Connect with us

Οικογένεια

Διδάξτε στα παιδιά σας την αισιοδοξία και την ευγνωμοσύνη σαν στάσεις ζωής

Αρχικά να θυμίσουμε ότι για να διδάξεις κάτι, χρειάζεται εσύ ο ίδιος να το βιώνεις. Εσύ ο
ίδιος να έχεις δουλέψει με τον εαυτό σου, την αυτοεκτίμηση σου, ώστε να περιμένεις πάντα το
καλύτερο για σένα και τους άλλους διώχνοντας μακριά τις αρνητικές σκέψεις. Να θέτεις πάντα
ανώτερους στόχους και να αγωνίζεσαι να τους πραγματοποιήσεις. Να κρατάς ζωντανό το στόχο
στο μυαλό σου. Να επικεντρώνεσαι σ’ αυτό που θέλεις και να αποφεύγεις αυτό που δε θέλεις. Να
μη συμβιβάζεσαι και να μην κάθεσαι προσηλωμένος από φόβο στο ίδιο σημείο.


Ν’ αγαπάς την αλλαγή και να αντιμετωπίζεις μ’ αισιοδοξία κάθε τι που έρχεται στη ζωή
σου. Να πιστεύεις ότι είναι ένα μάθημα, που χρειάζεται να μάθεις η κάθε δυσκολία. Έρχεται να σε
διδάξει και να σε κάνει πιο δυνατό, όχι για να σε τιμωρήσει ή να σου κάνει κακό.
Ζώντας λοιπόν εσύ στη δική σου ζωή μ’ αυτόν τον τρόπο γίνεσαι το ζωντανό παράδειγμα
για το παιδί σου.

Μπορείς να βοηθήσεις και το παιδί σου να βάλει τους δικούς του στόχους για τα
δικά του όνειρα (τα οποία έσκυψες προσεκτικά από πάνω του βοηθώντας το να τα ανακαλύψει).
Ακόμα και αν φαίνονται υψηλά και αδύνατα για πραγματοποίηση, χρειάζεται να τα σέβεσαι
και να το ενθαρρύνεις βήμα-βήμα στην πραγματοποίηση τους. Να το μάθεις να μη συμβιβάζεται
στη ζωή και να μην κάνει εκπτώσεις στα όνειρα του. Εξάλλου είναι παγκόσμια αρχή και ρήση: «Η
ζωή δε θα σου δώσει τίποτα περισσότερο ή τίποτα λιγότερο από όσα προσδοκάς να πάρεις από
αυτή».
Να του διδάξεις τους μηχανισμούς να σκέφτεται θετικά και να προσδοκά θετικά πράγματα
από τη ζωή. Τονώνοντας από μικρό την αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση του, το βοηθάς να
προσδοκά τα καλύτερα για τον εαυτό του γιατί πιστεύει ότι τα αξίζει. Μάθε του να βλέπει τις
δυσκολίες της ζωής σαν τα εμπόδια, που χρειάζεται να ξεπεράσει για να γίνει πιο δυνατός. Και ότι
ξεπερνώντας γενναία τις όποιες δυσκολίες και απογοητεύσεις ετοιμάζεται για κάτι καλύτερο στη
ζωή του.
Μάθε του να πιστεύει στο Θεό, στις δυνάμεις, που του χάρισε και στα όνειρα του. Τα
όνειρα του, που είναι μια εικόνα στην άκρη του δικού του μυαλού είναι εκεί να τα
πραγματοποιήσει. Δίδαξε του «ό,τι το μυαλό μπορεί να σκεφτεί, μπορεί και να το
πραγματοποιήσει» (Napoleon Hill) και ότι ο μόνος άνθρωπος πάνω στη γη, που μπορεί να παλέψει
και να πραγματοποιήσει τα όνειρα του είναι αυτός ο ίδιος.
Δείξε του ότι η ζωή είναι ένας χώρος όπου έχει άπειρες, θετικές δυνατότητες και δεν είναι
όπως πολλοί λένε ένας χώρος τρομαχτικός και κακός. Μάθε του να παλεύει γενναία με τους
φόβους του.

