Connect with us

Ψυχολογία

Η Τέχνη Του Να Μην Παίρνετε Τα Πράγματα Προσωπικά.

Αυτό που κάνουν οι άλλοι είναι μια προβολή της δικής τους πραγματικότητας.
Για αυτό μην το παίρνεις προσωπικά.

Οτιδήποτε κάνει ο άλλος αποτελεί μια αντανάκλαση του εσωτερικού του κόσμου: η κρίση, η κριτική, ο θυμός, η επιθετικότητα, το συναισθηματικό δηλητήριο που μπορεί να βγάζει κανείς , πολλές φορές είναι καταστάσεις που καθρεφτίζουν την δική του πραγματικότητα, δεν είναι δικά μας και δεν απευθύνονται σ εμάς. Εν παίρνετε τις απογοητεύσεις και τις δυσκολίες προσωπικά είναι σαν να αντιμετωπίζεται αυτά τα αναπόφευκτα γεγονότα ως αποτέλεσμα κάποιου ελαττώματος του χαρακτήρα σας. Αν δηλαδή δεν πάρετε μια προαγωγή εσείς υποθέτετε πως αυτό συμβαίνει γιατί δεν είστε αρκετά καλός όταν στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλές άλλες ερμηνείες. Παρερμηνεύεται συχνά τα αστεία κάποιον ανθρώπων και νομίζετε πως είναι επικαλυμμένες προσβολές; Όταν το παίρνετε  προσωπικά συνήθως θεωρείτε  εσφαλμένα τον εαυτό σας ως την αιτία των πράξεων των άλλων για τις οποίες όμως δεν είστε υπεύθυνοι. Γι αυτό τον λόγο όταν συμβαίνει αυτό νιώθετε ανήσυχοι και δυστυχισμένοι και οδηγείστε σε σκέψεις αυτομομφής και αυτοκατηγόριας. Αν για παράδειγμα έχετε συνεννοηθεί με μια φίλη σας να βγείτε το βράδυ και σας στέλνει ένα μήνυμα πως της έτυχε κάτι ξαφνικό και σας ακυρώνει την προγραμματισμένη σας έξοδο μαζί της. Αν εσείς το πάρετε προσωπικά πιθανόν να σκεφτείτε πως δεν ήθελε να σας δει ή πως στο ενδιάμεσο να δέχτηκε μια καλύτερη πρόταση, κυρίως επειδή δεν σας έδωσε μια συγκεκριμένη εξήγηση για τον λόγο που σας ακύρωσε. Όμως μπορεί να συμβαίνουν πολλά άλλα πράγματα, πως το να έχει συμβεί κάτι σε κάποιο μέλος της οικογένειά της η να έχει πάρει μια δυσάρεστη πληροφορία, η ακόμη και να σκέφτεται πως δεν θα είναι αρκετά ενδιαφέρουσα παρέα. Όμως ο κάθε άνθρωπος εξωτερικεύει αυτό που έχει μέσα του, ανεξάρτητα από το πρόσωπο με το οποίο έρχεται σε επαφή: είναι σαν πρόκειται για ένα συγκεκριμένο δέντρο που θα παράγει συγκεκριμένους καρπούς ανεξάρτητα από το έδαφος που θα καλλιεργηθεί. Η πορτοκαλιά, αν την βάλεις σε διαφορετικό χώμα, πάλι πορτοκάλια θα παράγει, όχι μήλα. Γιατί λοιπόν να τα  παίρνετε όλα προσωπικά και να πιστεύετε πως οι άλλοι έχουν κάτι εναντίον σας η πως το Σύμπαν τα έβαλε μαζί σας; Κανείς δεν μπορεί να έχει μόνο αυτά που θέλει. Οι απογοητεύσεις και οι αναποδιές είναι αναπόφευκτο μέρος της  ανθρώπινης εμπειρίες. Όπως έλεγε και ο Σενέκας: “ Οι δυσκολίες δυναμώνουν το πνεύμα όπως η κούραση δυναμώνει το σώμα”. Δεν μπορούμε στ΄αλήθεια να έχουμε έλεγχο πάνω στην εξωτερική πραγματικότητα, αλλά είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας,  και για αυτά που νιώθουμε. Εκείνο λοιπόν που θα ήταν καλό να μας ενδιαφέρει είναι η δική μας