Connect with us

Οικογένεια

O δεσμός με τη μητέρα

O δεσμός με τη μητέρα μας ως δείκτης για τη συντροφική μας ζωή στο σήμερα.
Στη ζωή μας θα κάνουμε πολλούς δεσμούς, άλλοι θα ναι εφήμεροι, άλλοι σημαντικοί, άλλοι ασήμαντοι, άλλοι για μια ζωή, άλλοι με ημερομηνία λήξης, άλλοι επαγγελματικοί, άλλοι φιλικοί, άλλοι…
Είμαστε γεννημένοι για να συνδεόμαστε με ανθρώπους, να κάνουμε σχέσεις και δεσμούς, να τρεφόμαστε και να εξελισσόμαστε από αυτούς. Ακόμα και όταν αυτό φαντάζει δύσκολο ή το βιώνουμε ως επικίνδυνο εμείς πάλι θα φροντίσουμε να δεσμευτούμε. Πόσες φορές δεν ακούσαμε ανθρώπους να μιλούν για το πόσο ερωτευμένοι είναι με τη δουλειά τους, με τη θάλασσα ή τον ΠΑΟΚ!Πως θα μπορούσαμε λοιπόν να μείνουμε αδέσμευτοι σε τούτη τη ζωή όταν η ίδια η ύπαρξη μας στιγματίζεται με έναν μοιραίο και αναπόφευκτο τρόπο από ΕΝΑ ΔΕΣΜΟ: δεν είμαστε αυθύπαρκτοι αλλά υποκείμενα μιας σχέσης, ενός δεσμού. Και ο πρώτος μας συναισθηματικός δεσμός είναι αυτός με τη μητέρα μας και αυτό είναι διαχρονικό, καθολικό και αδιαμφισβήτητο.

Μέσα σ αυτό λοιπόν το πλαίσιο, της από γεννησιμιού μας δέσμευσης, «σχεσάκηδες» από κούνιας και όχι απλά εκ πεποιθήσεως, πολλοί επιστήμονες και ειδικοί της ανθρώπινης ψυχής θέλησαν να διερευνήσουν κατά πόσο αυτός ο πρώτος δεσμός, η ποιότητα και η φύση της σχέσης που αναπτύξαμε με τη μητέρα μας επηρεάζει, καθορίζει, στιγματίζει τον τρόπο που θα συνδεθούμε με τους άλλους ανθρώπους στην ενήλικη ζωή.

Κάποιοι επιστήμονες μελέτησαν τα βρέφη που διαβίωναν σε ορφανοτροφεία, βρέφη στα οποία είχε διακοπεί με βίαιο τρόπο ο δεσμός με τη μητέρα τους, βρέφη τα οποία έπαιρναν προσοχή και φροντίδα μόνο όταν οι υπάλληλοι του ιδρύματος πήγαιναν να τα ταΐσουν. Αυτά τα βρέφη λοιπόν παρουσίαζαν εικόνα απάθειας και, αν παρέμεναν στο ίδρυμα πάνω από έξι μήνες, εμφάνιζαν αργότερα συμπτώματα κατάθλιψης.

Άλλοι ειδικοί όπως ο FERENZI μίλησαν για τη βιαιότητα του τοκετού, ο τοκετός αποτελεί για τον άνθρωπο ένα από τα πιο τραυματικά βιώματα. Ο ίδιος ανέπτυξε επίσης μια μέθοδο, την aptonomy, για τη σύνδεση της μητέρας με το μωρό της μέσω της αφής εν όσο αυτό βρίσκεται ακόμα στην κοιλιά της. Και φαίνεται ότι τα έμβρυα ανταποκρίθηκαν άριστα στο κάλεσμα της μητέρας τους να συνδεθούν ώστε αργότερα κατά τον τοκετό όλα πήγαιναν ευκολότερα και πιο ανώδυνα.

Ο παράξενος κύριος Harlow με τα ιδιόμορφα και λίγο βίαια πειράματα του με μαϊμούδες. Ο κύριος λοιπόν αυτός αποχώρισε νεογέννητα μαιμουδάκια από τις μητέρες τους οι οποίες στην κίνηση αυτή ούρλιαζαν και χτυπούσαν το κεφάλι τους στα κάγκελα με θυμό και απόγνωση και τα εγκατέστησε σε ένα χωριστό δωμάτιο. Στον ίδιο χώρο τοποθέτησε ψεύτικες μητέρες- μαιμούδες, υποκατάστατες.

