Connect with us

Οικογένεια

To Υποσυνείδητο επηρεάζει τη ζωή μας;

Πριν πολλά χρόνια βρέθηκα σε ένα σεμινάριο στην Κρήτη, στα Σφακιά. Ένας υπέροχος χώρος πάνω στην θάλασσα.

 

Σε αυτό το σεμινάριο γνώρισα έναν πάρα πολύ αξιόλογο άνθρωπο από την Κύπρο. Αυτός ο άνθρωπος ήταν εκπαιδευτής. Μου μίλησε πρώτη φορά για το υποσυνείδητο. Για την δύναμη του υποσυνείδητου.

 

Τι είναι το υποσυνείδητο; Πώς μας επηρεάζει; Πώς αυτό καθορίζει την ζωή μας; Πώς οι άνθρωποι πολλές φορές μπορεί να προσπαθούμε αλλά στο τέλος της ημέρας για κάποιον λόγο δεν τα καταφέρνουμε. Υπάρχει λόγος απλά δεν τον ξέρουμε εμείς αυτόν..

 

Από τότε λοιπόν μου μπήκε μια ιδέα, ένας σπόρος μέσα στο μυαλό, και άρχισα να ψάχνω. Όπως έχω αναφέρει ξανά ξεκίνησα με το βιβλίο “Η δύναμη του υποσυνείδητου” του Joseph Murphy – πολύ ωραίο και πολύ δυνατό βιβλίο, αν δεν το έχεις διαβάσει στο συστήνω ανεπιφύλακτα – και από εκεί και πέρα ήταν η αρχή για ένα πολύ μεγάλο ταξίδι.

 

Σε όλη αυτή την διαδικασία κατάλαβα ότι όλο το παιχνίδι της ζωής παίζεται σε υποσυνείδητο επίπεδο. Και αυτό για έναν λόγο. Και ο λόγος είναι απλός και λογικός. Όταν προχωράω στον δρόμο και δω μια λακκούβα τι θα κάνω; Ή θα πάω δεξιά, ή αριστερά, ή θα πηδήξω πάνω από την λακκούβα. Τι γίνεται όμως αν αυτή η λακκούβα είναι κρυμμένη με νερό; Τότε δεν κινδυνεύω γιατί δεν ξέρω ότι εκεί έχει λακκούβα;

 

Γι’ αυτό τον λόγο το υποσυνείδητο είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής μας. Για τον λόγο ότι είναι αυτό το μέρος της ζωής μας στο οποίο δεν έχουμε πρόσβαση και γι’ αυτό οι άνθρωποι καλούμαστε να αναπτύσσουμε την συνειδητότητα μας μέρα με την μέρα, μήνα με τον μήνα, προκειμένου να φωτίσουμε όλο και μεγαλύτερο μέρος από αυτή την σκοτεινή πτυχή της ύπαρξης μας.

 

Η ερώτηση λοιπόν είναι η εξής:

Υπάρχει κάποιος πιο απλός τρόπος, ένας καθημερινός τρόπος, που θα μπορούσαμε οι άνθρωποι να αποκτούμε επίγνωση στο τι συμβαίνει μέσα στο υποσυνείδητο μας άσχετα από την δουλειά που θα κάνουμε;

 

Ναι, βέβαια, υπάρχει! Και ποιος είναι αυτός ο τρόπος;

 

Παλιά έλεγαν “Εν αρχήν ο λόγος”. Να θυμάσαι ότι ο λόγος, τα λόγια, οι λέξεις, ο τρόπος που μιλάμε, είναι ο τρόπος που εκφράζουμε αυτό που υπάρχει μέσα μας. Ή αν θέλεις, είναι ένας τρόπος αυτός. Έτσι λοιπόν, αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι να αρχίζουμε να αποκτούμε επίγνωση στο τι λέμε, πώς το λέμε..

