Connect with us

Παιδί

Το Δίλημμα Της Εργαζόμενης Μητέρας

Όλες μας έχουμε δοσμένο ένα κομμάτι του εαυτού μας στα παιδιά μας. Όμως, έχουμε και ένα άγχος, ένα φόβο αδιόρατο, ένα δίλημμα μήπως η αγάπη για τη δουλειά μας και οι πολλές ώρες ενασχόλησής μας με αυτή μας στοιχίσει το ρόλο μας ως μητέρα. Χωρίς να θέλω να δώσω το «φάρμακο» για τον πόνο μας, απλά θα μοιρασθώ μαζί σας, ως εργαζόμενη μητέρα και ως παιδαγωγός επί σειρά ετών, κάποιες σκέψεις, που πιστεύω ότι θα βοηθήσουν για να μπουν κάποια πράγματα στη θέση τους και να διαλυθούν ο «φόβος» και οι αμφιβολίες μας.

Αρχικά θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ο χρόνος που περνάμε με τα παιδιά μας πρέπει να είναι ποιοτικός και όχι ποσοτικός. Πόσες μητέρες, αλλά και πατέρες βρίσκονται αρκετές ώρες στο σπίτι με τα παιδιά τους, αλλά δυστυχώς μόνο σωματικά βρίσκονται εκεί. Ο πατέρας στην τηλεόραση, η μητέρα στην κουζίνα και, όταν τα παιδιά τους πλησιάζουν για να ρωτήσουν κάτι ή με διάθεση να συζητήσουν ,τα διώχνουν στο δωμάτιο τους γιατί είναι απασχολημένοι.

Θα θέλατε, αγαπητές μου μητέρες, να σας πω τι να κάνουμε με αυτό τον λίγο χρόνο που διαθέτουμε με τα παιδιά μας ώστε να είναι πράγματι ποιοτικός και δημιουργικός ;

Ακούστε λοιπόν μερικές χρήσιμες συμβουλές:

  • προσπαθούμε να έχουμε ένα γεύμα την ημέρα με τα παιδιά. Αν δεν προλαβαίνουμε το μεσημεριανό, λόγω του ότι αργούμε να επιστρέψουμε από τη δουλειά, ας είναι το βραδινό. Εκεί στο τραπέζι την ώρα που μαζεύεται όλη η οικογένεια κάτι εξαιρετικό συμβαίνει. Ανοίγουν οι καρδιές και μοιράζονται τα νέα της ημέρας. Με τις κατάλληλες ερωτήσεις μπορούμε να μοιρασθούμε μαζί τους εμπειρίες, συναισθήματα. Γίνεται η αναφορά της ημέρας όχι μόνο εκ μέρους των παιδιών, αλλά και των γονιών. Κρατιέται ενωμένη στο κοινό τραπέζι (όχι μόνο του φαγητού) όλη η οικογένεια.
  • Βρείτε λίγο χρόνο να κάνετε μαζί με τα παιδιά κάποια δραστηριότητα. Είτε ένα περίπατο στο πάρκο ή σε παιδότοπο έστω για μισή ή μία ώρα, είτε στο σπίτι να παίξετε μαζί ένα δημιουργικό εκπαιδευτικό παιχνίδι (επιλέξτε να υπάρχουν 2-3 τέτοια παιχνίδια στο σπίτι). Μέσα από αυτά μοιράζεστε σκέψεις, συναισθήματα και παράλληλα μπορείτε σιγά-σιγά να διακρίνετε κλίσεις και ταλέντα των παιδιών. Μπορείτε ακόμα να κάνετε μαζί κάποιες δουλειές του σπιτιού. Ζητήστε ευγενικά να σας βοηθήσουν. Έτσι τα εκπαιδεύετε όμορφα, αναθέτοντας τους κάποιες υπευθυνότητες από τη μικρή ηλικία. Χαίρονται και απολαμβάνουν να βοηθούν τους γονείς τους, αισθάνονται όμορφα και υπεύθυνα.
  • Η ώρα του ύπνου είναι μια άλλη κατάλληλη ώρα για να ενωθούν οι ψυχές μας. Πείτε μου πόση ώρα χρειάζεται να τα σκεπάσετε στο κρεβάτι και να τους τραγουδήσετε ένα τραγούδι ή να τους πείτε ένα παραμύθι; Ένα γλυκό φιλί από την μητέρα και τον πατέρα και το κλείσιμο των ματιών τους με τη μορφή σας είναι βάλσαμο για την παιδική ψυχή . Δε θα ξεχάσω ποτέ όσα χρόνια και αν περάσουν το γλυκό χαμόγελο της κόρης μου και την έκφραση της ικανοποίησης, όταν τη νύχτα τη σκέπαζα και τη φιλούσα γλυκά.

Αυτές είναι μόνο μερικές προτάσεις για τον ποιοτικό χρόνο που μπορούμε να περνάμε με τα παιδιά μας. Η μητρική σας καρδιά είμαι σίγουρη ότι μπορεί να σας οδηγήσει σε περισσότερες ιδέες και πράξεις επικοινωνίας με τα παιδιά σας.

Τέλος, θέλω να σας αφήσω με τα εξής: Προσέξτε ,κάθε φορά που τα παιδιά απευθύνονται σε εσάς για μια ερώτηση ή συζήτηση, να τους δίνετε απεριόριστη εστιασμένη προσοχή. Τα παιδιά μας την έχουν απόλυτη ανάγκη. Τίποτα δεν πληγώνει το παιδί περισσότερο από εκείνη την αγωνιώδη προσπάθεια του να συναντήσει τα μάτια σας και να πάρει την προσοχή σας, όταν μιλάει. Επίσης μη ξεχνάτε να του δίνετε συνέχεια αγάπη απροϋπόθετη (χωρίς όρους και ανταλλάγματα), όπως και αποδοχή και αναγνώριση της αξίας και της ιδιαιτερότητας του.

