Connect with us

Ψυχολογία

Τι είναι πιο σημαντικό, πόσο θα ζήσεις ή πώς θα ζήσεις;

Θυμάμαι τον εαυτό μου να είμαι γύρω στα 17, λάτρης της μουσικής, με μια Fender Stratocaster να προσπαθώ να παίξω μπλουζ. Αγαπημένος μου ο Stevie Ray Vaughan. Προσπαθούσα πολλές ώρες την μέρα να μάθω, να γίνω πολύ καλός σε αυτό. Γενικά πιστεύω ότι καλό είναι στην ζωή ή να κάνουμε κάτι – τέρμα όμως – ή καθόλου.

Μελετούσα, μελετούσα, μελετούσα, μελετούσα, και ζούσα με το όνειρο του Woodstock, Jimi Hendrix, δεν ξέρω αν πάμε έτσι λίγο πίσω στο παρελθόν, και εκεί πέρα που πολλές φορές ταξιδεύω με την φαντασία μου ρώτησα πολλές φορές τον εαυτό μου: Μάνο θα ήθελες να ζήσεις 70, 80, 90, 100 ή θα ήθελες να γίνεις ένας από αυτούς όπως ο Jimi Hendrix, Rolling Stones, Jim Morrison κ.ο. και να πεθάνεις όπως πέθαναν;

Ξέρεις σ’ αυτό το παιχνίδι του μυαλού πάντα ήταν πάρα πολύ έντονο μέσα στο μυαλό μου “Ας πεθάνω και στα 30 μου, δεν με νοιάζει. Αλλά θα ήθελα πάρα πολύ να γίνω ένας Jimi Hedrix”. Αυτό έλεγα στον εαυτό μου όταν ήμουν μικρός.

Έτσι λοιπόν μελετούσα, μελετούσα, μελετούσα, έπαιζα, έπαιζα, έπαιζα.. Ok για τους δικούς μου περιοριστικούς λόγους τότε σταμάτησα την μουσική. Δεν έγινα ποτέ Jimi Hendrix, δεν έγινα ποτέ πάρα πολύ καλός, σταμάτησε η μουσική στο κομμάτι των φίλων, κανένα studio κι αυτά παρόλα αυτά είναι κάτι το οποίο αγαπάω πάρα μα πάρα μα πάρα πολύ.

Όμως μου έμεινε αυτό: Ότι τελικά τι είναι πιο σημαντικό στην ζωή; Πόσο θα ζήσεις ή πώς θα ζήσεις;

Προσωπική ανάπτυξη

Να μην στα πολυλογώ μπαίνω στην διαδικασία της προσωπικής ανάπτυξης, των σεμιναρίων, του well being.. Αρχίζουμε να παρατηρούμε αυτή την στιγμή όλο και περισσότερο τάσεις, μόδες, σχετικά με μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Δηλαδή σου λένε για παράδειγμα να φας κεφίρ το οποίο είναι ένας καλό μύκητας για να ζήσεις περισσότερα χρόνια, να κάνεις ωμοφαγίες, να κάνεις χορτοφαγίες, να να να να… Πολλά να.. Αλλά τελικά τι γίνεται;

Δεν θα ξεχάσω μια φορά που πήγαινα ταξίδι με κάτι φίλους σε ένα μέρος κοντά στην Πάτρα και τότε έτρωγα μόνο φρούτα, ξηρούς καρπούς και κάποιες σκόνες (superfoods) [Γενικά πειραματίζομαι πάρα πολύ, με τον εγκέφαλο, με το σώμα, πότε έχουμε μέγιστες αποδόσεις, πότε έχουμε, τι γίνεται, τι δεν γίνεται οπότε κάνω τα πάντα σχεδόν. Τα πάντα από αυτά που ξέρω ή από αυτά που μαθαίνω].

Και είναι μια φίλη από το εξωτερικό η οποία τρώει τα πάντα. Και θυμάμαι να μου λέει “Δώσε μου λίγο να δοκιμάσω” και της δίνω μία σκόνη που την λένε κάπως “Πράσινα λιβάδια” νομίζω, κάτι για το έντερο, και με το που την τρώει ξίνισε το πρόσωπο της, το έφτυσε και γυρίζει και μου λέει “Δηλαδή ρε συ Μάνο τι θέλεις να μου πεις τώρα; Να φάω όλα αυτά, να ταλαιπωρήσω τον εαυτό μου για τα επόμενα 20, 30 ή 40 χρόνια για να ζήσω 10 χρόνια παραπάνω;”

Οι ενοχές

Θέλω λίγο όλο αυτό να το πάρουμε αλληγορικά γιατί έχει μια πάρα πολύ μεγάλη αλήθεια όλο αυτό από πίσω. Θα σου το συνδυάσω με κάτι που διάβασα σε ένα βιβλίο του Deepak  Chopra τοSuper Brain. Εκεί πέρα λοιπόν λέει πως το να πας για τρέξιμο δεν είναι απαραίτητα πιο υγιεινό από το να μην τρέξεις. Το να φας υγιεινά δεν είναι απαραίτητα πιο σωστό από το να φας ανθυγιεινά.

