Connect with us

Οικογένεια

O δεσμός με τη μητέρα

O δεσμός με τη μητέρα μας ως δείκτης για τη συντροφική μας ζωή στο σήμερα.
Στη ζωή μας θα κάνουμε πολλούς δεσμούς, άλλοι θα ναι εφήμεροι, άλλοι σημαντικοί, άλλοι ασήμαντοι, άλλοι για μια ζωή, άλλοι με ημερομηνία λήξης, άλλοι επαγγελματικοί, άλλοι φιλικοί, άλλοι…
Είμαστε γεννημένοι για να συνδεόμαστε με ανθρώπους, να κάνουμε σχέσεις και δεσμούς, να τρεφόμαστε και να εξελισσόμαστε από αυτούς. Ακόμα και όταν αυτό φαντάζει δύσκολο ή το βιώνουμε ως επικίνδυνο εμείς πάλι θα φροντίσουμε να δεσμευτούμε. Πόσες φορές δεν ακούσαμε ανθρώπους να μιλούν για το πόσο ερωτευμένοι είναι με τη δουλειά τους, με τη θάλασσα ή τον ΠΑΟΚ!Πως θα μπορούσαμε λοιπόν να μείνουμε αδέσμευτοι σε τούτη τη ζωή όταν η ίδια η ύπαρξη μας στιγματίζεται με έναν μοιραίο και αναπόφευκτο τρόπο από ΕΝΑ ΔΕΣΜΟ: δεν είμαστε αυθύπαρκτοι αλλά υποκείμενα μιας σχέσης, ενός δεσμού. Και ο πρώτος μας συναισθηματικός δεσμός είναι αυτός με τη μητέρα μας και αυτό είναι διαχρονικό, καθολικό και αδιαμφισβήτητο.

Μέσα σ αυτό λοιπόν το πλαίσιο, της από γεννησιμιού μας δέσμευσης, «σχεσάκηδες» από κούνιας και όχι απλά εκ πεποιθήσεως, πολλοί επιστήμονες και ειδικοί της ανθρώπινης ψυχής θέλησαν να διερευνήσουν κατά πόσο αυτός ο πρώτος δεσμός, η ποιότητα και η φύση της σχέσης που αναπτύξαμε με τη μητέρα μας επηρεάζει, καθορίζει, στιγματίζει τον τρόπο που θα συνδεθούμε με τους άλλους ανθρώπους στην ενήλικη ζωή.

Κάποιοι επιστήμονες μελέτησαν τα βρέφη που διαβίωναν σε ορφανοτροφεία, βρέφη στα οποία είχε διακοπεί με βίαιο τρόπο ο δεσμός με τη μητέρα τους, βρέφη τα οποία έπαιρναν προσοχή και φροντίδα μόνο όταν οι υπάλληλοι του ιδρύματος πήγαιναν να τα ταΐσουν. Αυτά τα βρέφη λοιπόν παρουσίαζαν εικόνα απάθειας και, αν παρέμεναν στο ίδρυμα πάνω από έξι μήνες, εμφάνιζαν αργότερα συμπτώματα κατάθλιψης.

Άλλοι ειδικοί όπως ο FERENZI μίλησαν για τη βιαιότητα του τοκετού, ο τοκετός αποτελεί για τον άνθρωπο ένα από τα πιο τραυματικά βιώματα. Ο ίδιος ανέπτυξε επίσης μια μέθοδο, την aptonomy, για τη σύνδεση της μητέρας με το μωρό της μέσω της αφής εν όσο αυτό βρίσκεται ακόμα στην κοιλιά της. Και φαίνεται ότι τα έμβρυα ανταποκρίθηκαν άριστα στο κάλεσμα της μητέρας τους να συνδεθούν ώστε αργότερα κατά τον τοκετό όλα πήγαιναν ευκολότερα και πιο ανώδυνα.

