Connect with us

Υγεία

Εμμηνόπαυση & εργασία

6 στις 10 γυναίκες πιστεύουν ότι τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην εργασία τους.

Εμμηνόπαυση. Σε έναν ιδανικό κόσμο, όλες οι γυναίκες θα ένιωθαν ικανές να ανοιχτούν για αυτό το θέμα. Ωστόσο, πολλές γυναίκες συνεχίζουν να βιώνουν δύσκολα συμπτώματα εμμηνόπαυσης, ειδικά στο εργασιακό περιβάλλον. Αν και αυτή είναι μια φυσική διαδικασία, συνοδεύεται από σημαντικές σωματικές και συναισθηματικές προκλήσεις και αλλαγές. Τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης, τα συμπτώματα περιλαμβάνουν εξάψεις, ρίγη, εφίδρωση, διαταραχές ύπνου, εναλλαγές της διάθεσης και επιβράδυνση του μεταβολισμού.

Σύμφωνα με έρευνα, 6 στις 10 γυναίκες πιστεύουν ότι τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην εργασία τους1. Ωστόσο, σχεδόν οι μισές γυναίκες, που χρειάζονταν μια μέρα άδεια λόγω συμπτωμάτων εμμηνόπαυσης, υποστηρίζουν ότι δεν θα έλεγαν στον εργοδότη τους τον πραγματικό λόγο2. Οι εξάψεις και οι νυχτερινές εφιδρώσεις επηρεάζουν έως και το 75% των εμμηνοπαυσιακών γυναικών και μπορεί να διαρκέσουν για 7 χρόνια ή και περισσότερο.

Μερικές φορές, οι γυναίκες δυσκολεύονται να μιλήσουν για την εμμηνόπαυση με άτομα  που δεν γνωρίζουν πολλά για αυτήν. Έτσι, το πρώτο πράγμα που μπορούμε να  κάνουμε για να βοηθήσουμε,  είναι να κατανοήσουμε όλοι, πώς η εμμηνόπαυση επηρεάζει τη ζωή των γυναικών. Θα πρέπει επίσης να θυμόμαστε ότι οι γυναίκες που μόλις αρχίζουν να έχουν συμπτώματα εμμηνόπαυσης μπορεί να το μαθαίνουν και οι ίδιες.

1 στις 4 γυναίκες στην εμμηνόπαυση λένε ότι δεν λαμβάνουν την υποστήριξη που χρειάζονται από τον διευθυντή τους. 

Πολλές γυναίκες βιώνουν επίσης αλλαγές στη διάθεση, οι οποίες μπορεί να επιδεινωθούν περαιτέρω από την “καταθλιπτική” διάθεση, το άγχος και το αυξημένο άγχος στην εργασία. Χωρίς θεραπεία και υποστήριξη, τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης μπορεί να δυσκολέψουν τις γυναίκες να ανταπεξέλθουν στον εργασιακό χώρο, να μειώσουν την αυτοπεποίθησή τους και να επηρεάσουν τις σχέσεις τους με τους συναδέλφους τους και στο σπίτι. Η εμμηνόπαυση είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο και προσωπικό θέμα και ορισμένες γυναίκες μπορεί να ανησυχούν ότι θα στιγματιστούν από τους συναδέλφους τους..

Οι εργοδότες μπορεί να χρειαστεί να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα για να βοηθήσουν τις εργαζόμενες γυναίκες να αντιμετωπίσουν τα ενοχλητικά συμπτώματα της εμμηνόπαυσης. Ακόμη και απλές αλλαγές στο εργασιακό περιβάλλον μπορούν να κάνουν σημαντική διαφορά στο  να βοηθήσουν τις  γυναίκες να συνεχίσουν να αξιοποιούν πλήρως τις δυνατότητές τους. Ορισμένες αλλαγές μπορεί να είναι φυσικές, όπως η εγκατάσταση νέου εξοπλισμού, ενώ άλλες μπορεί να  είναι πιο ευέλικτες σε ορισμένες διαδικασίες.

