Connect with us

Ψυχολογία

Η Τέχνη Του Να Μην Παίρνετε Τα Πράγματα Προσωπικά.

Αυτό που κάνουν οι άλλοι είναι μια προβολή της δικής τους πραγματικότητας.
Για αυτό μην το παίρνεις προσωπικά.

Οτιδήποτε κάνει ο άλλος αποτελεί μια αντανάκλαση του εσωτερικού του κόσμου: η κρίση, η κριτική, ο θυμός, η επιθετικότητα, το συναισθηματικό δηλητήριο που μπορεί να βγάζει κανείς , πολλές φορές είναι καταστάσεις που καθρεφτίζουν την δική του πραγματικότητα, δεν είναι δικά μας και δεν απευθύνονται σ εμάς. Εν παίρνετε τις απογοητεύσεις και τις δυσκολίες προσωπικά είναι σαν να αντιμετωπίζεται αυτά τα αναπόφευκτα γεγονότα ως αποτέλεσμα κάποιου ελαττώματος του χαρακτήρα σας. Αν δηλαδή δεν πάρετε μια προαγωγή εσείς υποθέτετε πως αυτό συμβαίνει γιατί δεν είστε αρκετά καλός όταν στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλές άλλες ερμηνείες. Παρερμηνεύεται συχνά τα αστεία κάποιον ανθρώπων και νομίζετε πως είναι επικαλυμμένες προσβολές; Όταν το παίρνετε  προσωπικά συνήθως θεωρείτε  εσφαλμένα τον εαυτό σας ως την αιτία των πράξεων των άλλων για τις οποίες όμως δεν είστε υπεύθυνοι. Γι αυτό τον λόγο όταν συμβαίνει αυτό νιώθετε ανήσυχοι και δυστυχισμένοι και οδηγείστε σε σκέψεις αυτομομφής και αυτοκατηγόριας. Αν για παράδειγμα έχετε συνεννοηθεί με μια φίλη σας να βγείτε το βράδυ και σας στέλνει ένα μήνυμα πως της έτυχε κάτι ξαφνικό και σας ακυρώνει την προγραμματισμένη σας έξοδο μαζί της. Αν εσείς το πάρετε προσωπικά πιθανόν να σκεφτείτε πως δεν ήθελε να σας δει ή πως στο ενδιάμεσο να δέχτηκε μια καλύτερη πρόταση, κυρίως επειδή δεν σας έδωσε μια συγκεκριμένη εξήγηση για τον λόγο που σας ακύρωσε. Όμως μπορεί να συμβαίνουν πολλά άλλα πράγματα, πως το να έχει συμβεί κάτι σε κάποιο μέλος της οικογένειά της η να έχει πάρει μια δυσάρεστη πληροφορία, η ακόμη και να σκέφτεται πως δεν θα είναι αρκετά ενδιαφέρουσα παρέα. Όμως ο κάθε άνθρωπος εξωτερικεύει αυτό που έχει μέσα του, ανεξάρτητα από το πρόσωπο με το οποίο έρχεται σε επαφή: είναι σαν πρόκειται για ένα συγκεκριμένο δέντρο που θα παράγει συγκεκριμένους καρπούς ανεξάρτητα από το έδαφος που θα καλλιεργηθεί. Η πορτοκαλιά, αν την βάλεις σε διαφορετικό χώμα, πάλι πορτοκάλια θα παράγει, όχι μήλα. Γιατί λοιπόν να τα  παίρνετε όλα προσωπικά και να πιστεύετε πως οι άλλοι έχουν κάτι εναντίον σας η πως το Σύμπαν τα έβαλε μαζί σας; Κανείς δεν μπορεί να έχει μόνο αυτά που θέλει. Οι απογοητεύσεις και οι αναποδιές είναι αναπόφευκτο μέρος της  ανθρώπινης εμπειρίες. Όπως έλεγε και ο Σενέκας: “ Οι δυσκολίες δυναμώνουν το πνεύμα όπως η κούραση δυναμώνει το σώμα”. Δεν μπορούμε στ΄αλήθεια να έχουμε έλεγχο πάνω στην εξωτερική πραγματικότητα, αλλά είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας,  και για αυτά που νιώθουμε. Εκείνο λοιπόν που θα ήταν καλό να μας ενδιαφέρει είναι η δική μας συμπεριφορά, καθώς τα μελλοντικά αποτελέσματα της ύπαρξης μας εξαρτώνται από την δική μας συμπεριφορά, κι όχι από των άλλων. Πως μπορεί όμως κανείς να μην παίρνει προσωπικά αυτές τις απογοητεύσεις