Connect with us

Θέατρο

19ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Νέας Ορεστιάδας

Το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου που διοργανώνεται στη βορειότερη και νεότερη πόλη της Ελλάδας, τη Νέα Ορεστιάδα Έβρου, συμπληρώνει φέτος δεκαεννέα χρόνια. Για μία ακόμη χρονιά το Γκατζολάκι, η δημοφιλής μασκότ του Φεστιβάλ, συνεχίζει ακάθεκτο να τρυπώνει τη μουσούδα του παντού, να πεισμώνει, να αισιοδοξεί, να χαμογελά, να δημιουργεί, να ελπίζει..!

 

Το 19ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Νέας Ορεστιάδας διοργανώνεται λοιπόν από την Κυριακή 26 Αυγούστου έως και τη Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2018, με ένα πλούσιο πρόγραμμα θεατρικών παραστάσεων από όλη την Ελλάδα. Οι ερασιτεχνικοί θίασοι φτάνουν στον ακριτικό Έβρο για να λάβουν μέρος στον θεατρικό διαγωνισμό που στόχο έχει πάντα την ανάδειξη του καλού Ερασιτεχνικού Θεάτρου και τη συνεχή βελτίωση του καλλιτεχνικού αποτελέσματος όλων αυτών που, χωρίς οικονομικές απολαβές αλλά με κατάθεση ψυχής, αφιερώνουν ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής τους στο Θέατρο.

 

  • Τιμώμενο πρόσωπο του φετινού Φεστιβάλ ο Γρηγόρης Βαλτινός

 

Η οργανωτική επιτροπή του 19ου Φεστιβάλ αποφάσισε να τιμήσει φέτος έναν εκ των αξιότερων ανθρώπων του ελληνικού θεάτρου, τον Γρηγόρη Βαλτινό. Ο σημαντικός ηθοποιός θα παραβρεθεί κατά την τελετή έναρξης του Φεστιβάλ (26/8) και θα τιμηθεί για την πολύχρονη, πολύπλευρη και πολυσήμαντη προσφορά του στο θέατρο ειδικά, αλλά και στον σύγχρονο πολιτισμό γενικότερα.

 

  • Η Κριτική Επιτροπή

 

Την Κριτική Επιτροπή που θα παρακολουθήσει και θα αξιολογήσει όλες τις παραστάσεις στο υπαίθριο δημοτικό θέατρο της Νέας Ορεστιάδας, αποτελούν οι (αλφαβητικά): Αντώνης Θεοδωρακόπουλος (ηθοποιός), Άννα Κουρή (ηθοποιός), Γιάννης Μαργαρώνης (χορογράφος), Παναγιώτης Μπουγιούρης (ηθοποιός) και η Άννα Χατζησοφιά (συγγραφέας, ηθοποιός). Η Κριτική Επιτροπή του 19ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου στη Νέα Ορεστιάδα Έβρου διασφαλίζει για μία ακόμη χρονιά την έγκυρη αξιολόγηση των Ερασιτεχνικών Θιάσων που λαμβάνουν μέρος στην τελική φάση του διαγωνιστικού μέρους.

 

  • Το Φεστιβάλ παρουσιάζει, όπως κάθε χρόνο, ο Αλέξης Κωστάλας.

Πληροφορίες:

www.dionysos-net.gr

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Θέατρο

Χρήστος Καραβέβας: Η υποκριτική είναι η τέχνη της «εξαφάνισης»

Σεμνός, ευγενικός, μετρημένος, εξαιρετικά ταλαντούχος, ο νεαρός ηθοποιός, Χρήστος Καραβέβας συμμετέχει φέτος στην παράσταση «Ένα σπίτι από γυαλί» σε σκηνοθεσία Αικατερίνης Παπαγεωργίου στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, ενώ παράλληλα ετοιμάζει ένα μικρού μήκους stop motion animation σε συνεργασία με τη Μαριλού Κουτσονάσιου.