Είμαι σίγουρη ότι όσο και αν ο έξαλλος ρυθμός της ζωής μας συμπιέζει, η μητρική μας καρδιά πάντα βρίσκει ένα τρόπο να ξεπεράσει τις συμπληγάδες πέτρες και να δώσει τα πλούσια αποθέματα της όποτε και με όποιο τρόπο μπορεί.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Παιδαγωγός, Εισηγήτρια Σεμιναρίων( Παιγαγωγικά-Σχέσεις-Επικοινωνία)

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παιδί

Γονείς γνωρίζετε τα 3Ε που χρειάζονται τα παιδιά σας;

Όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι έχουν τρεις βασικές ανάγκες. Αυτές οι ανάγκες συνοψίζονται σε μια μέθοδο, που μπορούμε να ονομάσουμε «τεχνική τριών Ε». Το ίδιο ακριβώς και τα παιδιά μας έχουν αυτές τις ίδιες ανάγκες γιατί και αυτά είναι μικροί ενήλικοι, χωριστές και αυτόνομες προσωπικότητες.

Το πρώτο Ε είναι η Έγκριση. Η έγκριση είναι Βιταμίνη. Όλοι μας λαχταράμε να μας αποδεχθούν γι’ αυτό που είμαστε. Θέλουμε κάποιον με τον οποίο να μπορούμε να χαλαρώσουμε, να ανοίξουμε την καρδιά μας. Και εδώ που τα λέμε, ποιος απ’ όλους τους ανθρώπους πάνω στη γη είναι ο καταλληλότερος από τη μητέρα και τον πατέρα μας; Θέλουμε όλοι κάποιον με τον οποίο να αισθανόμαστε, ότι είμαστε ο εαυτός μας, γιατί ξέρουμε ότι μας εγκρίνει. Αυτό ζητούν τα παιδιά από τους γονείς τους. Οι γονείς να τα εγκρίνουν και να τα αγαπούν όπως είναι, ώστε να αισθάνονται άνετα, να αισθάνονται “ο εαυτός τους”

Ο επικριτικός τύπος που διαρκώς βρίσκει λάθη και πάντοτε διακρίνει τις αδυναμίες των άλλων είναι ο άνθρωπος, που δεν έχει την φιλία και την εκτίμηση των άλλων.

Ρωτήστε τον ίδιο σας τον εαυτό. Εσάς θα σας άρεσε να είχατε κάποιον διαρκώς από πάνω σας να σας υποδεικνύει τα λάθη σας διαρκώς και να σας επικρίνει; Ασφαλώς όχι . Αυτό λοιπόν δεν πρέπει ποτέ να το κάνουμε στα παιδιά μας.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη από έγκριση και διακριτική καθοδήγηση. Διαφορετικά δεν εκτιμούν και δεν ακούν πλέον τους γονείς τους, ό,τι καλό και να τους πουν. Πολλά παιδιά άλλαξαν την αρνητική συμπεριφορά, όταν είδαν, ότι οι γονείς τα αποδέχονται και τα αγαπούν όπως είναι.

Αντιθέτως, γονείς ώθησαν τα παιδιά τους στην αρνητική συμπεριφορά και στην καταστροφή γιατί δεν έδωσαν την έγκριση και την αγάπη στο παιδί τους, έτσι όπως είναι. Ένας μεγάλος ψυχολόγος είπε: “Κανείς δεν έχει τη δύναμη να αναμορφώνει κάποιον, αν όμως αγαπήσετε τον άλλον όπως είναι, του δίνετε τη δύναμη ν’ αλλάξει τον εαυτό του”.

Το δεύτερο Ε που χρειάζονται τα παιδιά μας είναι η Επιδοκιμασία. Η επιδοκιμασία προχωρά λίγο παραπέρα από την έγκριση. Η έγκριση αναφέρεται σε αρνητικές καταστάσεις. Εγκρίνουμε τον άλλο, τον αποδεχόμαστε παρά τα σφάλματα και τις αδυναμίες του.

Αλλά η επιδοκιμασία σημαίνει κάτι περισσότερο θετικό. Ξεπερνάει την απλή ανοχή των αδυναμιών του άλλου, βρίσκει κάτι θετικό στον πλησίον που μας αρέσει. Μπορείτε πάντοτε να βρείτε κάτι θετικό για να επιδοκιμάσετε το παιδί σας, όπως επίσης μπορείτε να βρείτε κάτι αρνητικό για να το αποδοκιμάσετε, εξαρτάται από το τι αναζητάτε.

Ο αρνητικός, επικριτικός γονέας βγάζει στην επιφάνεια ό,τι αρνητικό στο παιδί του, τονίζοντας διαρκώς τα αρνητικά του σημεία. Ενώ ο θετικός γονέας, βρίσκει, κάτι καλό να επιδοκιμάσει το παιδί του, του βγάζει τον καλύτερο εαυτό του. Οι παιδαγωγοί λένε: “καλλιέργησε τις συμπεριφορές που θέλεις να πάρεις”. Με άλλα λόγια θέλεις ένα θετικό και υπάκουο παιδί; Μάθε να του μιλάς όμορφα, ήσυχα και φυσικά θετικά. Εμείς τι είδους γονείς θέλουμε να είμαστε; Γονείς με επιδοκιμασία ή διαρκή κριτική και αποδοκιμασία; Εάν διαλέξουμε το δεύτερο, θα “χάσουμε” τα παιδιά μας και το αστείο θα είναι ότι θα ψάχνουμε τις αιτίες, τη στιγμή που εμείς θα είμαστε οι αίτιοι και οι υπεύθυνοι.

