Connect with us

Οικογένεια

Τα Στερεότυπα Ανάμεσα στα δύο Φύλα Και ο Ρόλος του Εαυτού μας στην Εξέλιξη των Σχέσεων

Η σχέση μεταξύ γυναίκας και άνδρα επηρεάζεται εδώ και χρόνια από πολλά στερεότυπα. Η αιώνια ‘πάλη’ μεταξύ των δύο φύλων όμως μας βοηθάει να γνωρίσουμε και να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, αλλά και τις σχέσεις μας με τους άλλους.

«Η φροντίδα των σχέσεων, όπως και το άλλαγμα των μωρών, είναι γυναικεία δουλειά…»
«Η δουλειά του άντρα είναι να πετύχει στη ζωή, η δουλειά της γυναίκας είναι να πετύχει στο γάμο της…»
«Οι άντρες πρέπει να γίνουν κάτι, οι γυναίκες πρέπει να βρουν κάποιον…»
«Οι γονείς περιμένουν λιγότερα από τους γιούς τους (τα αγόρια είναι αγόρια) και περισσότερα από τις κόρες τους στον τομέα της υπευθυνότητας στις διαπροσωπικές σχέσεις…»
«Οι άντρες έχουν την τάση να απομακρύνονται συναισθηματικά από τη σύντροφό τους (ή βρίσκουν μια καινούρια) όταν τα πράγματα δυσκολεύουν και δεν επιμένουν να αλλάξουν προς το καλύτερο την κατάσταση…»
«Οι άντρες πανικοβάλλονται στην προοπτική να ασχοληθούν σοβαρά με τις σχέσεις τους…»
«Γιατί οι γυναίκες ασχολούνται τόσο πολύ με τον τομέα των σχέσεων, και ειδικά των σχέσεών τους με τους άντρες, και γιατί οι άντρες δεν λειτουργούν ανάλογα…;»
«Γιατί οι άνδρες παύουν να ανησυχούν για τη βελτίωση μιας σχέσης μόλις την εδραιώσουν…;»
«Κατά πόσο έχει παρέλθει η εποχή που οι γυναίκες μάθαιναν πώς να ‘τυλίξουν’ έναν άντρα για να εξασφαλιστούν οικονομικά και κοινωνικά…;»

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα πολλά στερεότυπα (;), αλήθειες ή ψέματα που παρεισφρέουν ή και καθορίζουν χρόνια τώρα τις σχέσεις ανάμεσα στους δύο πυλώνες της ζωής, τον Άντρα και τη Γυναίκα (και το αντίστροφο, για να μην παρεξηγηθώ…)

Ποιος είναι ο στόχος όμως ανάμεσα σ’ αυτή την αέναη ‘πάλη’ των δύο φύλων;

Δεν είναι άραγε να γνωρίσουμε πραγματικά τον εαυτό μας και να τον βελτιώσουμε;
Να μάθουμε να λειτουργούμε το Εγώ μας χωρίς να αναγκαζόμαστε να το καταπιέσουμε ή να το προδώσουμε, αλλά και χωρίς να νιώθουμε την ανάγκη να το διατηρήσουμε εις βάρος του Εμείς, δηλαδή εις βάρος της συντροφικότητας;

Ο Γκαίτε είπε «Μόνο προσφέροντας στους άλλους, προσφέρουμε στον εαυτό μας»

Η προσφορά όμως μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από τη συναισθηματική επαφή με τους άλλους και την ικανοποίηση της ανάγκης μας για σύναψη στενών προσωπικών σχέσεων με σημαντικούς για εμάς ανθρώπους.