Ακολουθούν πέντε τρόποι με τους οποίους μια εταιρεία  μπορεί να δημιουργήσει ένα πιο υποστηρικτικό περιβάλλον για τις γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση.

  • Ενθαρρύνετε τις γυναίκες να μιλήσουν Είναι γεγονός πως η εμμηνόπαυση αποτελεί σπάνια θέμα ανοιχτής συζήτησης στο χώρο εργασίας, παρόλο που αφορά σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού το οποίο βιώνει ή θα βιώσει αυτήν τη βιολογική μετάβαση. Το πρώτο βήμα που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε είναι να αρχίσουμε να μιλάμε για αυτό. Δεν πρέπει να κάνουμε προσωπικές ερωτήσεις 
    στις γυναίκες, αλλά μπορούμε να τις ενθαρρύνουμε να μιλήσουν για την εμμηνό- παυση αν το θέλουν. Εάν μια γυναίκα αποκαλύψει οικειοθελώς ότι βρίσκεται σε εμμηνόπαυση, ενθαρρύνετέ την να μοιραστεί τις σχετικές τις ανάγκες με τους ανωτέρους της.
  • Προσφέρετε ειδικά οφέλη για την εμμηνόπαυση: Κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης, μια γυναίκα μπορεί να έχει ραντεβού με γιατρό για να αντιμετωπίσει τα συμπτώματά της και υπάρχει το ενδεχόμενο να έχει αυξημένες ημέρες ασθενείας. Σκεφτείτε να εφαρμόσετε επιπλέον αναρρωτική άδεια για τις γυναίκες, για να καλύψετε αυτές τις ανάγκες.
  • Συμβουλευτείτε επαγγελματίες υγείας: Για να καταλάβουμε τι μπορεί να βοηθήσει τις γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση, μπορούμε να ρωτήσουμε τους ειδικούς γιατρούς  και να μιλήσουμε με ψυχολόγους ή άλλους επαγγελματίες ψυχικής υγείας με εξειδίκευση στην εμμηνόπαυση, που γνωρίζουν πολλά για την εμμηνόπαυση Μπορούν να μας ενημερώσουν όλους εμάς αλλά κυρίως τους εργοδότες  πώς η εμμηνόπαυση μπορεί να δυσκολέψει την εργασία και τι μπορεί να χρειάζονται οι γυναίκες για να αισθάνονται καλύτερα.
  • Δώστε στις γυναίκες τον έλεγχο του περιβάλλοντος και του προγράμματος εργασίας τους: Τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης μπορεί να είναι άβολα, ακόμη και επώδυνα, γεγονός που καθιστά τη λειτουργία σε ένα παραδοσιακό περιβάλλον γραφείου δύσκολη. Επιτρέποντας στις γυναίκες να ελέγχουν το περιβάλλον και το πρόγραμμά τους, να εργάζονται από το σπίτι και να κάνουν προσαρμογές στην εργασίας τους όταν χρειάζεται, μπορούν να αισθανθούν  άνετα και να ικανοποιούν τις ανάγκες τους στο εργασιακό περιβάλλον.
  • Εκπαίδευση για τη διαχείριση της εμμηνόπαυσης: Ο εργοδότης θα πρέπει να αντιμετωπίζει με διακριτικότητα μια τέτοια κατάσταση και να σέβεται τις επιθυμίες για την προστασία της ιδιωτικής ζωής της γυναίκας, που βιώνει την εμμηνόπαυση. Ο εργοδότης θα πρέπει να δημιουργήσει μία εργασιακή κουλτούρα που θα επιτρέπει μία ευελιξία στις γυναίκες με εμμηνόπαυση τηρώντας την εχεμύθεια και κάνοντας κάποια πολύ απλά πράγματα ώστε αυτές οι γυναίκες να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους και να αυξήσουν την ικανοποίησή τους από τη ζωή.