Αποφοίτησε από το Καλλιτεχνικό Σχολείο του Γέρακα και από τη Δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης. ‘Έχει κάνει αισθητή την παρουσία του στον κινηματογράφο σε μικρού και μεγάλου μήκους ταινίες και στο θέατρο.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

-Χρήστο, πώς προέκυψε και ασχολήθηκες με την υποκριτική;

-Με την υποκριτική δε θυμάμαι πότε ακριβώς αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά, ωστόσο η πρώτη επαφή που είχα μαζί της ήταν στο δημοτικό, λόγω του καλύτερου παιδικού μου φίλου, του Θοδωρή, με τον οποίο πήγαμε σε διαφορετικά δημοτικά και μου έλειπε.

Έτσι όταν μου είπε για το θεατρικό παιχνίδι που γινόταν στο σχολείο του εκτός σχολικών ωρών μου φάνηκε ένας τρόπος να μπορώ να περνάω παραπάνω χρόνο μαζί του. Κάπως έτσι ξεκίνησα να πηγαίνω. Θυμάμαι να νιώθω ένα βάρος στο στήθος κάθε φορά που πήγαινα. Ποτέ δε θα σήκωνα το χέρι μου, προκειμένου να σηκωθώ και να κάνω κάτι. Η ιδέα του να έχω τόσα βλέμματα καρφωμένα πάνω μου, μου προκαλούσε τρόμο. Προς το τέλος εκείνης της χρονιάς, ωστόσο, ένιωσα κάποια ψήγματα απελευθέρωσης τα οποία η δασκάλα μου η κυρία Γρηγορία ενθάρρυνε.

Γενικότερα όμως, το μεγαλύτερο μέρος της παραμονής μου στην ομάδα το πέρασα προσπαθώντας να παραμείνω απαρατήρητος.

Αργότερα συνειδητοποίησα πως η υποκριτική εκτός των άλλων είναι η τέχνη της εξαφάνισης, καθώς σου δίνει τη δυνατότητα να «κρύβεσαι» πίσω από τη συμπεριφορά άλλων χαρακτήρων και αυτό είναι κάτι το βαθιά απελευθερωτικό.

Ο Χρήστος Καραβέβας

Η δεύτερη επαφή έγινε όταν πήγα στο Καλλιτεχνικό σχολείο του Γέρακα. Θυμάμαι πολύ καθαρά την ημέρα που έδινα για το τμήμα θεάτρου – κινηματογράφου. Κοιτούσα τις ζωγραφιές που υπήρχαν στους τείχους και τις κατασκευές που είχαν κάνει τα παιδιά και ένιωθα την καρδιά μου να πάλλεται και τον αέρα να μη μου αρκεί από την επιθυμία να βρεθώ κι εγώ σε αυτό το χώρο, να γίνει το σχολείο μου. Έτσι και έγινε!

Η ενασχόλησή μου με το θέατρο με βοήθησε να απελευθερωθώ ουσιαστικά και μου έδωσε τα ερεθίσματα να τα ψάξω περεταίρω.

Παρακολούθησα ένα εργαστήρι εφήβων στο Εθνικό Θέατρο και έκανα κάποια σεμινάρια μέχρι που αποφάσισα τελικά να δώσω στη δραματική σχολή όταν τελείωσα το σχολείο.

-Σε επέλεξαν πολύ νωρίς σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία με τίτλο «Προσευχή» που είχε σχέση με την ενδοσχολική βία και κέρδισε το Χρυσό Διόνυσο στο φεστιβάλ Δράμας. Μίλησέ μας γι’ αυτό.

-Η συμμετοχή μου στην «Προσευχή» ήταν κομβική και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή μου να ασχοληθώ με την υποκριτική.