Πάμε σε μία άλλη ψυχολόγο, την Βίκυ Σίμου, μια Ελληνίδα που έχει κάνει πολύ μεγάλο έργο στην Ελλάδα, έχει δουλέψει και πάρα πολύ με παιδιά που έχουν Σύνδρομο Down, η οποία έχει κάνει μια εξαιρετική έρευνα με τον Arian στην Αμερική και εκεί πέρα που μιλάω μαζί της και είναι με το τσιγάρο, της λέω “Καλά εσύ έχεις κάνει τόσα πράγματα και καπνίζεις;” και μου λέει την εξής κουβέντα “Μάνο την μεγαλύτερη ζημιά στο τσιγάρο και στο κάθε τσιγάρο δεν την κάνει το τσιγάρο αλλά την κάνουν οι ενοχές που έχουμε γι’ αυτό.”

Αυτό δεν σημαίνει να καπνίζεις, δεν σημαίνει ότι πρέπει να τρως ανθυγιεινά, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να γυμνάζεσαι, δεν σημαίνει όλα αυτά. Δεν σημαίνει όλα αυτά. Σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτό το μήνυμα που θέλω να επικοινωνήσω.

Συναισθηματικές τοξίνες

Αυτό που σημαίνει είναι το εξής και θα έρθει με μια άλλη γιατρό από την Ρωσία η οποία μελετάει το πως μπορούμε να είμαστε υγιείς μέσα από την μέθοδο του βιοσυντονισμού που αυτή την στιγμή πραγματικά στην Ρωσία και την Αμερική κάνουν θαύματα. Ειδικά στην Ρωσία όμως. Λέει λοιπόν αυτή η γυναίκα ότι το 60-70% των τοξινών στο σώμα που είναι και υπεύθυνες για τις ασθένειες είτε σωματικές, είτε συναισθηματικές, είναι οι συναισθηματικές τοξίνες.

Άρα λοιπόν που θέλω να καταλήξω; Σε ένα ερώτημα βασικό: Τελικά τι είναι πιο σημαντικό για εσένα; Να ζήσεις 70 χρόνια ή να ζήσεις 20 χρόνια και καλά; Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να ζήσεις και 50 και  60 και 100 χρόνια, όσα να ζήσεις, πάρα πολύ καλά.

Αλλά θέλω να σου πω πρόσεξε γιατί πολλές φορές οι άνθρωποι περνάμε στο άλλο άκρο. Από εκεί πέρα που ήμασταν sex, drugs και rock n’ roll και κάναμε ότι να’ναι.. ποτά, τσιγάρα, φαγητά, haburger, κρέατα, οτιδήποτε, περάσαμε στο άλλο άκρο αλλά ψυχαναγκαστικά, χωρίς να το υποστηρίζουμε συναισθηματικά.

Δηλαδή: “Να πάω να τρέξω”, “Να προσέξω τι θα φάω”, “Να μην κάνω το ένα”, “Να μην κάνω το άλλο”.. για να είμαι υγιής.

Ψυχαναγκασμός

Κι εδώ θα σου πω ένα παράδειγμα: Έχω έναν φίλο μου ο οποίος πήγε στο Voice. Είχε ξεκινήσει μια διατροφή προτού πάει στο Voice. Καλώς ή κακώς εκεί πέρα στην οντισιόν του Voice, κι έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο απ’ ότι έχω μάθει, οι άνθρωποι εκείνη την ημέρα που είναι να εξετασθούν είναι μια δύσκολη ημέρα γι’ αυτούς. Μπορεί να έχουν να φάνε πολλές ώρες, μπορεί να είναι όρθιοι, μπορεί, μπορείς, χίλια δυο μπορεί.. Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος είχε ξεκινήσει μια διατροφή και επειδή στο μυαλό του έπρεπε να την τηρήσει πιστά όπως ακριβώς του την είπαν στο Voice δεν είχαν την διατροφή που αυτός έπρεπε να φάει και έμεινε νηστικός. Και από τις 09.30 το πρωί που ήταν εκεί και τραγούδησε στις 12.00 το βράδυ ήταν νηστικός, μόνο με μια μπανάνα. Το αποτέλεσμα; Δεν είχε καθόλου ενέργεια. Και έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο ώστε τελικά τον κόψανε. Γιατί; Γιατί It’s alla about energy. That’s it.