Ο παράξενος κύριος Harlow με τα ιδιόμορφα και λίγο βίαια πειράματα του με μαϊμούδες. Ο κύριος λοιπόν αυτός αποχώρισε νεογέννητα μαιμουδάκια από τις μητέρες τους οι οποίες στην κίνηση αυτή ούρλιαζαν και χτυπούσαν το κεφάλι τους στα κάγκελα με θυμό και απόγνωση και τα εγκατέστησε σε ένα χωριστό δωμάτιο. Στον ίδιο χώρο τοποθέτησε ψεύτικες μητέρες- μαιμούδες, υποκατάστατες.

Οι μισές ήταν συρμάτινες αλλά είχαν στο εσωτερικό του πλέγματος τους συσκευή με τροφοδοσία γάλακτος και οι άλλες μισές ήταν τυλιγμένες με ένα μαλακό, βαμβακερό πανί αλλά δεν είχαν γάλα. Θέλησε να διερευνήσει πως θα συμπεριφερθούν τα νεογέννητα μαιμουδάκια: θα τρέξουν στη συρμάτινη μαϊμού που έχει το γάλα ή στη μαλακή και αφράτη μαϊμού που όμως δεν έχει γάλα;
Και ναι…. Τα μαιμουδάκια πήγαιναν στη συρμάτινη μαιμού μόνο για να πάρουν το γάλα τους ενώ τον υπόλοιπο χρόνο τρίβονταν στη μαλακή, απαλή βαμβακερή μαϊμού. Και έγινε πασιφανές λοιπόν ότι ΤΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΔΕΝ ΑΠΟΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ…. Και αυτή η επαφή φαίνεται να είναι καθοριστική και σημαντική για την μετέπειτα ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του βρέφους.Έτσι, κάπου ανάμεσα στη δεκαετία 60- 70 ο Mr Bowlby, βρετανός ψυχίατρος και ψυχαναλυτής, εισήγαγε τη θεωρία του δεσμού ή της συναισθηματικής προσκόλλησης θέλοντας να εξηγήσει τη δυναμική των ανθρωπίνων σχέσεων στην ενήλικη ζωή και τις όποιες ανασφάλειες ή παθογένειες συχνά παρατηρούνται μέσα σε αυτές (ζήλεια, κτητικότητητα, άγχος, απιστία κα).

Σύμφωνα λοιπόν με τη θεωρία του κυρίου Bowlby εμείς, οι άνθρωποι, από την στιγμή που αντικρίζουμε το φώς της ζωής έχουμε την τάση να αναζητούμε μια πηγή ασφάλειας σε ένα πρόσωπο, να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά ώστε να συνδεθούμε μαζί του. Η ασφαλής αυτή σύνδεση θα αποτελέσει το εφαλτήριο για την μετέπειτα απρόσκοπτη αυτονόμηση μας.Με βάση την εμπειρία αυτής της πρώτης σχέσης, του πρώτου μας δεσμού, εσωτερικεύουμε λειτουργικά μοντέλα εαυτού & των άλλων. Πολύ απλά, αν η εμπειρία μου ήταν θετική, εσωτερικεύω το μοντέλο για τον εαυτό μου ΑΞΙΖΩ ΝΑ ΑΓΑΠΗΘΩ και το μοντέλο για τους άλλους ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΩ. Αν, αντίθετα, η εμπειρία αυτή ήταν αρνητική ή ανεπαρκής ή είχε αστάθειες και διακυμάνσεις εσωτερικεύω το μοντέλο ΔΕΝ ΑΞΙΖΩ και ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ.

Γεννάται τώρα, και εύλογα, το ερώτημα: Πότε αυτή η εμπειρία του πρώτου δεσμού, αυτού με τη μητέρα μας, είναι θετική ή αλλιώς ασφαλής και πότε ανεπαρκής ή ανασφαλής? Η θετική εμπειρία δεσμού, ο ασφαλής δεσμός, προσομοιάζει με την παρασκευή ενός γεύματος με μόνο τρία υλικά: την επαφή, τη σταθερότητα και την αμεσότητα. Το γεύμα φαίνεται απλό και εύκολο στη διαδικασία, δεν έχει σπάνια υλικά και καρυκεύματα. Όμως, αν ένα εκ των τριών αυτών υλικών παραληφθεί ή δεν προστεθεί στη σωστή δοσολογία το γεύμα δε θα χει την ίδια νοστιμάδα.