Τέλος, το τρίτο Ε είναι η δίψα για Εκτίμηση. Είναι βασική ανάγκη όλων μας, καθώς επίσης και των παιδιών μας. Η λέξη εκτιμώ σημαίνει υπολογίζω και στη συνέχεια αναγνωρίζω την αξία κάποιου. Όταν δεν αναγνωρίζουμε την αξία κάποιου, τον υποτιμάμε. Όταν εκτιμάμε τα παιδιά και το ξέρουν, τα βοηθάμε να γίνουν περισσότερο ωφέλιμα και επιτυχημένα για τους ίδιους τους, τους εαυτούς και τους γύρω τους. Το ότι εκτιμάμε τα παιδιά μας δεν αρκεί, χρειάζονται και να τους το δείχνουμε.

Θα αναφέρω εδώ κάποιους τρόπους για το πώς να δείχνετε την εκτίμηση σας στα παιδιά σας:

  • Όταν σας μιλούν τα κοιτάτε στα μάτια. Δεν τα διακόπτετε. Προσπαθήστε να καταλάβετε πώς νοιώθουν.
  • Όταν σας ζητούν κάτι μη τα αγνοείτε και μη τα αφήνετε να περιμένουν.
  • Όταν σας εξυπηρετούν μη ξεχνάτε να λέτε “ευχαριστώ”.
  • Δείξτε σεβασμό στα μικρά τους μυστικά και κρατηθείτε μακριά από να κοροϊδέψετε ό,τι το παιδί θεωρεί σημαντικό, κυρίως τις σχέσεις με τους φίλους τους, που είναι σημαντικοί γι’ αυτό.
  • Μη πειράζετε τα παιχνίδια τους, μη πετάτε ποτέ πράγματα απ’ το δωμάτιό τους, ούτε να μπαίνετε μέσα χωρίς την έγκρισή τους (ιδιαίτερα όσο μεγαλώνει η ηλικία τους χρειάζεται περισσότερη διακριτικότητα).
  • Πρέπει πάντα να συστήνετε τα παιδιά σας σε γνωστούς και φίλους με τα ονόματά τους.
  • Όταν υπόσχεστε κάτι στο παιδί να κρατάτε πάντα την υπόσχεσή σας.

Θα μπορούσαμε να απαριθμήσουμε πολλούς ακόμη τρόπους, αλλά πιστεύω ότι καταλάβατε το νόημα.

Αγαπητοί μου, ας διδαχθούμε από τα λουλούδια που προσελκύουν τις μέλισσες. Θέλουν τη μέλισσα για να τα γονιμοποιήσει. Χρειάζονται τη μέλισσα. Αντί όμως να αρχίσει αυτή τις ικεσίες, τις επιπλήξεις ή τον καταναγκασμό, το λουλούδι απλώς βγάζει λίγες σταγόνες νέκταρ. Το λουλούδι γνωρίζει ότι η μέλισσα πεινάει για νέκταρ. Προσφέρει τροφή για να κόβεται αυτή η πείνα. Ας προσφέρουμε κι εμείς τροφή, που ικανοποιεί τις τρεις βασικές ανάγκες των παιδιών μας την έγκριση, την επιδοκιμασία και την εκτίμηση.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

 

Continue Reading

Παιδί

Κατανοώντας την ψυχολογία του παιδιού σας

Παρατηρήστε είναι απαραίτητο

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να έχετε υπόψιν  ως γονέας είναι να μπορείτε να κατανοείτε  την ψυχολογία του παιδιού σας, φυσικά  και δεν χρειάζεται να αποκτήσετε πτυχίο γονεϊκότητας. Ένα βασικό βήμα  είναι να ξεκινήσετε,  από απλά πράγματα όπως  τι  αρέσει ή αντιπαθεί το παιδί σας, τι το κάνει να γελάει ή να κλαίει και τι το παρακινεί ή του προκαλεί δυστυχία.

Η ψυχολογία των παιδιών, είναι μέρος της αναπτυξιακής ψυχολογίας και είναι ένας από τους πιο συχνά μελετημένους τύπους του θέματος. Αυτό το εξειδικευμένο τμήμα επικεντρώνεται στις ψυχολογικές διεργασίες των παιδιών από τη γέννηση έως την εφηβεία. Σημειώνει τις ψυχολογικές αλλαγές που συμβαίνουν από τη νηπιακή ηλικία.

Το πεδίο της μελέτης περιλαμβάνει τις κινητικές δεξιότητες, τη γνωστική ανάπτυξη, τις γλωσσικές δεξιότητες, την κοινωνική αλλαγή, τη συναισθηματική ανάπτυξη κλπ.

Οι γονείς έχουν τον τρόπο να ερμηνεύουν τις ικανότητες και τις δεξιότητες του παιδιού τους ή την έλλειψη αυτών. Όταν δεν καταλαβαίνετε τα παιδιά σας, μπορείτε εσφαλμένα να τα ερμηνεύσετε ή να τα υποτιμήσετε εσφαλμένα. Μερικές φορές αυτές οι παρερμηνείες μπορούν να είναι ακίνδυνες, αλλά τις περισσότερες φορές δεν είναι. Ο ρόλος των γονέων είναι καθοριστικός για την ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού. Η έλλειψη συνειδητοποίησης σχετικά με την ανάπτυξη των παιδιών μπορεί συχνά να οδηγήσει σε κακή κρίση των παιδιών, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε φτωχές αποφάσεις γονικής μέριμνας.

