Connect with us

Οικογένεια

O δεσμός με τη μητέρα

O δεσμός με τη μητέρα μας ως δείκτης για τη συντροφική μας ζωή στο σήμερα.
Στη ζωή μας θα κάνουμε πολλούς δεσμούς, άλλοι θα ναι εφήμεροι, άλλοι σημαντικοί, άλλοι ασήμαντοι, άλλοι για μια ζωή, άλλοι με ημερομηνία λήξης, άλλοι επαγγελματικοί, άλλοι φιλικοί, άλλοι…
Είμαστε γεννημένοι για να συνδεόμαστε με ανθρώπους, να κάνουμε σχέσεις και δεσμούς, να τρεφόμαστε και να εξελισσόμαστε από αυτούς. Ακόμα και όταν αυτό φαντάζει δύσκολο ή το βιώνουμε ως επικίνδυνο εμείς πάλι θα φροντίσουμε να δεσμευτούμε. Πόσες φορές δεν ακούσαμε ανθρώπους να μιλούν για το πόσο ερωτευμένοι είναι με τη δουλειά τους, με τη θάλασσα ή τον ΠΑΟΚ!Πως θα μπορούσαμε λοιπόν να μείνουμε αδέσμευτοι σε τούτη τη ζωή όταν η ίδια η ύπαρξη μας στιγματίζεται με έναν μοιραίο και αναπόφευκτο τρόπο από ΕΝΑ ΔΕΣΜΟ: δεν είμαστε αυθύπαρκτοι αλλά υποκείμενα μιας σχέσης, ενός δεσμού. Και ο πρώτος μας συναισθηματικός δεσμός είναι αυτός με τη μητέρα μας και αυτό είναι διαχρονικό, καθολικό και αδιαμφισβήτητο.

Μέσα σ αυτό λοιπόν το πλαίσιο, της από γεννησιμιού μας δέσμευσης, «σχεσάκηδες» από κούνιας και όχι απλά εκ πεποιθήσεως, πολλοί επιστήμονες και ειδικοί της ανθρώπινης ψυχής θέλησαν να διερευνήσουν κατά πόσο αυτός ο πρώτος δεσμός, η ποιότητα και η φύση της σχέσης που αναπτύξαμε με τη μητέρα μας επηρεάζει, καθορίζει, στιγματίζει τον τρόπο που θα συνδεθούμε με τους άλλους ανθρώπους στην ενήλικη ζωή.

Κάποιοι επιστήμονες μελέτησαν τα βρέφη που διαβίωναν σε ορφανοτροφεία, βρέφη στα οποία είχε διακοπεί με βίαιο τρόπο ο δεσμός με τη μητέρα τους, βρέφη τα οποία έπαιρναν προσοχή και φροντίδα μόνο όταν οι υπάλληλοι του ιδρύματος πήγαιναν να τα ταΐσουν. Αυτά τα βρέφη λοιπόν παρουσίαζαν εικόνα απάθειας και, αν παρέμεναν στο ίδρυμα πάνω από έξι μήνες, εμφάνιζαν αργότερα συμπτώματα κατάθλιψης.

Άλλοι ειδικοί όπως ο FERENZI μίλησαν για τη βιαιότητα του τοκετού, ο τοκετός αποτελεί για τον άνθρωπο ένα από τα πιο τραυματικά βιώματα. Ο ίδιος ανέπτυξε επίσης μια μέθοδο, την aptonomy, για τη σύνδεση της μητέρας με το μωρό της μέσω της αφής εν όσο αυτό βρίσκεται ακόμα στην κοιλιά της. Και φαίνεται ότι τα έμβρυα ανταποκρίθηκαν άριστα στο κάλεσμα της μητέρας τους να συνδεθούν ώστε αργότερα κατά τον τοκετό όλα πήγαιναν ευκολότερα και πιο ανώδυνα.

Ο παράξενος κύριος Harlow με τα ιδιόμορφα και λίγο βίαια πειράματα του με μαϊμούδες. Ο κύριος λοιπόν αυτός αποχώρισε νεογέννητα μαιμουδάκια από τις μητέρες τους οι οποίες στην κίνηση αυτή ούρλιαζαν και χτυπούσαν το κεφάλι τους στα κάγκελα με θυμό και απόγνωση και τα εγκατέστησε σε ένα χωριστό δωμάτιο. Στον ίδιο χώρο τοποθέτησε ψεύτικες μητέρες- μαιμούδες, υποκατάστατες.