Την περίοδο που γυρίστηκε ήμουν δεκατεσσάρων χρονών. Θυμάμαι πολύ καθαρά αυτόν τον περίεργο τύπο με την αλογοουρά που άρχισε να κόβει βόλτες στο σχολείο όλο και πιο συχνά και να με κοιτάζει επίμονα. Αυτός φυσικά ήταν ο Θανάσης Νεοφώτιστος, ο σκηνοθέτης της ταινίας, ο οποίος την ώρα που εγώ αναρωτιόμουν ποιος να ήταν και γιατί στο καλό με κοιτούσε έτσι, εκείνος έβλεπε σε εμένα τον Δημήτρη, το αγόρι της ταινίας.

Μετά από λίγο καιρό ήρθε στο σπίτι μαζί με το σεναριογράφο Γρηγόρη Σκαράκη, να ζητήσει την άδεια των γονιών μου, για να παίξω στην ταινία. Όταν άκουσα πως επρόκειτο για τον κεντρικό χαρακτήρα σοκαρίστηκα. Μια αγωνία για το πώς θα ανταπεξέλθω σε κάτι τέτοιο με κυρίευσε.

Ο Θανάσης όμως την εξαφάνισε σιγά σιγά με τις πολυάριθμες συναντήσεις που είχαμε μαζί με το Στέλιο Καραμπίνα το άλλο παιδί που επέλεξε. Μου έδωσε να καταλάβω πως ο Δημήτρης ήταν ένα εσωστρεφές παιδί που φοβόταν την έκθεση και αυτό το συναισθάνθηκα.

Στην όλη διαδικασία του γυρίσματος ένιωθα ότι βρίσκομαι στο σωστό για εμένα χώρο. Ήταν μια πλούσια εμπειρία η οποία μου έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσω ωραίους ανθρώπους, αλλά και να κατανοήσω τη διαδικασία πίσω από τη δημιουργία μιας ταινίας.

Προσευχή, μικρού μήκους

-Έχεις συμμετάσχει σε μία ταινία της Μαρίας Λάφη με τίτλο «Holy Boom». Τι πραγματευόταν η ταινία και ποιος ο ρόλος σου;

-Πρόκειται για μία ταινία με θέμα τη διαφορετικότητα και το ρατσισμό. Με φόντο τη μεγάλη εβδομάδα οι διαφορετικές πορείες ανθρώπων που μένουν στην ίδια γειτονιά συγκλίνουν με αφορμή την ανατίναξη ενός γραμματοκιβώτιου από μια παρέα παιδιών.

Σε αυτή την παρέα ανήκε και ο Αντρέας, ο χαρακτήρας που υποδύθηκα. Ένας έφηβος που προέρχεται από λαϊκά κοινωνικά στρώματα, δεν έχει ουσιαστική επαφή με την οικογένειά του και μοιράζεται το πάθος του για τα δυναμιτάκια με τον Ιγκέ και τον Κωστή, τα φιλαράκια του.

Είναι ένα παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση και έντονη ανασφάλεια, που τελειώνει το σχολείο σε ένα κλίμα έντονης αβεβαιότητας για το μέλλον του και νιώθει την ανάγκη να τα σπάσει!

Με την Μαρία και τα παιδιά περάσαμε πολύ χρόνο πριν το γύρισμα έτσι ώστε όταν θα ερχόταν η ώρα να φέρουμε την αίσθηση της σχέσης που ήθελε, μιας παρέας φίλων δηλαδή. Πράγμα το οποίο πέτυχε γιατί κάναμε πολύ ωραία παρέα.

-Πέρσι έπαιξες σε μία μεγάλου μήκους ρομαντική κομεντί που διοργανώθηκε από το University Of Miami και σκηνοθέτιδα τη Sarah Hartman με τίτλο «Canada an allegory». Πώς προέκυψε;

-Με κάλεσε για την οντισιόν η Casting Director Λυδία Γεωργανά για το ρόλο του Κωνσταντίν, ωστόσο τελικά η σκηνοθέτιδα με επέλεξε για αυτόν του Κώστα που ήταν και ο δεύτερος μεγαλύτερος ρόλος της ταινίας. Η συγκυρία τα έφερε μάλιστα η ταινία να γυριστεί στη Σάμο απ’ όπου και κατάγομαι από την πλευρά της μητέρας μου.

