Connect with us

Οικογένεια

 Μπορείς να διακρίνεις αν είσαι αληθινός ή συμβατικός γονιός;

  Ανησυχώντας για την απειρία των παιδιών τους, που μπαίνουν στον κόσμο των ενηλίκων, οι γονείς γίνονται προστατευτικοί, μερικές φορές μάλιστα υπερπροστατευτικοί. Φοβούνται, επίσης, πράγμα απόλυτα φυσικό και κατανοητό, μήπως «χάσουν» τα παιδιά τους καθώς αυτά μεγαλώνουν.
Kάποια στιγμή στη ζωή μας, το επιλέξαμε ή όχι, γίναμε γονείς. Κρατήσαμε ένα όμορφο πλασματάκι στα χέρια μας, που άλλαξε τη ζωή μας και μας έκανε να τη δούμε μέσα από μια νέα προοπτική. Κάποιοι από μας καταλάβαμε ότι η ζωή μας δεν μπορεί να είναι πια ποτέ η ίδια. Κάποιοι άλλοι τρομοκρατηθήκαμε, όταν το καταλάβαμε αυτό και ψάξαμε απεγνωσμένα για εναλλακτικές λύσεις. Κάποιοι προσαρμοστήκαμε στις αλλαγές, που φέρνει ένα νέο μέλος στην οικογένειά μας, αλλά κάποιοι αρνηθήκαμε να δεχτούμε την αλήθεια και την αλλαγή και χτίσαμε ένα ψεύτικο κόσμο για να την υπομείνουμε.

Μερικοί από εμάς δέχτηκαν κάπως νομικιστικά και διδασκαλικά το ρόλο τους. Πίστεψαν δηλαδή, ότι το να είσαι γονιός σημαίνει ότι είσαι πάνω σε ένα θρόνο δικαστικό, εξουσιαστικό που αποφασίζεις εσύ για τα πάντα και τα παιδιά σου ως κατηγορούμενοι στο εδώλιο, απλά υπακούν. Πραγματικά δε γνωρίζω πώς δημιουργήσαμε αυτή την αντίληψη, αλλά γνωρίζω στα σίγουρα, ότι έχει πολλούς οπαδούς και βασιλεύει μέσα σε πολλά σπίτια. Οι γονείς αυτοί έχασαν το αληθινό τους πρόσωπο, έπαψαν να είναι αληθινοί. Φόρεσαν τη μάσκα του άμεμπτου κριτή, που πρέπει να «κοντρολάρει» τα πάντα και να τα κρατά υπό την εξουσία του. Όλα αυτά από το φόβο μήπως χάσουν το γονεΐκό σεβασμό και την εξουσία πάνω στα παιδιά τους.