Μάθε να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή

Αυτό που θέλω να σου πω είναι ότι χρειάζεται να έχεις διάκριση για ότι κι αν κάνεις στην ζωή σου. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να το απολαμβάνεις. Άρα λοιπόν σταμάτα να πέφτεις με τα μούτρα γιατί τελικά μπορεί να μην κινδυνεύεις από το κρέας, μπορεί να μην κινδυνεύεις από την αγυμνασιά, μπορεί να μην κινδυνεύεις από όλα αυτά αλλά μπορεί να κινδυνεύσεις από την καταπίεση, από τον ψυχαναγκασμό.. “Πρέπει να κάνω εκείνο”, “Πρέπει να κάνω το άλλο”, πρέπει, πρέπει, πρέπει.. Γιατί; Γιατί έτσι λέει το “Well Being”.. Όχι. Δημιούργησε ένα μέτρο στην ζωή σου. Και το πιο σημαντικό μέτρο ξέρεις ποιο είναι; Να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή.

Πηγή

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Η Ευτυχία έρχεται «ουρανοκατέβατα»

«Ζήσε στο τώρα και συνάντησε την ευτυχία… ξαφνικά!»

Για να ζήσεις την επιτυχία και την ευτυχία «ξαφνικά», πρέπει να είσαι θετική και δεκτική στα μικρά θαύματα. Από το πουθενά, έχουν έρθει πολλοί coachees μου και μου είπαν ότι τους πρότειναν μια δουλειά που κυνηγούσαν καιρό, πως κέρδισαν κάποιο ποσό, ότι τακτοποιήθηκαν τα οικονομικά τους, πως, «ουρανοκατέβατα», αυτός που τους έσπαγε τα νεύρα εξαφανίστηκε, άλλαξε περιβάλλον, άλλαξε τάξη.

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε εδώ για να μεγαλουργήσουμε. Είμαστε από μόνοι μας δημιουργοί θαυμάτων. Αλλά τι θα ήταν ένα θαύμα χωρίς πίστη; Το θαύμα είναι, άλλωστε, συσσωρευμένη πίστη. Αλλά όχι σκέτη πίστη. Κάνε και εσύ κάτι. Μπες στη δράση για να παραγάγεις θετικότητα, αγάπη, για να φύγεις από τον φόβο και την αναβολή.

Η αναβλητικότητα δε βοηθάει. Από την άλλη, όμως, δε βοηθάει ούτε και ένα πανικόβλητο «πρέπει να κάνω τα πάντα». Σημαντική προϋπόθεση για να ζήσω και να αναγνωρίσω αυτό το «ξαφνικά» είναι να μπορώ να επικοινωνώ καλύτερα με τον εαυτό μου. Να με πάω μια βόλτα. Να μάθω να έχω και προσωπικές, ιδιωτικές στιγμές. Δε μιλάμε για απομόνωση, αλλά για χρόνο… συμφιλίωσης με τον εαυτό μου.

Κάνε μια ωραία συζήτηση με τον εαυτό σου.

«Έχω βαρίδια στα πόδια μου».

Ρώτησέ τον αν είναι αλήθεια.

«Δε θα τα καταφέρω. Θα αποτύχω».

Είναι αλήθεια;

Ζήτα άφεση αμαρτιών από τους προηγούμενους στόχους και θέσε καινούριους, για νέα πράγματα. Κάνε περισσότερα από αυτά που έκανες έως τώρα και φρόντισε να μην είσαι ούτε στο μετά ούτε στο πριν. Συγκεντρώσου και συνδέσου με τις πέντε αισθήσεις σου στο τώρα.

Η αγάπη δεν είναι σύγκριση. Αγάπη σημαίνει να γίνομαι καλύτερος, να νικάω τις αδυναμίες μου, να περιορίζω τους φόβους μου, να μαθαίνω να αναπνέω, να ηρεμώ, να γαληνεύω.

Αυτά είναι τα μαθήματα που πρέπει να διδάξεις στον εαυτό σου. Το να μαθαίνεις να δίνεις χώρο και χρόνο σε εσένα και να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου σε κάνει να διακοινωνείς καλύτερα τις βαθύτερες ανάγκες σου. Σε φέρνει πιο κοντά στο μοναδικό πράγμα που έχει αξία: να πετύχεις τα όνειρά σου!

Τίποτα δεν είναι άπιαστο, εξάλλου, αν έχεις καταφέρει να το ονειρευτείς!

