Connect with us

Οικογένεια

O δεσμός με τη μητέρα

O δεσμός με τη μητέρα μας ως δείκτης για τη συντροφική μας ζωή στο σήμερα.
Στη ζωή μας θα κάνουμε πολλούς δεσμούς, άλλοι θα ναι εφήμεροι, άλλοι σημαντικοί, άλλοι ασήμαντοι, άλλοι για μια ζωή, άλλοι με ημερομηνία λήξης, άλλοι επαγγελματικοί, άλλοι φιλικοί, άλλοι…
Είμαστε γεννημένοι για να συνδεόμαστε με ανθρώπους, να κάνουμε σχέσεις και δεσμούς, να τρεφόμαστε και να εξελισσόμαστε από αυτούς. Ακόμα και όταν αυτό φαντάζει δύσκολο ή το βιώνουμε ως επικίνδυνο εμείς πάλι θα φροντίσουμε να δεσμευτούμε. Πόσες φορές δεν ακούσαμε ανθρώπους να μιλούν για το πόσο ερωτευμένοι είναι με τη δουλειά τους, με τη θάλασσα ή τον ΠΑΟΚ!Πως θα μπορούσαμε λοιπόν να μείνουμε αδέσμευτοι σε τούτη τη ζωή όταν η ίδια η ύπαρξη μας στιγματίζεται με έναν μοιραίο και αναπόφευκτο τρόπο από ΕΝΑ ΔΕΣΜΟ: δεν είμαστε αυθύπαρκτοι αλλά υποκείμενα μιας σχέσης, ενός δεσμού. Και ο πρώτος μας συναισθηματικός δεσμός είναι αυτός με τη μητέρα μας και αυτό είναι διαχρονικό, καθολικό και αδιαμφισβήτητο.

Μέσα σ αυτό λοιπόν το πλαίσιο, της από γεννησιμιού μας δέσμευσης, «σχεσάκηδες» από κούνιας και όχι απλά εκ πεποιθήσεως, πολλοί επιστήμονες και ειδικοί της ανθρώπινης ψυχής θέλησαν να διερευνήσουν κατά πόσο αυτός ο πρώτος δεσμός, η ποιότητα και η φύση της σχέσης που αναπτύξαμε με τη μητέρα μας επηρεάζει, καθορίζει, στιγματίζει τον τρόπο που θα συνδεθούμε με τους άλλους ανθρώπους στην ενήλικη ζωή.

Κάποιοι επιστήμονες μελέτησαν τα βρέφη που διαβίωναν σε ορφανοτροφεία, βρέφη στα οποία είχε διακοπεί με βίαιο τρόπο ο δεσμός με τη μητέρα τους, βρέφη τα οποία έπαιρναν προσοχή και φροντίδα μόνο όταν οι υπάλληλοι του ιδρύματος πήγαιναν να τα ταΐσουν. Αυτά τα βρέφη λοιπόν παρουσίαζαν εικόνα απάθειας και, αν παρέμεναν στο ίδρυμα πάνω από έξι μήνες, εμφάνιζαν αργότερα συμπτώματα κατάθλιψης.

Άλλοι ειδικοί όπως ο FERENZI μίλησαν για τη βιαιότητα του τοκετού, ο τοκετός αποτελεί για τον άνθρωπο ένα από τα πιο τραυματικά βιώματα. Ο ίδιος ανέπτυξε επίσης μια μέθοδο, την aptonomy, για τη σύνδεση της μητέρας με το μωρό της μέσω της αφής εν όσο αυτό βρίσκεται ακόμα στην κοιλιά της. Και φαίνεται ότι τα έμβρυα ανταποκρίθηκαν άριστα στο κάλεσμα της μητέρας τους να συνδεθούν ώστε αργότερα κατά τον τοκετό όλα πήγαιναν ευκολότερα και πιο ανώδυνα.

Ο παράξενος κύριος Harlow με τα ιδιόμορφα και λίγο βίαια πειράματα του με μαϊμούδες. Ο κύριος λοιπόν αυτός αποχώρισε νεογέννητα μαιμουδάκια από τις μητέρες τους οι οποίες στην κίνηση αυτή ούρλιαζαν και χτυπούσαν το κεφάλι τους στα κάγκελα με θυμό και απόγνωση και τα εγκατέστησε σε ένα χωριστό δωμάτιο. Στον ίδιο χώρο τοποθέτησε ψεύτικες μητέρες- μαιμούδες, υποκατάστατες.