Μια μελέτη της Dr. Brenda Volling, διευθυντή και καθηγητή έρευνας, του Πανεπιστημίου του Michigan, αποκάλυψε ότι τα παιδιά επηρεάζονται άμεσα από το χρονικό διάστημα που ένας γονέας επενδύει στην ανάπτυξή τους. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό οι γονείς να εκπαιδεύονται για τις διάφορες πτυχές της ψυχολογίας και της ανάπτυξης των παιδιών, ώστε να μπορούν να συμβάλλουν ουσιαστικά στη συναισθηματική και ψυχική ανάπτυξη του παιδιού.

Συμβουλές για την καλύτερη κατανόηση της ψυχολογίας του παιδιού σας

Ο γνωστός παιδοψυχολόγος Jean Piaget λέει: «Από το ηθικό και το πνευματικό, το παιδί δεν γεννιέται ούτε καλό ούτε κακό, αλλά κυρίαρχος του πεπρωμένου».

Η γονική μέριμνα είναι κάτι περισσότερο από απλά παροχή ανέσεων για τα παιδιά σας. Είναι εκεί για το παιδί συναισθηματικά, και να τους παρέχει μια αίσθηση ασφάλειας. Εδώ είναι μερικές βασικές συμβουλές ψυχολογίας παιδιών που θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε καλύτερα τα παιδιά:

Ένας από τους απλούστερους, αλλά και πιο αποτελεσματικούς, τρόπους για να μάθετε για την ψυχολογία των παιδιών είναι η παρατήρηση. Δείξτε ενδιαφέρον για το τι κάνουν ή λένε τα παιδιά σας. Παρατηρήστε τις ενέργειες, τις εκφράσεις και την ιδιοσυγκρασία τους όταν τρώνε, κοιμούνται και παίζουν. Λάβετε υπόψη ότι το παιδί σας είναι μοναδικό και μπορεί να έχει μια προσωπικότητα που ξεχωρίζει, ακόμα και όταν μεγαλώνει. Αποφύγετε τη σύγκριση του παιδιού σας με άλλα παιδιά, καθώς αυτό όχι μόνο προσθέτει άγχος στη γονέα, αλλά και κάνει το παιδί να αισθάνεται κατώτερο.

Μερικές ερωτήσεις που μπορούν να σας βοηθήσουν να κατανοήσετε την ψυχολογία των παιδιών είναι

1.Τι θέλει το παιδί να κάνει περισσότερο;

  • Πώς αντιδρά όταν πρέπει να κάνει κάτι που δεν του αρέσει ( π.χ.η κατανάλωση λαχανικών, ο ύπνος νωρίς ή μπάνιο;)
  • Πόσο κοινωνικός είναι; Είναι διατεθειμένο να μοιραστεί ή να δοκιμάσει νέα πράγματα;
  • Πόσο καιρό παίρνει στο παιδί για να εξοικειωθεί με το περιβάλλον του; Είναι σε θέση να προσαρμοστεί στις αλλαγές που συμβαίνουν στο περιβάλλον;

Ενώ απαντάτε σε αυτές τις ερωτήσεις, θυμηθείτε να μην ασκείτε κριτική  στο παιδί. Παρατηρήστε απλώς.. ώστε να γνωρίζετε.

  1. Περάστε ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά σας

Οι γονείς σήμερα είναι απασχολημένοι με την εργασία και το σπίτι. Οι πολλαπλές εργασίες, τους αναγκάζουν να φροντίζουν για πολλά , ένα από αυτά  είναι και το παιδί. ¨Ηρθε η ώρα για μια αλλαγή. Αν θέλετε να κατανοήσετε τα παιδιά σας, χρειάζεται να εξασφαλίσετε χρόνο για αυτά.

  • Ο χρόνος που ξοδεύετε με τα παιδιά σας στο τραπέζι ή οδηγώντας τα στο σχολείο και πίσω δεν αρκεί. Μπορεί να χρειαστεί να αφιερώσετε χρόνο για να μιλήσετε και να παίξετε μαζί τους και να περάσετε ώρες ποιότητας που σας επιτρέπουν να κατανοήσετε την ψυχολογία τους.
  • Οι συνομιλίες με τα παιδιά σας ενημερώνουν τι συμβαίνει στη ζωή τους στο σχολείο και στο σπίτι, ποια είναι η αγαπημένη τους μουσική ή τηλεοπτική εκπομπή και τι τα ενθουσιάζει και τι όχι.
  • Ποιοτικός χρόνος δεν σημαίνει μόνο να μιλάς ή να κάνεις κάτι μαζί με τα παιδιά. Μερικές φορές μπορείτε απλά να καθίσετε μαζί τους, να τα παρατηρήσετε σιωπηλά για να συγκεντρώσετε μερικές πληροφορίες  για την προσωπικότητά τους.
  1. Τα παιδιά χρειάζονται την αμέριστη προσοχή σας

Όταν σκοπεύετε να περάσετε χρόνο με τα παιδιά σας, σχεδιάστε να κάνετε μόνο αυτό και τίποτα άλλο συγχρόνως. Τα παιδιά σας αξίζουν την αμέριστη προσοχή σας. Αν προσπαθήσετε να μιλήσετε στο παιδί σας ενώ μαγειρεύετε, οδηγείτε ή κάνετε κάτι άλλο, πιθανόν να χάσετε πολύ σημαντικές πληροφορίες  που  μπορεί να σας δώσει το παιδί σας για τον εαυτό του.