Πες του ότι είναι ένας γενναίος αγωνιστής και γιόρτασε μαζί του κάθε θρίαμβο του
ενάντια στους φόβους, τις αμφιβολίες και τους δισταγμούς του. Γιατί να γιορτάζουμε μόνο τις
επιτυχίες στον αθλητισμό ή στα μαθήματα; Απείρως ανώτερες δεν είναι οι επιτυχίες στο στίβο της
ψυχής; Άνθρωπος που έμαθε να παλεύει και να νικά τους φόβους του έχει μπροστά του όλα τα
επιτεύγματα της ζωής, που μπορεί να κατακτήσει.
Μάθε του να αναγνωρίζει και να αποφεύγει τους αρνητικούς και απαισιόδοξους ανθρώπους,
που προσπαθούν να του κλέψουν τη χαρά, την ενέργεια και τα όνειρά του. Όπως επίσης να
αποφεύγει αρνητικές, απαισιόδοξες πληροφορίες, ειδήσεις και γραπτά.
Μάθε του να διαβάζει θετικά, αισιόδοξα βιβλία και ειδήσεις με ανθρώπους ανδρείους στο
φρόνημα. Ανθρώπους που πάλεψαν με τους φόβους τους και πέτυχαν μεγάλα κατορθώματα στη
ζωή τους, με μεγαλύτερο να υποτάξουν τους φόβους και τα πάθη τους.
Μάθε του ν’ απολαμβάνει κάθε ημέρα την ομορφιά, τον πλούτο, την αγάπη και κάθε
ευκαιρία, που υπάρχει για μάθηση. Μάθε του να εκφράζει καθημερινά την ευγνωμοσύνη στον Θεό
για τη ζωή του, που του χαρίζει. Ν’ εκφράζει την ευγνωμοσύνη του στους ανθρώπους και για το
ελάχιστο που τον ευεργέτησαν.
Μάλιστα να αισθάνεται ευγνωμοσύνη και προς όλους εκείνους που τον στεναχώρησαν και
τον δυσκόλεψαν στη ζωή του γιατί γίνονται οι καλύτεροι δάσκαλοι του για την κατάκτηση της
επιτυχίας και της ευτυχίας.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Εκπαιδευτικός- Life and parenting Coach

Continue Reading

Παιδί

Η πραγματική «προίκα» του παιδιού σας.

Όλοι μας από τη στιγμή που γινόμαστε γονείς και όσο περνάει ο καιρός και μεγαλώνουν τα παιδιά μας, έχουμε στο νου μας και στη φροντίδα μας να ετοιμάσουμε την προίκα τους. Όμως τι θα λέγατε να κάνουμε μαζί μία λίστα για αυτά που είναι σημαντικά να βάλουμε στις αποσκευές των παιδιών μας, πριν φύγουν από την οικογενειακή εστία; Ίσως αυτή η λίστα σας φανεί παράξενη, αλλά αξίζει να φορέσετε τα νέα σας γυαλιά και να δείτε τα πράγματα από μία νέα προοπτική.


Τι θα λέγατε αντί για σπίτι να του αφήνατε μια περιουσία αμύθητης αξίας που ονομάζεται «συναισθηματική νοημοσύνη»; Με άλλα λόγια, αν το εξασκούσατε από μικρό να διαχειρίζεται τα
συναισθήματα της ντροπής, της απόρριψης, του θυμού, της ζήλιας βγάζοντας το από τη γυάλα και
βάζοντας το λίγο στα δύσκολα; Αν το βοηθούσατε να αποκτήσει αυτεπίγνωση; Να αναγνωρίζει τα
συναισθήματα του και να κατανοεί τη σχέση μεταξύ των σκέψεων, των συναισθημάτων και των συμπεριφορών του; Έτσι σταδιακά θα μπορέσει να αποκτήσει και την κοινωνική συναισθηματική
νοημοσύνη. Να βλέπει πέρα από τον εαυτό του και τις ανάγκες του, να ακούει τους άλλους και να
συναισθάνεται τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων ανθρώπων.