 

Νικόλας Ουρανός
Life & Relationship Coach, #1 International Bestselling Author www.jillandnikolas.com

Σε περιμένουμε στο summer retreat μας στην Κρήτη αυτόν τον Αύγουστο, σε μια μοναδική εμπειρία exclusive αυτοανάπτυξης! Μάθε περισσότερα στο  https://www.jillandnikolas.com/crete.html!

Continue Reading

Ψυχολογία

Δεν είναι εγωϊστικό να αρνείσαι!

Mε πόσα «όχι» φτιάχνεται η ευτυχία;

Είναι ουτοπικό να θέλεις (και να πρέπει) να αρέσεις σε όλους! Αν η ζωή σου καθορίζεται ενστικτωδώς ή ενσυνείδητα από μια ατελείωτη αλυσίδα ξένων επιθυμιών, είναι βέβαιο πως σταδιακά θα απομακρύνεσαι όλο και πιο πολύ από των πυρήνα των δικών σου! Οι μεγάλες ευκαιρίες έρχονται στη ζωή μας όταν έχουμε ξεδιαλύνει το τοπίο ανάμεσα σε όσα θέλουμε και όσα έχουν ανάγκη οι άλλοι από εμάς. 

Αν απελευθερωθούμε από την ανάγκη να τα κάνουμε όλα σύμφωνα με τις προδιαγραφές των άλλων, θα κατανοήσουμε πόσο χρήσιμη λέξη είναι το «όχι». Σταμάτα, λοιπόν, να πληγώνεις την αυτοπεποίθησή σου, μετρώντας τη γνώμη των άλλων πάνω από τη δική σου αξία! Έχει ειπωθεί πως οι πεποιθήσεις μοιάζουν με παλιές πρόκες καρφωμένες στη σανίδα της συνείδησής μας. Και η αλήθεια είναι πως αυτή η ρήση δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Εν τω μεταξύ, όσο πιο παλιό το καρφί, τόσο και πιο δύσκολο να αφαιρεθεί. Όλοι μας ανεξαιρέτως έχουμε να διαχειριστούμε σε κάποιον βαθμό τον φόβο μας και την αίσθηση της μοναξιάς μας. Κινούμαστε μία εμπρός και μία πίσω, αποφασίζοντας και ενεργώντας μέσα στις σχέσεις μας με βάση αυτά τα δύο κυρίαρχα «κατώτερα» συναισθήματα: τον φόβο μας και την αίσθηση της μοναξιάς μας.

Όσοι πατούν γερά στα πόδια τους δεν φοβούνται την άρνηση. Δεν συναρτούν τα συναισθήματα των άλλων από τη δική τους απόρριψη και δεν δομούν τη ζωή τους σύμφωνα με τις επιθυμίες που δεν θα απογοητεύσουν τους άλλους. Μη δομείς τις σχέσεις σου με βάση ένα φθηνό αλισβερίσι «μου χρωστάς-σου χρωστώ». Τα προσωπικά μας όρια είναι οι ασφαλείς γραμμές που συγκρατούν την προσωπικότητά μας και ορίζουν ποιοι είμαστε πραγματικά. 

Δεν είναι εγωιστικό ή αυτάρκεσκο να αρνείσαι.

Παίξε στο παιχνίδι των διαπροσωπικών σχέσεων με τους δικούς σου όρους!

 

Νικόλας Ουρανός
Life & Relationship Coach, #1 International Bestselling Author www.jillandnikolas.com

Σε περιμένουμε στις δωρεάν life coaching συνεδρίες, που πραγματοποιούμε, για να μη βάλεις στιγμή σε παύση τα όνειρά σου!

Continue Reading

Οικογένεια

Ψυχική ανθεκτικότητα των Νέων σε δύσκολες καταστάσεις

Η πανδημία που ζήσαμε  ήταν πρωτόγνωρη σε μέγεθος, έκταση και διάρκεια και δημιούργησε αγωνία και φόβο σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων. Αυτό μας οδήγησε στη συνειδητοποίηση ότι για να αντιμετωπίσουμε στρεσογόνες καταστάσεις πρέπει να αναπτύξουμε στρατηγικές σε επίπεδο σκέψης, συναισθήματος και συμπεριφοράς. 

Οι έφηβοι και οι νέοι  όπως άλλωστε και όλοι μας ήρθαν αντιμέτωποι με την απώλεια ελέγχου της ζωής τους, κλήθηκαν  να αλλάξουν την καθημερινότητα τους και να  αντιμετωπίσουν  νέες συνθήκες της ζωής. 