Οι μισές ήταν συρμάτινες αλλά είχαν στο εσωτερικό του πλέγματος τους συσκευή με τροφοδοσία γάλακτος και οι άλλες μισές ήταν τυλιγμένες με ένα μαλακό, βαμβακερό πανί αλλά δεν είχαν γάλα. Θέλησε να διερευνήσει πως θα συμπεριφερθούν τα νεογέννητα μαιμουδάκια: θα τρέξουν στη συρμάτινη μαϊμού που έχει το γάλα ή στη μαλακή και αφράτη μαϊμού που όμως δεν έχει γάλα;
Και ναι…. Τα μαιμουδάκια πήγαιναν στη συρμάτινη μαιμού μόνο για να πάρουν το γάλα τους ενώ τον υπόλοιπο χρόνο τρίβονταν στη μαλακή, απαλή βαμβακερή μαϊμού. Και έγινε πασιφανές λοιπόν ότι ΤΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΔΕΝ ΑΠΟΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ…. Και αυτή η επαφή φαίνεται να είναι καθοριστική και σημαντική για την μετέπειτα ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του βρέφους.Έτσι, κάπου ανάμεσα στη δεκαετία 60- 70 ο Mr Bowlby, βρετανός ψυχίατρος και ψυχαναλυτής, εισήγαγε τη θεωρία του δεσμού ή της συναισθηματικής προσκόλλησης θέλοντας να εξηγήσει τη δυναμική των ανθρωπίνων σχέσεων στην ενήλικη ζωή και τις όποιες ανασφάλειες ή παθογένειες συχνά παρατηρούνται μέσα σε αυτές (ζήλεια, κτητικότητητα, άγχος, απιστία κα).

Σύμφωνα λοιπόν με τη θεωρία του κυρίου Bowlby εμείς, οι άνθρωποι, από την στιγμή που αντικρίζουμε το φώς της ζωής έχουμε την τάση να αναζητούμε μια πηγή ασφάλειας σε ένα πρόσωπο, να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά ώστε να συνδεθούμε μαζί του. Η ασφαλής αυτή σύνδεση θα αποτελέσει το εφαλτήριο για την μετέπειτα απρόσκοπτη αυτονόμηση μας.Με βάση την εμπειρία αυτής της πρώτης σχέσης, του πρώτου μας δεσμού, εσωτερικεύουμε λειτουργικά μοντέλα εαυτού & των άλλων. Πολύ απλά, αν η εμπειρία μου ήταν θετική, εσωτερικεύω το μοντέλο για τον εαυτό μου ΑΞΙΖΩ ΝΑ ΑΓΑΠΗΘΩ και το μοντέλο για τους άλλους ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΩ. Αν, αντίθετα, η εμπειρία αυτή ήταν αρνητική ή ανεπαρκής ή είχε αστάθειες και διακυμάνσεις εσωτερικεύω το μοντέλο ΔΕΝ ΑΞΙΖΩ και ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ.

Γεννάται τώρα, και εύλογα, το ερώτημα: Πότε αυτή η εμπειρία του πρώτου δεσμού, αυτού με τη μητέρα μας, είναι θετική ή αλλιώς ασφαλής και πότε ανεπαρκής ή ανασφαλής? Η θετική εμπειρία δεσμού, ο ασφαλής δεσμός, προσομοιάζει με την παρασκευή ενός γεύματος με μόνο τρία υλικά: την επαφή, τη σταθερότητα και την αμεσότητα. Το γεύμα φαίνεται απλό και εύκολο στη διαδικασία, δεν έχει σπάνια υλικά και καρυκεύματα. Όμως, αν ένα εκ των τριών αυτών υλικών παραληφθεί ή δεν προστεθεί στη σωστή δοσολογία το γεύμα δε θα χει την ίδια νοστιμάδα.

Κι έτσι μπορούμε να ρίξουμε άπλετο φως, να ερμηνεύσουμε και να κατανοήσουμε τα προβλήματα στις σχέσεις που κτίζουμε στην ενήλικη ζωή. Πoυ, εμείς οι ειδικοί της ψυχικής υγείας, θα εστιάσουμε ώστε να βοηθήσουμε τους αθεράπευτα ζηλιάρηδες, αυτούς που νιώθουν μονίμως αδικημένοι και προδομένοι σε μια σχέση, αυτούς που δεν εμπιστεύονται τους άλλους, αυτούς που απιστούν κατά συρροή στο γάμο τους αυτούς που αλλάζουν συντρόφους σαν τα πουκάμισα και πολλούς πολλούς άλλους….