Κι έτσι μπορούμε να ρίξουμε άπλετο φως, να ερμηνεύσουμε και να κατανοήσουμε τα προβλήματα στις σχέσεις που κτίζουμε στην ενήλικη ζωή. Πoυ, εμείς οι ειδικοί της ψυχικής υγείας, θα εστιάσουμε ώστε να βοηθήσουμε τους αθεράπευτα ζηλιάρηδες, αυτούς που νιώθουν μονίμως αδικημένοι και προδομένοι σε μια σχέση, αυτούς που δεν εμπιστεύονται τους άλλους, αυτούς που απιστούν κατά συρροή στο γάμο τους αυτούς που αλλάζουν συντρόφους σαν τα πουκάμισα και πολλούς πολλούς άλλους….

Με κριτική διάθεση, και χωρίς ίχνος ασέβειας απέναντι σε θεμελιώδεις θεωρίες διακεκριμένων επιστημόνων, οφείλω να επισημάνω δύο σημεία τα οποία δημιουργούν έναν προβληματισμό ή αν θέλετε γεννούν ερωτήματα και που, ίσως, έχετε σκεφτεί κι εσείς:

A) Που βρίσκεται αυτός ο έρμος ο πατέρας σε αυτήν την κρίσιμη φάση της ζωής ενός βρέφους που αναπτύσσει δεσμό με τη μητέρα του? Η αλήθεια είναι ότι ο πατέρας στα πρώτα χρόνια της ζωής ενός ατόμου φαίνεται να έχει δεύτερο ρόλο, δεν είναι ο πρωταγωνιστής. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η στάση και η συμπεριφορά του πατέρα είναι αμελητέος παράγοντας στην ανάπτυξη του βρέφους.

Πολλές μελέτες κατέδειξαν ότι η ποιότητα της σχέσης του ζευγαριού επηρεάζει την ικανότητα της μητέρας να συνδεθεί με έναν θετικό τρόπο με το μωρό της. ‘Ένας υποστηρικτικός, ενθαρρυντικός, συναισθηματικός σύντροφος βοηθά τη μητέρα να είναι περισσότερο υποστηρικτική, ενθαρρυντική, συναισθηματική με το παιδί της.Β) Καθώς η θεωρία του δεσμού αναφέρεται στα πρώτα χρόνια της ζωής μας (0-3έτη), το μέλλον μοιάζει να ναι προδιαγεγραμμένο και μη αναστρέψιμο; Κατά την ταπεινή μου άποψη και βέβαια όχι, τι νόημα θα είχε η δική μας δουλειά, άλλωστε, αν πιστεύαμε ότι εμείς οι άνθρωποι δύσκολα αλλάζουμε.

Απεναντίας, είμαστε όντα που φέρουμε τη δυναμική της αλλαγής, της αυτοβελτίωσης, της συνύπαρξης, της ούτως ή άλλως αναζήτησης και άλλων υποστηρικτικών σχημάτων (σχολείο, φίλοι, ενδιαφέροντα) προκειμένου να νιώσουμε επαρκείς, να έρθουμε σε ισορροπία.
Και αν δεν μπορέσουμε να εντοπίσουμε το σημείο εκείνο, την ιδανική θερμοκρασία αυτορρύθμισης και διόρθωσης με το παρελθόν μας η ψυχοθεραπεία, το μοίρασμα και η βοήθεια να διαβάσουμε την ιστορία μας με έναν άλλο τρόπο, μπορεί να κάνει εκείνο το μικρό κλικ στο κουμπί της θερμοκρασίας.Και να χετε κατά νου, μην το ξεχάσετε ποτέ πως η ζωή είναι μια ατέρμονη διαδρομή προς το ιδανικό, το τέλειο, μια διαδρομή γεμάτη εκπλήξεις, αλλαγές, μικρά ή μεγάλα κατορθώματα. Η τελειότητα, από την άλλη, είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο σε αυτήν την διαδρομή…

Aπό:Σοφία Koυτσογιαννίδου 

Μετεκπαίδευση στη Συστημική Ψυχοθεραπεία, θεραπεία ζεύγους & οικογένειας

Μsc Kοινωνική Λειτουργός, Εκπαιδεύτρια ενηλίκων

Πηγή:https://gnomikilkis.blogspot.gr/2018/01/o.html

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Μη βάζεις φρένο στα όνειρά σου!