και τις δυσκολίες; Μπορείτε να εφαρμόσετε τις εξής στρατηγικές: Συνειδητοποιήστε  την τάση που έχετε να κατηγορείτε τον εαυτό σας όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως εσείς τα επιθυμείτε κι όπως τα σχεδιάσατε. Δουλέψτε με τον εαυτό σας για να μάθετε πως αντιδράτε στην απογοήτευση. Έχετε την τάση να φτάνετε άμεσα στο συμπέρασμα πως οτιδήποτε δεν πάει καλά είναι εξαιτίας δικού σας λάθους; Αναγνωρίζοντας την τάση που έχετε να κατηγορείτε τον εαυτό σας σε αυτές τις καταστάσεις είναι το πρώτο βήμα για την αλλαγή. Αυτού του είδους η συνειδητοποίηση μπορεί να σας βοηθήσει να αντικαταστήσετε την τάση αυτοκατηγόριας με την αυτοαποδοχή. Μια άλλη στρατηγική είναι επίσης να αναγνωρίσετε πως συχνά δεν ξέρετε γιατί οι άνθρωποι δρουν με τον τρόπο που το κάνουν. Η ζωή του καθενός εκτυλίσσεται με τον δικό της  μοναδικό τρόπο. Ο φίλος σας μπορεί να μην σας παίρνει τηλέφωνο γιατί μπορεί να είναι γεμάτος από οικογενειακές υποχρεώσεις. Ο σύζυγός σας μπορεί να είναι ευερέθιστος εξαιτίας κάποιου προβλήματος στην δουλειά. Ας μην αφήσουμε λοιπόν την φασαρία από τις γνώμες των  άλλων να θολώσει την εσωτερική μας φωνή όπως έλεγε και ο Steve Jobs κι ας  συνεχίσουμε να ακολουθούμε με κουράγιο την καρδιά μας και την διαίσθησή μας, θεωρώντας όλα τα υπόλοιπα απλώς δευτερεύοντα. Μήπως νιώθετε επίσης συχνά υπεύθυνοι για την ευτυχία των άλλων; Ανησυχείτε αν είναι καλά ή αν πέρασαν καλά μαζί σας όταν σας επισκέφθηκαν την τελευταία φορά; Βάζετε ένα απίστευτο βάρος στον εαυτό σας. Μα είστε στα αλήθεια υπεύθυνοι εσείς για την ευτυχία των άλλων; Μπορεί δηλαδή να διαθέτετε την ικανότητα να ελέγχεται ή ακόμη και να επηρεάζεται τις ζωές των άλλων ανθρώπων; Όχι βέβαια. Η επιτυχία, η ευτυχία, και η ικανότητα των άλλων ανθρώπων να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες εξαρτώνται από ένα μεγάλο αριθμό παραγόντων: από την προσωπική τους ιστορία, τις επιρροές της παιδικής τους ηλικίας, ακόμη και από τα γονίδιά τους. Είναι καλό λοιπόν να θυμίζετε στην εαυτό σας πως δεν είστε υπεύθυνος για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα άλλο άτομο στην ζωή του. Μπορεί να βοηθήσετε αν θέλετε αλλά ο καθένας πρέπει να βρει τον τρόπο να αντιμετωπίσει την ζωή. Το να ξεπεράσει κανείς αυτό τον τρόπο σκέψης μπορεί να αποτελεί μια πρόκληση. Απαιτεί να κάνει κανείς μια σοβαρή προσπάθεια να σταματήσει να πιστεύει πως είναι υπεύθυνος για την ζωή των άλλων. Ειδικά των σημαντικών άλλων. Το να απαλλαγεί κανείς από τέτοιου είδους συναισθήματα οδηγεί όχι μόνο σε μια αίσθηση ελευθερίας, αλλά και στην βελτίωση της σχέσης μας με τους άλλους ανθρώπους γύρω μας.

Αιμιλία Αξιωτίδου
Οικογενειακή Θεραπεύτρια
Ψυχοπαιδαγωγός- Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Continue Reading

Ψυχολογία

Η άμυνα ενάντια στα συναισθήματα

Η παρόρμηση να αφεθείτε σε έναν έρωτα, μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με τις ηθικές σας αρχές, πράγμα που μπορεί να δημιουργεί περισσότερα πολύπλοκα προβλήματα απ’ όσα φαντάζεστε.