Με κριτική διάθεση, και χωρίς ίχνος ασέβειας απέναντι σε θεμελιώδεις θεωρίες διακεκριμένων επιστημόνων, οφείλω να επισημάνω δύο σημεία τα οποία δημιουργούν έναν προβληματισμό ή αν θέλετε γεννούν ερωτήματα και που, ίσως, έχετε σκεφτεί κι εσείς:

A) Που βρίσκεται αυτός ο έρμος ο πατέρας σε αυτήν την κρίσιμη φάση της ζωής ενός βρέφους που αναπτύσσει δεσμό με τη μητέρα του? Η αλήθεια είναι ότι ο πατέρας στα πρώτα χρόνια της ζωής ενός ατόμου φαίνεται να έχει δεύτερο ρόλο, δεν είναι ο πρωταγωνιστής. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η στάση και η συμπεριφορά του πατέρα είναι αμελητέος παράγοντας στην ανάπτυξη του βρέφους.

Πολλές μελέτες κατέδειξαν ότι η ποιότητα της σχέσης του ζευγαριού επηρεάζει την ικανότητα της μητέρας να συνδεθεί με έναν θετικό τρόπο με το μωρό της. ‘Ένας υποστηρικτικός, ενθαρρυντικός, συναισθηματικός σύντροφος βοηθά τη μητέρα να είναι περισσότερο υποστηρικτική, ενθαρρυντική, συναισθηματική με το παιδί της.Β) Καθώς η θεωρία του δεσμού αναφέρεται στα πρώτα χρόνια της ζωής μας (0-3έτη), το μέλλον μοιάζει να ναι προδιαγεγραμμένο και μη αναστρέψιμο; Κατά την ταπεινή μου άποψη και βέβαια όχι, τι νόημα θα είχε η δική μας δουλειά, άλλωστε, αν πιστεύαμε ότι εμείς οι άνθρωποι δύσκολα αλλάζουμε.

Απεναντίας, είμαστε όντα που φέρουμε τη δυναμική της αλλαγής, της αυτοβελτίωσης, της συνύπαρξης, της ούτως ή άλλως αναζήτησης και άλλων υποστηρικτικών σχημάτων (σχολείο, φίλοι, ενδιαφέροντα) προκειμένου να νιώσουμε επαρκείς, να έρθουμε σε ισορροπία.
Και αν δεν μπορέσουμε να εντοπίσουμε το σημείο εκείνο, την ιδανική θερμοκρασία αυτορρύθμισης και διόρθωσης με το παρελθόν μας η ψυχοθεραπεία, το μοίρασμα και η βοήθεια να διαβάσουμε την ιστορία μας με έναν άλλο τρόπο, μπορεί να κάνει εκείνο το μικρό κλικ στο κουμπί της θερμοκρασίας.Και να χετε κατά νου, μην το ξεχάσετε ποτέ πως η ζωή είναι μια ατέρμονη διαδρομή προς το ιδανικό, το τέλειο, μια διαδρομή γεμάτη εκπλήξεις, αλλαγές, μικρά ή μεγάλα κατορθώματα. Η τελειότητα, από την άλλη, είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο σε αυτήν την διαδρομή…

Aπό:Σοφία Koυτσογιαννίδου 

Μετεκπαίδευση στη Συστημική Ψυχοθεραπεία, θεραπεία ζεύγους & οικογένειας

Μsc Kοινωνική Λειτουργός, Εκπαιδεύτρια ενηλίκων

Πηγή:https://gnomikilkis.blogspot.gr/2018/01/o.html

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Οικογένεια

Η αξία της φιλαναγνωσίας από την προσχολική αγωγή

Η αξία της φιλαναγνωσίας από την προσχολική αγωγή Η Συγγραφέας & Παιδαγωγός Λητώ Τσακίρη Παπαθανασίου  συνομιλεί με την Ψυχολόγο Α.Π.Θ – Ψυχοθεραπεύτρια CBT Ειδικευμένη στην ειδική αγωγή κυρία Βασιλική Κουλουψούζη .Η συμβολή της παιδικής λογοτεχνίας στην ψυχική και νοητική ανάπτυξη του παιδιού.

ΕΡΩΤΗΣΗ :Αγαπητή κυρία Κουλουψούζη στο διάλογο μας για το θέμα της φιλαναγνωσίας μου είπατε ότι κάθε βιβλίο που διαβάζουμε είναι ένα σκαλοπάτι … ένα σκαλοπάτι που μας φέρνει πιο κοντά στον εσωτερικό μας κόσμο και στις πιο απόκρυφες ανάγκες μας, μπορείτε να μου αναπτύξετε αυτή τη σκέψη σας ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :Το βιβλίο! Μια λέξη μικρή, εύηχη χιλιοακουσμένη και χιλιοειπωμένη που κρύβει μέσα τις τόσες εμπειρίες, σκέψεις, συναισθήματα και αναμνήσεις. Τροφή που θρέφει και εμπλουτίζει το νου μα και την ψυχή του κάθε ανθρώπου και πόσο μάλλον του μικρού παιδιού. Αποτελεί ένα φωτεινό παράθυρο από όπου μπορεί να σταθείς και να αγναντέψεις, να γαληνέψεις αλλά και να εξετάσεις τα όνειρα και τις επιθυμίες σου.