Είναι μια πικρή αλήθεια, αλλά δεν έχουμε μάθει να ονειρευόμαστε. Οι στόχοι που βάλαμε οι ίδιοι στον εαυτό μας αλλά και οι προσδοκίες των άλλων μάς ψαλίδισαν τις φιλοδοξίες ακόμα και από τότε που ήμασταν παιδιά. Κι αυτά τα όνειρα εγκλωβίστηκαν. Δεν χάθηκαν ολότελα, αλλά πήγαν και φώλιασαν στα πιο κρυφά μέρη του μυαλού μας, γεμίζοντάς μας με ανικανοποίητα θέλω που στοιχειώνουν τις προσπάθειές μας να κατακτήσουμε πολύπλευρα την ευτυχία. 

Κατανοώντας τι είναι αυτό που μας κράτησε τα πόδια δεμένα στη γη, θα συνειδητοποιήσεις γιατί δεν είσαι πραγματικά ευτυχισμένη. 

Μπορείς να ελέγξεις το φόβο που επιστρατεύει το βολεμένο Εγώ σου, κάθε φορά που ξυπνούν μέσα σου νέα όνειρα. Ο φόβος για την αλλαγή, η μετατόπιση ευθυνών, αλλά και η ανωριμότητά μας να αναλάβουμε την ευθύνη μιας ενδεχόμενης αποτυχίας παραμορφώνουν τα πραγματικά μας Θέλω. Τα καταδικάζουν πριν καν γεννηθούν. 

Με το coaching θα συνειδητοποιήσεις πως διαθέτεις τα κατάλληλα εργαλεία και για να ονειρεύεσαι ελεύθερα αλλά και για να ζεις όπως εσύ θέλεις! Αν έχεις τολμήσει να το ονειρευτείς, έχεις τη δύναμη και να το καταφέρεις! Έχεις γεννηθεί για να κυνηγάς τα καλύτερα. Για να μη συμβιβάζεσαι!

Τώρα, λοιπόν, περισσότερο από ποτέ είναι σημαντικό να μη… φρενάρεις. Μπορεί οι ανατροπές να διαδέχονται η μία την άλλη, αλλά στο τέλος το νήμα θα κόψουν μονάχα οι νικητές, αυτοί δηλαδή που δεν σταμάτησαν στιγμή να χτίζουν το όνειρό τους. Μέσα από την καθυστέρηση, μέσα από τον δικαιολογημένο φόβο, μέσα από τις προσωπικές τους αμφισβητήσεις, είναι αυτοί που βλέπουν τον εαυτό τους στο μετά και δεν διαπραγματεύονται πως έχουν μια αναντικατάστατη θέση εκεί. 

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής.

Continue Reading

Οικογένεια

Η Αναδοχή Παιδιών

Αγαπητοί Αναγνώστες

Το Business Woman Magazine, με γνώμονα το πολυσυλλεκτικό του θεματολόγιο, σήμερα βρίσκεται στην ευχάριστη θέση και δημοσιεύει ένα πολύ ευαίσθητο κοινωνικό θέμα, υπό μορφή  συνέντευξης με τίτλο:  «Η  αναδοχή παιδιών». 

Τι θέμα είναι ουσιωδέστατο κοινωνικά και εξαιρετικά ευαίσθητο!!