Οι μισές ήταν συρμάτινες αλλά είχαν στο εσωτερικό του πλέγματος τους συσκευή με τροφοδοσία γάλακτος και οι άλλες μισές ήταν τυλιγμένες με ένα μαλακό, βαμβακερό πανί αλλά δεν είχαν γάλα. Θέλησε να διερευνήσει πως θα συμπεριφερθούν τα νεογέννητα μαιμουδάκια: θα τρέξουν στη συρμάτινη μαϊμού που έχει το γάλα ή στη μαλακή και αφράτη μαϊμού που όμως δεν έχει γάλα;
Και ναι…. Τα μαιμουδάκια πήγαιναν στη συρμάτινη μαιμού μόνο για να πάρουν το γάλα τους ενώ τον υπόλοιπο χρόνο τρίβονταν στη μαλακή, απαλή βαμβακερή μαϊμού. Και έγινε πασιφανές λοιπόν ότι ΤΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΔΕΝ ΑΠΟΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ…. Και αυτή η επαφή φαίνεται να είναι καθοριστική και σημαντική για την μετέπειτα ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του βρέφους.Έτσι, κάπου ανάμεσα στη δεκαετία 60- 70 ο Mr Bowlby, βρετανός ψυχίατρος και ψυχαναλυτής, εισήγαγε τη θεωρία του δεσμού ή της συναισθηματικής προσκόλλησης θέλοντας να εξηγήσει τη δυναμική των ανθρωπίνων σχέσεων στην ενήλικη ζωή και τις όποιες ανασφάλειες ή παθογένειες συχνά παρατηρούνται μέσα σε αυτές (ζήλεια, κτητικότητητα, άγχος, απιστία κα).

Σύμφωνα λοιπόν με τη θεωρία του κυρίου Bowlby εμείς, οι άνθρωποι, από την στιγμή που αντικρίζουμε το φώς της ζωής έχουμε την τάση να αναζητούμε μια πηγή ασφάλειας σε ένα πρόσωπο, να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά ώστε να συνδεθούμε μαζί του. Η ασφαλής αυτή σύνδεση θα αποτελέσει το εφαλτήριο για την μετέπειτα απρόσκοπτη αυτονόμηση μας.Με βάση την εμπειρία αυτής της πρώτης σχέσης, του πρώτου μας δεσμού, εσωτερικεύουμε λειτουργικά μοντέλα εαυτού & των άλλων. Πολύ απλά, αν η εμπειρία μου ήταν θετική, εσωτερικεύω το μοντέλο για τον εαυτό μου ΑΞΙΖΩ ΝΑ ΑΓΑΠΗΘΩ και το μοντέλο για τους άλλους ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΩ. Αν, αντίθετα, η εμπειρία αυτή ήταν αρνητική ή ανεπαρκής ή είχε αστάθειες και διακυμάνσεις εσωτερικεύω το μοντέλο ΔΕΝ ΑΞΙΖΩ και ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ.

Γεννάται τώρα, και εύλογα, το ερώτημα: Πότε αυτή η εμπειρία του πρώτου δεσμού, αυτού με τη μητέρα μας, είναι θετική ή αλλιώς ασφαλής και πότε ανεπαρκής ή ανασφαλής? Η θετική εμπειρία δεσμού, ο ασφαλής δεσμός, προσομοιάζει με την παρασκευή ενός γεύματος με μόνο τρία υλικά: την επαφή, τη σταθερότητα και την αμεσότητα. Το γεύμα φαίνεται απλό και εύκολο στη διαδικασία, δεν έχει σπάνια υλικά και καρυκεύματα. Όμως, αν ένα εκ των τριών αυτών υλικών παραληφθεί ή δεν προστεθεί στη σωστή δοσολογία το γεύμα δε θα χει την ίδια νοστιμάδα.