 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ κάποια στιγμή που ήμουν με έναν φίλο, Trainer, και εκεί που μιλούσαμε γυρνάω και του λέω “’Έχω αρνητικές εικόνες στο μυαλό μου από την παιδική μου ηλικία”.

Και μου λέει “Το παρατήρησες;”.

Του λέω “Τι;”.

“Να..” μου λέει, “Άκου.. Τι είπες;”.

Του απαντάω “Έχω αρνητικές εικόνες από την παιδική μου ηλικία”.

“Αυτό σημαίνει ότι τις έχεις ακόμα μέσα στο μυαλό σου, έτσι δεν είναι;”

 

Το προσπέρασα εκείνη την στιγμή, δεν μπορούσα να το καταλάβω πάρα πολύ καλά όταν μου το είπε.. Γιατί είναι αυτή η συνειδητότητα που λέμε που κάποιες φορές απουσιάζει ή πρέπει να την βρούμε, να την αναπτύξουμε. Έτσι λοιπόν συνεχίσαμε την συζήτηση, τελείωσε η βόλτα μας, και συνειδητοποίησα ότι τελικά ναι μεν είχα δουλέψει με τον εαυτό μου αλλά κάποια πράγματα από την παιδική ηλικία υπήρχαν ακόμα μέσα μου. Και επειδή ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται στις εικόνες που έχουμε μέσα στο μυαλό μας αν εμένα οι εικόνες μου ήταν αυτές της παιδικής ηλικίας τότε τι κάνει ο εγκέφαλος; Ανταποκρίνεται σε αυτή την πραγματικότητα.

 

Έτσι λοιπόν τι κατάλαβα; Κατάλαβα πως ένας τρόπος για να μπορώ να μαθαίνω τι συμβαίνει πραγματικά μέσα μου, και όχι τι νομίζω ότι συμβαίνει,  είναι να αρχίσω να παρατηρώ τις λέξεις που λέω. Το πώς περιγράφω την πραγματικότητα. Τις φράσεις.. Τον τόνο.. Την ένταση.. Το πώς εκπροσωπώ, μεταφέρω, αυτό που υπάρχει μέσα μου προς τα έξω.

 

Έτσι λοιπόν τι χρειάζεται να κάνεις; Αυτό που χρειάζεται να κάνεις είναι να αρχίσεις να παρατηρείς τι λες και πώς το λες στην καθημερινότητα σου και θα δεις αν αυτό συμβαδίζει και κατά πόσο με αυτό που πραγματικά θα ήθελες στην ζωή σου. Εάν δεν συμβαδίζει τότε φρόντισε να μην προσπερνάς αυτά που λες και τον τρόπο που τα λες αλλά να πας λίγο πιο βαθιά και να δεις ακριβώς τι συμβαίνει μέσα στα βάθη της καρδιάς σου.

 

Επίσης μην ξεχάσεις το εξής:

 

Ότι είσαι υπέροχος!

 

Ότι πρέπει να αγαπάς τον εαυτό σου..

 

Και να ζεις με πάθος.

 

Πηγή: www.manolisischakis.gr

 

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Υιοθέτηση συνηθειών “υγείας” στην απομακρυσμένη εργασία

“Πάρτε μια ανάσα, ξεκουράστε τα μάτια σας, εισπνεύστε λίγο καθαρό αέρα”, όλες αυτές θεωρούνται
κοινής λογικής ενέργειες, όμως οι ομάδες που εργάζονται εξ αποστάσεως ίσως «ξεχνούν» να
φροντίσουν τον εαυτό τους –– ειδικά εάν αισθάνονται απομονωμένοι. Οι μάνατζερς μπορούν να
βοηθήσουν στην ανάπτυξη μιας υγιούς ομάδας ενθαρρύνοντας με ενεργό τρόπο την υιοθέτηση
ευεργετικών συνηθειών για την υγεία και ευεξία. Παρακάτω θα βρείτε τρόπους ενίσχυσης της υγείας μιας ομάδας που εργάζεται εξ αποστάσεως, από την ManpowerGroup.