Ο πατέρας της ψυχανάλυσης ο Φρόιντ, θεώρησε πως το ανθρώπινο μυαλό αποτελείται από τρεις περιοχές: το id (προεγώ), το ego (εγώ) και το superego (υπερεγώ).

Το id κυριαρχείται από την «αρχή της ηδονής» και είναι μη-λογικό, δηλαδή είναι ά-λογο. Λειτουργεί ως δεξαμενή από πρωτόγονα ένστικτα και παρορμήσεις τα οποία είναι και τα τελικά (τα απόλυτα) κίνητρα της συμπεριφοράς μας. Δεν έχει χρονικό προσδιορισμό, γιατί οι αναμνήσεις που θα παγιδευτούν σ’ αυτό μέσω της καταπίεσης μπορεί να είναι το ίδιο δυνατές όσο όταν συνέβη αρχικά το γεγονός που τις καταπίεσε.

Το ego κυριαρχείται από την «αρχή της πραγματικότητας» και εκπροσωπεί το συνειδητό και λογικό κομμάτι του μυαλού μας, το οποίο παίρνει αποφάσεις και διαχειρίζεται την πραγματικότητα.

Το superego κυριαρχείται από την «αρχή της ηθικής» και είναι το κομμάτι, όπου αποθηκεύουμε τους κανόνες ή τα ταμπού για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουμε. Η νοοτροπία και στάση του υπερεγώ μας είναι ουσιαστικά η εσωτερίκευση της νοοτροπίας και στάσης των γονιών μας.

Οι μηχανισμοί της ψυχολογίας μας

Το id και το superego λειτουργούν στο ασυνείδητο. Είναι δηλαδή κομμάτια της ψυχικής-πνευματικής ζωής του ανθρώπου των οποίων τη λειτουργία δεν αντιλαμβανόμαστε άμεσα, γι’ αυτό και η συμπεριφορά που προκύπτει από τη λειτουργία τους μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο κοιτώντας «κάτω από την επιφάνεια», εξετάζοντας δηλαδή τι δεν λέει ή τι δεν κάνει κάποιος, μιας κι αυτά που λέει ή κάνει είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας και συνήθως όχι το πιο ενδιαφέρον.

Η σχέση του ego με τις άλλες δύο οντότητες του μυαλού (δηλαδή το id και το superego) είναι εν δυνάμει και σχεδόν αδιάκοπα σε σύγκρουση, γιατί το εγώ από τη φύση του εκλαμβάνει ως απειλή τόσο τις ενορμήσεις που προέρχονται από το προεγώ όσο και τα συναισθήματα (ενοχές, ηθικούς κανόνες) που προέρχονται από το υπερεγώ.

Η αίσθηση της απειλής του εγώ από το προεγώ και το υπερεγώ, δημιουργεί στο άτομο έναν πολύ υψηλό βαθμό εσωτερικής ταραχής και δυσφορίας, και προκειμένου να τα αντιμετωπίσει για να επιφέρει μια υποτιθέμενη ισορροπία, αναπτύσσει τους λεγόμενους «μηχανισμούς άμυνας».

Επομένως, οι μηχανισμοί άμυνας κινητοποιούνται ενάντια στις ενορμήσεις και τα συναισθήματα, προκαλώντας το σχηματισμό νευρώσεων (ή νευρωτικών συμπτωμάτων) που αλλοιώνουν τον χαρακτήρα μέσα από την παθολογική του θωράκιση.

Τα προβλήματα που προκαλούν

Οι μηχανισμοί άμυνας που αναπτύσσει ένα άτομο κατά τη διάρκεια της ζωής του για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τον πόνο ή τα δυσάρεστα συναισθήματα, προκαλώντας έτσι παθολογικά συμπτώματα στην όλη λειτουργία του, είναι οι εξής : η απώθηση, η καταπίεση, η εξιδανίκευση, η διανοουμενικοκοποίηση, η παλινδρόμηση, ο σχηματισμός αντίδρασης, η μόνωση, η αναίρεση, η προβολή, η ενδοβολή, η στροφή ενάντια στον εαυτό και η αντιστροφή, και η μετουσίωση ή μετάθεση των ενορμητικών σκοπών και συναισθημάτων.