Κι έτσι μπορούμε να ρίξουμε άπλετο φως, να ερμηνεύσουμε και να κατανοήσουμε τα προβλήματα στις σχέσεις που κτίζουμε στην ενήλικη ζωή. Πoυ, εμείς οι ειδικοί της ψυχικής υγείας, θα εστιάσουμε ώστε να βοηθήσουμε τους αθεράπευτα ζηλιάρηδες, αυτούς που νιώθουν μονίμως αδικημένοι και προδομένοι σε μια σχέση, αυτούς που δεν εμπιστεύονται τους άλλους, αυτούς που απιστούν κατά συρροή στο γάμο τους αυτούς που αλλάζουν συντρόφους σαν τα πουκάμισα και πολλούς πολλούς άλλους….

Με κριτική διάθεση, και χωρίς ίχνος ασέβειας απέναντι σε θεμελιώδεις θεωρίες διακεκριμένων επιστημόνων, οφείλω να επισημάνω δύο σημεία τα οποία δημιουργούν έναν προβληματισμό ή αν θέλετε γεννούν ερωτήματα και που, ίσως, έχετε σκεφτεί κι εσείς:

A) Που βρίσκεται αυτός ο έρμος ο πατέρας σε αυτήν την κρίσιμη φάση της ζωής ενός βρέφους που αναπτύσσει δεσμό με τη μητέρα του? Η αλήθεια είναι ότι ο πατέρας στα πρώτα χρόνια της ζωής ενός ατόμου φαίνεται να έχει δεύτερο ρόλο, δεν είναι ο πρωταγωνιστής. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η στάση και η συμπεριφορά του πατέρα είναι αμελητέος παράγοντας στην ανάπτυξη του βρέφους.

Πολλές μελέτες κατέδειξαν ότι η ποιότητα της σχέσης του ζευγαριού επηρεάζει την ικανότητα της μητέρας να συνδεθεί με έναν θετικό τρόπο με το μωρό της. ‘Ένας υποστηρικτικός, ενθαρρυντικός, συναισθηματικός σύντροφος βοηθά τη μητέρα να είναι περισσότερο υποστηρικτική, ενθαρρυντική, συναισθηματική με το παιδί της.Β) Καθώς η θεωρία του δεσμού αναφέρεται στα πρώτα χρόνια της ζωής μας (0-3έτη), το μέλλον μοιάζει να ναι προδιαγεγραμμένο και μη αναστρέψιμο; Κατά την ταπεινή μου άποψη και βέβαια όχι, τι νόημα θα είχε η δική μας δουλειά, άλλωστε, αν πιστεύαμε ότι εμείς οι άνθρωποι δύσκολα αλλάζουμε.

Απεναντίας, είμαστε όντα που φέρουμε τη δυναμική της αλλαγής, της αυτοβελτίωσης, της συνύπαρξης, της ούτως ή άλλως αναζήτησης και άλλων υποστηρικτικών σχημάτων (σχολείο, φίλοι, ενδιαφέροντα) προκειμένου να νιώσουμε επαρκείς, να έρθουμε σε ισορροπία.
Και αν δεν μπορέσουμε να εντοπίσουμε το σημείο εκείνο, την ιδανική θερμοκρασία αυτορρύθμισης και διόρθωσης με το παρελθόν μας η ψυχοθεραπεία, το μοίρασμα και η βοήθεια να διαβάσουμε την ιστορία μας με έναν άλλο τρόπο, μπορεί να κάνει εκείνο το μικρό κλικ στο κουμπί της θερμοκρασίας.Και να χετε κατά νου, μην το ξεχάσετε ποτέ πως η ζωή είναι μια ατέρμονη διαδρομή προς το ιδανικό, το τέλειο, μια διαδρομή γεμάτη εκπλήξεις, αλλαγές, μικρά ή μεγάλα κατορθώματα. Η τελειότητα, από την άλλη, είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο σε αυτήν την διαδρομή…

Aπό:Σοφία Koυτσογιαννίδου 

Μετεκπαίδευση στη Συστημική Ψυχοθεραπεία, θεραπεία ζεύγους & οικογένειας

Μsc Kοινωνική Λειτουργός, Εκπαιδεύτρια ενηλίκων

Πηγή:https://gnomikilkis.blogspot.gr/2018/01/o.html

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Μάθε Τον Εαυτό Σου Και Αξιοποίησε Τον Στο Μέγιστο

Επίτρεψε μου να μοιραστώ μαζί σου μία από τις μέρες μου στην καθημερινότητα μου:

Σηκώνομαι το πρωί. Έχω κάποιες συγκεκριμένες διαδικασίες που ακολουθώ καθημερινά. Θα πάω να κάνω γυμναστική, θα φάω ένα καλό πρωινό και μετά, αφού προετοιμαστώ και σε εγκεφαλικό επίπεδο, ξεκινάω την δουλειά μου. Όλα αυτά γίνονται πολύ πρωί.