Σχεδιάστε τουλάχιστον μία δραστηριότητα που σας επιτρέπει να περάσετε αποκλειστικά  με το παιδί σας. Όταν το παιδί σας έχει την  αμέριστη προσοχή σας, τότε  αισθάνεται ασφάλεια  και είναι πιθανό να σας ανοιχθεί  περισσότερο.

  1. Δώστε προσοχή στο περιβάλλον του παιδιού σας

Η έρευνα έχει αποδείξει ότι η συμπεριφορά και η συμπεριφορά του παιδιού διαμορφώνονται σε μεγάλο βαθμό από το περιβάλλον στο οποίο  μεγαλώνει και δέχεται επιρροές. Για να γνωρίσετε καλύτερα το παιδί σας  πρέπει να προσέξετε το περιβάλλον στο οποίο αλληλεπιδρά .

Το περιβάλλον μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου του παιδιού, κατ’ επέκταση, την ανάπτυξη της γλώσσας και των γνωστικών δεξιοτήτων. Η συμπεριφορά του παιδιού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το  ανθρώπινο περιβάλλον  που εκτίθεται και το είδος διάδρασης που έχει με αυτό. Πάρτε χρόνο και αξιολογήστε το  κλίμα που είναι διαμορφωμένο  στο σπίτι και το σχολείο του. Για παράδειγμα, εάν το παιδί σας είναι επιθετικό ή δυσκολεύεται στην  κοινωνικοποίηση με τους  συνομήλικους, μπορεί να θέλετε να μάθετε τι ή ποιος  έχει οδηγήσει  το παιδί σας να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο.

  1. Ακούστε – Αφήστε τα παιδιά σας να σας μιλήσουν για τις ιστορίες τους

Η συζήτηση είναι καλή, αλλά η ακρόαση είναι μεγαλύτερης σημασίας και ουσίας  όταν υπάρχει μια συζήτηση με το παιδί σας. Ξεκινήστε μια συζήτηση για να μιλήσετε με το παιδί σας και στη συνέχεια να μείνετε να ακούτε ότι   προσπαθεί να σας πει. Τα παιδιά μπορεί να μην είναι σε θέση να εκφραστούν με σαφήνεια,

γι ‘αυτό θα πρέπει να δώσετε προσοχή στις λέξεις που χρησιμοποιούν και στις μη λεκτικές τους εκφράσεις.

Επικεντρωθείτε στον τρόπο που τονίζουν μια λέξη ή μια φράση, Εκφράσεις  που σας λένε πώς αισθάνονται, στην γλώσσα του σώματος προσέξτε αν υπάρχει βλεματική  επαφή, πώς χρησιμοποιούν τα χέρια τους και τη στάση του σώματος.

Όχι μόνο πρέπει να ακούτε, αλλά και να δώσετε  στο παιδί σας να καταλάβει ότι ακούγεται  και όσα λέει λαμβάνονται σοβαρά υπόψη.  Κάνετε τους ερωτήσεις  ώστε  να τους ενημερώσετε και να είστε σίγουροι ότι καταλαβαίνετε αυτό που εννούν. Εάν δεν καταλαβαίνετε κάτι ξαναρωτήστε. Αλλά προσέξτε να μην μιλήσετε πάρα πολύ ή να κάνετε πάρα πολλές ερωτήσεις, καθώς αυτό μπορεί να κλείσει εντελώς το παιδί σας.

  1. Τα παιδιά εκφράζονται με διαφορετικούς τρόπους

Τα παιδιά  μπορούν να εκφράζονται με περισσότερους από έναν τρόπους. Εκτός από την ομιλία, τα παιδιά εκφράζουν τα συναισθήματά τους μέσα από δραστηριότητες.

Εάν τα παιδιά σας αγαπούν να σχεδιάζουν, να γράφουν ή να ενεργούν, μπορείτε να τα  ενθαρρύνετε  να το κάνουν πιο συχνά. Παροτρύνετε τα να παρακολουθήσουν μαθήματα τέχνης ή ζωγραφικής και να τα βοηθήσετε  να εκφραστούν καλύτερα. Μπορείτε επίσης να τους δώσετε διαφορετικά θέματα σχεδίασης, χωρίς να  περιορίζεται η φαντασία τους.

Ομοίως, μπορείτε να ζητήσετε από το παιδί σας να διατηρεί ένα ημερολόγιο στο οποίο να μπορεί να γράφει για αυτό που έκανε μέσα στη ημέρα και τα αντίστοιχα συναισθήματα που είχε. Όσο πιο πολύ το παιδί σας γράφει ή σχεδιάζει, τόσο καλύτερα βελτιώνει την ικανότητα του στην έκφραση.

Πάρτε χρόνο για να πάρετε μια ιδέα για το τι συμβαίνει στο μυαλό τους. Αποφύγετε  να υπεραναλύετε τις ζωγραφικές του παιδιού σας ή να διαβάζετε το ημερολόγιο τους. Μπορεί να καταλήξετε να  προβάλετε τα δικά σας συναισθήματά σας ως δικά τους και έτσι να στρεβλώνετε την πραγματικότητα.

Αφήστε τα να σας εξηγήσουν τι γράφουν ή σχεδιάζουν και πώς αισθάνονται σε σχέση με αυτά.