Δώστε προτεραιότητα στην ψυχική υγεία

Στην εργασία από το σπίτι, τα χρονοπρογράμματα μπορεί να αποσυντονιστούν εύκολα καθώς στον
χώρο υπάρχουν παρεμβάσεις από τα μέλη της οικογένειας ή εμφανίζονται υποχρεώσεις μη
σχετικές με την εργασία. Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ της προσωπικής και επαγγελματικής ζωής
έχει εξαφανιστεί εντελώς. Η ανάγκη ευελιξίας -που οι εργαζόμενες οικογένειες χρειάζονταν
ανέκαθεν- ειδικά αυτή τη περίοδο έχει γίνει πιο διακριτή σε όλους όσους προσπαθούν να
εξισορροπήσουν τις ευθύνες τους. Οι μάνατζερς μπορούν να βοηθήσουν σε αυτό, επιδεικνύοντας
μεγαλύτερη κατανόηση. Εάν οι εργαζόμενοι δεν δίνουν το παρόν νωρίς το πρωί , ίσως αυτό
σημαίνει ότι είναι πιο παραγωγικοί το βράδυ. Η προσδοκία ότι οι εργαζόμενοι από το σπίτι θα είναι
συνεχώς διαθέσιμοι όλες τις ώρες της ημέρας, μπορεί να τους οδηγήσει σε κατάσταση
εξουθένωσης(burn out). Επιτρέψτε στους ανθρώπους σας να εργάζονται σύμφωνα με το δικό τους
πρόγραμμα εφόσον η εργασία για την οποία είναι υπεύθυνοι δεν εμπλέκει ομάδα και ορίστε «όρια
υγείας» αναφορικά με το πότε η εργασία ολοκληρώνεται την ημέρα ή την εβδομάδα.

Κάντε διαλείμματα και ανακτήστε δυνάμεις

Η εργασία από το σπίτι δεν σημαίνει διακοπές. Στην πραγματικότητα, μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα
άγχους, επειδή φαίνεται πανταχού παρούσα. Το ανθρώπινο σώμα και μυαλό χρειάζονται
διαλείμματα και τακτικά διαστήματα ξεκούρασης. Οι εργαζόμενοι που αναγκάζουν τον εαυτό τους να
εργάζονται ακατάπαυστα για μεγάλα χρονικά διαστήματα και στη συνέχεια πιέζουν την άδεια τους σε
σύντομο χρονικό διάστημα – ή δεν κάνουν χρήση των διαθέσιμων ημερών αδείας που αντιστοιχούν
κατά τη διάρκεια του έτους – δεν ανακτούν τις δυνάμεις τους.

Περιορίστε τα μηνύματα του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

Στην απομακρυσμένη εργασία παρατηρείται αύξηση των εισερχομένων μηνυμάτων ηλεκτρονικού
ταχυδρομείου, καθώς η ψηφιακή επικοινωνία αντικαθιστά τις συναντήσεις και την προσωπική
επικοινωνία. Βοηθήστε στην αποσυμφόρηση του μεγάλου όγκου των μηνυμάτων, χρησιμοποιώντας
ξεχωριστό εργαλείο διαχείρισης έργων/υποχρεώσεων με την ομάδας σας, ή σκεφτείτε τη χρήση ενός
κοινόχρηστου αρχείου. Μετριάζοντας την ευθύνη του συνεχούς ελέγχου του ηλεκτρονικού
ταχυδρομείου, οι εργαζόμενοι μπορούν να αφιερώσουν χρόνο ώστε να εξισορροπήσουν την
παραγωγικότητα με πραγματικά διαλείμματα από την εργασία.