ΕΡΩΤΗΣΗ :Δώστε μας εν’ συντομία τα οφέλη που αποκομίζει ένα παιδί όταν η οικογένεια του το φέρνει κοντά στο βιβλίο και συντελεί με τη στάση της στην προαγωγή της φιλαναγνωσίας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αν καταφύγουμε στο επιστημονικό κομμάτι του παρόντος θέματος, το βιβλίο είναι ένας σημαντικός παράγοντας στη διαμόρφωση και εξέλιξη του παιδιού. Λαμβάνοντας υπόψιν την ιδιαίτερη σημασία και τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν τα πρώτα έξι χρόνια ζωής στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ανθρώπου, μοιάζει κατάλληλη η επαφή με το βιβλίο από την προσχολική ηλικία. Σχετικά με τη φυσιολογία του ατόμου και το μαθησιακό υπόβαθρο του, η ενασχόληση ενός παιδιού με την ανάγνωση κλασσικών αλλά & σύγχρονων λογοτεχνικών βιβλίων που αφορούν την ηλικία του αποτελεί μια σπουδαία δραστηριότητα που ωθεί το παιδί στην εξάσκηση και ενδυνάμωση των γνωστικών του λειτουργιών όπως η μνήμη, η παρατήρηση, η προσοχή, η συγκέντρωση και η ανάπτυξη κριτικής σκέψης.

ΕΡΩΤΗΣΗ :Το να διαβάζουμε εμείς στο παιδί μας συχνά ένα παραμύθι συντελεί εξίσου στην ενδυνάμωση των παραπάνω λειτουργιών ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Κυρία Τσακίρη φυσικά & ενισχύονται όλες οι παραπάνω λειτουργίες στο παιδί μας ενώ η ανάγνωση ή η ακρόαση ενός καλού παιδικού βιβλίου βοηθά στην επεξεργασία και απόκτηση ενός ευρύτερου λεξιλογίου καθώς και στην καλύτερη κατανόηση των λέξεων και της ελληνικής γλώσσας. Το παιδί μας μαθαίνει να επεξεργάζεται πιο σύνθετες και ποικιλόμορφες πληροφορίες και να αναπτύσσει τη δεξιότητα της χρήσης επιχειρημάτων σε ένα ζήτημα. Επιπλέον, διεγείρει τη φαντασία και συνάμα τη δημιουργικότητα και καλλιτεχνική φύση που υπάρχει στην ψυχοσύνθεση κάθε παιδιού.