Ως εκ τούτο, διερευνήσαμε – ανιχνεύσαμε τις  λειτουργικές πλευρές του θέματος, ώστε αφενός να  ενημερωθεί η κοινωνία μας, και αφετέρου με τη δημοσιότητα του παρόντος, να αντιληφθεί την αναγκαιότητα εξεύρεσης αναδόχων γονέων, για παιδιά που είναι έτοιμα να νοιώσουν τη θαλπωρή της ζεστής και έμπρακτης συμπαράστασης, μιας ανάδοχης οικογένειας. Ανάμεσα στους σπουδαίους ανθρώπους της διανόησης και της νομικής επιστήμης, μας απαντάει στα κρίσιμα ερωτήματα μας σήμερα, η κα Μίνα Φιλιοπούλου, εγνωσμένου κύρους Δικηγόρος της Θεσσαλονίκης και ειδική επί θεμάτων: «Αναδοχής Παιδιών». 

Το Business Woman Magazine, στις Άγιες τούτες μέρες,  καταγράφει τις απαντήσεις της κας Μίνας Φιλιοπούλου που αποτελούν και περίσσευμα καρδιάς, της συνεντευξιαζόμενης, ώστε να λυθούν ταυτόχρονα και οι τυχόν ουσιαστικές απορίες, επι του θέματος. 


Business Woman Magazine: Κυρία Φιλιοπούλου, το τελευταίο χρονικό διάστημα γίνεται πολύς λόγος  στα Μ.Μ.Ε., εκτός για τις υιοθεσίες και για το θεσμό της «αναδοχής ανηλίκων» Τι ακριβώς όμως είναι η αναδοχή;

Κυρία Βαλίλα: Η αναδοχή δεν είναι ένας νέος θεσμός του οικογενειακού δικαίου. Πρόκειται για έναν θεσμό συμπληρωματικό της γονικής μέριμνας και της επιτροπείας ανηλίκων, ο οποίος  προϋπήρχε ουσιαστικά από το 1996.

Με αυτήν δημιουργείται ένας νέος τύπος οικογενειακού σχήματος, το οποίο όμως έχει κατά βάση προσωρινό χαρακτήρα, και κυρίως λειτουργεί παράλληλα με την  οικογένεια του ανηλίκου, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στην περίπτωση της υιοθεσίας. 

Αναδοχή λοιπόν είναι  η  ανάθεση  μόνον  της πραγματικής φροντίδας του ανηλίκου σε τρίτον, με τον οποίο και θα διαμένει αυτό, ενώ ως πραγματική φροντίδα νοούνται οι ενέργειες που είναι απαραίτητες για τη μέριμνα των τρεχουσών  και επειγουσών  υποθέσεών του. 

Business Woman Magazine: Και ποιες είναι οι τρέχουσες και επείγουσες υποθέσεις του; 

Μίνα Φιλιοπούλου: Σε γενικές γραμμές ως τρέχουσες υποθέσεις θεωρούνται: η επικοινωνία με το σχολείο, η επίσκεψη στο γιατρό ή σε νοσοκομείο, η τροφή του, η ένδυση και υπόδησή του, η τυχόν είσπραξη μισθωμάτων από ακίνητά του, η απόφαση αν θα συμμετάσχει σε σχολική εκδρομή, δηλαδή οι καθημερινές υποθέσεις του παιδιού, ενώ ως επείγουσες θεωρούνται οι πράξεις που πρέπει να γίνουν χωρίς καθυστέρηση, γιατί κινδυνεύουν τα συμφέροντά του, όπως η εγγραφή στο σχολείο κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς, η άμεση εισαγωγή του σε νοσοκομείο, η εκπροσώπησή του στη διαδικασία του αυτοφώρου ή η υποβολή έγκλησης σε τυχόν έγκλημα που τελέστηκε κατά του παιδιού. 