Σχέδιο δράσης

Εκτός από τους επαγγελματικούς στόχους, οι μάνατζερς θα πρέπει να συνεργάζονται με τα μέλη της
ομάδας τους ώστε να τους βοηθήσουν να καθορίσουν και τους προσωπικούς τους στόχους, οι
οποίοι αν επιτευχθούν θα βοηθήσουν στην εξισορρόπηση των επιδιώξεων τους και εκτός εργασίας.
Στη συνέχεια, βοηθήστε τους να τους κατακτήσουν και δώστε τους χρόνο και ευελιξία για να
εργαστούν με τρόπο ο οποίος τους επιτρέπει να αναπτύσσονται προσωπικά. Η δημιουργία ενός
σχεδίου δράσης εξασφαλίσει πραγματική πρόοδο κατά την διάρκεια των συναντήσεων σας.

Μοιράστε αρμοδιότητες

Συμπερασματικά, ένας μάνατζερ δεν μπορεί να είναι διαθέσιμος συνέχεια για τον έλεγχο της
πορείας των εργασιών. Σε αυτό το σημείο, η ανάθεση ευθυνών μπορεί να βοηθήσει. Οι εργαζόμενοι
που συνεργάζονται μεταξύ τους μπορούν να αλληλοβοηθηθούν, στέλνοντας χρήσιμες υπενθυμίσεις
κατά τη διάρκεια της ημέρας, ή ακόμη και κάνοντας διαδικτυακά διαλείμματα για να μιλήσουν και να
κοινωνικοποιηθούν. Οι μάνατζερς μπορούν να ενθαρρύνουν την εντατικοποίηση των επαφών
ανάμεσα στα μέλη της ομάδας ώστε να αυξήσουν τη συνοχή της ομάδας τους.

Διαβάσετε  εδώ περισσότερες συμβουλές καριέρας

ManpowerGroup

Continue Reading

Οικογένεια

Λέξεις που οι γονείς δεν πρέπει να λένε στα παιδιά τους

Aγαπητοί μου γονείς, 

Έχετε ίσως περάσει για πρώτη φορά τόσο πολύ καιρό μαζί με τα παιδιά σας αυτή την περίοδο. Θα περάσετε μαζί τους και όλο το καλοκαίρι.

Τι καταπληκτική ευκαιρία για σας, να επιδράσετε θετικά και ευεργετικά επάνω στην διαμόρφωση του χαρακτήρα τους και το μέγεθος της αυτοεκτίμησης τους.Το γνωρίζετε ότι αφήνετε ένα αποτύπωμα στη ζωή και την ψυχή τους. Πόσο λοιπόν προσεκτικοί χρειάζεται να είσθε.

 Τα παιδιά πάντοτε περιμένουν από τους γονείς τους την αγάπη και τη φροντίδα. Κάποιοι όμως γονείς δυστυχώς δεν τα προσφέρουν αυτά. Αυτοί είναι οι λεγόμενοι τοξικοί γονείς. Τέτοιου είδους γονείς κακοποιούν συναισθηματικά και ψυχολογικά τα παιδιά τους και αφήνουν σημάδια και αναμνήσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα ή για όλη τους τη ζωή.

Οι τοξικοί γονείς συνήθως λένε τα εξής τοξικά και καταστροφικά λόγια στα παιδιά τους, που χρειάζεται και να γνωρίζετε και να αποφεύγετε με κάθε θυσία.