Πως μπορούμε όμως να αποκτήσουμε ψυχική ανθεκτικότητα για να διαχειριζόμαστε δύσκολες καταστάσεις;  

Στο πλαίσιο μιας υγιούς διαχείρισης οι δύσκολες στιγμές και οι συναισθηματικές  μεταπτώσεις είναι κάτι φυσιολογικό. Στη σημερινή εποχή που χαρακτηρίζεται από μεγάλη αβεβαιότητα είναι πολύ ξεκάθαρο ότι οι νέοι δεν έχουν τον έλεγχο των καταστάσεων της ζωής τους. Αυτό προκαλεί πολλά αρνητικά συναισθήματα και δοκιμάζει τις πεποιθήσεις και τις αντοχές τους. 

Η αποδοχή των αρνητικών συναισθημάτων που βιώνουμε  βοηθάει να συνδεθούμε  με τον εαυτό τους και τις προσωπικές μας ανάγκες. Είναι μια ευκαιρία να μιλήσουμε  με την οικογένεια, τους  φίλους, τους συγγενείς  με κάποιους που νιώθουμε άνετα για τα συναισθήματα μας στο παρόν, αλλά και για τα μελλοντικά μας σχέδια και όνειρα που δεν ακυρώνονται αλλά μετατίθενται.

Οι φόβοι μας θα υπάρχουν σε μικρότερο και μεγαλύτερο βαθμό. Αν τους  αγκαλιάσουμε  με τρυφερότητα και αποδοχή  μπορούμε  να κοιτάξουμε με αισιοδοξία το μέλλον. Σε όλη αυτή τη κατάσταση δεν είμαστε μόνοι μας. Πολλοί άνθρωποι νιώθουν έτσι. Επομένως, αν μοιραστούμε την αγωνία μας μπορεί να μας βοηθήσει. 

 Επίσης, είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε  ότι τα αρνητικά συναισθήματα δεν είναι μόνιμα. Για παράδειγμα ,το γεγονός ότι σήμερα ένιωσα μεγάλο φόβο δεν σημαίνει ότι θα νιώθω για πάντα έτσι…Τα πράγματα εξελίσσονται, αύριο ή μεθαύριο μπορεί να νιώσω πιο έτοιμος να αναγνωρίσω το πρόβλημα στο κανονικό του μέγεθος και να αποκτήσω καλύτερη αίσθηση ελέγχου της κατάστασης. 

Σημασία έχει στο τέλος της ημέρας ή  της εβδομάδας να διατηρούμε την πορεία προς τα εμπρός, να βιώνουμε την εξέλιξη των πραγμάτων με το κόστος τους. Άλλωστε αποδοχή δε σημαίνει παθητικότητα, αλλά είναι η πρώτη πράξη στη θεμελίωση μιας ουσιαστικής παρέμβασης.  

Καλές οικογενειακές και φιλικές σχέσεις  που στηρίζονται στην αγάπη αποδοχή κατανόηση και ειλικρίνεια επηρεάζουν θετικά τη ψυχική μας ανθεκτικότητα και ίσως είναι μια ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε ποιοι άνθρωποι αξίζει να είναι στη ζωή μας και ποιοι όχι.

Θα μπορούσε επίσης, να μας βοηθήσει ένα ημερολόγιο σκέψεων και συναισθημάτων. Έτσι, ανατρέχοντας στις σελίδες του, μπορούμε να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και να έρθουμε σε επαφή με αυτά που νιώθουμε. Ο τρόπος με τον οποίο καταφέραμε να ξεπεράσουμε μια δυσκολία θα είναι καταγεγραμμένος στο προσωπικό μας ημερολόγιο και έτσι θα μπορέσει να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την επόμενη πρόκληση της ζωής μας.

Τέλος  η αλληλεγγύη  ενισχύει την αίσθηση του «ανήκειν» στο κοινωνικό σύνολο, δίνει σκοπό στη ζωή του ανθρώπου και συσπειρώνει τους ανθρώπους σε περιόδους κρίσης. Πολλές έρευνες αποδεικνύουν ότι η ενσυναίσθηση και η προσφορά μειώνουν το άγχος και τα αρνητικά συναισθήματα, αυξάνουν την αυτοπεποίθηση του ατόμου και βοηθούν στην επανάκτηση του έλεγχου της ζωής μας.

 Ας θυμόμαστε ότι η διαχείριση μιας δύσκολης  κατάστασης χρειάζεται ευελιξία και προσαρμοστικότητα, δεξιότητες που είναι απαραίτητες στην εξελικτική πορεία της ζωής μας.

 Νάνσυ Πιλωνά, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και Σταδιοδρομίας

Continue Reading

Trending