Αυτό όμως που αξίζει να θυμόμαστε είναι ότι ο άνθρωπος που φοβάται, ουσιαστικά αισθάνεται ανασφαλής και μη επαρκής. Δεν τα έχει βρεί πραγματικά με τον εαυτό του. Όποιος είναι σίγουρος για τον εαυτό του δεν αισθάνεται φόβο και ανασφάλεια. Δε φοβάται να είναι ο εαυτός του. Να είναι αληθινός. Να σέβεται την ελευθερία του παιδιού του. Να σέβεται τις ιδιαιτερότητες και τα ταλέντα του. Να καταλαβαίνει τις αδυναμίες του και να μένει κοντά του υπομονετικά ως καλός προπονητής, να το εκπαιδεύει και να το δυναμώνει. Δεν ντρέπεται για το παιδί του γιατί δεν είναι σαν αυτόν. Γιατί υστερεί σ΄ αυτά, που ο ίδιος ο γονιός είναι δυνατός. Καταλαβαίνει την ιδιαιτερότητά του και το προτρέπει να είναι ο εαυτός του και να εκφράζεται ελεύθερα. Αυτός ο γονιός δε ντρέπεται να παραδεχθεί τα λάθη τα δικά του μπροστά στο παιδί του και να ζητήσει συγγνώμη. Έτσι διδάσκει στο παιδί του ότι στη ζωή μπορεί να κάνουμε λάθη, άλλα η συνειδητοποίηση των λαθών μας και η διόρθωσή τους βρίσκεται μέσα στη διαδικασία ωρίμανσής μας στη ζωή. Ο αληθινός γονιός επικοινωνεί ειλικρινά με το παιδί του. Ως καλός ακροατής το ακούει, το αφουγκράζεται, ακόμα και αν οι χτύποι της καρδιάς του δεν ταιριάζουν με τους δικούς του. Σέβεται τις επιλογές του παιδιού του, αν και ο ίδιος θα επέλεγε διαφορετικά. Ο αληθινός γονιός δε χρησιμοποιεί το παιδί για το δικό του συμφέρον ή για τη δική του εγωΐστική ικανοποίηση. Γνωρίζει καλά ότι δεν είναι ιδιοκτησία του, απλά βρίσκεται κοντά του να το προετοιμάσει για την ενηλικίωση, δίνοντάς του απροΰπόθετα την αγάπη του. Αυτή την απροϋποθέτη αγάπη, που είναι το θεμέλιο για μια επιτυχημένη και ευτυχισμένη ζωή. Δε χειραγωγεί το παιδί του, δε το «δένει» συναισθηματικά κοντά του. Το ωθεί στη ανεξαρτητοποίησή του. Η αληθινή αγάπη στα παιδιά μας δεν έχει ίχνος συναισθηματικής εξάρτησης. Οι γονείς χαίρονται να τα βλέπουν να ανεξαρτητοποιούνται λίγο λίγο και να οδηγούνται στην συναισθηματική ωριμότητα.

Τα παιδιά των γονέων, που τα «δέσμευσαν» συναισθηματικά συνήθως γίνονται φοβισμένα και ανασφαλή. Δεν καταφέρνουν να δημιουργήσουν τη δική τους ανεξάρτητη προσωπικότητα. Δε βρίσκουν την ταυτότητά τους, βουλιάζουν μέσα στους φόβους και τις ανασφάλειες των γονέων τους.
Αγαπητοί μου ας αποφασίσουμε όλοι μας να γίνουμε αληθινοί γονείς. Να παλέψουμε με τους δικούς μας φόβους και τις ανασφάλειες και να γίνουμε ευχαριστημένοι με τον εαυτό μας. Ας αφήσουμε τα παιδιά μας να γίνουν ανεξάρτητα. Να χαίρονται την ελευθερία τους και να απολαμβάνουν τους καρπούς των επιλογών τους. Μη πιστεύετε, ότι θα τα χάσετε, όταν γίνουν ανεξάρτητα.

Μια μητέρα, που μεγάλωσε μόνη τα παιδιά της, μου έλεγε, ότι είχε το δίλημμα, αν θα έπρεπε να τα αφήσει να ανεξαρτητοποιηθούν από αυτήν, μήπως και τα χάσει και μείνει μόνη της στη ζωή. Νίκησε όμως το φόβο και ανέθρεψε ανεξάρτητα παιδιά με αρχές και ήθος. Το αποτέλεσμα ήταν ότι όσο ελεύθερα και ανεξάρτητα γίνανε, τόσο εκτίμησαν την ελευθερία, που τους πρόσφερε η μητέρα τους και με τη θέλησή τους παραμένουν «τριγύρω» της, απολαμβάνοντας συγχρόνως τις δικές τους ελεύθερες επιλογές.

Κείμενο: Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου 
Παιδαγωγός

 

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Οικογένεια

Πράγματα που κάνουν τα ευτυχισμένα ζευγάρια κάθε μέρα.

Μερικές φορές συναντάς μεγαλύτερα ζευγάρια που μοιάζουν λες και είναι από πάντα μαζί, και θαυμάζεις το επίτευγμά τους. Τριάντα χρόνια; Απίστευτο.

Μπορεί να φαίνεται ότι το να έχει κανείς μια επιτυχημένη συντροφική σχέση είναι μια τεράστια πρόκληση, αλλά όταν κοιτάξετε προσεκτικά, ακόμη και η μακροβιότερη, ευτυχέστερη σχέση απλά αποτελείται από μια σειρά από μικρά πράγματα.

Δώστε στον σύντροφό σας την αμέριστη προσοχή σας.