ΕΡΩΤΗΣΗ :Στον Ψυχοσυναισθηματικό κόσμο του παιδιού βλέπουμε ότι το να μπει μέσα σε μια ιστορία, να την αποδώσει με τον δικό του μοναδικό τρόπο, ζωγραφίζοντας το θέμα ή δραματοποιώντας τα όσα του έκαναν εντύπωση χαρίζει ευφορία & ξεδιπλώνει την προσωπικότητα του βιώνοντας τη χαρά της έκφρασης. Εξηγήστε μας τη λειτουργία αυτή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πραγματικά όσον αφορά την έκφραση του μικρού αναγνώστη βλέπουμε ότι η αίσθηση της ευχαρίστησης είναι πολύ μεγάλη στο παιδί. Το οδηγεί σε έναν άλλο κόσμο όπου του δίνεται η δυνατότητα να νιώσει ελεύθερο, να απλώσει τη φαντασία του, να κάνει ένα διάλειμμα από όλα αυτά που το απασχολούν και να χαλαρώσει. Σ’ ένα βιβλίο το παιδί μπορεί να βρει παρέα, να εξερευνήσει και να ανακαλύψει τον κόσμο, να διασκεδάσει, να βοηθηθεί και να ωριμάσει. Το βιβλίο επιδρά αθόρυβα, βαθμιαία και δυναμικά στη συνολική ανάπτυξη και εξέλιξη του παιδιού. Προβάλει ανθρωπιστικές αξίες και δίνει πρότυπα υγιούς συμπεριφοράς, μέσα από το ήθος του. Εμβαθύνει σε σημαντικά ιδανικά για τον άνθρωπο και ωθεί τους ανήλικους αναγνώστες του να τα υλοποιήσουν και να δράσουν μέσο της δράσης των ηρώων. Γίνεται πηγή ευχαρίστησης, χαράς, ευφορίας και συμφιλιώνει το παιδί με το ωραίο επιτυγχάνοντας δηλαδή αβίαστα την ψυχαγωγία (Δελώνης, 1991). Προάγει πρότυπα προς μίμηση καθώς επίσης συμβάλλει και στην αποδοχή της διαφορετικότητας αλλά και την αγάπη, τον σεβασμό στο συνάνθρωπο, τη φύση και τα ζώα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όπως μας δηλώνουν οι τελευταίες έρευνες οι μικροί αναγνώστες είναι θεμιτό να ξεκινούν το ταξίδι τους μέσα από τις σελίδες των βιβλίων ακόμη & από την εποχή που βρίσκονται στην κοιλιά της μανούλας τους, τι έχετε να μας πείτε γι αυτό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Φυσικά κυρία Τσακίρη τα παιδιά εισπράττουν τους κραδασμούς & επικοινωνούν με τα όσα τους προσφέρουμε ακόμα & στη προγεννητική βρεφική ηλικία, αλλά οπωσδήποτε κατά την προσχολική ηλικία οφείλουμε να γίνει απαραίτητα η πρώτη μύηση στη λογοτεχνία και το βιβλίο. Είναι εκείνη η χρονική περίοδος όπου πραγματοποιείται ο διαχωρισμός του εαυτού από τον υπόλοιπο κόσμο και δημιουργούνται εκείνες οι ψυχικές βαθμίδες που δίνουν στο παιδί την δυνατότητα να προσλαμβάνει, να αναπτύσσει συμβολισμούς, να προβάλει και να προβάλλεται, να ταυτίζει και να ταυτίζεται και στην συνέχεια να διακρίνει το αληθές από το αληθοφανές. Έτσι, η προσχολική ηλικία θεωρείται η ιδανική περίοδος για την εισαγωγή του λογοτεχνικού βιβλίου, στη ζωή του παιδιού, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά και απελευθερωτικά για το παιδί. Εισάγουμε και ενισχύουμε το παιδί μας στην ενασχόληση του με την παιδική κλασσική λογοτεχνία ακουμπώντας με σεβασμό και κατανόηση και στις δικές του ανάγκες και προτιμήσεις. Θα πρέπει να θυμόμαστε πως η ανάγνωση ενός βιβλίου από τα παιδικά μάτια οφείλει να γίνεται οικειοθελώς και όχι καταναγκαστικώς.

Από: την στήλη Μαγικό κλειδί για το παιδί της Λητώς Τσακίρη Παπαθανασίου

Πηγή:Postlarissa.gr

Continue Reading

Οικογένεια

To Υποσυνείδητο επηρεάζει τη ζωή μας;

Πριν πολλά χρόνια βρέθηκα σε ένα σεμινάριο στην Κρήτη, στα Σφακιά. Ένας υπέροχος χώρος πάνω στην θάλασσα.

 

Σε αυτό το σεμινάριο γνώρισα έναν πάρα πολύ αξιόλογο άνθρωπο από την Κύπρο. Αυτός ο άνθρωπος ήταν εκπαιδευτής. Μου μίλησε πρώτη φορά για το υποσυνείδητο. Για την δύναμη του υποσυνείδητου.

 

Τι είναι το υποσυνείδητο; Πώς μας επηρεάζει; Πώς αυτό καθορίζει την ζωή μας; Πώς οι άνθρωποι πολλές φορές μπορεί να προσπαθούμε αλλά στο τέλος της ημέρας για κάποιον λόγο δεν τα καταφέρνουμε. Υπάρχει λόγος απλά δεν τον ξέρουμε εμείς αυτόν..

 

Από τότε λοιπόν μου μπήκε μια ιδέα, ένας σπόρος μέσα στο μυαλό, και άρχισα να ψάχνω. Όπως έχω αναφέρει ξανά ξεκίνησα με το βιβλίο “Η δύναμη του υποσυνείδητου” του Joseph Murphy – πολύ ωραίο και πολύ δυνατό βιβλίο, αν δεν το έχεις διαβάσει στο συστήνω ανεπιφύλακτα – και από εκεί και πέρα ήταν η αρχή για ένα πολύ μεγάλο ταξίδι.

