό θα βοηθήσει στην κυκλοφορία του αίματος. Το περπάτημα είναι μία δραστηριότητα με μικρή καταπόνηση και συστήνεται για ανθρώπους όλων των ηλικιών και επιπέδων φυσικής κατάστασης.

Η θετική επίδραση δε, δεν περιορίζεται μόνο στις φλέβες αλλά αφορά τη γενικότερη υγεία. 30 λεπτά περπάτημα την ημέρα δυναμώνει και διατείνει τους μύες των ποδιών και βοηθάει στη διατήρηση της πίεσης σε φυσιολογικά επίπεδα.

Ποδηλασία

Η ποδηλάτηση είναι ακόμα μία δραστηριότητα με μικρή καταπόνηση και ιδιαίτερα ωφέλιμη. Βελτιώνει επίσης την κυκλοφορία του αίματος χωρίς να επηρεάζει αρνητικά τις αρθρώσεις και βοηθώντας στην ενδυνάμωση των μυών των ποδιών (όπως οι γάμπες).

Η άσκηση στις γάμπες βοηθάει την επαναφορά του αίματος προς την καρδιά μέσω της μυϊκής αντλίας. Η σύσπαση δηλαδή που επιτυγχάνεται σε αυτές λειτουργεί σαν αντλία που σπρώχνει το αίμα προς τα πάνω.

Ασκήσεις για γάμπες

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, η σύσπαση της γάμπας βοηθά στη φλεβική επαναφορά του αίματος. Οι ασκήσεις που επιφέρουν κινητικότητα στην ποδοκνημική λοιπόν είναι ιδανικές για να επιτευχθεί αυτό. Και οι πρώτες που έρχονται στο μυαλό είναι συγκεκριμένα εκείνες που στοχεύουν στο γαστροκνήμιο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Ασκήσεις για γάμπες στο σπίτι με το βάρος του σώματος

Κολύμβηση

Αν κάποιος θέλει να βελτιώσει συνολικά όσο περισσότερους παράγοντες της φυσικής κατάστασης γίνεται, χωρίς να κάνει πολλά είδη διαφορετικών ασκήσεων, τότε η κολύμβηση είναι ιδανική επιλογή. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη και σε ανθρώπους που πάσχουν από αρθρίτιδα (καθώς λείπουν οι κραδασμοί).

Η χαμηλή καταπόνηση δεν επιβαρύνει τις αρθρώσεις, τους μύες και τις φλέβες. Πολλές και μεγάλες μυϊκές ομάδες ενεργοποιούνται ταυτόχρονα βοηθώντας στη συνολική ενδυνάμωση χωρίς εκτεταμένη επιβάρυνση. Βελτιώνει επίσης την κυκλοφορία του αίματος και συνεισφέρει στη διατήρηση υγειών φλεβών.

Άρσεις ποδιών

Οι άρσεις ποδιών (άσκηση για κοιλιακούς), όπως και οι διατάσεις, βοηθούν στην επαναφορά του αίματος προς την καρδιά και μειώνουν το ενδεχόμενο πρήξιμο που προκύπτει από τη φλεβίτιδα. Στα συν ότι δεν χρειάζεται κάποιος ιδιαίτερος εξοπλισμός και μπορεί να γίνει οπουδήποτε. Απλά ξάπλωσε στο έδαφος και σήκωσε ένα ένα τα πόδια ή και τα δύο μαζί και κατέβασε τα ελεγχόμενα προς τα κάτω για μερικές φορές.

Ποιες ασκήσεις να αποφύγεις

Υπάρχουν μερικές ασκήσεις και δραστηριότητες που θα πρέπει να γίνονται περιορισμένα ή και να αποφεύγονται αν υπάρχει φλεβίτιδα. Αν είναι πολύ επιβαρυντικές μπορεί να έχουν αντίθετη επίδραση από την επιθυμητή και να χειροτερέψουν τα συμπτώματα.

Τρέξιμο

Παρότι το τρέξιμο δυναμώνει τις γάμπες, είναι επιβαρυντικό για τις αρθρώσεις και τους μύες. Οι κρούσεις και η μεγάλη καταπόνηση από αυτές δε βοηθούν τη φλεβίτιδα. Οι ασθενείς με αυτό το πρόβλημα μπορεί να δουν χειροτέρευση των συμπτωμάτων. Ωστόσο το τρέξιμο σε πιο μαλακό έδαφος ή/και φορώντας κάλτσες συμπίεσης μπορούν να μειώσουν την αρνητική επίδραση.

Άρση βαρών

Άρση μεγάλων φορτίων αυξάνει την ενδοκοιλιακή πίεση και την πίεση στις φλέβες. Κάτι που δεν θέλουμε στην περίπτωση της φλεβικής ανεπάρκειας. Η σωστή τεχνική και η εξάσκηση με λιγότερα βάρη μπορούν να μειώσουν την αρνητική επίδραση. Σε κάθε περίπτωση οι ασθενείς με φλεβίτιδα θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους πριν κάνουν αυτή τη δραστηριότητα. Η άσκηση αντιστάσεων σε όργανα είναι μια καλή εναλλακτική.

Συμπέρασμα

Παρότι η άσκηση δεν μπορεί να θεραπεύσει ή να αποτρέψει πλήρως τις φλεβικές παθήσεις, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των δυσάρεστων συμπτωμάτων και στη βελτίωση της υγείας των φλεβών. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να μη γίνονται δραστηριότητες που αυξάνουν πολύ την πίεση καθώς αυτό μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο η δυσφορία.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Έχω Πλατυποδία: Τι να προσέχω και τι ασκήσεις να κάνω

Ακολούθησε το fmh.gr στο Google News, στο Twitter, στο Facebook στο Υoutube και στο Instagram

Στέλιος Κωστάκης , Γυμναστής , Καλλιθέα

Continue Reading

Trending