Σεβαστείτε το σύντροφό σας και μην αποσπάτε την προσοχή σας μιλώντας στο τηλέφωνο, σερφάροντας στο ίντερνετ, ή στέλνοντας μηνύματα κατά τη διάρκεια που είστε μαζί.

Δώστε προτεραιότητα στα τακτικά τρυφερά αγγίγματα.

Υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με τον ρόλο που παίζει η ευτυχισμένη ερωτική ζωή, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία για την σημασία του τακτικού, τρυφερού αγγίγματος. Αγκαλιάστε τον σύντροφό σας, κρατήστε το χέρι του, όταν συνδέεστε σωματικά, επιβεβαιώνετε τον δεσμό σας με έναν ισχυρό τρόπο.

Ασχοληθείτε με το σύντροφό και χωρίς να υπάρχει λόγος.

Τα πολυάσχολα ζευγάρια μπορεί να πέσουν στην παγίδα της επικοινωνίας μόνο όταν τα παιδιά πρέπει να πάνε στο γιατρό, πρέπει να πληρωθεί η πιστωτική κάρτα ή κάποιος πρέπει να παραγγείλει το δείπνο. Τα ευτυχισμένα ζευγάρια τηλεφωνιούνται έτσι απλά. Δώστε στον σύντροφό σας να καταλάβει ότι νοιάζεστε αρκετά και είστε κοντά του.

Φλερτάρετε.

Δεν έχει σημασία πόσο καιρό είστε μαζί Ο σύντροφός σας θα εκτιμήσει βαθύτατα το να του υπενθυμίζετε τι είναι αυτό που βρίσκατε πάντα ελκυστικό σε αυτόν. Τα ευτυχισμένα ζευγάρια δεν σταματούν να φλερτάρουν ο ένας τον άλλο απλά και μόνο επειδή είναι δεσμευμένα και αποκατεστημένα.

Συγχωρήστε.

Οι μικρές δυσαρέσκειες μπορεί να μεγαλώσουν και να γίνουν μεγάλες, ασήκωτες απογοητεύσεις. Απλά ξεχάστε τες. Τα έξυπνα ζευγάρια επιλέγουν τις μάχες τους, και τις πιο πολλές φορές, διαγράφουν τις μικρές παραβάσεις εφόσον απειλούν τη μεγάλη εικόνα.

Υποστηρίξτε τις ελπίδες και τα όνειρα του συντρόφου σας.

Ένας σύντροφος που δεν νοιάζεται για τα όνειρα και τους στόχους σας, σας κάνει κακό. Τα ευτυχισμένα ζευγάρια ενδιαφέρονται για τις ελπίδες και τα σχέδια των συντρόφων τους, κάνουν ερωτήσεις και ακούνε, επευφημούν ο ένας τον άλλον και είναι εκεί όταν οι καιροί είναι δύσκολοι. Μια καλή σχέση δεν είναι κάτι που τυχαίνει.

Πηγή

Continue Reading

Ψυχολογία

5 συμβουλές για μια πιο χαρούμενη και ευτυχισμένη ζωή

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι έχουμε γεννηθεί όχι μόνο για να ζήσουμε αλλά για να απολαύσουμε την εμπειρία της ζωής. Αλλά αυτό που συμβαίνει συνήθως είναι  ότι οι πιο πολλοί άνθρωποι δεν απολαμβάνουν την εμπειρία της ζωής αλλά την εμπειρία του πώς μπορείς να μην ζήσεις. Την εμπειρία του πώς θα γεμίσεις τη ζωή σου από υποχρεώσεις και δεν θα έχεις χρόνο να βιώσεις όλα αυτά που αξίζεις.

H οπτική που έχεις για τη ζωή εξαρτάται από τις γνώσεις σου και το βαθμό της εκπαίδευσης σου. Η ζωή είναι ένα παιχνίδι, τουλάχιστον για εμένα και όσους θέλουμε να είναι ευτυχισμένοι. Και όπως όλα τα παιχνίδια έτσι και η ζωή έχει κάποιους κανόνες. Εάν τους παραβείς, δεν θα παίζεις και δεν θα ευχαριστηθείς.