 

Σε όλη αυτή την διαδικασία κατάλαβα ότι όλο το παιχνίδι της ζωής παίζεται σε υποσυνείδητο επίπεδο. Και αυτό για έναν λόγο. Και ο λόγος είναι απλός και λογικός. Όταν προχωράω στον δρόμο και δω μια λακκούβα τι θα κάνω; Ή θα πάω δεξιά, ή αριστερά, ή θα πηδήξω πάνω από την λακκούβα. Τι γίνεται όμως αν αυτή η λακκούβα είναι κρυμμένη με νερό; Τότε δεν κινδυνεύω γιατί δεν ξέρω ότι εκεί έχει λακκούβα;

 

Γι’ αυτό τον λόγο το υποσυνείδητο είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής μας. Για τον λόγο ότι είναι αυτό το μέρος της ζωής μας στο οποίο δεν έχουμε πρόσβαση και γι’ αυτό οι άνθρωποι καλούμαστε να αναπτύσσουμε την συνειδητότητα μας μέρα με την μέρα, μήνα με τον μήνα, προκειμένου να φωτίσουμε όλο και μεγαλύτερο μέρος από αυτή την σκοτεινή πτυχή της ύπαρξης μας.

 

Η ερώτηση λοιπόν είναι η εξής:

Υπάρχει κάποιος πιο απλός τρόπος, ένας καθημερινός τρόπος, που θα μπορούσαμε οι άνθρωποι να αποκτούμε επίγνωση στο τι συμβαίνει μέσα στο υποσυνείδητο μας άσχετα από την δουλειά που θα κάνουμε;

 

Ναι, βέβαια, υπάρχει! Και ποιος είναι αυτός ο τρόπος;

 

Παλιά έλεγαν “Εν αρχήν ο λόγος”. Να θυμάσαι ότι ο λόγος, τα λόγια, οι λέξεις, ο τρόπος που μιλάμε, είναι ο τρόπος που εκφράζουμε αυτό που υπάρχει μέσα μας. Ή αν θέλεις, είναι ένας τρόπος αυτός. Έτσι λοιπόν, αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι να αρχίζουμε να αποκτούμε επίγνωση στο τι λέμε, πώς το λέμε..

 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ κάποια στιγμή που ήμουν με έναν φίλο, Trainer, και εκεί που μιλούσαμε γυρνάω και του λέω “’Έχω αρνητικές εικόνες στο μυαλό μου από την παιδική μου ηλικία”.

Και μου λέει “Το παρατήρησες;”.

Του λέω “Τι;”.

“Να..” μου λέει, “Άκου.. Τι είπες;”.

Του απαντάω “Έχω αρνητικές εικόνες από την παιδική μου ηλικία”.

“Αυτό σημαίνει ότι τις έχεις ακόμα μέσα στο μυαλό σου, έτσι δεν είναι;”

 

Το προσπέρασα εκείνη την στιγμή, δεν μπορούσα να το καταλάβω πάρα πολύ καλά όταν μου το είπε.. Γιατί είναι αυτή η συνειδητότητα που λέμε που κάποιες φορές απουσιάζει ή πρέπει να την βρούμε, να την αναπτύξουμε. Έτσι λοιπόν συνεχίσαμε την συζήτηση, τελείωσε η βόλτα μας, και συνειδητοποίησα ότι τελικά ναι μεν είχα δουλέψει με τον εαυτό μου αλλά κάποια πράγματα από την παιδική ηλικία υπήρχαν ακόμα μέσα μου. Και επειδή ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται στις εικόνες που έχουμε μέσα στο μυαλό μας αν εμένα οι εικόνες μου ήταν αυτές της παιδικής ηλικίας τότε τι κάνει ο εγκέφαλος; Ανταποκρίνεται σε αυτή την πραγματικότητα.

 

Έτσι λοιπόν τι κατάλαβα; Κατάλαβα πως ένας τρόπος για να μπορώ να μαθαίνω τι συμβαίνει πραγματικά μέσα μου, και όχι τι νομίζω ότι συμβαίνει,  είναι να αρχίσω να παρατηρώ τις λέξεις που λέω. Το πώς περιγράφω την πραγματικότητα. Τις φράσεις.. Τον τόνο.. Την ένταση.. Το πώς εκπροσωπώ, μεταφέρω, αυτό που υπάρχει μέσα μου προς τα έξω.

 

Έτσι λοιπόν τι χρειάζεται να κάνεις; Αυτό που χρειάζεται να κάνεις είναι να αρχίσεις να παρατηρείς τι λες και πώς το λες στην καθημερινότητα σου και θα δεις αν αυτό συμβαδίζει και κατά πόσο με αυτό που πραγματικά θα ήθελες στην ζωή σου. Εάν δεν συμβαδίζει τότε φρόντισε να μην προσπερνάς αυτά που λες και τον τρόπο που τα λες αλλά να πας λίγο πιο βαθιά και να δεις ακριβώς τι συμβαίνει μέσα στα βάθη της καρδιάς σου.

 

Επίσης μην ξεχάσεις το εξής:

 

Ότι είσαι υπέροχος!