συμπεριφορά, καθώς τα μελλοντικά αποτελέσματα της ύπαρξης μας εξαρτώνται από την δική μας συμπεριφορά, κι όχι από των άλλων. Πως μπορεί όμως κανείς να μην παίρνει προσωπικά αυτές τις απογοητεύσεις και τις δυσκολίες; Μπορείτε να εφαρμόσετε τις εξής στρατηγικές: Συνειδητοποιήστε  την τάση που έχετε να κατηγορείτε τον εαυτό σας όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως εσείς τα επιθυμείτε κι όπως τα σχεδιάσατε. Δουλέψτε με τον εαυτό σας για να μάθετε πως αντιδράτε στην απογοήτευση. Έχετε την τάση να φτάνετε άμεσα στο συμπέρασμα πως οτιδήποτε δεν πάει καλά είναι εξαιτίας δικού σας λάθους; Αναγνωρίζοντας την τάση που έχετε να κατηγορείτε τον εαυτό σας σε αυτές τις καταστάσεις είναι το πρώτο βήμα για την αλλαγή. Αυτού του είδους η συνειδητοποίηση μπορεί να σας βοηθήσει να αντικαταστήσετε την τάση αυτοκατηγόριας με την αυτοαποδοχή. Μια άλλη στρατηγική είναι επίσης να αναγνωρίσετε πως συχνά δεν ξέρετε γιατί οι άνθρωποι δρουν με τον τρόπο που το κάνουν. Η ζωή του καθενός εκτυλίσσεται με τον δικό της  μοναδικό τρόπο. Ο φίλος σας μπορεί να μην σας παίρνει τηλέφωνο γιατί μπορεί να είναι γεμάτος από οικογενειακές υποχρεώσεις. Ο σύζυγός σας μπορεί να είναι ευερέθιστος εξαιτίας κάποιου προβλήματος στην δουλειά. Ας μην αφήσουμε λοιπόν την φασαρία από τις γνώμες των  άλλων να θολώσει την εσωτερική μας φωνή όπως έλεγε και ο Steve Jobs κι ας  συνεχίσουμε να ακολουθούμε με κουράγιο την καρδιά μας και την διαίσθησή μας, θεωρώντας όλα τα υπόλοιπα απλώς δευτερεύοντα. Μήπως νιώθετε επίσης συχνά υπεύθυνοι για την ευτυχία των άλλων; Ανησυχείτε αν είναι καλά ή αν πέρασαν καλά μαζί σας όταν σας επισκέφθηκαν την τελευταία φορά; Βάζετε ένα απίστευτο βάρος στον εαυτό σας. Μα είστε στα αλήθεια υπεύθυνοι εσείς για την ευτυχία των άλλων; Μπορεί δηλαδή να διαθέτετε την ικανότητα να ελέγχεται ή ακόμη και να επηρεάζεται τις ζωές των άλλων ανθρώπων; Όχι βέβαια. Η επιτυχία, η ευτυχία, και η ικανότητα των άλλων ανθρώπων να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες εξαρτώνται από ένα μεγάλο αριθμό παραγόντων: από την προσωπική τους ιστορία, τις επιρροές της παιδικής τους ηλικίας, ακόμη και από τα γονίδιά τους. Είναι καλό λοιπόν να θυμίζετε στην εαυτό σας πως δεν είστε υπεύθυνος για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα άλλο άτομο στην ζωή του. Μπορεί να βοηθήσετε αν θέλετε αλλά ο καθένας πρέπει να βρει τον τρόπο να αντιμετωπίσει την ζωή. Το να ξεπεράσει κανείς αυτό τον τρόπο σκέψης μπορεί να αποτελεί μια πρόκληση. Απαιτεί να κάνει κανείς μια σοβαρή προσπάθεια να σταματήσει να πιστεύει πως είναι υπεύθυνος για την ζωή των άλλων. Ειδικά των σημαντικών άλλων. Το να απαλλαγεί κανείς από τέτοιου είδους συναισθήματα οδηγεί όχι μόνο σε μια αίσθηση ελευθερίας, αλλά και στην βελτίωση της σχέσης μας με τους άλλους ανθρώπους γύρω μας.