Οι μισές ήταν συρμάτινες αλλά είχαν στο εσωτερικό του πλέγματος τους συσκευή με τροφοδοσία γάλακτος και οι άλλες μισές ήταν τυλιγμένες με ένα μαλακό, βαμβακερό πανί αλλά δεν είχαν γάλα. Θέλησε να διερευνήσει πως θα συμπεριφερθούν τα νεογέννητα μαιμουδάκια: θα τρέξουν στη συρμάτινη μαϊμού που έχει το γάλα ή στη μαλακή και αφράτη μαϊμού που όμως δεν έχει γάλα;
Και ναι…. Τα μαιμουδάκια πήγαιναν στη συρμάτινη μαιμού μόνο για να πάρουν το γάλα τους ενώ τον υπόλοιπο χρόνο τρίβονταν στη μαλακή, απαλή βαμβακερή μαϊμού. Και έγινε πασιφανές λοιπόν ότι ΤΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΔΕΝ ΑΠΟΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ…. Και αυτή η επαφή φαίνεται να είναι καθοριστική και σημαντική για την μετέπειτα ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του βρέφους.Έτσι, κάπου ανάμεσα στη δεκαετία 60- 70 ο Mr Bowlby, βρετανός ψυχίατρος και ψυχαναλυτής, εισήγαγε τη θεωρία του δεσμού ή της συναισθηματικής προσκόλλησης θέλοντας να εξηγήσει τη δυναμική των ανθρωπίνων σχέσεων στην ενήλικη ζωή και τις όποιες ανασφάλειες ή παθογένειες συχνά παρατηρούνται μέσα σε αυτές (ζήλεια, κτητικότητητα, άγχος, απιστία κα).

Σύμφωνα λοιπόν με τη θεωρία του κυρίου Bowlby εμείς, οι άνθρωποι, από την στιγμή που αντικρίζουμε το φώς της ζωής έχουμε την τάση να αναζητούμε μια πηγή ασφάλειας σε ένα πρόσωπο, να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά ώστε να συνδεθούμε μαζί του. Η ασφαλής αυτή σύνδεση θα αποτελέσει το εφαλτήριο για την μετέπειτα απρόσκοπτη αυτονόμηση μας.Με βάση την εμπειρία αυτής της πρώτης σχέσης, του πρώτου μας δεσμού, εσωτερικεύουμε λειτουργικά μοντέλα εαυτού & των άλλων. Πολύ απλά, αν η εμπειρία μου ήταν θετική, εσωτερικεύω το μοντέλο για τον εαυτό μου ΑΞΙΖΩ ΝΑ ΑΓΑΠΗΘΩ και το μοντέλο για τους άλλους ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΩ. Αν, αντίθετα, η εμπειρία αυτή ήταν αρνητική ή ανεπαρκής ή είχε αστάθειες και διακυμάνσεις εσωτερικεύω το μοντέλο ΔΕΝ ΑΞΙΖΩ και ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ.

Γεννάται τώρα, και εύλογα, το ερώτημα: Πότε αυτή η εμπειρία του πρώτου δεσμού, αυτού με τη μητέρα μας, είναι θετική ή αλλιώς ασφαλής και πότε ανεπαρκής ή ανασφαλής? Η θετική εμπειρία δεσμού, ο ασφαλής δεσμός, προσομοιάζει με την παρασκευή ενός γεύματος με μόνο τρία υλικά: την επαφή, τη σταθερότητα και την αμεσότητα. Το γεύμα φαίνεται απλό και εύκολο στη διαδικασία, δεν έχει σπάνια υλικά και καρυκεύματα. Όμως, αν ένα εκ των τριών αυτών υλικών παραληφθεί ή δεν προστεθεί στη σωστή δοσολογία το γεύμα δε θα χει την ίδια νοστιμάδα.

Κι έτσι μπορούμε να ρίξουμε άπλετο φως, να ερμηνεύσουμε και να κατανοήσουμε τα προβλήματα στις σχέσεις που κτίζουμε στην ενήλικη ζωή. Πoυ, εμείς οι ειδικοί της ψυχικής υγείας, θα εστιάσουμε ώστε να βοηθήσουμε τους αθεράπευτα ζηλιάρηδες, αυτούς που νιώθουν μονίμως αδικημένοι και προδομένοι σε μια σχέση, αυτούς που δεν εμπιστεύονται τους άλλους, αυτούς που απιστούν κατά συρροή στο γάμο τους αυτούς που αλλάζουν συντρόφους σαν τα πουκάμισα και πολλούς πολλούς άλλους….