Περισσότερες πληροφορίες για την εμμηνόπαυση μπορείτε να λάβετε από την Ελληνική Εταιρεία Εμμηνόπαυσης: www.eletem.org 
fb: https://www.facebook.com/ellinikietaireiaemminopausis

Καίτη Αντωνοπούλου

Ταμίας & Υπεύθυνη Επικοινωνίας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ (ΕΛΕΤΕΜ)

Continue Reading

Υγεία

Αντιγήρανση

Με την πάροδο των χρόνων οι άνθρωποι επιθυμούν να ζήσουν περισσότερο, αλλά κανείς δεν θέλει να φαίνεται γέρος. Έτσι, εδώ και αρκετά χρόνια ξοδεύονται υπέρογκα ποσά για την έρευνα σε ορμονικά σκευάσματα, κρέμες, λοσιόν και διάφορες άλλες μεθόδους που υπόσχονται λείο και σφριγηλό δέρμα, το οποίο φαίνεται πολλές δεκαετίες νεότερο. Στις Η.Π.Α., οι ηλικιωμένοι δεν διστάζουν να κάνουν χρήση ορμονικών σκευασμάτων με σκοπό να δείξουν νεώτεροι, αλλά δυστυχώς όχι πάντα με τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Αντιγήρανση, σημαίνει να δοθούν τρόποι για καλύτερη υγεία και ποιότητα ζωής.

Οι επιστήμονες, προσπαθούν καθημερινά να εντοπίσουν το μηχανισμό γήρανσης των κυττάρων και αν είναι δυνατόν να επέμβουν και να τον καθυστερήσουν ή να τον σταματήσουν. Οι γυναικολόγοι χορηγούν διάφορα ορμονικά σκευάσματα. Άλλοι γιατροί προτείνουν διάφορα είδη διατροφής ή γυμναστική. Ωστόσο, ο κύριος παράγοντας που καθορίζει τη γήρανση είναι ένας τα γονίδια. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να παραμένουμε χωρίς αντίσταση στο χρόνο. Είναι φανερό, ότι η ηλικία της ταυτότητας δεν είναι τελικά η ακριβής, δηλαδή η βιολογική ηλικία μας. Για το λόγο αυτό, κάποιος γύρω στα πενήντα μιλά για σύνταξη, ενώ ένας συνομήλικος του γίνεται στην ίδια ηλικία ή και μεγαλύτερος, πατέρας. Ο τρόπος ζωής, ο τρόπος που βλέπουμε τη ζωή και πάνω από όλα η φυσική και πνευματική μας κατάσταση καθορίζουν την ηλικία μας.

Βέβαια, η βιολογική ηλικία καθορίζεται και από τη γενική κατάσταση των διαφόρων οργάνων του σώματός μας. Για παράδειγμα, μπορεί κάποια όργανα να έχουν υποστεί αλλοιώσεις από το χρόνο, ενώ κάποια άλλα να αναλογούν σε νεώτερες ηλικίες. Για το λόγο αυτό, πρέπει να ξέρουμε τα αδύνατα σημεία μας και να εστιάζουμε στη βελτίωση αυτών, παρά να ακολουθούμε τυφλά συστάσεις για νεότητα.

Η βιολογική ηλικία μετράται αν λάβουμε υπόψη τέσσερις παραμέτρους:

Το ορμονικό προφίλ

Με το πέρασμα του χρόνου, παρατηρείται μείωση των οιστρογόνων στις γυναίκες και των ανδρογόνων στους άνδρες. Φαίνεται ότι το υαλουρονικό οξύ, που αποτελεί αντιρυτιδικό παράγοντα, παράγεται υπό την επίδραση των οιστρογόνων, τα οποία συμμετέχουν και στο σχηματισμό κολλαγόνου και ελαστίνης, που βοηθούν το δέρμα να γίνει πιο λείο και απαλό. Αντίστοιχα, στους άνδρες τα ανδρογόνα είναι υπεύθυνα για τα ανδρικά χαρακτηριστικά.