Η προσφορά και η προσπάθεια για αρμονικές-ισορροπημένες προσωπικές σχέσεις είναι έργο ζωής!
Μπορεί να πραγματοποιηθεί όταν οι σχέσεις που δημιουργούμε στηρίζονται στη γνησιότητα, στην ύπαρξη δηλαδή ενός ξεκάθαρου εγώ που μπορεί να εστιάζει με προσοχή στον εαυτό μας, διατηρώντας ανοιχτή επικοινωνία με τον άλλο και μεγάλο σεβασμό στις διαφορές, όπου η ξεχωριστή οντότητα του κάθε συντρόφου εκτιμάται εξίσου, και όπου ο ένας μπορεί να εκφράζει στον άλλο, χωρίς φόβους και αναστολές, τόσο τη δυνατή όσο και την αδύναμη πλευρά του.

Και επειδή οι εντάσεις είναι κομμάτι της ζωής όσο και των σχέσεων, κάτι τελευταίο :
Χρειάζεται να διατηρούμε σε περιόδους έντασης τη συναισθηματική επαφή, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα τη θέση μας, που είναι ευχής έργο να βασίζεται στις αξίες, τα πιστεύω και τις αρχές μας!

«Μόνο προσφέροντας στους άλλους, προσφέρουμε στον εαυτό μας», Γκαίτε

Αναστασία Μουστάκα

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

O #1 παράγοντας που καθορίζει την ζωή σου

Συνειδητότητα

Continue Reading

Ψυχολογία

O #1 παράγοντας που καθορίζει την ζωή σου

O #1 παράγοντας που καθορίζει την ζωή σου-Συνειδητότητα

Αυτό το οποίο θα συζητήσουμε σήμερα, πραγματικά το σκέφτομαι, το διαβάζω και το μελετώ πάρα πολλά χρόνια τώρα.

Δεν θα σου πω ότι αυτό που θα μοιραστώ σήμερα μαζί σου είναι όλη η αλήθεια του κόσμου. Είναι αυτό που εγώ ξέρω τώρα, αυτό που συμφωνώ, αυτό που μου ταιριάζει και αυτό με το οποίο έχω επιλέξει να πορεύομαι την ζωή μου.

Τι είναι αυτό που καθορίζει την ζωή ενός ανθρώπου;

Θα το πω με μία λέξη, γρήγορα.. Η συνειδητότητα του. Πώς δουλεύει ο εγκέφαλος. Γίνεται ένα γεγονός, έχω μια άποψη γι’ αυτόν και αυτό καθορίζει όλη μου την ζωή..

 

Ας δούμε ένα παράδειγμα:

Πάω λοιπόν σε ένα ραντεβού, καθυστερεί η κοπέλα να έρθει, λέω μέσα μου “Δεν με σεβάστηκε. Δεν με σέβεται. Εγώ έχω έρθει εδώ στην ώρα μου, περιμένω.. κάνει κρύο.”. Τελικά φεύγω και δεν την περιμένω ή όταν έρχεται είμαι μέσα στα μούτρα και τα νεύρα και τσακωνόμαστε. Καθόρισε το μέλλον μας; Απόλυτα.Γιατί μία, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε… θα χωρίσουμε.

Το ίδιο και με την δουλειά. Βλέπω αυτό που συμβαίνει έξω, σε ένα παγκόσμιο επίπεδο αν θέλεις, λέω “Είναι κρίση”, “Είναι δύσκολο”, “Δεν γίνεται”, “Αποκλείεται”.. Ενδεχομένως δεν κάνω ποτέ επιχείρηση ή δεν φέρομαι καλά στους εργοδότες μου, στους συνεργάτες μου και δεν έχω χρήματα.

Το ίδιο και με τους φίλους μου. Με έναν ανάλογο τρόπο μπορώ να μείνω χωρίς φίλους.

Όμως, αν εκείνη την στιγμή που η κοπέλα μου αργούσε, εγώ σκεφτόμουν πως ετοιμάζεται γιατί θέλει να είναι περιποιημένη. Ή αν σκεφτόμουν ότι είχε πολύ δουλειά και παρ’ ότι θα μπορούσε να μου πει ότι δεν θα βγούμε επέλεξε να αργήσει λίγο αλλά να έρθει, να βγούμε.