Τι θα λέγατε, αν αντί για εξοχικό να του μαθαίνατε πώς να γίνει άριστος xειριστής των ανθρώπινων σχέσεων; Να του μάθετε όχι απλά να μην φοβάται τους ανθρώπους, αλλά να ξέρει πώς να τους χειρίζεται με τον καλύτερο τρόπο. Κάποιος μεγάλος ηγέτης είπε: «Όποιος γνωρίζει πώς να διαχειρίζεται τέλεια τους συνανθρώπους του κρατάει τον κόσμο στα χέρια του». Επίσης, αντί για αυτοκίνητο δεν του αφήνετε την κληρονομιά της αγάπης; Μάθετέ το να μην είναι εγωιστής, αλλά να έχει μεγάλη καρδιά γεμάτη αγάπη και σεβασμό προς τον εαυτό του, τους συνανθρώπους του και προς την πατρίδα του, που τον φέρει απαλά στους κόλπους της. Τέλος, αντί για πολύτιμους λίθους σε κάποια θυρίδα αφήστε του τα πολύτιμα για τη ζωή και αξιολάτρευτα πετράδια του σεβασμού, της υπομονής, της επιμονής, της συγχώρεσης, της υπευθυνότητας και της εσωτερικής ειρήνης.


Φίλοι μου ,αν οι δικοί μας γονείς δεν μπόρεσαν ίσως να μας αφήσουν μια τέτοια «κληρονομιά», δεν πειράζει. Προετοιμάζοντας την «προίκα» των δικών μας παιδιών, κληρονομούμε και εμείς ατίμητους θησαυρούς, χρήσιμους για την προσωπική, αλλά και την επαγγελματική μας επιτυχία.


Και εσείς που τα παιδιά σας μεγάλωσαν, μην σκεφτείτε ότι είναι αργά. Αξίζει τον κόπο να δώσουμε όσο ζούμε και είμαστε γονείς. Όσον αφορά τα υλικά αγαθά που θέλετε να αφήσετε στα παιδιά σας και αυτά ευπρόσδεκτα είναι. Το ένα δεν αναιρεί, αλλά συμπληρώνει το άλλο. Να θυμάστε όμως ότι καμία υλική περιουσία δεν «ζυγίζει» πιο πολύ από την πνευματική κληρονομιά, που μπορείτε και οφείλετε να τους κληροδοτήσετε.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Εκπαιδευτικός- Life and parenting Coach

Continue Reading

Οικογένεια

Σωστοί Γονείς: υποχωρητικοί ή αυταρχικοί;


Σας παραθέτω δύο σκηνές που μπορεί να έχουν διαδραματιστεί σε δύο σπίτια στη γειτονιά σας. Στην πρώτη σκηνή πρωταγωνιστεί η οικογένεια του κ. Τάκη και της κας Μαρίνας. Στο δωμάτιο υπάρχει και το γ΄ πρόσωπο της ιστορίας μας, ο γιος τους, Γρηγόρης. Χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι απαιτεί από τους γονείς του ένα laptop τελευταίας τεχνολογίας, κατηγορώντας τους μάλιστα, για ανευθυνότητα, που δεν το είχαν ήδη αγοράσει! Η αντίδραση των γονέων; Άκρως υποχωρητική. Με χαμηλωμένη φωνή δέχτηκαν την απαίτηση του γιόκα τους και φορτώθηκαν την μομφή τους. Όπως ίσως αργότερα δεχθούν την απαίτηση του να του αγοράσουν αυτοκίνητο ή και να φύγουν από το σπίτι τους, αν τους το ζητήσει. Τι συμβαίνει σε αυτό το σπίτι; Αντεστράφησαν οι όροι. Ο γιος πήρε την θέση των γονέων και οι γονείς του γιου τους.


Ποιος θέτει τους κανόνες σ’ αυτή την οικογένεια;Ποιος έχει τον έλεγχο και κατευθύνει το τιμόνι αυτού του σπιτιού; Ποιος ξέχασε να ορίσει τα όρια; Οι γονείς του Γρηγόρη, ο κ. Τάκης και η κ. Μαρίνα, που βρίσκονται στο ένα άκρο.