Business Woman Magazine: Επομένως ομιλούμε για μια πραγματική φροντίδα;

 Μίνα Φιλιοπούλου: Η έννοια πραγματική φροντίδα είναι κάτι διαφορετικό, τόσο ποσοτικά, όσο και ποιοτικά από την γονική μέριμνα ή την επιμέλεια.  Στην ουσία οι ανάδοχοι γονείς είναι εκτελεστές των αποφάσεων των γονέων του ανηλίκου ή του επιτρόπου του. Οι ανάδοχοι γονείς οφείλουν να διευκολύνουν τις προσωπικές σχέσεις και την επικοινωνία των παιδιών με τους γονείς τους ή τον επίτροπό τους , δεν έχουν δικαίωμα να ενεργούν ενάντια στη βούληση των γονέων ή του επιτρόπου, εφόσον αυτή έχει εκφραστεί ρητά και οφείλουν να παρέχουν ανελλιπώς πληροφορίες για τον ανήλικο , την ανάπτυξή του και τις συνθήκες διαβίωσής του στους φυσικούς γονείς ή στον επίτροπο, καθώς και στην επιβλέπουσα κοινωνική υπηρεσία. 

Business Woman Magazine: Ποιες είναι οι κύριες τυπικές προϋποθέσεις για να γίνει κάποιος ανάδοχος γονέας;

Μίνα Φιλιοπούλου: Καταρχάς να είναι εγγεγραμμένος στο Εθνικό Μητρώο Αναδόχων. Ανάδοχοι  γονείς μπορεί να γίνουν ζευγάρια με ή χωρίς παιδιά, σύντροφοι που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης (ετερόφυλοι ή ομόφυλοι)  ή μεμονωμένα άτομα , που δεν έχουν όμως  υπερβεί το 60ο έτος της ηλικίας τους και η  ηλικιακή διαφορά μεταξύ αυτών και του παιδιού είναι μεγαλύτερη από τα 50 χρόνια και μικρότερη από τα 18. 

Business Woman Magazine: Μία αλλαγή που επέφερε ο νέος νόμος είναι ότι, παρέχεται το δικαίωμα αναδοχής ανηλίκου και σε ομόφυλα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης 

Μίνα Φιλιοπούλου: Πράγματι, δίνεται πλέον η δυνατότητα και σε ομόφυλα ζευγάρια να γίνουν ανάδοχοι γονείς. Κατά την άποψή μου για την επιτυχή εφαρμογή της διάταξης αυτής στην πράξη θα πρέπει να υπάρξει ενημέρωση του γενικού πληθυσμού  για τα ερευνητικά αποτελέσματα που δείχνουν ότι τα ομόφυλα ζεύγη δεν υστερούν σε σχέση με τα ετερόφυλα και ότι τα ακολουθεί ένα  στίγμα που δεν δικαιολογείται, καθώς και η υιοθέτηση μίας εν γένει πολιτικής κατά του ομοφοβισμού. 

Business Woman Magazine: Οι ανάδοχοι γονείς λαμβάνουν οικονομική ενίσχυση;

Μίνα Φιλιοπούλου:  Βεβαίως, προβλέπεται η οικονομική τους ενίσχυση για την κάλυψη των εξόδων του παιδιού και μάλιστα ακόμη και μετά την ενηλικίωσή του, όχι όμως μετά το 26ο έτος της ηλικίας του, όπως και διάφορες διευκολύνσεις προς αυτούς. 

Business Woman Magazine: Τι ακριβώς είναι η επαγγελματική αναδοχή που θεσπίζεται με το νέο νόμο;

Μίνα Φιλιοπούλου: Η επαγγελματική αναδοχή αφορά σε παιδιά  με αναπηρία ή με ψυχικές διαταραχές ή ως αναμορφωτικό μέτρο για παραβατικούς ανηλίκους. Ανάδοχοι σ’ αυτές τις περιπτώσεις γίνονται από άτομα που διαθέτουν εξειδικευμένα προσόντα και αυξημένες δεξιότητες τις οποίες έχουν αποκτήσει: είτε από το επάγγελμά τους, είτε ύστερα από εκπαίδευση. Οι επαγγελματίες ανάδοχοι λαμβάνουν μηνιαία αντιμισθία από τον ΟΠΕΚΚΑ και ασφαλιστική κάλυψη ασθένειας και συντάξεως, ενώ παρακολουθούν ειδικά προγράμματα εκπαίδευσης και υποστήριξης κατά τη διάρκεια της αναδοχής.