  1. Προσβλητικά λόγια προς τα παιδιά τους. Για παράδειγμα ‘’Είσαι πολύ άσχημος’’, ‘’Είσαι πολύ χονδρός’’, ‘’Είσαι πολύ κοντός’’, ‘’Είσαι πολύ αδύνατος’’, ‘’Εχεις άγρια μαλλιά’’. Κρίνουν τα παιδιά τους από τη φυσική τους εμφάνιση, την οποία δεν εγκρίνουν. Ετσι τους αυξάνουν την ανασφάλεια και τα κάνουν στο να ανησυχούν για την εμφάνιση τους. Αυτό οδηγεί σε σοβαρά δυσλειτουργίες όπως την νευρική ανορεξία. Αντί λοιπόν αυτοί οι γονείς να διδάσκουν τα παιδιά τους πώς να αγαπούν το σώμα τους, όπως και αν φαίνονται εξωτερικά.
  2. Προκλητικές ερωτήσεις για δράσεις. Για παράδειγμα ‘’Γιατί φέρεσαι τόσο παράξενα;’’, ‘’Γιατί περπατάς με αυτόν τον τρόπο;’’, ή ‘’Γιατί τρως ή κινείσαι ε αυτόν τον τρόπο;’’. Tα παιδιά πιστεύουν όσα λένε οι γονείς τους και αρχίζουν να πιστεύουν ότι κάτι λάθος τρέχει με αυτά. Αυτό τα κάνει να μη θέλουν να βρίσκονται ανάμεσα  σε ανθρώπους, ακόμα και όταν ενηλικιωθούν. Τα παγιδεύει μέσα σε μια δυσφορία και ένα φόβο ότι οι άλλοι θα γελάσουν μαζί τους και θα προσέξουν  τα ελαττώματα που οι τοξικοί γονείς τους προσέδωσαν.
  3. Eγωϊστικές ευχές. Θα παραθέσω τις πιο συνήθεις και πιο τραγικές. ‘’Θα ευχόμουν να μην είχες γεννηθεί ‘’, ‘’Θα ευχόμουν να σε είχα κάνει έκτρωση’’, ‘’Μετανιώνω που σε έχω’’, ‘’Θα ευχόμουν να ήσουν ένα άλλο παιδί’’. Λέγοντας τέτοιες απεχθείς  ευχές οι γονείς στο παιδί τους, το κάνουν να αισθάνεται ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει πάνω σε αυτή τη γη, δεν αξίζει που είναι ζωντανό. Αυτό το παιδί θα βλάψει τον εαυτό του και την κοινωνία. Χάνει την αίσθηση της αληθινής του ταυτότητας και πέφτει σε κατάθλιψη. Οι γονείς θα έπρεπε να κάνουν τα παιδιά τους να αισθάνονται ότι αγαπιούνται και ότι έχουν ανεκτίμητη αξία.
  4. Κάνουν το παιδί να αισθάνεται βάρος. Οι εκφράσεις που χρησιμοποιούν είναι οι εξής: ‘’Μου κοστίζεις πολλά λεφτά’’ , ‘’Μου είναι πολύ δύσκολο να σε φροντίζω’’, ‘’Το να σε έχω με εξουθενώνει’’. Εάν ένας γονέας λέει αυτό σε ένα παιδί, το παιδί αισθάνεται βάρος. Αυτό τους κοστίζει ασυνείδητα να κρύβουν τα συναισθήματά και τις ανάγκες τους και τα προβλήματά τους, μόνο και μόνο για να αποφύγουν τη σκληρότητα των γονέων τους. Τα παιδιά αυτά οδηγούνται στις κλοπές και στην κακοποίηση.
  5. Ανθυγιεινές Συγκρίσεις. Όπως για παράδειγμα ‘’Γιατί δεν είσαι σαν τον αδελφό σου, τον ξάδελφο σου ή σαν τα άλλα παιδιά;’’,’’Tα άλλα παιδιά είναι καλύτερα από εσένα’’. Αυτές οι ανθυγιεινές  και παράλογες συγκρίσεις μειώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού και το κάνει να πιστεύει ότι ποτέ δεν θα είναι αρκετό, όσο και αν προσπαθήσει. Επίσης το να συγκρίνει τα αδέλφια ένα γονέας δημιουργεί ζήλεια του ενός με το άλλο. Δημιουργεί μια ανθυγιεινή σχέση μεταξύ τους και μνησικακία.
  6. Λεκτική κακοποίηση ή δηλώσεις.  Για παράδειγμα ‘’Είσαι ανόητος’’, ‘’Είσαι χαμένος’’, ‘’Ποτέ δε θα τα καταφέρεις’’. Τέτοιες εκφράσεις καταστρέφουν την αυτοεκτίμηση του παιδιού. Είναι απαραίτητο για ένα γονέα να ενθαρρύνει το παιδί του και να κάνει το παιδί του να πιστεύει στον εαυτό του.
  7. Απειλές Εγκατάλειψης. Όπως  για παράδειγμα, ‘’Θα σε αφήσω’’, ‘’Θα σε βάλω στο πλάι’’, ‘’θα ξυπνήσεις και δε θα με βρεις’’, ‘’Απλά θα εξαφανιστώ’’. Αυτές οι απειλές προκαλούν στο παιδί θέματα εγκατάλειψης, αισθάνονται ότι οι άνθρωποι που αγαπούν, θα τα εγκαταλείψουν, εξαιτίας αυτού που είναι. Όταν ένα παιδί μεγαλώσει με αυτή την πίστη, που υποσυνείδητα αναπτύχθηκε στο μυαλό του, δε θα μπορεί να χτίσει στο μέλλον σχέσεις εμπιστοσύνης. Θα πιστεύει από φόβο ότι θα τον/την  εγκαταλείψουν. 
  8. Αδειες Υποσχέσεις. Παραδείγματος χάριν ‘’Εάν κάνεις αυτό θα σου αγοράσω εκείνο’’, ‘’Θα σε πάω εκεί την επόμενη φορά’’, αλλά δεν το κάνουν. Όταν  οι γονείς κάνουν υποσχέσεις ,που δεν μπορούν να τηρήσουν, ‘σπάνε’ την εμπιστοσύνη του παιδιού τους. Κάνουν το παιδί να αισθάνεται προδομένο. Όταν ο γονέας δεν  τηρεί την υπόσχεση του, είναι ένας υπέροχος τρόπος να διδάξει το παιδί του πώς να μην εμπιστεύεται άλλους στη ζωή. 