 

Ότι πρέπει να αγαπάς τον εαυτό σου..

 

Και να ζεις με πάθος.

 

Πηγή: www.manolisischakis.gr

 

Continue Reading

Οικογένεια

Πανελλήνιες 2018: Συμβουλές για την συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου

104.040 υποψήφιοι από τα Γενικά Λύκεια και τα ΕΠΑΛ, διεκδικούν 74.692 θέσεις στις Πανελλήνιες εξετάσεις 2018, για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Τα αντίστοιχα εφηβικά όνειρα δεν είναι 104.040. Είναι άπειρα και δεν μπορεί κανένα λογισμικό να τα προσεγγίσει ούτε καν με στατιστικά μεγέθη, γιατί τα όνειρα την ίδια στιγμή που γεννιούνται στο μυαλό και στη ψυχή του εφήβου μπορεί και να αναιρεθούν.

Παρόλα αυτά το εκπαιδευτικό μας σύστημα απαιτεί απόφαση, η οποία κορυφώνεται μετά από τις επιλογές της κατεύθυνσης στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου, κατά την συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου. Αρκετά σημαντική απόφαση η οποία αν παρθεί εκτιμώντας σωστά όλες τις παραμέτρους, μπορεί να γλυτώσει από συναισθηματικές και οικονομικές ταλαιπωρίες και τους μαθητές αλλά και τις οικογένειες τους.

 

Είμαστε λοιπόν “εν καιρώ εξετάσεων’’, τα αποτελέσματα, ως είθισται, τα αναμένουμε τέλη Ιουνίου και μετά το Υπουργείο Παιδείας θα ανακοινώσει τις ημερομηνίες  για τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου.

Πολλές φορές έχουμε δει παιδιά να συμπληρώνουν το μηχανογραφικό υπό το βάρος της  βαθμολογίας που πήραν, με τα νεύρα τεταμένα και χωρίς απαιτούμενη επαγγελματική καθοδήγηση, η οποία μπορεί να τους γλυτώσει από τεράστια λάθη επιλογών ακόμη και από το να μην μπουν σε καμία σχολή, γιατί απλά κάποιος δεν τους είπε ότι οι σχολές μπορούν και να δηλωθούν όλες, δεν το απαγορεύει κανείς, σχολές μέχρι τουλάχιστον 3.000 μόρια πιο κάτω από τη βαθμολογία που συγκέντρωσε ο μαθητής. Για το λόγο αυτό η τυχαία και σπασμωδική συμπλήρωσή του μηχανογραφικού, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που ο μαθητής δεν έχει πιάσει την  “περσινή” βάση της σχολής που ήθελε, οδηγεί σε λανθασμένες επιλογές.

Τι πρέπει λοιπόν οπωσδήποτε να έχουμε στο μυαλό μας για να αποφύγουμε λανθασμένη συμπλήρωση του μηχανογραφικού.

  • Δηλώνουμε πρώτα τη σχολή που μας αρέσει περισσότερο και όχι αυτή με τα περισσότερα μόρια.
  • Ακόμη και αν δεν έχουμε σε προηγούμενο χρόνο ακολουθήσει ένα πλήρες πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού, φροντίζουμε οι σχολές που θα επιλέξουμε να ανταποκρίνονται στις κλίσεις μας, στα προσωπικά μας ενδιαφέροντα και αξίες, και βάσει αυτών, τις ιεραρχούμε στο Μηχανογραφικό.
  • Δεν ακούμε τις Κασσάνδρες αναφορικά με το ποιες σχολές έχουν ζήτηση και ποιες όχι, αφού κανείς δεν γνωρίζει πως θα είναι το εργασιακό περιβάλλον σε 8-10 χρόνια που θα βγούμε στην αγορά εργασίας.
  • Δεν μας ενδιαφέρουν καθόλου οι περσινές βάσεις στην δήλωση των προτιμήσεών μας
  • Προσπαθούμε να ιεραρχήσουμε τις αποφάσεις μας βάσει και των οικογενειακών οικονομικών δυνατοτήτων μας  αν η επιλογή μας θα γίνει βάσει πόλης ή βάσει σχολής
  • Φτιάχνουμε πολλά σενάρια μηχανογραφικών. Έτσι και αλλιώς στο site του υπουργείου, μας δίνεται η δυνατότητα να φτιάξουμε πολλά δοκιμαστικά μηχανογραφικά πριν οριστικοποιήσουμε το τελικό.
  • Καλό είναι να εκτυπώσουμε το μηχανογραφικό για να μπορέσουμε εκ του ασφαλούς να φτιάξουμε τα εναλλακτικά σενάριά μας.
  • Ενημερωνόμαστε αναλυτικά για τις σχολές, για τα μαθήματα του προγράμματος σπουδών, για τα μεταπτυχιακά και τα επαγγελματικά δικαιώματα κάθε σχολής, έτσι ώστε να μην βρεθούμε προ εκπλήξεως μετά την εισαγωγή μας στη σχολή.
  • Δηλώνουμε και σχολές που είναι αρκετά χαμηλών µορίων, όπως προ είπαμε μέχρι 3-4000 μόρια πιο κάτω, για να υπάρχει ασφάλεια Μηχανογραφικού.
  • Συμβουλευόμαστε (αν δεν το έχουμε κάνει έως τώρα ), εξειδικευμένους επαγγελματίες στο χώρο του Επαγγελματικού Προσανατολισμού, για πληρέστερη ενημέρωση όλων των ανωτέρω.