Ή αν σκεφτόμουν ότι τώρα στην κρίση, επειδή όπως έλεγαν οι Κινέζοι η κρίση κρύβει πάντα μια ευκαιρία, μπορώ να κάνω εγώ κάτι ξεχωριστό, κάτι μοναδικό και επειδή δεν το κάνουν οι περισσότεροι, καλώς ή κακώς, εγώ θα μπορώ να πάω παρακάτω.

Όμως τι δεν μου επιτρέπει να τα κάνω όλα αυτά;

Η συνειδητότητα μου.

 

Ας δούμε άλλο ένα παράδειγμα:

Αυτή την στιγμή είμαι σε ένα βουνό. Αυτή την στιγμή στο βουνό εγώ έχω μια συγκεκριμένη θέα. Δεν μπορώ να δω πίσω από το βουνό. Μπορώ να δω μέχρι εκεί πέρα που φτάνει η όραση μου. Έτσι λοιπόν, αλληγορικά μιλώντας, αυτό που μπορώ να δω είναι η συνειδητότητα μου. Αυτό που υπάρχει πίσω από το βουνό δεν μπορώ να το δω.

Όμως τι γίνεται, ότι και να συμβεί εδώ πέρα γύρω, εγώ θα το κρίνω με βάση τις γνώσεις που έχω. Ας υποθέσουμε για παράδειγμα ότι είναι βράδυ και αρχίζω να ακούω θορύβους. Τι θα κάνω; Θα αρχίσω να σκέφτομαι ενδεχομένως, αν τρέξω στην παλιά ηλικία, φαντάσματα και τέτοια πράγματα ή αρκούδες και οτιδήποτε. Μπορεί να αρχίσω να φοβάμαι. Γιατί αυτή είναι η συνειδητότητα μου.

Αν όμως μπορούσα να δω πίσω από το βουνό, δηλαδή η συνειδητότητα μου ήταν αυξημένη, τότε τι γίνεται; Θα μπορούσα να δω ότι ενδεχομένως είναι κάποιες γάτες που παίζουν. Τόσο απλό. Έτσι δεν είναι;

Όμως τι είναι η συνειδητότητα;

Πολύ ωραίο ερώτημα. Το έμαθα πριν από λίγες ημέρες και γι’ αυτό έκανα άρθρο για να έρθω να το μοιραστώ μαζί σου. Κάποιοι άνθρωποι συνειδητότητα πιστεύουν ότι είναι το πως βλέπουμε τον κόσμο. Αυτό που σου περιέγραψα προηγουμένως. Ή ο τρόπος που αντιδρούμε ή το πως νιώθουμε. Αυτά όλα είναι η μία πτυχή της συνειδητότητας.

Αυτό όμως που έμαθα και συγκλονίστηκα πραγματικά είναι το εξής: Συνειδητότητα είναι το μέρος από το οποίο προερχόμαστε οι άνθρωποι. Είναι η ύλη σε πολύ υψηλή συχνότητα την οποία δεν μπορούμε να την δούμε με τα μάτια μας, από την οποία προερχόμαστε.

Έτσι λοιπόν τι συμβαίνει; Όταν οι άνθρωποι μάθουμε να σταματάμε τις σκέψεις μας και να αφήνουμε κενό ανάμεσα στις σκέψεις – γιατί οι άνθρωποι σκεφτόμαστε ακατάπαυστα – αν αφήσουμε ένα απειροελάχιστο κενό τότε μπορούμε να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτή την συνειδητότητα. Τότε μπορεί να αποκτήσουμε πρόσβαση σε μία σοφία άπειρης νοημοσύνης. Και είναι εξαιρετικό αυτό που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος. Αυτό που μπορεί να καταλάβει.

Δεν είναι κάτι εύκολο. Θέλει δουλειά. Θέλει δουλειά γιατί ο εγκέφαλος έχει μάθει να σκέφτεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Πρώτον γιατί έχει κατασκευαστεί προκειμένου να μπορούμε να ζούμεεπιβιωτικός εγκέφαλος, όπως τον άκουσα τις προάλλες σε μία διάλεξη που άκουσα – και δεύτερον γιατί έτσι εκπαιδευόμαστε στην σημερινή κοινωνία. Δεν αναπτύσσουμε την κρίση μας.