Οι ορμόνες μπορεί να καθυστερήσουν, αλλά όχι και να σταματήσουν το γήρας. Άτομα που έχουν stress, δεν διατρέφονται σωστά (με φρέσκα φρούτα και λαχανικά) και εκτίθενται πολύ στον ήλιο, φαίνεται ότι έχουν ανεπαρκή παραγωγή ορμονών μετά από κάποια ηλικία. Στα άτομα αυτά, η χορήγηση ορμονών μπορεί να βελτιώσει τη γενική τους κατάσταση. Ωστόσο, η θεραπεία πρέπει να γίνεται πάντα από εξειδικευμένους γιατρούς και αφού γίνει ο απαιτούμενος ιατρικός έλεγχος.

Ο κίνδυνος οστεοπόρωσης

Μετά τα 30, μειώνεται η οστική πυκνότητα και τα οστά αρχίζουν να έχουν πορώδη υφή, ώστε να αυξάνει ο κίνδυνος καταγμάτων. Οι γιατροί μπορούν με ειδικές εξετάσεις να καθορίσουν τον κίνδυνο οστεοπόρωσης του κάθε ατόμου. Η γυμναστική σε συνδυασμό με τη σωστή διατροφή (πλούσια σε ασβέστιο) και τη χορήγηση ειδικών φαρμάκων (όταν είναι απαραίτητο) μπορούν να προλάβουν την οστεοπόρωση και να διατηρήσουν τα οστά σε καλή κατάσταση, όσο είναι εφικτό.

Το οξειδωτικό stress

Αν και ακούγεται περίεργο, το 5- 10% του οξυγόνου που αναπνέουμε, μετατρέπεται σε ελεύθερες ρίζες οξυγόνου, δηλ. μόρια που προσλαμβάνονται από τα κύτταρα και προκαλούν το λεγόμενο οξειδωτικό stress. Συνήθως, ο οργανισμός είναι σε θέση να καταπολεμήσει τη βλαπτική δράση των μορίων αυτών. Όμως το κάπνισμα, η υπερβολική έκθεση στον ήλιο, το stress και η μολυσμένη ατμόσφαιρα μειώνουν την ικανότητα αυτή του οργανισμού. Έτσι, τα κύτταρα καταστρέφονται από τα μόρια αυτά. Φαίνεται ότι η καλή διατροφή, ο ύπνος και η χορήγηση βιταμινών (κυρίως Α, C και Ε) αναστέλλουν τη βλαπτική δράση των ελεύθερων ριζών στον οργανισμό (αντιοξειδωτική δράση)

Φυσική κατάσταση

Η φυσική κατάσταση παίζει σπουδαίο ρόλο στην αντιγήρανση. Η ακοή, η όραση, η αφή, η αναπνευστική και η καρδιακή λειτουργία, η μυϊκή ισχύς, η ικανότητα αντιδράσεων και η πνευματική και συναισθηματική κατάσταση αποτελούν παράγοντες που συμμετέχουν στη φυσική κατάσταση ενός ατόμου. Βέβαια, η φυσική κατάσταση βελτιώνεται με τη γυμναστική. Η γυμναστική δεν είναι απαραίτητο να είναι εντατική. Είναι αρκετή και μια ικανοποιητική φυσική δραστηριότητα που διατηρεί το σώμα σε καλή κατάσταση, με καλή οξυγόνωση, αύξηση του μεταβολισμού, αύξηση της μυϊκής ισχύος, βελτίωση της αναπνοής και μείωση του λίπους του σώματος.

Φαίνεται, ότι το κύριο μέλημα μας για την αντιγήρανση, πέρα από τα γονίδια, τα ορμονικά σκευάσματα και τους ιατρικούς ελέγχους, πρέπει να είναι ζωή, δίχως stress με καλή διατροφή και συχνή άσκηση.