Γενικότερα ήταν μία πολύ όμορφη εμπειρία οι έλληνες συνάδελφοι εξαιρετικοί τόσο στη δουλειά όσο και στην παρέα και ένα υπέροχο multi-cultural συνεργείο.

Η υπόθεση της ταινίας έχει κάτι το Λανθιμικό, ωστόσο το ύφος της δεν έχει την παραμικρή αποστασιοποίηση και κυριαρχούν το κωμικό στοιχείο και οι ανατροπές. Η ταινία βρίσκεται στη διαδικασία του post production. Ήταν μία όμορφη διαδικασία και περιμένω να δω το αποτέλεσμα.

Canada An allegory, short film

-Είχες μια μικρή συμμετοχή στις ταινίες «Καζαντζάκης» του Γ. Σμαραγδή, «Adults in the room” του Κ. Γαβρά και στη σειρά «Κόκκινο ποτάμι» του Μ. Μανουσάκη. Πως ήταν η εμπειρία αυτή;

-Τόσο στην ταινία του κ. Σμαραγδή και του κ. Γαβρά, όσο και στο «Κόκκινο ποτάμι» του κ. Μανουσάκη συμμετείχα ως βοηθητικός ηθοποιός. Και οι τρεις αυτές εμπειρίες ήταν ουσιαστικές, γιατί μου δόθηκε η δυνατότητα να παρακολουθήσω τρεις σημαντικούς σκηνοθέτες εν δράση, μαζί με τους εξίσου ταλαντούχους ηθοποιούς τους.

-Κωμωδία ή Δράμα;

-Και τα δύο! Ωστόσο μου αρέσει πολύ όταν υπάρχει το ένα μέσα στο άλλο, όταν δηλαδή προκύπτει το γέλιο σε μία δραματική σκηνή ή όταν μία κωμική προκαλεί τη συγκίνηση.

Σε τρομάζει το μέλλον του ηθοποιού στην Ελλάδα;

-Αυτή τη στιγμή περισσότερο με τρομάζει η τρέχουσα κατάσταση που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε όσοι εργαζόμαστε στον τομέα της τέχνης.

Σε ότι αφορά στο θέαμα υπάρχει μία έντονη αίσθηση αβεβαιότητας που απορρέει από το γεγονός ότι ανά πάσα στιγμή τα θέατρα μπορεί να κλείσουν, ενώ όσο λειτουργούν θα επιτρέπετε μόνο το 30% της πληρότητάς τους. Παρ’ όλα αυτά επιλέγω να είμαι αισιόδοξος για το μέλλον. Βρισκόμαστε βλέπετε σε μία εποχή, η οποία σε αντίθεση με άλλες χαρακτηρίζεται από έλλειψη οράματος και αυτό αντανακλάται και στην τέχνη.

Η τάση που επικρατεί είναι αυτή μιας καταγγελτικής διάθεσης απέναντι στα πράγματα, και καλώς είναι, που όμως περιορίζεται μέσα από μία έντονη αίσθηση ματαιότητας που δεν οδηγεί, παρά στη μιζέρια. Ούτως ή άλλως σε αυτόν τον κόσμο τίποτα δεν έχει νόημα από μόνο του, ωστόσο εμείς είμαστε ζωντανοί και οφείλουμε να παλεύουμε, για να το δημιουργούμε.

Πιστεύω λοιπόν πως σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία θα δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις και ζυμώσεις που σταδιακά θα φέρουν νέες εξελίξεις τόσο στην τέχνη όσο και στην κοινωνία, και οφείλουμε όλοι να μεριμνήσουμε, ώστε αυτές οι εξελίξεις να είναι προς το καλύτερο.