Άρα λοιπόν ποιος είναι ο σκοπός αυτού του άρθρου;

Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να πάρεις λίγο χρόνο με τον εαυτό σου, να έρχεσαι πιο συχνά στην φύση και στον χρόνο που μπορείς, να αρχίζεις να βάζεις, ακόμα κι αν είναι απειροελάχιστα στιγμές παύσης στην σκέψη σου. Και αφέσου σε αυτό.. Και δες τι μπορεί να γίνει.

Μόλις το κάνεις γράψε από κάτω ότι θέλεις. Πιστεύω ότι θα ζήσεις θαύματα. Ακόμη κι αν είναι μικρά.

Να θυμάσαι ότι είσαι υπέροχος!

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

Μανώλης Ισχάκης

Πηγή

Continue Reading

Οικογένεια

Ένα Μουσείο αφιερωμένο στα Συναισθήματα μας.

Το Μαγικό Κλειδί για το παιδί & η συγγραφέας Λητώ Τσακίρη Παπαθανασίου, προτείνουν ευχάριστες & δημιουργικές αποδράσεις με τα παιδιά μας. Όσοι σχεδιάζετε να κάνετε μία επίσκεψη με τα παιδιά  στην Αθήνα τον φετινό  Σεπτέμβρη, σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα να επισκεφθείτε μαζί τους το Μουσείο Συναισθημάτων.Το Μουσείο αυτό τον μήνα ασχολείται με δυο κορυφαία συναισθήματα των ανθρώπων, το συναίσθημα της αγάπης και το συναίσθημα του θυμού.

Παράλληλα στο χώρο του λειτουργεί η διαδραστική έκθεση «Στο παλάτι του θυμού». Το υπέροχο του Μουσείου Συναισθημάτων είναι ότι πραγματοποιούνται εργαστήρια για παιδιά, εφήβους και ενήλικες ώστε να επικοινωνήσουν να να εξερευνήσουν από κοινού γονείς & παιδιά, τα θέλω , τα μπορώ τους και όλα τα θέματα που πιθανά τους προκαλούν εντάσεις . Με σκοπό να εξερευνήσουν την ουσία των συναισθημάτων τους, οι συμμετέχοντες, αναζητούν κλειδιά που ανοίγουν πόρτες και φανερώνουν θησαυρούς για τον εαυτό μας, τη ζωή και το μεγάλωμα μας.

Τα βασικά εργαστήρια του Μουσείου πραγματοποιούνται κάθε μήνα χωρισμένα σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες και θεματικές όπως:Το εργαστήρι συναισθημάτων μέσα από παραμύθια, που απευθύνεται σε παιδιά από 5 έως 10 ετών μαζί με τους γονείς τους, το εργαστήρι «Παραμύθια μετά μουσικής» που αφορά παιδιά από 5 έως 115 χρόνων, το εργαστήρι «Συναισθήματα μέσα από ιστορίες» για παιδιά και εφήβους έως 15 χρόνων μαζί με τη συμμετοχή των γονέων, το εργαστήρι «Με θέμα τον εαυτό μου» για παιδιά από 7 έως 12 ετών μαζί με τους γονείς τους και το «Εργαστήρι Εξερεύνησης του θυμού» όπου τα παιδιά μαζί με τους γονείς τους αντιλαμβάνονται & αναγνωρίζουν το θυμό τους και τα άλλα συναισθήματα τους. Το Μουσείο Συναισθημάτων σας προσμένει να ξεκινήσετε μαζί του το μαγευτικό ταξίδι στα συναισθήματα σας. Εδρεύει στην Καρατζά 7 και Τσάμη Καρατάσου 56 στο Φιλοπάππου στην Αθήνα το τηλέφωνο είναι 210 92 18 329.

Από: Λητώ Τσακίρη

Πηγή

Continue Reading

Trending