Συντάκτης Καζαντζίδου Γενικής Χειρούργου-Παθήσεις Μαστού


Άρθρο αρχείου

Δέσποινα Καζαντζίδου

Continue Reading

Διατροφή

Τρόπος ζωής ο έλεγχος του σωματικού βάρους

Πολλά δισεκατομμύρια ευρώ κινούνται γύρω από τη βιομηχανία της απώλειας βάρους και της δίαιτας που υπόσχεται στους ανυπόμονους καταναλωτές ένα πιο λυγερό, πιο κομψό και πιο αδύνατο σώμα. Τελικά, τις περισσότερες φορές, οι ανυπόμονοι απαλλάσσονται πολύ πιο εύκολα από τα χρήματά τους παρά από τα αποθέματα του λίπους τους.

Η βιβλιογραφία στο θέμα της απώλειας βάρους εισηγείται ότι οι άνθρωποι που χάνουν πολύ βάρος είναι καταδικασμένοι να το επανακτήσουν μέσα σε ένα έως πέντε χρόνια. Καθίσταται επομένως σαφές ότι οι προσωρινές δίαιτες δεν έχουν συνήθως αποτέλεσμα. Αν και μπορεί να επιφέρουν μια βραχυπρόθεσμη απώλεια κιλών και εκατοστών, μόλις σταματήσει η δίαιτα, επανέρχονται το βάρος και τα εκατοστά, επειδή οι άνθρωποι επιστρέφουν στις παλιές διατροφικές τους συνήθειες και τρόπο ζωής.

Το βασικό συστατικό της λογικής για μια μόνιμη μείωση του σωματικού βάρους είναι η δημιουργία και διατήρηση ενός συνολικά υγιεινού τρόπου ζωής. Το να κάνουμε απλώς μια δίαιτα δεν αρκεί. Για τον έλεγχο του βάρους δεν αρκούν διάφορα διαιτητικά προγράμματα αλλά ένα σημαντικό πρόγραμμα με 4 σημεία, που περιλαμβάνει τα εξής: Στάση ζωής και προσωπική ανάπτυξη, αλλαγές στη συμπεριφορά, άσκηση και δραστηριότητα, διατροφή και τροφή.

Επομένως, για να αυξήσετε τις πιθανότητες για μόνιμη απώλεια βάρους και μόνιμο έλεγχο αυτού, χρειάζεται να πάρετε τουλάχιστον τα παρακάτω μέτρα:

  • Να αναπτύξετε μια θετική νοοτροπία, όπως να ασκείστε τακτικά, να κρατάτε ένα ημερολόγιο κατανάλωσης τροφίμων, προκειμένου να ενισχύσετε τη συνειδητοποίηση των διατροφικών σας συνηθειών και να μειώνετε έτσι την παρορμητική κατανάλωση τροφής.
  • Να τρώτε έξυπνα, όπως να περιορίζετε την κατανάλωση λίπους όχι περισσότερο από το 25% των συνολικών θερμίδων που λαμβάνετε.
  • Να τρώτε αργά, να πίνετε πολύ νερό και να τρώτε μόνο σε συγκεκριμένους χώρους φαγητού καθώς και σε τακτικά ρυθμισμένα ωράρια. Για παράδειγμα, ποτέ μπροστά στην τηλεόραση.
  • Να ζητήσετε συναισθηματική υποστήριξη από τα μέλη της οικογένειάς σας και τους φίλους σας.
  • Να ενημερωθείτε για τη διατροφή.
  • Να εξασκείστε σε τεχνικές μείωσης του στρες.
    Πάνω από όλα, μην ξεχνάτε ότι η αποδοχή του εαυτού μας βοηθά πολύ στην εξάλειψη της συμπεριφοράς που οδηγεί στην υπερβολική κατανάλωση φαγητού!

Άρθρο αρχείου

Αναστασία Μουστάκα

Continue Reading

Υγεία

Πώς μπορούμε να προλάβουμε ένα καρδιαγγειακό επεισόδιο

Συστάσεις πρόληψης της καρδιαγγειακής νόσου σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας

Η εκτίμηση του κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου, δηλαδή η διερεύνηση της πιθανότητας να εμφανιστεί ένα καρδιαγγειακό επεισόδιο, όπως καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό, αποτελεί το πρώτο βήμα για τη δημιουργία συστάσεων πρόληψης. Ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου υπολογίζεται τόσο σε άτομα χωρίς καρδιαγγειακή νόσο («πρωτογενής πρόληψη») όσο και σε άτομα με ήδη γνωστές καρδιαγγειακές παθήσεις («δευτερογενής πρόληψη») καθώς και σε άτομα με συγκεκριμένες παθήσεις που δημιουργούν υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου (π.χ. άτομα με διαβήτη ή χρόνια νεφρική νόσο).