Ο Χρήστος Καραβέβας

-Αν σου δινόταν η ευκαιρία να μιλήσεις και να συμβουλευτείς κάποιον σπουδαίο συνάδελφό σου από το εξωτερικό, ποιος θα ήταν αυτός και γιατί;

-Θα ήταν οπωσδήποτε ο Daniel Day Lewis, ο αγαπημένος μου ηθοποιός. Κατά τη γνώμη μου είναι ο μοναδικός ηθοποιός που «εξαφανίζεται» μέσα στους χαρακτήρες που υποδύεται και αυτό είναι κάτι που με συναρπάζει. Δεν υπάρχει η παραμικρή ομοιότητα μεταξύ των χαρακτήρων που έχει ενσαρκώσει, όπως και κανενός είδους μανιερισμός που να προδίδει την προσωπικότητά του.

Γενικότερα αυτό που με γοητεύει στην υποκριτική είναι η διαδικασία της μεταμόρφωσης, οπότε σίγουρα θα τον ρωτούσα για τον τρόπο που λειτουργεί και αν μπορούσα να τον βλέπω από κάπου καθ’ όλη την περίοδο προετοιμασίας του για ένα ρόλο, θα το έκανα αναμφίβολα.

-Ποιος από τους ρόλους που έχεις ενσαρκώσει πιστεύεις πως είναι πιο κοντά στον πραγματικό σου χαρακτήρα;

-Πιο πολύ νιώθω πως υπάρχουν χαρακτήρες που καταλαβαίνω περισσότερο ή λιγότερο. Ο ρόλος που δουλεύω αυτήν την περίοδο, του Θωμά είναι αυτός που συναισθάνομαι περισσότερο.

Ο Θωμάς είναι ένα παιδί που δεν αντέχει την καταπίεση, ψάχνει τον εαυτό του και έχει τάσεις φυγής οι οποίες βρίσκουν διέξοδο στη ζωγραφική και τον κινηματογράφο. Ο Θωμάς πρεσβεύει την ανάγκη που έχουμε για αυτοπραγμάτωση και αυτό είναι ένα ζήτημα που με ενδιαφέρει πολύ.

Ένα σπίτι από γυαλί

-Ποιον ρόλο ονειρεύεσαι κάποια μέρα να ερμηνεύσεις στο θέατρο;

-Περισσότερο από το να ερμηνεύσω ένα συγκεκριμένο ρόλο θα με ενδιέφερε να καταπιαστώ με διαφορετικά πράγματα τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Εξίσου σημαντικό, όμως με την ποιότητα ενός κειμένου και ενός ρόλου είναι οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάζεσαι να είναι αξιόλογοι και να έχουν ήθος.

-Ποιο είναι το τελευταίο πράγμα που κάνεις πριν βγεις στη σκηνή; Πως ξεπερνάς το άγχος σου;

-Αυτό εάν μου επιτρέπετε λέω να το κρατήσω μυστικό!

-Ποιοι οι στόχοι σου για συνεργασία στο εξωτερικό;

Ο Χρήστος Καραβέβας

-Είμαι γραμμένος στο πρακτορείο Eloy που ειδικευτεί στην προώθηση Ελλήνων ηθοποιών στο εξωτερικό. Στην εποχή μας υπάρχει ένα άνοιγμα το οποίο επιτρέπει τη συνεργασία ανάμεσα σε ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων.

Πιστεύω πως και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες, αλλά και γενικά ο πολιτισμός θα βγουν ωφελημένοι από αυτή τη διαδικασία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα καλλιτέχνη που κινείται έξω από τα στενά όρια μιας χώρας και συνθέτει διαφορετικές πολιτισμικές παραδόσεις είναι ο Wajdi Mouawad. Τον οποίο είχα την τύχη να γνωρίσω και να συμμετάσχω στο project του με τίτλο «inflammation du verbe vivre».