Οι #5 βασικοί κανόνες της ζωής είναι:

1. Να έχεις ένα όραμα για τη ζωή σου

Το όραμα θα σου δώσει δύναμη, κατεύθυνση, έμπνευση και ενθουσιασμό. Το όραμα θα σε βάλει σε μια κατάσταση που θα μειώσει στο μέγιστο δυνατό την φαινομενική δυσκολία των συνθηκών.

Όλα είναι θέμα μυαλού. Είναι θέμα του πως αντιλαμβάνεσαι τη ζωή. Για αυτό στις ίδιες συνθήκες κάποιοι απολαμβάνουν και κάποιοι πονούν. Το όραμα θα σε βγάλει από το πόνο και θα σε μεταφέρει στη χαρά.

Όταν ξέρεις τι θέλεις και γιατί το θέλεις τότε το «πώς» θα το κάνεις δεν σε απασχολεί. Και ξέρεις γιατί το αναφέρω αυτό; Γιατί οι πιο πολλοί άνθρωποι ξεκινούν να ψάχνουν πώς να πετύχουν αλλά δεν γνωρίζουν καλά τι θέλουν και γιατί.

Έτσι λοιπόν, το πρώτο πράγμα που έχεις να κάνεις είναι να σε κεράσεις ένα τσάι ή καφέ σε ένα όμορφο μέρος είτε στη φύση είτε σε εκείνο το μέρος που γαληνεύει η ψυχή σου και να κάνεις μια ειλικρινή συζήτηση με τον εαυτό σου.

Ξέρεις πότε θα γνωρίζεις ότι είσαι σίγουρος ποιο είναι το πιο κατάλληλο όραμα για εσένα;

Να έχεις την προσοχή σου στην καρδιά σου. Όταν νιώσεις ότι φτερουγίζει και υπάρχει μια αίσθηση γαλήνης και πληρότητας τότε είσαι στο κατάλληλο μέρος.

2. Να πιστεύεις στην ικανότητα σου ότι μπορείς να τα καταφέρεις

Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι άνθρωποι θέλουν να πιστεύουν ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν. Εάν το σκεφτείς τι άλλο μπορεί να έχει ένας άλλος άνθρωπος που δεν το έχω εγώ, το οποίο μπορεί να με εμποδίσει από το να κάνω αυτό που θέλω;

Γιατί οι άλλοι και όχι εγώ;

Προσωπικά πιστεύω ότι είναι μια φθηνή δικαιολογία που πουλάμε στον εαυτό μας προκειμένου να παραμείνουμε βολεμένοι.

Για σκέψου το:

Ποια είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά των πετυχημένων ανθρώπων;

–   Αυτοπεποίθηση

–   Κοινωνικότητα

–   Γνώσεις

–   Δεξιότητες

Αλλά εάν το σκεφτείς όλα αυτά μπορεί να τα αποκτήσει σήμερα ένας άνθρωπος. Άρα το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν μπορώ αλλά δεν θέλω να αφιερώσω χρόνο ώστε να βελτιωθώ σε κάτι που χρειάζεται ώστε να πετύχω αυτό που θέλω.

Σταμάτα να μασάς την καραμέλα του δεν μπορώ. Χίλιες φορές να λες στον εαυτό σου δε θέλω να αφιερώσω χρόνο ή δε θέλω να το κάνω για κάποιο άλλο λόγο παρά να σε πείθεις ότι δεν μπορείς γιατί εάν σε πείσεις ότι σε χρειαστείς τότε δεν θα μπορείς και θα έχεις δίκιο, έτσι δεν είναι; Και είμαι σίγουρος ότι ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ!

3. Να είσαι χαρούμενος χωρίς λόγο και να διεκδικείς τη ζωή σου.

Πραγματικά πόσοι άνθρωποι δεν περιμένουν την κάποια μέρα που θα συμβεί κάτι για να νιώσουν χαρά; Αλλά όταν έρχεται αυτή η μέρα περιμένουν μια άλλη μέρα για να συμβεί κάτι άλλο και τελικά δεν νιώθουν ποτέ χαρούμενοι;

Και τότε ποιο το νόημα; Γιατί ζεις; Για να περιμένεις; Η ζωή σου είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από ενός επιβάτη που περιμένει πότε θα έρθει το κατάλληλο τραίνο για να ταξιδέψει. Κάθε στιγμή είναι κατάλληλη για να ταξιδέψεις στον κόσμο της χαράς, της ευτυχίας και της ηρεμίας.

Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να έχεις ένα όραμα για τη ζωή σου γιατί τότε θα έχεις μια επιθυμία και ένα υψηλό κίνητρο για να ζεις με Πάθος και τότε μπορείς να είσαι χαρούμενος χωρίς λόγο. Στην ουσία θα έχεις λόγο. Ο μεγαλύτερος λόγος για να είσαι χαρούμενος είναι η ίδια η ζωή αλλά εάν δεν σου κάνει ακόμη αυτός ο λόγος για εσένα βρες τους δικούς σου λόγους για να είσαι.

Για μένα ο λόγος που είμαι χαρούμενος είναι η έλλειψη λόγων. Βαρέθηκα κάποια στιγμή να έχω λόγους για να γελάσω και να χαρώ. Έτσι αποφάσισα να χαίρομαι και να γελώ χωρίς λόγο. Έτσι απλά, γιατί ζω και υπάρχω. Και αυτός είναι ο πιο σημαντικός λόγος για εμένα. Για σκέψου το λίγο!

4. Να έχεις υπομονή και επιμονή

Στη ζωή δεν χαρίζεται τίποτα και για αυτό είναι όμορφη. Η ομορφιά δεν βρίσκεται στην απόκτηση αυτού που θέλεις αλλά στη διαδικασία. Αλήθεια το φλερτ δεν είναι από τις πιο όμορφες στιγμές σε μια σχέση; Γιατί; Δεν έχεις
τίποτα και ούτε ξέρεις εάν αποκτήσεις. Έτσι είναι και η ζωή. Άρχισε να την φλερτάρεις. Παίξε μαζί της με υπομονή. Διασκέδασε. Δεν παίζει τόσο ρόλο η επιτυχία όσο το πόσο θα απολαύσεις τη διαδρομή για αυτήν. Αυτό είναι μια πολύ σημαντική δεξιότητα που πρέπει να αναπτύξεις.

5. Να αγαπάς και να σέβεσαι τους άλλους ανθρώπους

Η αγάπη είναι το μόνο συναίσθημα που υπάρχει στο σύμπαν. Όλα τα άλλα συναισθήματα είναι υποπροϊόντα της ψευδαίσθησης του μυαλού μας. Όπου υπάρχει έλλειψη αγάπης θα συναντήσεις το φόβο, το θυμό, τη λύπη, τις
ενοχές κ.ο.

Αλλά ποια είναι η βασική πηγή αγάπης;

Η βασική πηγή αγάπης είναι η διαδικασία του να προσφέρεις την αγάπη σου στους άλλους ανθρώπους.

Αυτή η συμπεριφορά θα σε συνδέσει με κάτι ανώτερο που δεν έχει λόγια. Αλλά δώσε μεγάλη προσοχή σε αυτό:

Πολλοί άνθρωποι μου λένε: Εγώ έχω προσφέρει απλόχερα την αγάπη μου αλλά δεν έχω πάρει πίσω τίποτα. Πληγώθηκα και τώρα δεν δίνω σε κανέναν τίποτα.

ΤΡΑΓΙΚΟ ΛΑΘΟΣ!

Το να προσφέρεις αγάπη και να το παίζεις πληγωμένο κουτάβι όταν δεν λαμβάνεις πίσω τίποτα δεν είναι αγάπη αλλά μια εμπορική συναλλαγή.

Προσφορά αγάπης σημαίνει ότι δίνω και δεν με νοιάζει εάν θα πάρω από τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Όπως μπορείς να δώσεις μια τυρόπιτα ή ένα ευρώ σε έναν άστεγο. Ξέρεις ότι δεν θα το πάρεις πίσω και για αυτό νιώθεις όμορφα
όταν προσφέρεις.

Αυτό είναι προσφορά!