Αιμιλία Αξιωτίδου
Οικογενειακή Θεραπεύτρια
Ψυχοπαιδαγωγός- Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Τι είναι πιο δύσκολο στην προσωπική σου επιτυχία;

Τι είναι πιο δύσκολο; Να βγάζεις 1.000 ευρώ τον μήνα ή 100.000 ευρώ το
μήνα; Τι είναι πιο δύσκολο; Να έχεις μια μέτρια σχέση έναν σύντροφο που να
μην σου αρέσει και πολύ ή να έχεις τον άντρα ή την γυναίκα των ονείρων
σου; Τι είναι πιο δύσκολο; Η διάθεση σου να είναι τη μία έτσι και την άλλη
αλλιώς και να είσαι λίγο χαρούμενος, λίγο στεναχωρημένος, λίγο
θυμωμένος… ή να είσαι κάθε στιγμή μέσα στο πάθος;

Πάρα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το πιο δύσκολο είναι να κάνουν τα
όνειρα τους πραγματικότητα. Πιστεύουν πως το πιο δύσκολο είναι να βγάλουν
100.000 ευρώ τον μήνα, να έχουν μία σχέση πάθους και να είναι
ευτυχισμένοι, να είναι πλήρεις και να απολαμβάνουν την κάθε στιγμή της
ζωής τους. Ισχύει όμως αυτό; Θα το δούμε παρακάτω.
Πώς δουλεύει ο εγκέφαλος μας

Καταρχήν, να μοιραστώ μαζί σου πώς δουλεύει ο ανθρώπινος εγκέφαλος.
Φαντάσου τον εγκέφαλο σαν ένα έξυπνο σπίτι. Τι είναι τα έξυπνα σπίτια;
Έξυπνα σπίτια είναι εκείνα τα σπίτια που ξέρουν πότε πρέπει να ρίξουν τα
παντζούρια, πότε πρέπει να ανοίξουν οι τέντες, πότε πρέπει να ανοίξει ή να
κλείσει ο θερμοσίφωνας, πότε πρέπει να ανοίξουν ή να κλείσουν τα φώτα και
κάνουν όλες αυτές τις λειτουργίες μόνα τους, αυτόματα. Είναι εκπληκτικά τα
έξυπνα σπίτια γιατί δουλεύουν για εμάς χωρίς εμάς.
Αυτό ακριβώς κάνει και ο  εγκέφαλος μας. Ποιο είναι λοιπόν το κοινό
στοιχείο του εγκεφάλου μας με τα έξυπνα σπίτια; Ότι δουλεύουν για εμάς
χωρίς εμάς. Αλλά για να δουλέψει σωστά το έξυπνο σπίτι για εσένα και να
ανοίξει τον θερμοσίφωνα όποτε εσύ το θέλεις , για να κατεβάσει τις τέντες
όταν εσύ το χρειάζεσαι και γενικά να κάνει όλες τις λειτουργίες που μπορεί
όποτε εσύ το θέλεις, πρέπει να προγραμματιστεί σωστά και να
προγραμματιστεί σωστά από εσένα.

Σωστός προγραμματισμός

Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τον εγκέφαλο. Για να κάνει αυτά που
θέλεις, όποτε τα θέλεις, με τον τρόπο που θέλεις έτσι ώστε να έχεις τα
χρήματα που αξίζεις, τη σχέση που ονειρευόσουν αλλά πάνω απ’ όλα την
διάθεση που θα σου δώσει την δυνατότητα στο τέλος της ζωής σου να πεις
“Άξιζε αυτό το δώρο της ζωής” πρέπει να προγραμματίσεις πολύ σωστά τον
εγκέφαλο σου.
Φαντάσου λοιπόν ότι για να προγραμματίσεις το έξυπνο σπίτι βρίσκεσαι
μπροστά σε έναν πίνακα ελέγχου που έχει πάρα πολλά κουμπιά. Ας υποθέσουμε
λοιπόν ότι έχεις τρία κουμπιά, το ένα που θα σου ανοίξει το φως του
σαλονιού, το δεύτερο που θα σου ανοίξει το φως της κουζίνας και το τρίτο
που θα σου ανοίξει τον υπολογιστή σου. Ανάλογα με το ποιο κουμπί θα
πατήσεις, θα ενεργοποιηθεί και η αντίστοιχη συσκευή, η αντίστοιχη
λειτουργία. Τι γίνεται όμως; Όταν ενεργοποιείς το λάθος κουμπί τότε δεν
μπορείς να έχεις τις δυνατότητες που θα είχες εάν ενεργοποιούσες το σωστό
κουμπί.