 

Και το πιο σημαντικό: Προτιμότερο και λιγότερο αγχωτικό είναι να αρχίσουμε τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού μας πριν την ανακοίνωση των βαθμών.

Το μηχανογραφικό δελτίο καθώς και τα βήματα για τη συμπλήρωσή του διατίθενται online στην ιστοσελίδα του υπουργείου Παιδείας, www.minedu.gr.

Το φετινό μηχανογραφικό, περιέχει σημαντικές αλλαγές, σε σχέση με την περσινή χρονιά. Φέτος, τα επιστημονικά πεδία έχουν μειωθεί σε τέσσερα από πέντε που ήταν το 2017, καθώς οι Παιδαγωγικές σχολές είναι πλέον κοινά τμήματα όλων των Επιστημονικών Πεδίων.  Επίσης οι  υποψήφιοι θα έχουν για πρώτη φορά στη διάθεσή τους να επιλέξουν ανάμεσα στα 26 επιπλέον νέα τμήματα του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, με 2.905 επιπλέον εισακτέους

Καλή επιτυχία σε όλες και όλους!

Μαρία Γεωργαλά 

MSc Επικοινωνιολόγος 

Πιστοποιημένη Σύμβουλος Σταδιοδρομίας – Mentor Επιχειρηματικότητας 

Global Career Development Facilitator

Site: www.career-design.gr

Facebook Page: Career Design

 

 

Η Μαρία Γεωργαλά σπούδασε Κοινωνιολογία, Διοίκηση Επιχειρήσεων και Δημοσιογραφία στην Αθήνα. Πραγματοποίησε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Παρίσι στον τομέα της Επικοινωνίας και Πληροφορίας. Κατέχει την επαγγελματική πιστοποίηση, Σύμβουλου Σταδιοδρομίας, GCDF (Global Career Development Facilitator) (http://www.cce-global.org/GCDF), από τον Διεθνή Οργανισμό NBBC. Έχει εκπαιδευτεί στην  Βασική  Συστημική Προσέγγιση στο Αθηναϊκό Κέντρο Μελέτης του Ανθρώπου (ΑΚΜΑ). Έχει βεβαίωση παρακολούθησης του προγράμματος Mental Health Facilitator (MHF), NBCC-I & World Health Organization (WHO).

Δραστηριοποιείται ως Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού  Εφήβων και  Σύμβουλος Σταδιοδρομίας και Ανάπτυξης Ενηλίκων.

Δουλεύει με βιωματικό τρόπο, με άτομα και ομάδες, στους τομείς του σχεδιασμού πλάνου καριέρας  της λήψης επαγγελματικής και εκπαιδευτικής απόφασης, της δημιουργίας επαγγελματικής ταυτότητας, του personal branding, της επαγγελματικής μετάβασης, της γυναικείας επιχειρηματικότητας (crafting), της ανάπτυξης Δεξιοτήτων Ζωής.

Διαθέτει πολυετή εμπειρία στην Εκπαίδευση Ενηλίκων και στον  Επιχειρηματικό τομέα με εξειδίκευση στην Εταιρική Επικοινωνία/ Νέες Τεχνολογίες / Τηλεπικοινωνίες. Δραστηριοποιείται  στην  ανάπτυξη Εταιρικής Κουλτούρας και αποτελεσματικής επικοινωνίας στον εργασιακό χώρο, με στόχο τη βιωσιμότητα Οργανισμών και Επιχειρήσεων.

Είναι επιστημονική υπεύθυνη στα Μονοπάτια Επιχειρηματικότητας και Απασχολησιμότητας και στα συνέδρια που διοργανώνει η εταιρεία Skywalker.gr.

Αρθρογραφεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, είναι μέλος της ΕΛΕΣΥΠ και συγγραφέας παιδικών βιβλίων.

Continue Reading

Trending