Έτσι λοιπόν έρχεται η στιγμή που ανοίγω τα email μουανοίγω το Facebook, το Instagram, το Twitter, το Google Plus, το Linkedin, όλα τα Social Media, και αρχίζω να διαβάζω όλα τα σχόλια των ανθρώπων ή τα αιτήματα.

Τα αιτήματα

Ας μείνουμε λοιπόν σε αυτό το κομμάτι, τα αιτήματα. Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που με ρωτούν “Μάνο, έχω κρίσεις πανικού, τι να κάνω;”, “Έχω πρόβλημα με την σχέση μου τι να κάνω;”, “Έχω πρόβλημα με τα οικονομικά μου, τι να κάνω;”, “Έχω πρόβλημα σε κάτι, τι να κάνω;”. Και αυτό το πρόβλημα μπορεί να είναι χρόνιο.

Υπάρχουν άνθρωποι που παίρνουν φάρμακα και ζητούν την συμβουλή μου. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν χρόνιες καταθλίψεις ή άνθρωποι που θέλουν να κάνουν επιχειρήσεις ή να επεκτείνουν την επιχείρηση τους. Και μου στέλνουν ένα μήνυμα και μου λένε “Τι να κάνω;” Και αναρωτιέμαι, ναι θέλω να σε βοηθήσω, αλλά πώς μπορώ να σε βοηθήσω σε μια γραμμή, σε μια παράγραφο; Πώς;

Χρειάζεται χρόνος

Όλοι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουμε καταφέρει αυτά που θέλουμε να πετύχουμε στην ζωή μας, όλοι μα όλοι οι άνθρωποι, έχουμε ακολουθήσει μία διαδικασία. Και γι’ αυτή την διαδικασία χρειάζεται χρόνος. Θέλει χρόνο να μάθεις. Θέλει χρόνο να υιοθετήσεις συγκεκριμένα μοτίβα. Θέλει χρόνο να αναπτύξεις καινούργιες δεξιότητες. Θέλει χρόνο να κάνεις βελτιστοποίηση αυτών. Θέλει χρόνο να μάθεις πραγματικά τον εαυτό σουποιος πραγματικά είσαι, τι πραγματικά σε μπλοκάρει, πώς δουλεύει ο ασυνείδητος νους.

Πραγματικά πώς θα μπορούσα να σε βοηθήσω μέσα σε μία παράγραφο; Το έχεις σκεφτεί ποτέ αυτό; Θέλω αλλά πώς; Αν ξέρεις τον τρόπο πες τον μου. Πες τον μου γιατί πραγματικά θα αλλάξουμε τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων μέσα στους επόμενους μήνες. Και το θέλω πραγματικά αλλά εγώ δεν έχω βρει τον τρόπο.

Μήπως κάποιο μοτίβο είναι η αιτία που σε κρατάει πίσω;

Πίσω όμως από αυτό, εάν δεν υπάρχει τρόπος, σκέφτομαι μήπως υπάρχει ένα μοτίβο το οποίο είναι και η αιτία που δεν σου επιτρέπει να έχεις την ζωή που θέλεις; Δηλαδή, έστω λοιπόν ότι θέλεις να αλλάξεις σε προσωπικό ή συναισθηματικό ή οικονομικό επίπεδο, πόση αξία δίνεις σε αυτή την επιθυμία σου; Οποιαδήποτε επιθυμία. Είτε θέλεις να είσαι ήρεμος, είτε να νιώθεις αυτοπεποίθηση, είτε να νιώθεις ότι έχεις μια πολύ ωραία σχέση, είτε να βελτιώσεις την σχέση σου, είτε να βρεις μια σχέση, είτε να αυξήσεις τα οικονομικά σου..