Ας δούμε τώρα τη σκηνή που διαδραματίζεται σ’ ένα διπλανό διαμέρισμα. Η κ.Χριστίνα και ο κ. Μιχάλης βρίσκονται στην τραπεζαρία του δικού τους σπιτιού. Επικρατεί παντού μια άκρα σιωπή και τάξη και τα παιδιά του κ. Μιχάλη, ο Μάνος και η Παναγιώτα είναι στρατιωτάκια αμίλητα και ακούνητα. Κάθε έκκληση τους για έξοδο στο πάρτι γενεθλίων του φίλου τους Κώστα απαγορεύεται αυστηρά, ενώ παράλληλα, η σφυριχτή φωνή του πατέρα τους ηχεί συνέχεια στα αυτιά τους καθορίζοντας την κάθε τους κίνηση. Όσον αφορά τη δική τους πρωτοβουλία, αυτό είναι κάτι το απαγορευμένο και ανάξιο λόγου, ενώ ο διάλογος είναι άγνωστος στους χώρους αυτής της οικογένειας. Τι συμβαίνει σ’ αυτό το σπίτι; Μήπως ο κ. Μιχάλης νομίζει ότι το σπίτι του είναι στρατόπεδο και τα παιδιά του εκπαιδευόμενοι στρατιώτες;


Οι γονείς αυτού του σπιτιού βρίσκονται στο άλλο άκρο, του απόλυτου αυταρχισμού.
Αγνοούν τελείως τις προσωπικότητες των παιδιών τους και επιβάλλουν τη δική τους θέληση.


Αγαπητοί μου, ποιο από τα δυο ζευγάρια γονιών πιστεύετε ότι έχει το δίκαιο με το μέρος του; Πού βρίσκεται η αλήθεια; Η αλήθεια βρίσκεται στο μέσον. Ούτε η αυταρχική, ούτε η άκρως υποχωρητική τακτική φέρνει καλά αποτελέσματα. Οι γονείς είναι εκείνοι που, αν αγαπούν πραγματικά τα παιδιά τους, θα βάλουν όρια και κανόνες μέσα στην οικογένεια. Μέσα σ’ αυτά τα όρια τα παιδιά τους θα κινηθούν ανάλογα με την προσωπικότητα τους, ώστε να μάθουν σταδιακά το δρόμο προς την ωριμότητα και την ανεξαρτησία.

Αλεξάνδρα Ευκαρπιδου

Εκπαιδευτικός- Life and parenting Coach

Continue Reading

Ψυχολογία

Η διαφορετικότητα και πώς θα τη χειριστείτε

Η διαφορετικότητα και ο τρόπος που επιλέγουμε να τη χειριστούμε αποτελούν σημαντικούς παράγοντες στην κατανόηση και τη βελτίωση των σχέσεών μας. Ένα προφανές παράδειγμα αυτής της διαφορετικότητας είναι ο τρόπος που άντρες και γυναίκες αντιμετωπίζουν το άγχος σε περιόδους έντασης. Ενώ οι άντρες τείνουν να απομακρύνονται, οι γυναίκες αναζητούν περισσότερη συντροφικότητα και επικοινωνία.

Αντιλαμβανόμαστε ότι ο τρόπος που αντιδρούμε σε δυσάρεστα γεγονότα επηρεάζει σημαντικά τις σχέσεις μας. Αν επιλέξουμε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες με ανοιχτότητα, επικοινωνία και αναζήτηση συντροφικότητας, μπορούμε να ενισχύσουμε την επικοινωνία και την κοινωνική μας σύνδεση. Αντίθετα, η αποφυγή ή η αποστασιοποίηση μπορεί να οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη απόσταση και σύγκρουση στις σχέσεις.

Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι η αντιμετώπιση των διαφορών μας με ανοιχτό μυαλό και αμοιβαίο σεβασμό είναι κρίσιμη για την υγιή εξέλιξη των σχέσεών μας. Η υπερβολή στην αντιδραστικότητα μπορεί να επιδεινώσει τις διαφορές μας και να οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη σύγκρουση.

Τέλος, πρέπει να θυμόμαστε ότι η διαφορετικότητα είναι φυσιολογική και αναπόφευκτη σε κάθε σχέση. Το κλειδί για την επίλυση των προκλήσεων που προκύπτουν είναι η ανοιχτή επικοινωνία, ο σεβασμός και η προσπάθεια να βρούμε κοινά σημεία και λύσεις που να ικανοποιούν και τις δύο πλευρές.


Άρθρο αρχείου

Αναστασία Μουστάκα

Continue Reading

Trending