Με κριτική διάθεση, και χωρίς ίχνος ασέβειας απέναντι σε θεμελιώδεις θεωρίες διακεκριμένων επιστημόνων, οφείλω να επισημάνω δύο σημεία τα οποία δημιουργούν έναν προβληματισμό ή αν θέλετε γεννούν ερωτήματα και που, ίσως, έχετε σκεφτεί κι εσείς:

A) Που βρίσκεται αυτός ο έρμος ο πατέρας σε αυτήν την κρίσιμη φάση της ζωής ενός βρέφους που αναπτύσσει δεσμό με τη μητέρα του? Η αλήθεια είναι ότι ο πατέρας στα πρώτα χρόνια της ζωής ενός ατόμου φαίνεται να έχει δεύτερο ρόλο, δεν είναι ο πρωταγωνιστής. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η στάση και η συμπεριφορά του πατέρα είναι αμελητέος παράγοντας στην ανάπτυξη του βρέφους.

Πολλές μελέτες κατέδειξαν ότι η ποιότητα της σχέσης του ζευγαριού επηρεάζει την ικανότητα της μητέρας να συνδεθεί με έναν θετικό τρόπο με το μωρό της. ‘Ένας υποστηρικτικός, ενθαρρυντικός, συναισθηματικός σύντροφος βοηθά τη μητέρα να είναι περισσότερο υποστηρικτική, ενθαρρυντική, συναισθηματική με το παιδί της.Β) Καθώς η θεωρία του δεσμού αναφέρεται στα πρώτα χρόνια της ζωής μας (0-3έτη), το μέλλον μοιάζει να ναι προδιαγεγραμμένο και μη αναστρέψιμο; Κατά την ταπεινή μου άποψη και βέβαια όχι, τι νόημα θα είχε η δική μας δουλειά, άλλωστε, αν πιστεύαμε ότι εμείς οι άνθρωποι δύσκολα αλλάζουμε.

Απεναντίας, είμαστε όντα που φέρουμε τη δυναμική της αλλαγής, της αυτοβελτίωσης, της συνύπαρξης, της ούτως ή άλλως αναζήτησης και άλλων υποστηρικτικών σχημάτων (σχολείο, φίλοι, ενδιαφέροντα) προκειμένου να νιώσουμε επαρκείς, να έρθουμε σε ισορροπία.
Και αν δεν μπορέσουμε να εντοπίσουμε το σημείο εκείνο, την ιδανική θερμοκρασία αυτορρύθμισης και διόρθωσης με το παρελθόν μας η ψυχοθεραπεία, το μοίρασμα και η βοήθεια να διαβάσουμε την ιστορία μας με έναν άλλο τρόπο, μπορεί να κάνει εκείνο το μικρό κλικ στο κουμπί της θερμοκρασίας.Και να χετε κατά νου, μην το ξεχάσετε ποτέ πως η ζωή είναι μια ατέρμονη διαδρομή προς το ιδανικό, το τέλειο, μια διαδρομή γεμάτη εκπλήξεις, αλλαγές, μικρά ή μεγάλα κατορθώματα. Η τελειότητα, από την άλλη, είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο σε αυτήν την διαδρομή…