  1. Ζητήστε τις σωστές ερωτήσεις

Αν θέλετε το παιδί σας να σας μιλήσει, είναι σημαντικό να κάνετε τα σωστά ερωτήματα. Ξεκινήστε συνομιλίες κάνοντας  ανοιχτές ερωτήσεις, οι οποίες θα ενθαρρύνουν το παιδί να μοιραστεί μαζί σας.

Αντί να ρωτήσετε  «Μου αρέσει αυτό το τραγούδι;», το οποίο δικαιολογεί είτε «ναι» είτε «όχι», ρωτήστε καλύτερα «τι νομίζεις για αυτό το τραγούδι;», που θα επιτρέψει στο παιδί να πει περισσότερα.

Αντί να ρωτήσετε «με ποιον έπαιξες σήμερα», ρωτήστε ποια παιχνίδια έπαιξαν με τους φίλους τους. Αφήστε τα να σας το εξηγήσουν λεπτομερώς και αποφύγετε να  διακόψετε.

Επίσης,  αποφύγετε να υποτιμάτε τις ερωτήσεις που σας κάνει το παιδί σας .. Επιπλέον αν δεν έχετε κάποια απαντήση στην ερώτηση του παιδιού σας, αφήστε το λίγο στην άκρη  και επιστρέψτε ξανά με μια απάντηση κάποια άλλη στιγμή. Και θυμηθείτε, ο χαρακτηρισμός  της ερώτησης ενός παιδιού ως «ανόητης» μπορεί να το  αποθαρρύνει από το να θέτει ερωτήσεις στο μέλλον.

  1. Εκπαιδευθείτε στην ανάπτυξη των παιδιών

Αποκτήστε γνώσεις  σχετικά με   την ανάπτυξη του παιδιού σας. Πάρτε χρόνο για να διαβάσετε βιβλία, ηλεκτρονικά περιοδικά και μιλήστε με έναν ειδικό που μπορεί να σας δώσει κάποια εικόνα για την παιδική ψυχολογία και την ανάπτυξιολογία. Όταν ξέρετε τι να περιμένετε, οτιδήποτε και τα πάντα μπορεί να φαίνονται κατανοητά και φυσιολογικά ή αντίστροφα. Αλλά προσοχή χρειάζεται μέτρο.. αποφύγετε να κάνετε υπερβολικές εικασίες και ερμηνείες.

  1. Παρατηρήστε και τα άλλα παιδιά

Μερικές φορές, παρατηρώντας άλλα παιδιά που είναι της ίδιας ηλικίας με το δικό σας, μπορεί  να σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα το παιδί σας. Αυτό μπορεί να σας αφήσει να καταλάβετε πώς συμπεριφέρεται το παιδί σας σε ένα κοινωνικό περιβάλλον και να εντοπίσετε τα πλεονεκτήματα ή τις αδυναμίες του που καθορίζουν την προσωπικότητά του. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα  συγκρίνετε το παιδί σας με κάθε παιδί της ηλικίας του και να κρίνετε ποιο είναι καλύτερο.

Οι γονείς τείνουν συχνά να διαπιστώνουν τις ικανότητες επίδοσης των παιδιών τους συγκρίνοντάς τα με άλλα παιδιά. Ωστόσο, αυτό μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στο παιδί, μακροπρόθεσμα. Ενώ η σύγκριση είναι ωφέλιμη, μπορεί να είναι επικίνδυνη  όταν γίνεται μοτίβο συμπεριφοράς και επαναλαμβάνετε συχνά από το γονέα.

  1. Εν συναίσθησή – Μπείτε στα παπούτσια του παιδιού σας

Η εν συναίσθηση είναι μια σημαντική ποιότητα που χρειάζεται  να αναπτύξουν οι γονείς εάν θέλουν να κατανοήσουν καλύτερα τα παιδιά τους. Μπορεί να γνωρίζετε τι αισθάνονται τα παιδιά σας,  όταν επιλέγουν να σας το πουν. Αλλά ίσως να μην κατανοείτε ή  ακόμη και να καταλάβετε τι βιώνουν αν δεν μπορείτε να μπείτε στη θέση τους. Ακούστε τα συναισθήματά τους, προσπαθήστε να κατανοήσετε  τι περνούν. Χρησιμοποιήστε τη γλώσσα τους για να τα βοηθήσετε να σας καταλάβουν καλύτερα, όχι περίπλοκα λόγια και εκφράσεις

Όταν δεν καταλαβαίνετε τη συμπεριφορά του παιδιού σας, αναρωτηθείτε – πώς θα συμπεριφερόσασταν  ή θα αντιδρούσατε αν βρισκόσασταν στη θέση του παιδιού σας;

  1. Αποφύγετε να υποθέτετε

Υποθέτετε ότι γνωρίζετε τι θέλει το παιδί σας ή πώς μπορεί να αισθάνεται σε οποιοδήποτε δεδομένο χρονικό σημείο; Εάν το παιδί σας δεν παραπονιέται, μπορεί να υποθέσετε ότι είναι ευτυχισμένο ή  ότι είστε σπουδαίος γονέας, επειδή το παιδί σας συμπεριφέρεται καλά όταν είναι σε δημόσιο χώρο.

Προσοχή.. όταν υποθέτετε, αποκλείεται τον εαυτό σας από το  να κατανοήσετε με ακρίβεια τα παιδιά σας. Ζητώντας τους να σας εξηγήσουν, θα μπορούσαν  να σας βοηθήσουν να ξεκαθαριστεί  κάθε αμφιβολία και τότε θα ξέρετε με βεβαιότητα ποιο είναι το θέμα.