-Προσεχή σχέδια;

-Αυτήν την περίοδο συνεργάζομαι με την ομάδα The young quill και μαζί ανεβάζουμε την παράσταση «Ένα σπίτι από γυαλί». Τα παιδιά έκαναν μία ενδιαφέρουσα διασκευή, όπου η ιστορία διαδραματίζεται στη μετεμφυλιακή Ελλάδα.

Εγώ υποδύομαι το Θωμά. Την παράσταση σκηνοθετεί η Αικατερίνη Παπαγεωργίου και θα παίζεται στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Θεοχαράκη την Κυριακή στις 18 Οκτώβρη και κάθε Κυριακή στις 6μμ. Η παράσταση απευθύνεται σε όλη την οικογένεια.

Παράλληλα ετοιμάζω ένα μικρού μήκους stop motion animation σε συνεργασία με τη Μαριλού Κουτσονάσιου το οποίο σκοπεύουμε να στείλουμε σε φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων. Αφορά ένα μικρό αγόρι που βιώνει μια έντονη μοναξιά και «δραπετεύει» στη σφαίρα του φαντασιακού.

Ένα σπίτι από γυαλί

Who is Who

Ο Χρήστος Καραβέβας στο έργο Ξέπλυνες το αλάτι από πάνω σου

Ο Χρήστος Καραβέβας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1998. Αποφοίτησε από το Καλλιτεχνικό Σχολείο του Γέρακα το 2016 και από τη Δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης το 2019. Έχει εργαστεί στον κινηματογράφο σε μικρού και μεγάλου μήκους ταινίες και στο θέατρο. Πέρυσι έπαιξε στην παράσταση «Ξέπλυνες το αλάτι από πάνω σου;» της ομάδας Sacra σε σκηνοθεσία Βασίλη Awad, της οποίας το κείμενο συντέθηκε από την ομάδα και είχε θέμα την τάση των ανθρώπων να ψάχνουν για υποκατάστατα αντί για λύσεις στα προβλήματά τους. Φέτος συμμετέχει στην παράσταση «Ένα σπίτι από γυαλί», σε σκηνοθεσία Αικατερίνης Παπαγεωργίου η οποία θα παίζεται κάθε Κυριακή στις 6μμ από τις 18/10.

Αρχικό Άρθρο

Για περισσότερα άρθρα πάνω στην τέχνη και τον πολιτισμό κάντε κλικ εδώ!

Continue Reading

Θέατρο

TOC TOC του Laurent Baffie #Αγάπη_ρε… 

Στην Θεσσαλονίκη στο Θέατρο Ράδιο Σίτυ 17 &18 Ιουλίου 2019.

Σκηνοθεσία: Κώστας Σπυρόπουλος

 

Μετά την θριαμβευτική πορεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, η θρυλική…ψυχοθεραπευτική κωμωδία Toc Toc του Laurent Baffie σε σκηνοθεσία Κώστα Σπυρόπουλου, ξεκινάει μια μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία σε όλη την Ελλάδα!

Στο πλαίσιο αυτό θα βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη Τετάρτη 17/7 και Πέμπτη 18/7 στο Θέατρο Δάσους. Ο Κώστας Σπυρόπουλος και η «παλιά φρουρά» Δημήτρης Σταρόβας και Νίκος Πολυδερόπουλος υποδέχονται στο θίασο τρείς «καινούριες» γυναίκες: την Ναταλία Δραγούμη, την Φωτεινή Ντεμίρη και την Αποστολία Ζώη!!! Ανανεωμένος και πανέτοιμος ο νέος θίασος του Toc Toc υπόσχεται περισσότερο γέλιο και μεγαλύτερες συγκινήσεις για να πάρει την «ψήφο εμπιστοσύνης» απ’ όλες τις πόλεις της Ελλάδας!!!