Για άτομα χωρίς γνωστή καρδιαγγειακή νόσο, ο κίνδυνος μπορεί να ταξινομηθεί ως χαμηλός, μέτριος, υψηλός ή πολύ υψηλός και αξιολογείται βάσει της ηλικίας του ατόμου, της αρτηριακής πίεσης, των επιπέδων χοληστερόλης και την κατάσταση του καπνίσματος. Άλλοι παράγοντες (π.χ. εθνικότητα, ψυχοκοινωνικοί, κοινωνικοοικονομικοί ή περιβαλλοντικοί παράγοντες) και οι συνθήκες υγείας μπορεί να τροποποιήσουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακή νόσο («τροποποιητές κινδύνου»). Ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου είναι πολύ υψηλός για όλα τα άτομα με ήδη γνωστή καρδιαγγειακή πάθηση.

Μετά από συζήτηση με τον ιατρό σχετικά με την καρδιαγγειακή νόσο συμπεραίνεται ο κίνδυνος και τα οφέλη από πιθανή θεραπεία, πάντα προσαρμοσμένα και εξατομικευμένα στις ατομικές ανάγκες. Οι αποφάσεις για τη θεραπεία θα πρέπει να βασίζονται σε μια κοινή λήψη αποφάσεων μεταξύ του εξεταζόμενου και του ιατρού.

Οι κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν σε όλους να ακολουθούν ορισμένες βασικές συστάσεις, ανεξάρτητα από τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Αυτές περιλαμβάνουν:

  • Τη διακοπή του καπνίσματος
  • Έναν υγιεινό τρόπο ζωής όσον αφορά τη διατροφή, τη διατήρηση του επιθυμητού σωματικού βάρους και την παρουσία ικανοποιητικής σωματικής δραστηριότητας.

Οι ενήλικες όλων των ηλικιών πρέπει να στοχεύουν σε  τουλάχιστον 150–300 λεπτά ανά εβδομάδα μέτριας έντασης ή 75–150 λεπτά την εβδομάδα υψηλής έντασης σωματική δραστηριότητα. Ακόμα κι αν δεν μπορείτε να πετύχετε αυτές τις συστάσεις, παραμείνετε όσο το δυνατόν πιο ενεργοί: κάθε επίπεδο δραστηριότητας είναι καλύτερο από καμία δραστηριότητα!

Η υγιεινή διατροφή είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πρόληψης της καρδιαγγειακής νόσου:

  • Υιοθετήστε μεσογειακή ή παρόμοια διατροφή
  • Αντικαταστήστε τα κορεσμένα (π.χ. γρήγορο φαγητό, κόκκινο κρέας) με ακόρεστα λιπαρά (π.χ. ελαιόλαδο, αβοκάντο)
  • Μειώστε την πρόσληψη αλατιού
  • Τρώτε περισσότερα δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα, λαχανικά και ξηρούς καρπούς
  • Τρώτε ψάρι τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα
  •  Μειώστε την πρόσληψη πρόσθετης ζάχαρης
  • Συνιστάται επίσης να πίνετε όχι περισσότερο από 100 γραμμάρια αλκοόλ την εβδομάδα – συνήθως υπάρχουν μεταξύ 8 και 14 g αλκοόλ ανά ποτό.

Η χρήση φαρμάκων για τη θεραπεία παραγόντων κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου (π.χ. αρτηριακή πίεση, χοληστερόλη, σάκχαρο) εξαρτάται από τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Η φαρμακευτική αγωγή συνιστάται σε όλους με γνωστή καρδιαγγειακή νόσο ή και σε άτομα χωρίς καρδιαγγειακή νόσο αλλά σε πολύ υψηλό κίνδυνο. Η έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να αποφασίζεται σε ατομική βάση μέσω κοινής διαδικασίας λήψης αποφάσεων μεταξύ του εξεταζόμενου και του ιατρού.