Ωστόσο, η έρευνα έχει αποδείξει ότι όλες αυτές οι μορφές άμυνας από τα επίπονα συναισθήματα που συνιστούν τις αβάσταχτες αλήθειες (εμπειρίες) μέσα μας, παρόλο που για να λειτουργήσουν χρειάζεται να καταναλώσουμε όλη την ενεργητικότητά μας περιορίζοντας έτσι τις ζωτικές μας δραστηριότητες, τελικά δεν καταφέρνουν να γαληνέψουν το εγώ μας. Αντίθετα, το οδηγούν σε αμέτρητες μεταμορφώσεις, διαστρεβλώσεις και παραμορφώσεις, με αποτέλεσμα η ζωή του ατόμου να παραμένει βαθιά παθολογική και ανολοκλήρωτη.

Πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε

Στο σημείο αυτό η ψυχοθεραπεία είναι απαραίτητη και αναγκαία, γιατί μπορεί να ξεσκεπάσει το υπαρξιακό «άγχος» που υποβόσκει κάτω από όλες τις μορφές άμυνας, να φέρει στην επιφάνεια τις απωθημένες ενορμήσεις και τα συναισθήματα, και να βοηθήσει το άτομο να τα αντιμετωπίσει μέσα από την ενεργοποίηση των ζωτικών του δυνάμεων και όχι μέσα από τις περιττές αμυντικές μεθόδους, με τις γνωστές παθολογικές τους συνέπειες. 


Άρθρο αρχείου

Αναστασία Μουστάκα

Continue Reading

Ψυχολογία

Πέντε Ερωτήσεις για να Αλλάξει η Ζωή σας

Πόσο συχνά αλλάζει η ζωή μας;  Μία δύο φορές τον χρόνο; Μια φορά το μήνα ή την εβδομάδα; 

Η ζωή αλλάζει κάθε μέρα και είναι εύκολο να αλλάζουμε, αν θυμόμαστε να ζούμε στο παρόν.

Η ζωή είναι ουσιαστικά η συνεχής ροή της παρούσας στιγμής. Αναπτυσσόμαστε σε κάθε στιγμή της ζωής μας. Θυμόμαστε το χθες και προβλέπουμε το αύριο, όμως η «πραγματική ζωή» είναι αυτή που ζούμε εδώ και τώρα.

Πολλοί κολλάνε στο παρελθόν ή περιμένουν το μέλλον, οι έξυπνοι συνειδητοποιούν ότι το τώρα είναι το μόνο πραγματικό στοιχείο. Τα παρακάτω ίσως σας βοηθήσουν να ξεφύγετε από τις παγίδες του παρελθόντος και του μέλλοντος και να ζείτε ελεύθερα στο παρόν.

1) Τι μου δίνει χαρά;

Όσο μεγαλώνουμε και αναλαμβάνουμε συνεχώς περισσότερες ευθύνες, εύκολα ξεχνάμε ότι η ζωή περιλαμβάνει χαρά και ικανοποίηση. Έχουμε σοβαρά και σημαντικά θέματα να αντιμετωπίσουμε αλλά ξεχνάμε πώς να χαιρόμαστε τη ζωή μας. Ασχολείστε με πράγματα που σας δίνουν χαρά και ικανοποίηση; Γνωρίζετε πραγματικά ποια είναι αυτά; Στη δουλειά, στο σπίτι, στις σχέσεις, σε άλλες δραστηριότητες; Αφιερώστε λίγο χρόνο και σκεφτείτε τι σας αρέσει να κάνετε, τι σας δίνει ενέργεια και σας εμπνέει.

2) Τι κάνω καλά;

Πολλοί δυσκολεύονται να εκφράσουν στο τι είναι καλοί. Όμως το να είστε καλοί σε κάποια πράγματα (και να τα κάνετε συχνά) χτίζει την αυτοπεποίθησή σας.

Συνήθως σε αυτά που είμαστε καλοί είναι και αυτά που μας δίνουν χαρά και ικανοποίηση. Για παράδειγμα στην εργασία όταν ανακαλύπτουμε και αναπτύσσουμε τα ταλέντα μας έχουμε πολύ περισσότερες επιτυχίες και ικανοποίηση. Σε τι είστε λοιπόν καλοί;

3) Τι θέλω από τη ζωή;

Μεγάλο ερώτημα για να απαντηθεί άμεσα. Ίσως σας απασχολεί για χρόνια ή απλά το αποφεύγετε.  Επιχειρήστε όμως να δημιουργήσετε μια απάντηση για τον εαυτό σας.