Aπό:Σοφία Koυτσογιαννίδου 

Μετεκπαίδευση στη Συστημική Ψυχοθεραπεία, θεραπεία ζεύγους & οικογένειας

Μsc Kοινωνική Λειτουργός, Εκπαιδεύτρια ενηλίκων

Πηγή:https://gnomikilkis.blogspot.gr/2018/01/o.html

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παιδί

Πως να βοηθήσετε τα παιδιά σας στις Πανελλήνιες Εξετάσεις

Οι εξετάσεις αποτελούν ένα θεμελιώδες στάδιο στην ζωή των παιδιών αλλά κι εκείνη των γονιών. Υπάρχουν σημαντικά στάδια στην ζωή των παιδιών μας και οι Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι ένα από αυτά. Η συναισθηματική ένταση που συνοδεύει αυτές τις εξετάσεις είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που πρέπει να λάβουμε υπόψη. Μια υπερβολική ένταση και άγχος μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητα αποτελέσματα όπως παροδικές απώλειες μνήμης, δυσκολία συγκέντρωσης και δυσκολία στην ανάπτυξη του θέματος, τραύλισμα… καθώς και άλλα σωματικά συμπτώματα όπως τρέμουλο, ταχυκαρδίες, εφίδρωση, κρίσεις πανικού κ.α. Την ίδια στιγμή όμως, ένα γεγονός τόσο σημαντικό όπως οι εξετάσεις απαιτεί ένα βαθμό συναισθηματικής έντασης και άγχους την οποία θα ονομάζαμε “παραγωγική ένταση” γιατί πρόκειται για μια κατάσταση ενεργοποίησης του εγκεφάλου, και της μέγιστης ενέργειας σε ψυχικό και σωματικό επίπεδο που μας επιτρέπουν να είμαστε έτοιμοι για να συγκεντρωθούμε στο συγκεκριμένο στόχο.

Ως γονείς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας για να αντιμετωπίσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις εξετάσεις:

Φροντίζουμε την διατροφή τους. Τα βοηθάμε να βλέπουν το θετικό και μέσα σε δύσκολες καταστάσεις. Τα ενθαρρύνουμε και δείχνουμε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους. Διατηρούμε γενικότερα μια θετική στάση. Αποφεύγουμε να αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα μ΄έναν τρόπο απόλυτο: οι Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι ένας σημαντικός σταθμός αλλά δεν αποτελούν ολόκληρο το ταξίδι. Αποφεύγουμε τις συγκρίσεις: με άλλους συμμαθητές, με τις δικές μας εξετάσεις, με άλλες χώρες, με άλλα σχολεία κλπ. Τα βοηθάμε να δώσουν την σωστή σημασία στην προετοιμασία και στην μελέτη, που είναι οι βάσεις για να αντιμετωπίσουν στο μέλλον το Πανεπιστήμιο και την εργασία. Προσπαθούμε να ελέγξουμε την δική μας ένταση, τις δικές μας προσδοκίες ή φιλοδοξίες για να αποφύγουμε να τα επιβαρύνουμε με την ευθύνη αυτή. Πρέπει να είμαστε ήρεμοι και σταθεροί: το άγχος που μπορεί να έχουμε εμείς, μερικές φορές είναι αναπόφευκτο. Το να το εκφράζουμε όμως στα παιδιά μας μπορεί να έχει πολύ αρνητικές επιδράσεις, κυρίως γιατί ενδεχομένως μπορεί να αυξήσει τον δικό τους φόβο. Προσπαθούμε να μην ελαχιστοποιούμε την σημασία του γεγονότος τως εξετάσεων: π.χ. Εκφράσεις του τύπου “είναι μόνο κάποιες εξετάσεις” , κ.α. Μπορεί να λέγονται από τους γονείς αλλά δεν έχουν καμία βαρύτητα, καθώς οι έφηβοι σε αυτή την περίοδο βρίσκονται σε μια κατάσταση συναισθηματικού αυτισμού.Το ξέρουν πως αυτό που ζουν τώρα το έχουν περάσει και χιλιάδες άλλοι, αλλά αυτό δεν έχει καμιά επίδραση πάνω τους. Μπορείτε να τους μιλήσετε για το προκαταβολικό άγχος. Συχνά οι έφηβοι σκέφτονται τον εαυτό τους την ημέρα των εξετάσεων και αυτό παράγει φοβίες και τους κυριεύει ο πανικός. Για να τους καθησυχάσουμε μπορούμε να τους εξηγήσουμε πως το να φαντάζονται την ημέρα των εξετάσεων είναι φυσικό να τους κάνει να νιώθουν άγχος, αφού ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η προετοιμασία τους. Δεν προσπαθούμε να τους επιβάλουμε τους δικούς μας τρόπους. Μια τυπική
φράση: “εγώ έτσι έκανα….” μπορεί να προκαλέσει ένταση στο μεγαλύτερο ποσοστό των εφήβων. Είναι καλύτερο να τους ενημερώσουμε πως υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι μελέτης και προετοιμασίας και πως θα πρέπει να πειραματιστούν με διάφορους τρόπους για να καταλάβουν ποιός τρόπος τους ταιριάζει. Είναι προτιμότερο να μην μιλάμε για την ενδεχόμενη αποτυχία καθώς δεν είναι η κατάλληλη στιγμή και μπορεί να αποβεί πολύ αποκαρδιωτικό για τους εφήβους. Ελέγχουμε με διακριτικότητα να μην κάνουν κατάχρηση διεγερτικών, φαρμάκων, αλκοόλ, και καπνού. Καλή ξεκούραση και καλός ύπνος είναι επίσης σημαντικοί παράγοντες που βοηθούν στην συγκέντρωση και στην καλύτερη απόδοση. Δεν αναποδογυρίζουμε όλο το οικογενειακό πρόγραμμα. Επειδή μπορεί να υπάρχει ένα παιδί μέσα στην οικογένεια που δίνει εξετάσεις, δεν σημαίνει πως η υπόλοιπη οικογένεια πρέπει να σταματήσει να αναπνέει. Μπορούμε να κάνουμε το σπίτι ένα ευχάριστο περιβάλλον για μελέτη, χωρίς να κάνουμε μεγάλες αλλαγές. Το να του ετοιμάσουμε το αγαπημένο του φαγητό ή να ζητήσουμε από τα αδέλφια του να ακούσουν λίγο χαμηλότερα την μουσική, είναι αρκετό για να τους ζητήσουμε με αυτό τον τρόπο να δείξουν την συμπαράστασή τους και να αποφύγουμε τις εντάσεις.