Συμπερασματικά θα πω ότι αν και οι λέξεις δεν είναι σωματικά επιβλαβείς, είναι όμως ιδιαίτερα επιβλαβείς στην ψυχολογική και συναισθηματική υγεία του παιδιού σας. Σας εφιστώ λοιπόν την προσοχή στα λόγια που λέτε στα παιδιά σας. Σας προκαλώ, αν θυμώσετε και είσθε έτοιμοι να πείτε κάποια λέξη που πονά, μην πείτε τίποτα. Βρείτε κάποιον  άλλον τρόπο να εκτονωθείτε. Πάντως όχι λεκτικά ή σωματικά πάνω στο παιδί σας.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου, Life and Parenting Coach

Πηγή Psych2Go.net

Continue Reading

Οικογένεια

Τι να προσέξουν οι Υποψήφιοι για τη Συμπλήρωση του Μηχανογραφικού

Οι πανελλήνιες έχουν τελειώσει -εκτός από τα ειδικά μαθήματα- σε μια χρονιά που δοκίμασε τα όρια και τις αντοχές των υποψηφίων και των οικογενειών τους. Σε άλλους άφησαν μια γεύση χαράς και αισιοδοξίας,  γιατί θεωρούν ότι θα επιτύχουν το στόχο  τους και σε άλλους μια γεύση αγωνίας για το μέλλον.

Πίσω από το άγχος του εφήβου για τη βαθμολογία κρύβεται ο φόβος «μήπως αποτύχω», «μήπως δεν είμαι αρκετά ικανός», «μήπως απογοητεύσω τους γονείς μου». Η επιτυχία ή η αποτυχία σηματοδοτεί την είσοδο ή όχι στην ανώτατη εκπαίδευση, συνδέεται με  την εκπλήρωση των ονείρων του εφήβου και την αρχή για την μετάβαση στο κόσμο των ενηλίκων. Οι έφηβοι  θα αφήσουν το ασφαλές περιβάλλον του σχολείου ίσως και  του σπιτιού τους για να ανοίξουν τα φτερά τους στη φοιτητική ζωή.