Συχνά άλλο νομίζουμε και άλλο θέλουμε στα αλήθεια. Θέλουμε χρήματα, δόξα, δύναμη, επιτυχία, όμως κατά βάθος το πιθανότερο είναι ότι θέλουμε ασφάλεια, αγάπη, κατανόηση. Ακόμα και αν δυσκολεύεστε, καταλήξετε σε λίγες λέξεις που να περιγράφουν αυτό που θέλετε. Για παράδειγμα αν κάποιος θέλει πάντα την ελευθερία για ότι αποφασίζει να κάνει, πρέπει πρώτα να ρωτά αν αυτό θα του την εξασφαλίζει. Αν ναι το επιλέγει, αλλιώς επανεξετάζει την αξία αυτού που θέλει να κάνει για εκείνον.

4) Πόσο στοιχίζει;

Φαντάζεστε να ήταν όλα δωρεάν στη ζωή σας; Δεν θα ήταν υπέροχο να έχετε ότι θέλετε χωρίς να πληρώνετε τίποτα; Ίσως για κάποιους και ίσως για κάποιο διάστημα. Όμως όλοι στα αλήθεια θέλουμε να κερδίζουμε αυτά που επιθυμούμε στη ζωή μας. Είναι ένα περίεργο χαρακτηριστικό όλων μας και ο λόγος που τίποτα δεν μας παρέχεται δωρεάν.

Ότι και εάν επιλέξετε να κάνετε ή να μην κάνετε (δουλειά, σχέσεις, παιδιά, οικογένεια, κλπ) έχει κάποιο κόστος, το οποίο πρέπει να υπολογίσετε πριν ξεκινήσετε οτιδήποτε. Όσα περισσότερα θέλετε τόσο περισσότερα θα πρέπει να είστε διατεθειμένοι να πληρώσετε.

5)  Θέλω να πληρώσω;

Όταν πλέον ξέρουμε τι θέλουμε και τι θα μας στοιχίσει σε χρόνο και σε προσπάθεια, μετά πρέπει να  αποφασίσουμε εάν είμαστε πραγματικά πρόθυμοι να πληρώσουμε το απαιτούμενο κόστος.

Στην αρχή είναι ποιο εύκολο να απαντήσουμε. Όταν για παράδειγμα ξεκινάμε μια δική μας επιχείρηση είναι εύκολο να πούμε ότι θα πληρώσουμε το κόστος. Στην πορεία όμως το κόστος συνεχώς αυξάνεται. Το ίδιο ισχύει και στις σχέσεις, στο γάμο, στην οικογένεια, και σε όλα τα άλλα. Όταν μας πιέζουν οι υποχρεώσεις είναι σημαντικό να θυμόμαστε, ότι έχουμε συμφωνήσει να πληρώσουμε το κόστος.

Εξετάζοντας τις ερωτήσεις αυτές σε τακτά διαστήματα μπορεί να σας βοηθήσει να αποκτήσετε μια καλύτερη εικόνα για τη ζωή σας στην καθημερινή της ροή. Όποτε αισθάνεστε στασιμότητα, κοιτάξτε τις απαντήσεις σας και σκεφτείτε αν μπορείτε να κάνετε κάτι σήμερα που μπορεί να σας φέρει ποιο κοντά στο σημείο που θέλετε να βρίσκεστε.

Και αν ξεχάσετε τις πέντε ερωτήσεις να θυμάστε απλά: το χθες είναι μια ακυρωμένη επιταγή, το αύριο είναι μια υποσχετική επιστολή, το σήμερα είναι μετρητά στο χέρι!