Μέσα από τον γονεικό μας ρόλο συμβάλλουμε σημαντικά στην προετοιμασία των παιδιών μας για τις εξετάσεις. Πρέπει πρώτα εμείς να έχουμε την σωστή στάση για να αποτελέσουμε τον καλύτερο προπονητή και να καθησυχάσουμε τις δικές τους φοβίες αντί να τις ενισχύουμε.

“Οι γονείς πρέπει να γεμίζουν τον κάδο αυτοεκτίμησης ενός παιδιού τόσο πολύ, ώστε ο υπόλοιπος κόσμος να μην μπορεί να τον τρυπήσει για να τον αποστραγγίσει”
Alvin Price

 

Αιμιλία Αξιωτίδου

Continue Reading

Οικογένεια

Αν η αγάπη είναι ο παράδεισος, τότε το χαμόγελο είναι το κλειδί της πύλης του παραδείσου!

Αν η αγάπη είναι ο παράδεισος , τότε το χαμόγελο είναι το κλειδί της πύλης του παραδείσου!

Ένα από τα πιο δυνατά όπλα του ανθρώπου είναι το χαμόγελο. Λύνει χιλιάδες προβλήματα και αποτρέπει πολλά δεινά.

Έτσι λοιπόν φρόντισε ένα εξασκείς το χαμόγελό σου , χαρίζοντας το με ευγένεια και καλοσύνη και από τα βάθη της καρδιάς σου.

Το να χαμογελάς στους άλλους έχει πολλά πλεονεκτήματα.

Τα περισσότερα είναι για σένα. Για να δούμε τι «κερδίζεις»;

  • Το χαμόγελο βελτιώνει την εμφάνισή σου. Ο πιο ανέξοδος τρόπος για να αλλάξεις την εμφάνισή σου. Για σκέψου πως νοιώθεις ή αντιλαμβάνεσαι έναν κατσουφιασμένο πρόσωπο και πως σου φαίνεται ένα χαμογελαστό – ποιο είναι ποιο όμορφο;
  • Με ένα χαμόγελο μπορείς να διορθώσεις και να ξεπεράσεις μια παρεξήγηση. Ξανακερδίζεις τους φίλους σου και τα βρίσκεις με τους εχθρούς σου
  • Με ένα χαμόγελο χτίζεις μια βάση αλληλοσυμπάθειας και εμπιστοσύνης και σε συνδέει άμεσα με τον άλλο , ανοίγοντας τους δίαυλος επικοινωνίας και συνεργασίας.
  • Το χαμόγελο σε κάνει να νοιώθεις όμορφα. Σκέψου κάτι ευχάριστο, βάλε και ένα πλατύ χαμόγελο και αυτόματα η διάθεσή σου βελτιώνεται αισθητά.
  • Το χαμόγελό σου κάνει τους άλλους να αισθάνονται καλά με σένα. Τους καθησυχάζει , τους ενθαρρύνει να σε πλησιάσουν και δέχονται την παρέα σου ευχάριστα.
  • Οι ρυτίδες από το χαμόγελο είναι πιο όμορφες από αυτές του θυμού και του κατσουφιάσματος.
  • Το χαμόγελο είναι σημάδι επιτυχίας. Σχετίζεται με την υγεία, την μακροβιότητα, την ευτυχία, την καλοσύνη και της θετικής στάσης ζωής.