Τώρα μπορείς να μελετήσεις αυτό το άρθρο ξανά και ξανά. Είναι πολύ σημαντικό να μάθεις να παίζεις στη ζωή με τους δικούς της κανόνες. Όταν το κάνεις τότε θα κερδίσεις τη ζωή σου. Εάν δεν το κάνεις τότε θα μείνεις
απ’έξω.

Μανώλης Ισχάκης

Continue Reading

Οικογένεια

Αν δε το αισθάνεσαι δεν είσαι υποχρεωμένος να προσφέρεις

Η ανθρώπινη υπόσταση είναι από τη φύση της δοτική. Η καρδιά μας ευφραίνεται όταν έχουμε τη δυνατότητα να προσφέρουμε στους συνανθρώπους μας οτιδήποτε μπορεί να τους συντηρήσει, να τους διευκολύνει ή να τους εγκολπώσει. Η κοινωνία επαινεί και προωθεί αυτές τις πράξεις προσφοράς και καταδικάζει το αντίθετο.

Πιστεύω πως η προσφορά στο συνάνθρωπο, με όποιον τρόπο κι αν εκφράζεται είναι ένα καθαρά προσωπικό θέμα και σε καμία περίπτωση δεν έχει να κάνει με τον άλλον. Αποτελεί την έκφραση της πηγαίας ανάγκης μας για συμπόρευση και δηλώνει πόσο άρρηκτα συνδεδεμένοι είμαστε όλοι μεταξύ μας, γιατί μία υγιώς σκεπτόμενη ύπαρξη θλίβεται με την ανθρώπινη αδυναμία και σπεύδει να συντελέσει εποικοδομητικά ώστε να την εξαλείψει.

Ο καθένας μας όμως ταυτόχρονα είναι ελεύθερος να δώσει όσα (κι αν) επιθυμεί, σε όποιον επιθυμεί και για όσο το επιθυμεί. Αυτό εξαρτάται από τη διάθεση και τη συνειδητότητά του. Κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να προσφέρει, εάν δεν το αισθάνεται… Όπως επίσης και ένας ευεργετημένος άνθρωπος δεν είναι υποχρεωμένος να ανταποδώσει αυτό που του δόθηκε, παρά να το θεωρήσει ως παροχή ώστε να σταθεί στα πόδια του, ενδυναμώνοντας ταυτόχρονα το ανθρώπινο σύνολο.

Υπό αυτό το πρίσμα, δεν έχει νόημα να περιμένει κάποιος προσωπικά ανταλλάγματα. Πιστεύω πως αυτό είναι ένα από τα πράγματα που έχουμε παρερμηνεύσει ως προς την προσφορά. Και τελικά νομίζω πως η αχαριστία είναι η μη εκτίμηση της οποιασδήποτε βοήθειας δίνεται, ώστε να προκύψει μία προαγωγική συνθήκη για το άτομο που τη δέχεται και όχι η ανταπόδοση της βοήθειας.

Για παράδειγμα, προσφέρουμε στα παιδιά μας συνεχώς, ακόμα κι από τη στιγμή που είναι απλά μία ιδέα. Γιατί το κάνουμε άραγε; Αποσκοπούμε σε κάτι; Περιμένουμε ανταλλάγματα; Το κάνουμε γιατί επιθυμούμε να τα δούμε κάποια στιγμή να στέκονται ισχυρά ως ώριμα και χρήσιμα μέλη της κοινωνίας. Ο μόνος λόγος λοιπόν για να πούμε ένα παιδί αχάριστο, είναι εάν το βλέπουμε να μην εκτιμά και να μην δράττεται των ευκαιριών που του δίνουμε ώστε να το πετύχει. Αυτό δεν έχει να κάνει με τη σχέση που έχει μαζί μας, αλλά με τη σχέση που έχει με τον ίδιο του τον εαυτό. Εμείς είμαστε εκεί για να περιθάλψουμε οποιαδήποτε έκφρασή του.

Όποιος λοιπόν χαρακτηρίζει κάποιον ως αχάριστο, σημαίνει πως δεν έδωσε με ανιδιοτέλεια και δεν εξέφρασε το μεγαλείο της ανθρώπινης φύσης, αλλά μία απλή συναλλαγή…

Λαμπρινή Τζελέπη

Χημικός, M.S.Ed

 

Continue Reading

Trending