Αν λοιπόν συναντιόμασταν στον δρόμο και σου έλεγα “Έλα έλα, γρήγορα, πες μου τι είναι να σου απαντήσω και να φύγω” θα ένιωθες ότι εκείνη την στιγμή σου δίνω αξία;

Τι αξία δίνεις στους στόχους και στα όνειρα σου;

Εάν η απάντηση είναι όχι, τότε θέλω να σταθείς για λίγο, να κάνεις ένα βήμα πίσω και να ρωτήσεις τον εαυτό σου, έχοντας αυτή την συμπεριφορά δίνεις αξία στην ζωή σου; Δίνεις αξία στους στόχους σου, στις επιθυμίες σου, στα όνειρα σου;

Εάν όχι, σταμάτα το τώραΣκέψου τι θέλεις να πετύχεις στην ζωή σου, που είσαι, που θέλεις να πας, και σταμάτα να γίνεσαι ζητιάνος μερικών λέξεων, φράσεων, οτιδήποτε. Ξέρω ότι μπορεί να είσαι σε δύσκολη θέση και να λες “Μάνο εγώ πώς θα το κάνω;” Θα το κάνεις όπως το έκανα εγώ και όπως το έχουμε κάνει εκατομμύρια άνθρωποι. Στάσου λοιπόν, μελέτησε, εφάρμοσε, αξιοποίησε αυτό που έχεις μάθει και πήγαινε στο επόμενο βήμα. Δεν χρειάζεται να ξεκινήσεις από χιλιάδες ευρώ εκπαιδεύσεων όπως έκανα εγώ ή όπως κάνουμε πάρα πολλοί άνθρωποι. Ξεκίνα από δωρεάν videos.

Μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις για εσένα

Μην περιμένεις όμως την μία φράση, την μία λέξη.. Δεν υπάρχει κανένας που να μπορεί να το κάνει για εσένα. Μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις για εσένα.

Και ξέρω ότι είναι λίγο άβολο, λίγο περίεργο, όταν τα έχουμε όλα αυτά μες στο μυαλό μας τι γίνεται; Ναι αλλά δεν θέλω να σου πω ψέματα, θέλω να σου πω την αλήθεια. Είναι η διαδικασία που καλείσαι εσύ να περάσεις με τον εαυτό σου. Πρέπει να σε μάθεις. Και μετά να σε αξιοποιήσεις στο μέγιστο για να αλλάξεις την ζωή σου και να ζεις μια ζωή ονειρεμένη γιατί μπορείς και την αξίζεις.

Να θυμάσαι ότι είσαι υπέροχος..

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

Πηγή

Continue Reading

Παιδί

Το Δίλημμα Της Εργαζόμενης Μητέρας

Όλες μας έχουμε δοσμένο ένα κομμάτι του εαυτού μας στα παιδιά μας. Όμως, έχουμε και ένα άγχος, ένα φόβο αδιόρατο, ένα δίλημμα μήπως η αγάπη για τη δουλειά μας και οι πολλές ώρες ενασχόλησής μας με αυτή μας στοιχίσει το ρόλο μας ως μητέρα. Χωρίς να θέλω να δώσω το «φάρμακο» για τον πόνο μας, απλά θα μοιρασθώ μαζί σας, ως εργαζόμενη μητέρα και ως παιδαγωγός επί σειρά ετών, κάποιες σκέψεις, που πιστεύω ότι θα βοηθήσουν για να μπουν κάποια πράγματα στη θέση τους και να διαλυθούν ο «φόβος» και οι αμφιβολίες μας.

Αρχικά θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ο χρόνος που περνάμε με τα παιδιά μας πρέπει να είναι ποιοτικός και όχι ποσοτικός. Πόσες μητέρες, αλλά και πατέρες βρίσκονται αρκετές ώρες στο σπίτι με τα παιδιά τους, αλλά δυστυχώς μόνο σωματικά βρίσκονται εκεί. Ο πατέρας στην τηλεόραση, η μητέρα στην κουζίνα και, όταν τα παιδιά τους πλησιάζουν για να ρωτήσουν κάτι ή με διάθεση να συζητήσουν ,τα διώχνουν στο δωμάτιο τους γιατί είναι απασχολημένοι.