Η επιτυχημένη ψυχοθεραπευτική κωμωδία ανέβηκε πρώτη φορά το 2013 στο θέατρο Ήβη, όπου και παίζεται μέχρι σήμερα!!! Αποδομώντας τις ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές, τα λεγόμενα «τικ», η παράσταση …ψυχαγωγεί…συγκινεί και χαρίζει άφθονο γέλιο…σε ψυχοθεραπευόμενους και ψυχοθεραπευτές…μέσα από τον μόνο δρόμο που μας «έμεινε» τον δρόμο της αγάπης!!! Αγάπη ρεεεεεεεε…θα φωνάζουν το καλοκαίρι σε όλη την Ελλάδα οι ηθοποιοί και οι συντελεστές της παράστασης!!! Μόνο αγάπη ρεεεεεεεε!!

Υπόθεση

Ο Ομάρ Ταριφ (Κώστας Σπυρόπουλος) ή Βilldab ή αλλιώς Βασίλης Δαμπάογλου το τρελό Παόκι απ’ την Θεσσαλονίκη, με ανανεωμένο πλατίνα μαλλί, κατεβαίνει με το ταξί του στην Αθήνα, να συναντήσει το γιατρό! Ιδεοψυχαναγκασμός του η αριθμομανία.

Ο Φώτης Σταθάκης (Δημήτρης Σταρόβας) έρχεται  με το σύνδρομό του, το “Jill de la Turret”…μπινελικώνει και γαυγίζει !!! Τα γαυγισματάκια του “βγαίνουν” σε καταστάσεις στρες, ο Φώτης είναι πολυτάλαντος και έχει εκατό ειδικότητες!

Η Λαρισαία Νίτσα (Ναταλία Δραγούμη) από το Σβετλανίτσα…κατάγεται από την Λευκορωσία, αλλά είναι παντρεμένη με Λαρισαίο! Με το βαλιτσάκι-οπλοστάσιο καθαρίζει, απολυμαίνει ό,τι βρει μπροστά της και χτυπάει μικρόβια και ιούς ανελέητα!

Η Άννα Μαρία Κλεοπάτρα Μπιμπίκα (Φωτεινή Ντεμίρη), θεούσα πάντα, δεν λέει ότι έρχεται στο γιατρό για την ίδια και τα τικ της, αλλά για μια φίλη, που δεν μπορεί να μετακινηθεί. Επικαλείται ακόμα όλους τους αγίους και τις ιδιότητες αυτών, ενώ όταν ακούει τα γαλλικά του “Ζαν Λουι” Φώτη, αρχίζει και τα ξόρκια!

Η Λίλη Παπαγεωργοδημητρομανωλάκη (Αποστολία Ζώη) επαναλαμβάνει από την πρώτη στιγμή ό,τι λέει πάντα 2 φορές και “κάποιες φορές” επαναλαμβάνει την τελευταία λέξη ή συλλαβή. Σύνδρομό της η παλιλαλία!

Ο Μπάμπης Γραμμένος (Νίκος Πολυδερόπουλος) έρχεται με το μηχανάκι του… δεν πατάει πάνω σε γραμμές, τραυλίζει όταν τις βλέπει και έχει ένα μεγάλο θέμα με τη συμμετρία!

Όλοι αυτοί, άγνωστοι μεταξύ τους, συναντώνται στον προθάλαμο του παγκοσμίου φήμης γιατρού, στις ικανότητες του οποίου έχουν εναποθέσει όλες τις ελπίδες τους για οριστική θεραπεία. Ο γιατρός όμως λείπει και όπως συνεχώς ενημερώνει τους ασθενείς η βοηθός του, προσπαθεί να έλθει και όλο κοντεύει και όλο όμως αργεί.

Οι ήρωές μας περιμένουν και όσο περιμένουν κουβεντιάζουν και όσο κουβεντιάζουν οδηγούνται μοιραία σε grouptherapy αυτοδίδακτο ελλείψει ιατρού, τα αποτελέσματα του άκρως απρόσμενα και ανατρεπτικά, ξεκαρδιστικά και συγκινητικά.

TOC TOC Μία παράσταση… ψυχοθεραπεία!!!