12.Κάθε παιδί έχει μια ξεχωριστή προσωπικότητα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά

Δεχτείτε την πρόκληση..Η κατανόηση της ψυχολογίας των παιδιών μπορεί να είναι μια πρόκληση.  Εάν έχετε περισσότερα από ένα παιδί μπορεί να διαπιστώσετε ότι  η ψυχολογία του ενός  παιδιού μπορεί να διαφέρει από του άλλου. Πιστεύοντας ότι όλα τα παιδιά είναι τα ίδια και χρησιμοποιώντας το ίδιο στυλ γονικής μέριμνας σε όλα, μπορεί να προκληθεί λάθος. Γι’αυτό το λόγο οι οδηγοί -βιβλία – με συγκεκριμένα στυλ γονεϊκότητας μπορεί να είναι ακατάλληλοι σε πολλές περιπτώσεις. Ελάτε κοντά στα παιδιά σας γίνετε φίλος τους αλλά προσοχή να μην χαθούν τα όρια ..τα παιδιά χρειάζονται γονείς κυρίως, να τους εμπιστεύονται και να τους ακολουθούν. Διδάξτε το παιδί σας να είναι υπεύθυνο, ενθαρρύνετε το να γίνει αυτόνομο και δώστε του τροφοδότηση ώστε να βελτιώσει τις πεποιθήσεις που έχει για τον εαυτό του. Αυτό θα το βοηθήσει να αποκτήσει υψηλή  αυτοπεποίθηση. Δώστε του χώρο να εκφράσει την άποψη του σε κάποιες οικογενειακές αποφάσεις. Κρατήστε τις υποσχέσεις σας , αυτό θα βοηθήσει να σας εμπιστεύονται τα παιδιά σας και θα μάθουν και τα ίδια να είναι συνεπή και ειλικρινή σε όσα λένε. Επιπλέον αυτό τους δείξει ότι ενδιαφέρεστε για τα παιδιά σας. Δεν είναι απαραίτητο να υπερεμπλέκεστε στη ζωή των παιδιών σας , αφήστε τους λίγο χώρο, ακόμα και αν κάνουν μερικά λάθη, θα μάθουν από αυτά.    Μπορεί αυτή η προσέγγιση γονεϊκότητας  να είναι κουραστική και ίσως χρονοβόρα, αλλά σίγουρα θα κερδίσετε περισσότερα  όσων αφορά την κατανόηση της ψυχολογίας του  παιδιού σας και είναι ίσως  το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε για να καλλιεργήσετε σε έναν υγιή ενήλικα.

Δέσποινα Δριβάκου

Ψυχολόγος Msc, PhD.c.

Οικογενειακή θεραπέυτρια

Continue Reading

Παιδί

Προσφορά της μητέρας στην υγιή ανάπτυξη του παιδιού

Αυτό που αποτελεί κοινό τόπο είναι ότι τίποτα δεν αντικαθιστά σωστά την οικογένεια στη ζωή ενός ανθρώπου και κυρίως τη συμβολή της μητέρας μέσα σ’ αυτή.

Ο ρόλος της οικογένειας και κυρίως της μητέρας είναι αδιαμφισβήτητος στα πρώτα 5-7 κρίσιμα χρόνια της ζωής ενός ανθρώπου. Η μητέρα θεωρείται ως το πιο ζωντανό, το πιο φυσικό κέντρο αγωγής. Η μητέρα μέσα στην οικογένεια δίνει μορφή στο παιδί, όπως το στρείδι στο μαργαριτάρι μέσα στο όστρακο του. Δεν του δίνει απλά την ύπαρξη αλλά και τις βάσεις για την σωματική και ψυχοπνευματική ανάπτυξη του. Το βοηθάει στην πραγματοποίηση του προορισμού του. Το προπονεί και το ετοιμάζει για την ενηλικίωση για το πώς θ’ ανταποκριθεί στα υψηλότερα καθήκοντα και την αποστολή του μέσα στην κοινωνία. Ό,τι χτίζει η μητέρα στα πρώτα 5-7 χρόνια της ζωής ενός ανθρώπου, δεν μπορεί να το χτίσει ούτε το καλύτερο σχολείο, η καλύτερη οργάνωση.

Η μητέρα είναι κυρίως υπεύθυνη για την υγιή ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού της. Η μέριμνα της γι’ αυτό ξεκινά από τη στιγμή της σύλληψης του εμβρύου εντός της. Η αποδοχή της ή μη του εμβρύου από τη στιγμές της σύλληψης του καθορίζει την ομαλή βρεφική παιδική και εφηβική ζωή του. Μελέτες έχουν δείξει ότι ένα παιδί που συλλαμβάνεται και είναι ανεπιθύμητο από τη μητέρα του, πρωτίστως, αλλά και τον πατέρα, αντιλαμβάνεται πλήρως αυτή την πραγματικότητα προξενώντας δυσλειτουργίες στην ψυχοσωματική του οντότητα. Η αποδοχή, η αγάπη και η φροντίδα ενός εμβρύου εκ μέρους και των δύο γονέων είναι η τροφή που θα φέρει στο φως του ήλιου ένα οργανισμό με υγιείς βάσεις, όπου πάνω εκεί θα χτισθεί το οικοδόμημα μιας υγιούς ψυχοσωματικής εξέλιξης.

Η μητέρα φροντίζει όχι μόνο τη σωματική ανάπτυξη του παιδιού της αλλά συγχρόνως για την υγιή συναισθηματική του ζωή.