Οι στόχοι της θεραπείας για τους παράγοντες κινδύνου (πόσο χαμηλή θα πρέπει να είναι η αρτηριακή πίεση ή η χοληστερόλη) εξαρτώνται επίσης από τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Γενικά, όσο υψηλότερος είναι ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου, τόσο πιο εντατική είναι η συνιστώμενη θεραπεία και τόσο χαμηλότεροι είναι οι στόχοι της θεραπείας.

Οι στόχοι της θεραπείας για τους παράγοντες κινδύνου θα πρέπει να επιτυγχάνονται με σταδιακή προσέγγιση. Το πρώτο βήμα είναι η επίτευξη των προτεινόμενων στόχων για την αρτηριακή πίεση και τη χοληστερόλη, μέσω συστάσεων για τον τρόπο ζωής και τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής, αν απαιτείται. Μόλις επιτευχθεί το πρώτο βήμα, προχωρήστε στο δεύτερο βήμα (για χαμηλότερα επίπεδα αρτηριακής πίεσης και χοληστερόλης), με βάση επιπλέον εκτιμήσεις (εκτιμώμενος 10ετής και δια βίου κίνδυνος, άλλες ιατρικές καταστάσεις που μπορεί να συνυπάρχουν) καθώς και τις προσωπικές σας προτιμήσεις. Ο απώτερος σκοπός του δεύτερου βήματος είναι η επίτευξη των ακόλουθων βέλτιστων στόχων:

  • συστολική αρτηριακή πίεση <130 mmHg (για άτομα που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή)
  • LDL χοληστερόλη (“κακή) <70 mg/dl (για άτομα σε υψηλό κίνδυνο) ή <55 mg/dl (για άτομα με πολύ υψηλό κίνδυνο).

Οι στατίνες είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για άτομα που χρειάζονται φάρμακα για τη μείωση των επιπέδων LDL-C τους. Αν ο στόχος της θεραπείας (με βάση τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου ενός ατόμου) δεν επιτυγχάνεται με τη μέγιστη ανεκτή δόση στατίνης, τότε χορηγείται συνδυασμός με άλλες φαρμακευτικές ουσίες, που θα συνεισφέρουν στην περαιτέρω μείωση.

Για άτομα που χρειάζονται φαρμακευτική αγωγή για να μειώσουν την αρτηριακή τους πίεση, ο τελικός στόχος θεραπείας για τη συστολική αρτηριακή πίεση είναι 120–130 mmHg για τους περισσότερους ενήλικες ηλικίας <70 ετών και <140 mmHg (μέχρι 130 mmHg εάν είναι ανεκτοί) για τις ηλικίες ≥70 ετών. Για τη διαστολική αρτηριακή πίεση, ο στόχος <80 mmHg συνιστάται σε όλα τα άτομα που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή. Η έναρξη της αντι-υπερτασικής θεραπείας (φάρμακα που μειώνουν την αρτηριακή σας πίεση) με συνδυασμό δύο φαρμάκων συνιστάται πλέον για τους περισσότερους ανθρώπους.

Για τα άτομα με διαβήτη, ο στόχος θεραπείας της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) <7,0% συνιστάται για τους περισσότερους ενήλικες. Η μετφορμίνη είναι η πρώτη γραμμή θεραπείας για τα περισσότερα άτομα με διαβήτη χωρίς καρδιαγγειακή νόσο, ενώ νεότερα φάρμακα (αγωνιστές του υποδοχέα πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης [GLP-1RA] και γλυκόζη νατρίου αναστολείς πρωτεΐνης μεταφοράς 2 [SGLT-2]) συνιστώνται σε άτομα με διαβήτη και καρδιαγγειακή νόσο.

Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Continue Reading

Trending