Παίζουν:

Κώστας Σπυρόπουλος, Δημήτρης Σταρόβας,

 

Ναταλία Δραγούμη, Νίκος Πολυδερόπουλος,

 

Φωτεινή Ντεμίρη, Αποστολία Ζώη, Εβελίνα Καραπάνου.

 

Συντελεστές:

Διασκευή – Απόδοση Κειμένου: Κώστας Σπυρόπουλος – Κατερίνα Μπέη

Σκηνοθεσία: Κώστας Σπυρόπουλος

Σκηνικά: Γιάννης Μουρίκης

Κοστούμια: Νικόλ Παναγιώτου– Στεφανία Λυμπεροπούλου

Φωτισμοί: Δημήτρης Κουτάς

Φωτογράφος: Μανώλης Χιώτης

Μακιγιάζ:MakeupLab by YiannisMarketakis

VideoArt: ΔημήτρηςΖόγκας

Α΄ Βοηθός Σκηνοθέτη: Δημήτρης Κατσόγιαννος

Β΄ Βοηθός Σκηνοθέτη: Εβελίνα Καραπάνου

Διεύθυνση παραγωγής: Δημήτρης Κουκάς

Παραγωγή: Κάππα Σίγμα productions

 

Το τραγούδι της παράστασης «Αγάπη ρε…» ερμηνεύει ο Πάνος Κιάμος σε μουσική Γιώργου Σαμπάνη και στίχους Νίκου Γρίτση

 

ΤΕΤΑΡΤΗ 17 & ΠΕΜΠΤΗ 18 ΙΟΥΛΙΟΥ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΘΕΑΤΡΟ ΡΑΔΙΟ ΣΙΤΥ

 Προπώληση :

Θέατρο Ράδιο Σίτυ

Ηλεκτρονική Προπώληση

Continue Reading

Θέατρο

«Ανεβαίνοντας τη σκάλα» του Άγγελου Μοσχονά

Στην δεκαετία  του 60 οι ήρωες, θαμώνες ενός καφενείου, άνθρωποι της καθημερινής πραγματικότητας δέχονται τις επιρροές των καταστάσεων που δημιουργούνται γύρω τους, αντιδρώντας ο καθένας με τον δικό του διαφορετικό τρόπο.

Αντιμετωπίζουν με χιούμορ τις δυσκολίες της ζωής προσπαθώντας να ανέβουν τη « σκάλα»

Ένας από αυτούς φτάνει στην κορυφή και τότε………… Μια εξελισσόμενη κωμωδία του Άγγελου Μοσχονά όπου το χιούμορ εναλλάσσεται με την συγκίνηση.

 

Κείμενο: Άγγελος Μοσχονάς

Σκηνοθεσία: Μανώλης Ιωνάς, Άγγελος Μοσχονάς

Βοηθός Σκηνοθέτη: Έλενα Αγγελοπούλου

Σχεδιασμός Φωτισμού: Μανώλης Μπράτσης

Μουσική Επιμέλεια : Αυγερινός Σουλόπουλος

Ενδυματολογική Επιμέλεια: Ρένα Μοσχονά

Φωτογραφίες: Άγγελος Μαρτσέλο& Απόστολος Δελάλης

Δημόσιες Σχέσεις : Άντζυ Νομικού

Παίζουν οι Ηθοποιοί : Σπύρος Μπιμπίλας, Άννα Παντζέλη, Γιάννος Παπαευσταθίου, Γιώργος Καπετανάκος, Αυγερινός Σουλόπουλος , Κατερίνα Φελλά και ο Σπύρος Θεοδόσης.

Ευχαριστούμε τα κομμωτήρια Ιωάννης Hair & Beauty Team

Ώρα έναρξης: 9.μμ

 

Πρεμιέρα : Δευτέρα 8 Ιουλίου στις 21:00 & κάθε Δευτέρα & Τρίτη μέχρι και 6 Αυγούστου 

Θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ | Ιερά οδός 44 | 21 0341 2313

 

Continue Reading

Trending