Γνωρίζουμε όλοι ότι το IQ ενός ανθρώπου δίνεται ως κληρονομιά σ’ έναν άνθρωπο, αλλά το EQ του, η συναισθηματική του νοημοσύνη είναι αυτή που διαμορφώνεται. Η μητέρα κατά κύριο λόγο είναι εκείνη που με την απροϋπόθετη αγάπη της και τη φροντίδα της θα βοηθήσει το παιδί της να αναπτυχθεί συναισθηματικά ώριμο. Η μητέρα είναι εκείνη που θα μάθει τα παιδιά της να διαχειρίζονται τα αισθήματα τους, όταν αυτή έχει μάθει να διαχειρίζεται πρώτα τα δικά της π.χ. το φόβο, το θυμό, την λύπη, το άγχος, την απόρριψη, τη ντροπή ακόμα και την αγάπη.

Η μητέρα είναι υπεύθυνη να σπείρει και να φυτρώσουν στην καρδιά του παιδιού της τα συναισθήματα συμπάθειας, συμπόνιας, αλληλεγγύης, ευθύνης, ευγνωμοσύνης, ανεκτικότητας και αγάπης. Αυτή μαθαίνει στο παιδί της να αγαπά και να σέβεται πρώτα τον εαυτό του και μετά όλο τον κόσμο. Μαθαίνει να συμμετέχει στον πόνο και τη χαρά των άλλων. Μαθαίνει στο παιδί να αισθάνεται αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, που είναι οι θεμέλιοι λίθοι της επιτυχίας και ευτυχίας του στη ζωή. Μαθαίνει στο παιδί την υπομονή και επιμονή και το ήσυχο και ψύχραιμο αντίκρισμα των γεγονότων και αντίξοων περιστάσεων και την πρόθυμη ανάληψη της ευθύνης.

Επιπλέον, η μητέρα εκτός από την καλλιέργεια του ψυχικού κόσμου του παιδιού της βοηθά και στην καλλιέργεια του νοητικού πεδίου, του παιδιού της. Παρακολουθεί άγρυπνα να ξυπνήσουν οι κλίσεις και τα ενδιαφέροντα του παιδιού. Κατόπιν το βοηθά να καλλιεργηθούν με διάφορους τρόπους.

Η μητέρα είναι επίσης υπεύθυνη να διασφαλίσει στο παιδί της ένα τόπο ησυχίας, ηρεμίας, ειρήνης, ανάπαυσης όπου εκεί θα παύει ο θόρυβος και η εξαντλητική νευρικότητα του έξω κόσμου. Μέσα σ’ αυτό το καταφύγιο το παιδί θα αισθάνεται και θα είναι ο εαυτός του.

Το παιδί στα χρόνια της ανάπτυξης του είναι ολοκληρωτικά αφημένο στην επιρροή του πνεύματος της οικογένειας. Το πνεύμα όπου κυριαρχεί το ήθος και η τιμιότητα. Το παιδί σιγά-σιγά αφομοιώνεται με το πνεύμα της οικογένειας, που μέρος της είναι η μητέρα, χωρίς αντίσταση.

Δέχεται χωρίς να εννοεί τις αξίες ή ότι άλλο πρεσβεύει η οικογένεια, τις σκέψεις της, τα ήθη της, τα έθιμα της και τη νοοτροπία της. Όλα αυτά έρχονται στο παιδί σαν κάτι το αυτονόητο και γι’ αυτό εντυπώνονται σταθερά και αξέχαστα μέχρι τα χρόνια της εφηβείας. Εκεί πλέον ψάχνεται για την αυτονομία και την εύρεση της ταυτότητας του, αποστασιοποιείται για λίγο μέχρι που πάλι ουσιαστικά καταλήγει λίγο πολύ σ’ εκείνες τις αρχές που πήρε στα πρώτα του χρόνια.

Από την άλλη πλευρά, τα πορίσματα της ιατρικής ψυχολογίας, της ιατρικής υγιεινής και ιδιαίτερα οι πλούσιες παρατηρήσεις της κλινικής ψυχολογίας, μας διαβεβαιώνουν σήμερα, ότι πολλές αρρώστιες του νευρικού συστήματος, πολλές διαστροφές του χαρακτήρα και εγκληματικές τάσεις οφείλονται αποκλειστικά στην έλλειψη οικογενειακής θαλπωρής, γαλήνης και ενότητας.

Απλές παρατηρήσεις της καθημερινής μας πείρας διαπιστώνουν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των παραστρατημένων παιδιών περίπου το 85% προέρχονται από οικογένειες, οι οποίες δεν έδειξαν ενδιαφέρον για την ανατροφή των παιδιών τους, από έλλειψη οικογενειακής ζεστασιάς, ιδιαίτερα από μια μητέρα που θα τα ζέσταινε στην αγκαλιά της και θα τα έτρεφε με τα πλούσια συναισθήματά της.

Θυμηθείτε τους προγόνους μας πόσο άγια και ιερή θεωρούσαν την οικογενειακή εστία, ώστε την τοποθετούσαν στο κέντρο του σπιτιού για να σκορπά το «θείο φως» και τη ζεστασιά της. Φύλακας της λογαριαζόταν μια γυναίκα, μια θεά η θεά Εστία. Η μάνα είναι η βάση της ατομικότητας του παιδιού.

Η δίχως όρους, απροϋπόθετη αγάπη της είναι το Α και Ω για την μετέπειτα ευτυχισμένη και επιτυχημένη, προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή των παιδιών της.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Παιδαγωγός, Εισηγήτρια Σεμιναρίων( Παιγαγωγικά-Σχέσεις-Επικοινωνία)

Continue Reading

Trending