Θα θέλατε, αγαπητές μου μητέρες, να σας πω τι να κάνουμε με αυτό τον λίγο χρόνο που διαθέτουμε με τα παιδιά μας ώστε να είναι πράγματι ποιοτικός και δημιουργικός ;

Ακούστε λοιπόν μερικές χρήσιμες συμβουλές:

  • προσπαθούμε να έχουμε ένα γεύμα την ημέρα με τα παιδιά. Αν δεν προλαβαίνουμε το μεσημεριανό, λόγω του ότι αργούμε να επιστρέψουμε από τη δουλειά, ας είναι το βραδινό. Εκεί στο τραπέζι την ώρα που μαζεύεται όλη η οικογένεια κάτι εξαιρετικό συμβαίνει. Ανοίγουν οι καρδιές και μοιράζονται τα νέα της ημέρας. Με τις κατάλληλες ερωτήσεις μπορούμε να μοιρασθούμε μαζί τους εμπειρίες, συναισθήματα. Γίνεται η αναφορά της ημέρας όχι μόνο εκ μέρους των παιδιών, αλλά και των γονιών. Κρατιέται ενωμένη στο κοινό τραπέζι (όχι μόνο του φαγητού) όλη η οικογένεια.
  • Βρείτε λίγο χρόνο να κάνετε μαζί με τα παιδιά κάποια δραστηριότητα. Είτε ένα περίπατο στο πάρκο ή σε παιδότοπο έστω για μισή ή μία ώρα, είτε στο σπίτι να παίξετε μαζί ένα δημιουργικό εκπαιδευτικό παιχνίδι (επιλέξτε να υπάρχουν 2-3 τέτοια παιχνίδια στο σπίτι). Μέσα από αυτά μοιράζεστε σκέψεις, συναισθήματα και παράλληλα μπορείτε σιγά-σιγά να διακρίνετε κλίσεις και ταλέντα των παιδιών. Μπορείτε ακόμα να κάνετε μαζί κάποιες δουλειές του σπιτιού. Ζητήστε ευγενικά να σας βοηθήσουν. Έτσι τα εκπαιδεύετε όμορφα, αναθέτοντας τους κάποιες υπευθυνότητες από τη μικρή ηλικία. Χαίρονται και απολαμβάνουν να βοηθούν τους γονείς τους, αισθάνονται όμορφα και υπεύθυνα.
  • Η ώρα του ύπνου είναι μια άλλη κατάλληλη ώρα για να ενωθούν οι ψυχές μας. Πείτε μου πόση ώρα χρειάζεται να τα σκεπάσετε στο κρεβάτι και να τους τραγουδήσετε ένα τραγούδι ή να τους πείτε ένα παραμύθι; Ένα γλυκό φιλί από την μητέρα και τον πατέρα και το κλείσιμο των ματιών τους με τη μορφή σας είναι βάλσαμο για την παιδική ψυχή . Δε θα ξεχάσω ποτέ όσα χρόνια και αν περάσουν το γλυκό χαμόγελο της κόρης μου και την έκφραση της ικανοποίησης, όταν τη νύχτα τη σκέπαζα και τη φιλούσα γλυκά.

Αυτές είναι μόνο μερικές προτάσεις για τον ποιοτικό χρόνο που μπορούμε να περνάμε με τα παιδιά μας. Η μητρική σας καρδιά είμαι σίγουρη ότι μπορεί να σας οδηγήσει σε περισσότερες ιδέες και πράξεις επικοινωνίας με τα παιδιά σας.

Τέλος, θέλω να σας αφήσω με τα εξής: Προσέξτε ,κάθε φορά που τα παιδιά απευθύνονται σε εσάς για μια ερώτηση ή συζήτηση, να τους δίνετε απεριόριστη εστιασμένη προσοχή. Τα παιδιά μας την έχουν απόλυτη ανάγκη. Τίποτα δεν πληγώνει το παιδί περισσότερο από εκείνη την αγωνιώδη προσπάθεια του να συναντήσει τα μάτια σας και να πάρει την προσοχή σας, όταν μιλάει. Επίσης μη ξεχνάτε να του δίνετε συνέχεια αγάπη απροϋπόθετη (χωρίς όρους και ανταλλάγματα), όπως και αποδοχή και αναγνώριση της αξίας και της ιδιαιτερότητας του.