Ο σχεδιασμός της επαγγελματικής σταδιοδρομίας συνδέεται άρρηκτα με την εκπαίδευση και συνεπώς με τις αποφάσεις που παίρνει ο υποψήφιος. Η επιλογή προπτυχιακού προγράμματος καθορίζει σε ένα βαθμό την επαγγελματική μας πορεία επομένως η διαδικασία του μηχανογραφικού είναι μια διαδικασία που απαιτεί προσοχή και εξειδίκευση.

Συμβουλές συμπλήρωσης μηχανογραφικού

  • Σε ένα χαρτί γράφουμε όλες τις επιλογές μας ανάλογα με το πεδίο που είμαστε. Η ιεράρχηση των σχολών δεν θα πρέπει να γίνεται κατά  φθίνουσα σειρά μορίων, αλλά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ενδιαφέροντα, οι κλίσεις και οι προτιμήσεις του υποψηφίου. 
  • Οι προτιμήσεις για τις σχολές πρέπει να ανταποκρίνονται στα επιστημονικά του ενδιαφέροντα και στα οικογενειακά και οικονομικά του δεδομένα.
  • Πολλή προσεκτική μελέτη στα προγράμματα των σπουδών των σχολών, στα μεταπτυχιακά προγράμματα που συνδέονται με αυτές και στα επαγγελματικά δικαιώματα που δίνουν.
  • Ο υποψήφιος θα είναι καλό να ομαδοποιήσει τις σχολές που τον ενδιαφέρουν ανάλογα με το επιστημονικό τους αντικείμενο και να ξεκινήσει την αρίθμηση από τις υψηλόβαθμες στις χαμηλόβαθμες και από την κοντινότερη πόλη στη πιο μακρινή.
  • Οι προβλέψεις για τις βάσεις αν και είναι μια σημαντική πληροφορία δεν πρέπει να αποτελέσει βασικό άξονα επιλογής ή και κατάταξης των σχολών στο μηχανογραφικό.
  • Μια περιζήτητη σχολή μπορεί να είναι καλή για τους άλλους αλλά όχι για μας. Δεν μπορεί κάποιος να κατευθυνθεί σε χρηματοοικονομική σχολή αν δεν αγαπάει τα μαθηματικά και τη στατιστική.
  • Τα δεδομένα στην αγορά εργασίας αλλάζουν συνεχώς. Μια υψηλόβαθμη σχολή σήμερα μπορεί να μην έχει ζήτηση τα επόμενα έξι- επτά χρόνια που θα βγούμε στην αγορά εργασίας.
  • Πολλές φορές τμήματα με σύγχρονο σχεδιασμό και με προγράμματα σπουδών προσαρμοσμένα στην αγορά εργασίας περνούν απαρατήρητα.

Ας είμαστε προσεκτικοί και ενημερωμένοι για τα πανεπιστημιακά τμήματα που επιλέγουμε. Η σωστή συμπλήρωση του μηχανογραφικού αφορά όλους τους υποψηφίους ανεξάρτητα από τις βαθμολογικές τους επιδόσεις. Άλλωστε στη ζωή μας είναι πολύ σημαντικό να εξετάζουμε κάθε φορά όλα τα δεδομένα πριν πάρουμε αποφάσεις.

Οι εκπαιδευτικές μας αποφάσεις συνδέονται με την μελλοντική μας απασχόληση, την ικανοποίηση που θα αντλούμαι από την εργασία μας και την επιτυχία ή αποτυχία που θα αισθανόμαστε. Η επιλογή επαγγέλματος είναι η επιλογή τρόπου ζωής.

  • Να έχετε εμπιστοσύνη στον εαυτό σας.
  • Να είστε ευέλικτοι και να τολμάτε καινούργια πράγματα.
  • Να βρίσκετε λύσεις και όχι εμπόδια.
  • Να βλέπετε τις αποτυχίες σαν ένα μάθημα για να προχωρήσετε, σαν ένα βήμα που σας ωρίμασε και σας έφερε πιο κοντά στο τελικό σας στόχο.

Νάνσυ Πιλωνά

 

Continue Reading

Trending