Και όπως είπαμε και στην αρχή, το χαμόγελο οδηγεί στον παράδεισο της αγάπης που είναι ο ομορφότερος προορισμός του ανθρώπου.

Πηγή

Continue Reading

Οικογένεια

Τρώτε οικογενειακά το βραδινό σας; Ξεκινήστε από σήμερα!

Οι φρενήρεις και πιεστικοί ρυθμοί ζωής και εργασίας κάνουν την καθημερινότητά μας να φαίνεται με αγώνα ταχύτητας και την κατανάλωση ενός σωστού γεύματος με οργανωτική πρόκληση και πολυτέλεια! Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, το δείπνο να θεωρείται για πολλούς από εμάς ως το κύριο γεύμα της ημέρας, ταυτισμένο με την χαλάρωση και την δικαιωματική απόλαυση της ημέρας.

Μάλιστα, το δείπνο καταλήγει συχνά να είναι το πιο βαρύ και ανθυγιεινό γεύμα της ημέρας, το οποία καταναλώνεται βιαστικά και πολλές φορές μοναχικά, είτε λόγω διαφορετικών ρυθμών των μελών της οικογένειας, είτε σε μία προσπάθεια επιτάχυνσης της διαδικασίας της κατανάλωσης που θα μας αφήσει χρόνο για προσωπική χαλάρωση στην συνέχεια.

Μπορεί πολλές φορές να μοιάζει με απλή υπόθεση, αλλά φαίνεται ότι τελικά η έλλειψη χρόνου αποτρέπει πολλές οικογένειες από το να μαζευτούν μαζί για δείπνο. Παλαιότερα δεδομένα από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υποδεικνύουν ότι μόλις το 58% των εφήβων ηλικίας 12 με 17 ετών απολαμβάνουν το δείπνο με τις οικογένειές τους τα περισσότερα βράδια της εβδομάδας.

Παρ’ όλα αυτά, το οικογενειακό δείπνο θα μπορούσε να αναδειχθεί σε μία πολύ απολαυστική και ωφέλιμη εμπειρία, εάν συμπεριλάβει και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Εσείς τρώτε οικογενειακά το δείπνο σας; Αν όχι, καιρός να δείτε την συνάθροιση στο οικογενειακό τραπέζι με μία άλλη ματιά!

Τι μας προσφέρει ένα οικογενειακό δείπνο;

Υιοθέτηση καλών διατροφικών συμπεριφορών στα παιδιά

Πρώτα απ’ όλα, το οικογενειακό δείπνο αποτελεί μία ιδανική περίσταση για κοινωνική συναναστροφή των μελών της οικογένειας που καθίσταται αδύνατη κατά την διάρκεια της ημέρας, επιτρέποντας στους γονείς να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση και να ενθαρρύνουν την υιοθέτηση καλύτερων διατροφικών συμπεριφορών στα παιδιά, οδηγώντας παράλληλα σε βελτίωση της συμπεριφοράς και της ψυχολογίας τους.

Πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας

Επίσης φαίνεται ότι το οικογενειακό δείπνο συμβάλλει στην πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας, καθώς με αυτόν τον τρόπο οι γονείς μπορούν να ελέγξουν πιο αποτελεσματικά την ποιότητα και την ποσότητα της τροφής που καταναλώνουν τα παιδιά, ειδικότερα στην περίοδο της εφηβείας που χαρακτηρίζεται από πιο ανθυγιεινές και ακραίες διατροφικές συμπεριφορές, να ενθαρρύνουν την υιοθέτηση υγιεινών διατροφικών συμπεριφορών, ενώ η ενεργός συμμετοχή των ατόμων στην προετοιμασία του φαγητού, κάνει την διαδικασία πιο διασκεδαστική, ενισχύει την αίσθηση ικανοποίησης και απόλαυσης από την κατανάλωση του φαγητού και ενθαρρύνει την επιθυμία επανάληψης της διαδικασίας.

Περιορισμός ανθυγιεινών τροφίμων

Ειδικότερα, φαίνεται ότι η αυξημένη συχνότητα του οικογενειακού δείπνου αλλά και η συμμετοχή των ατόμων στην προετοιμασία του φαγητού σχετίζεται αρνητικά με την κατανάλωση τηγανητών τροφίμων, κορεσμένων λιπαρών και αναψυκτικών, ενώ ενθαρρύνεται περαιτέρω η επιλογή υγιεινών τροφίμων στο οικογενειακό τραπέζι.