Άρθρο αρχείου

Τζούλη Κυριακάκη

Continue Reading

Ψυχολογία

Συμβουλές χαλάρωσης για όσους ασκούν πνευματική εργασία

Πώς να Κατανικήσετε την Ανία που Οδηγεί στην Κούραση

Σας παραθέτω τρεις συμβουλές για να μάθετε να χαλαρώνετε ενώ εργάζεστε :

  1. Εργαστείτε όσο θέλετε σε μια αναπαυτική στάση. Η ένταση προκαλεί πόνο στους ώμους και επιφέρει την αίσθηση της κούρασης.
  2. Τσεκάρετε τον εαυτό σας επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της ημέρας ρωτώντας τον : «Μήπως κάνω τη δουλειά μου σκληρότερη απ’ όσο είναι; Μήπως χρησιμοποιώ μύες που δεν έχουν καμία σχέση με τη δουλειά που κάνω;» Αυτό θα σας βοηθήσει να αποκτήσετε τη συνήθεια της χαλάρωσης.
  3. Εξετάστε ξανά τον εαυτό σας στο τέλος της ημέρας, ρωτώντας τον : « Πόσο κουρασμένος είμαι ακριβώς; Αν είμαι κουρασμένος είναι λόγω της πνευματικής εργασίας που έκανα ή λόγω του τρόπου που την έκανα;» Μετράμε την αποδοτικότητά μας όχι από το πόσο κουρασμένοι είμαστε στο τέλος της ημέρας, αλλά από το πόσο δεν είμαστε. Όταν νιώθουμε κουρασμένοι στο τέλος της μέρας ή όταν είμαστε ευερέθιστοι, κάτι που αποδεικνύει ότι τα νεύρα μας έχουν κουραστεί, σημαίνει χωρίς αμφιβολία πως είχαμε μία μη αποδοτική ημέρα, τόσο από άποψη ποιότητας όσο και ποσότητας.

Μία από τις κύριες αιτίες της κούρασης είναι η ανία. Σπάνια κουραζόμαστε όταν ασχολούμαστε με κάτι που βρίσκουμε ενδιαφέρον, μιας και όλη η ενέργειά μας βρίσκεται εκεί που βρίσκονται τα ενδιαφέροντά μας. Το να περπατάς δέκα τετράγωνα έχοντας δίπλα σου έναν γκρινιάρη ή μια γκρινιάρα σύζυγο μπορεί να σε κουράσει περισσότερο από το να περπατάς δέκα χιλιόμετρα έχοντας πλάι σου τον αγαπημένο ή την αγαπημένη σου !

Λοιπόν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό;

Όταν καθημερινά είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε μια δουλειά, πνευματική ή σωματική, που δεν είναι ενδιαφέρουσα, τότε μπορούμε στην καλύτερη περίπτωση να την κάνουμε ενδιαφέρουσα και στη χειρότερη να συμπεριφερθούμε λες και είναι ενδιαφέρουσα . Η φιλοσοφία του «λες και» του καθηγητή Χανς Βάινγκερ είναι μια απίστευτα σημαντική ανακάλυψη, γιατί αν συμπεριφερόμαστε «λες και» η δουλειά μας είναι ενδιαφέρουσα, τότε σταδιακά θα αρχίσει να γίνεται ενδιαφέρουσα και στην πραγματικότητα . Έτσι θα μειώσει την ανία μας και επομένως και την κούραση, την ένταση και τις ανησυχίες μας .

Ο Μάρκος Αυρήλιος έγραφε στους Στοχασμούς του : «Η ζωή μας είναι αυτό που την κάνουν οι σκέψεις μας».  Μιλώντας στον εαυτό μας κάθε ώρα της ημέρας, μπορούμε να τον καθοδηγούμε σ’ ένα θετικό τρόπο σκέψης, δίνοντάς του δύναμη και γαλήνη. Μιλώντας στον εαυτό μας για τα πράγματα που θα έπρεπε να νιώθουμε τυχεροί, γεμίζουμε το μυαλό μας με σκέψεις ήρεμες και θετικές .

Τις περισσότερες φορές αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια αλλαγή της στάσης μας απέναντι στα πράγματα και στην προκειμένη περίπτωση απέναντι σε μια ανιαρή δουλειά, λίγο περισσότερο πείσμα , πάθος και ενθουσιασμό για να τη μετατρέψουμε σε πιο ενδιαφέρουσα ή περισσότερο υποφερτή.

Μη ξεχνάτε ότι καταπολεμώντας την ανία στη δουλειά σας το μυαλό σας ξεφεύγει από τις σκοτούρες και τις ανησυχίες και ποιος ξέρει ίσως μακροπρόθεσμα  σας αποφέρει και προαγωγή!

Από την Αναστασία Μουστάκα, Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπεύτρια 


Άρθρο αρχείου

Μουστάκα Αναστασία

Continue Reading

Trending