Είμαι σίγουρη ότι όσο και αν ο έξαλλος ρυθμός της ζωής μας συμπιέζει, η μητρική μας καρδιά πάντα βρίσκει ένα τρόπο να ξεπεράσει τις συμπληγάδες πέτρες και να δώσει τα πλούσια αποθέματα της όποτε και με όποιο τρόπο μπορεί.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Παιδαγωγός, Εισηγήτρια Σεμιναρίων( Παιγαγωγικά-Σχέσεις-Επικοινωνία)

Continue Reading

Ψυχολογία

ΟΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΚΙΡΚΑΔΙΟΥ ΡΥΘΜΟΥ 

Aποτελούν μια ομάδα διαταραχών του ύπνου που υπάγεται στις δυσυπνίες. Οι διαταραχές αυτές ανάμεσα σε άλλα επηρεάζουν την ώρα του ύπνου και τις αφύπνισης. Τα άτομα που υποφέρουν από τις εν λόγω διαταραχές,  δεν είναι σε θέση να κοιμηθούν και να ξυπνήσουν στις ώρες που απαιτούνται για να είναι συνεπείς στην εργασία ,στο σχολείο και στις άλλες κοινωνικές τους υποχρεώσεις. Εάν δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός, ο ύπνος που κάνουν  είναι φυσιολογικός σε χρόνο και ποιότητα εκτός αν συνυπάρχει και κάποια άλλη διαταραχή.

Υπάρχουν οι εξωγενείς και οι ενδογενείς διαταραχές του κιρκάδιου ρυθμού.

Οι εξωγενείς διαταραχές περιλαμβάνουν το jet lag που εμφανίζεται σε άτομα που ταξιδεύουν σε περιοχές με διαφορετική ζώνη ώρας και η διαταραχή που συνδέεται με το ωράριο εργασίας και συναντάται σε άτομα τα οποία εργάζονται σε βάρδιες ή εργάζονται αποκλειστικά νυχτερινές ώρες.

  • Οι δυσυπνίες σχετίζονται με τον συγχρονισμό ή με τις ανωμαλίες των μηχανισμών που παράγουν τις καταστάσεις ύπνου και ξύπνιου . Οι ενδογενείς διαταραχές του κιρκάδιου ρυθμού σε παιδιά και ενήλικες αφορούν την καθυστέρηση απουσία και πρώιμη φάση του ύπνου.
  • Το σύνδρομο της καθυστερημένης φάσης(DSPS) χαρακτηρίζεται από μεγάλη καθυστέρηση στην ώρα κατάκλισης και αφύπνισης σε συνδυασμό με αυξημένη ετοιμότητα τα μεσάνυχτα. Τα άτομα αυτά παραπονιούνται ότι δεν τα παίρνει ο ύπνος μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες ενώ κοιμούνται την ίδια ώρα κάθε νύχτα. Αν παρόλα αυτά τους επιτραπεί να κοιμηθούν τις ώρες που επιθυμούν (από τα ξημερώματα μέχρι και το μεσημέρι ξυπνάνε από μόνα τους χωρίς να παρουσιάζουν υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας
  • Το σύνδρομο πρώιμης φάσης (ASPS) χαρακτηρίζεται από τη δυσκολία του ατόμου να παραμείνει ξύπνιο  το απόγευμα, καθώς μπορεί να  κοιμάται στις 6.00 με 8.00 το απόγευμα και να ξυπνάει στη 1.00 με 3.00 τα ξημερώματα. Παραπονιέται ότι πάσχει από πρωινή αϋπνία και απογευματινή υπνηλία. Τα άτομα αυτά δεν παρουσιάζουν υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας
  • Το σύνδρομο απουσίας της 24ωρης ροής ύπνου (non-24) Η ώρα που νυστάζει ο ασθενής μεταφέρεται περίπου ένα δίωρο αργότερα σε καθημερινή βάση ενώ για να ολοκληρωθεί ένας κύκλος απαιτούνται μερικές εβδομάδες. Στο τέλος του κύκλου ο ασθενής συνήθως επανέρχεται στα κανονικά ωράρια για μία ή δύο ημέρες και ο κύκλος ξαναρχίζει.
  • Επιπρόσθετα, είναι γνωστό πως η χρήση ηρεμιστικών/κατασταλτικών σε διάφορα νοσήματα -νευρολογικά και μη- προκαλεί μεταβολές στην αρχιτεκτονική και την ποιότητα του ύπνου και θα πρέπει να γίνεται με φειδώ.

Δέσποινα Δριβάκου
Ψυχολόγος Msc, PhD.c
Οικογενειακή θεραπεύτρια

Continue Reading

Trending