Το Business Woman Magazine: Ευχαριστώντας θερμά για την συνομιλία με την κα Φιλιοπούλου, εύχεται στην συνεντευξιαζόμενη, καθώς και σε όλους τους αναγνώστες «ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ 2021»  και ότι παρόλες τις δυσκολίες της πανδημίας, εμείς θα ενισχύουμε «ακαταπαύστως» το φρόνημα, την αισιοδοξία και τον σεβασμό στο θεσμό της οικογένειας.  

Continue Reading

Ψυχολογία

Πόσο εύκολα εκφράζεις την ευγνωμοσύνη σου;

Όσο σκληραίνουν η καρδιά μας και τα συναισθηματικά αντανακλαστικά μας, τόσο πιο εύκολα διαγράφουμε από το καθημερινό μας λεξιλόγιο κάποιες ουσιαστικές για τη συναισθηματική μας ανάπτυξη λέξεις. Εσύ, αλήθεια, πόσα “ευχαριστώ” είπες σήμερα και πόση αγάπη μοίρασες ιδιαίτερα αυτές τις άγιες μέρες που έρχονται;

Με το τσιγκέλι τραβάμε να αποσπάσουμε ένα “ευχαριστώ”, ένα “παρακαλώ”, ένα “καλημέρα”, ένα “συγγνώμη”. Οι πιο απλές λέξεις, οι πιο αυτόματες λεκτικές αντιδράσεις στα όμορφα συναισθήματα που δημιουργούν η άμιλλα, η ευγένεια, η ανιδιοτέλεια, η αγάπη, η καλοσύνη, δύσκολα βγαίνουν πια από το στόμα μας. Αν τύχει ποτέ να τα ψελίσουμε, είναι εκβιασμένα και δανεικά γιατί τα περιμένουμε πάντα πίσω. 

Πόσο εύκολα ξεχνάμε τα αυτονόητα και πόσο δύσκολα θέλουμε να δεσμευτούμε για την ευτυχία μας. Πόσο λυτρωτικό είναι να αναγνωρίζεις, να έχεις ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, να αγαπάς χωρίς γιατί, να μιλάς με πράξεις. 

  • Η ευγνωμοσύνη, η καλοσύνη, η ευγένεια, η ανωτερότητα ποτέ δεν πέφτουν στο κενό. Ποτέ δεν πέφτουν κάτω. Επιστρέφουν πάντα σε αυτόν που έχει ανοίξει σε αυτές την καρδιά του. 
  • Δεν μπορούμε και δεν χρειάζεται να ελέγχουμε την ενέργεια των άλλων, μπορούμε όμως να γίνουμε εμείς κανάλια θετικής ροής!

Δοκίμασε να ξαναβάλεις τις μαγικές λεξούλες “ευχαριστώ”, “παρακαλώ”, “καλημέρα”, “συγγνώμη” στο λεξιλόγιό σου. Θα διαπιστώσεις πόση λυτρωτική δύναμη κρύβουν! Το σεμινάριο αυτό θα σου δώσει την έμπνευση και τα συναισθηματικά καύσιμα για να κάνεις την αρχή με μικρά αλλά ανεκτίμητης αξίας βήματα!

Μια αρχή για όλες τις υπέροχες νίκες που αξίζεις και μπορείς να καταφέρεις!

Νικόλας Ουρανός, ACCΒραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής, Life & RelationshipCoach

Υ.Γ: 

  1. Κατέβασε δωρεάν τις 38 πρώτες σελίδες από το διεθνές bestseller Ξαφνικά Τώρα και ανακάλυψε ένα εγχειρίδιο πλοηγό για την ανάπτυξη του εαυτού σου! Πάρε τη δυνατή πρόγευση για όλα τα σημαντικά που σε περιμένουν!
  2. Πάρε την ευκαιρία για δωρεάν life coaching συνεδρίες, για να δοκιμάσεις χωρίς καμία περαιτέρω δέσμευση την αποτελεσματικότητα και τον επαγγελματισμό που διακρίνουν τα προγράμματα μας.

Continue Reading

Trending