Πώς επιδρά στην ψυχολογία;

Παράλληλα, τα οφέλη του δείπνου επεκτείνονται και σε ψυχολογικό επίπεδο, αφού περιλαμβάνουν την βελτίωση της ενδο-οικογενειακής επικοινωνίας, αποτρέπουν την απομόνωση των εφήβων και τον κίνδυνο ανάπτυξης κατάθλιψης και άλλων προβλημάτων που οδηγούν πολλά παιδιά στο να αναπτύξουν διατροφικές διαταραχές. Αυτό που έχει φανεί μάλιστα από μελέτες, είναι ότι τα παιδιά που συμμετέχουν ενεργά και συχνά στο δείπνο, έχουν λιγότερες πιθανότητες να κάνουν κατάχρηση ουσιών και καπνίσματος, να εμφανίσουν ψυχολογικά προβλήματα και προβληματική συμπεριφορά.

Πώς να εντάξετε το οικογενειακό δείπνο στο πρόγραμμά σας;

Τι χρειάζεται λοιπόν για να μπορέσουμε να ενσωματώσουμε αποτελεσματικά το βραδινό στο πρόγραμμά μας; Τα συστατικά που μπορούν να το μετατρέψουν σε μία υγιεινή και απολαυστική εμπειρία είναι η ισορροπία ανάμεσα στα θρεπτικά συστατικά, η ποικιλία, ο συνδυασμός άπαχης πρωτεΐνης, άφθονων λαχανικών, τροφίμων ολικής άλεσης και χαμηλού λίπους, και φυσικά η δημιουργικότητα! Το λευκό κρέας μπορεί να ενσωματωθεί στο πρόγραμμα 2-3 φορές την εβδομάδα, το κόκκινο κρέας 1 φορά την εβδομάδα, ενώ τα λαδερά και τα όσπρια μπορούν να έχουν την τιμητική τους 3-4 φορές την εβδομάδα, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με κάποια από τα υπόλοιπα τρόφιμα.

Κάποιες ιδέες έμπνευσης

  • Ψάρι/Φιλέτο κοτόπουλο στον ατμό/στο φούρνο με ψητά ή φρέσκα λαχανικά (π.χ μπρόκολο, κολοκυθάκια, πιπεριές, ντομάτα) και βραστή πατάτα
  • Ομελέτα με ασπράδια και λίγους κρόκους σε λίγο ελαιόλαδο, με λαχανικά (ντομάτα, πιπεριές, μανιτάρια), ψωμί ολικής άλεσης και ένα σπιτικό smoothie φρούτων
  • Πολύχρωμη σαλάτα με βραστές φακές/φασόλια, τυρί χαμηλών λιπαρών και παξιμάδι ολικής άλεσης
  • Άπαχο χοιρινό/μοσχάρι με μυρωδάτο βραστό αρακά ή φασολάκια
  • Noodles/μακαρόνια με σπιτική σάλτσα ντομάτας και λαχανικά
  • Σπιτικό σουβλάκι κοτόπουλο με πίτα ολικής, άφθονα λαχανικά και σπιτική σως γιαουρτιού με μουστάρδα και πάπρικα
  • Σούπα με βάση τα λαχανικά και πατάτες ή όσπρια, με άφθονα μπαχαρικά και λίγο γιαούρτι χαμηλών λιπαρών

Φυσικά, η ιεροτελεστία του οικογενειακού δείπνου θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στα υπόλοιπα γεύματα της ημέρας, ενισχύοντας περαιτέρω τα παραπάνω πλεονεκτήματα, όπου ο ελεύθερος χρόνος το καθιστά εφικτό!

Για παράδειγμα, τα Σαββατοκύριακα αποτελούν μία ιδανική ευκαιρία συνάθροισης της οικογένειας για πρωινό, μεσημεριανό αλλά και βραδινό γεύμα, ενδυναμώνοντας έτσι ακόμα περισσότερο τους οικογενειακούς δεσμούς, την αίσθηση της συνεργασίας και της συντροφικότητας και φυσικά την μακροπρόθεσμη υιοθέτηση πιο υγιεινών διατροφικών συμπεριφορών!

Τι άλλο χρειάζεται για να σας πείσει;

Πηγή

Continue Reading

Trending