Τι είναι αυτό που σε κινητοποιεί;

Πες μου λοιπόν με το χέρι στην καρδιά, τι σου δίνει μεγαλύτερη
αίσθηση
της απόλαυσης του να ξεπεράσεις τον εαυτό σου; Το να ξεπληρώσεις τους
λογαριασμούς σου στο τέλος του μήνα ή το να μπορείς να ταξιδέψεις σε όλο
τον κόσμο, να μπορείς να κεράσεις τους φίλους σου, να μπορείς να πας σε
ένα ακριβό εστιατόριο, να μπορείς να προσφέρεις στους συνανθρώπους σου; Τι
σου δίνει μεγαλύτερη απόλαυση, το να έχεις έναν άνθρωπο να του κρατάς το
χέρι χωρίς να σε ενδιαφέρει πάρα πολύ ή το να έχεις τον άνθρωπο που
πραγματικά δεν βλέπεις την ώρα να περάσει για να τον συναντήσεις; Το να
μην παίρνεις κάποια φάρμακα προκειμένου να βγει η μέρα ή το να
απολαμβάνεις την κάθε στιγμή και να βλέπεις τον ήλιο σαν ένα δώρο ζωής,
ένα δώρο Θεού;
Τι είναι αυτό που θα δώσει περισσότερη κινητοποίηση στον εαυτό σου;
Όταν
ξέρεις ότι ζεις για να ξεπληρώσεις τους λογαριασμούς; Το να είσαι με έναν
άνθρωπο που δεν σε ενδιαφέρει; Το να είσαι έτσι κι έτσι; Ή το να ζεις με
πάθος, να έχεις τα χρήματα να κάνεις αυτά που θέλεις και να μοιράζεσαι την
ζωή σου με τον άνθρωπο που αγαπάς;

Υπάρχουν πράγματι εμπόδια;

Είμαι σίγουρος πως η απάντηση σου είναι η δεύτερη εκδοχή. Τώρα να σε
ρωτήσω κάτι ακόμη. Όταν έχεις αυτή την αίσθηση μέσα σου, αυτή τη φωνή,
αυτή τη φωτιά, αυτό το πάθος μέσα σου, τότε ακριβώς δεν είναι που μπορείς
να ξεπεράσεις πολύ πιο εύκολα τα εμπόδια; Για την ακρίβεια τότε ακριβώς
δεν είναι που τα εμπόδια έπαψαν να είναι εμπόδια και είδες ότι απλά ήταν
κάποιες πετρούλες στον δρόμο σου που τις προσπερνάς περπατώντας και
συνεχίζεις;
Αυτό ακριβώς θέλω να σου εξηγήσω. Ότι όταν ενεργοποιείς εκείνο το
τμήμα
στον εγκέφαλο σου που δεν δημιουργεί, δεν ενεργοποιεί το πάθος, την
έμπνευση τότε τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Και σε ποια παγίδα
πέφτουν οι άνθρωποι; Κατεβάζουν πάρα πολύ τα standards τους, και επειδή τα
κατεβάζουν τόσο πολύ δεν πετυχαίνουν. Γιατί; Γιατί δεν έχουν αυτή την
κινητοποίηση, αυτό το πάθος, αυτή τη φλόγα μέσα τους για να κάνουν το
αδύνατο δυνατόν. Και η επόμενη σκέψη που υπάρχει μέσα ποια είναι; “Μα άν
δεν πετύχω αυτό που είναι πολύ απλό και βατό τότε θα πετύχω το άλλο που
φαίνεται μεγάλο και τεράστιο;”

Μην κατεβάζεις τα standards σου

Αυτή είναι η δεύτερη παγίδα που πέφτουν αυτοί οι άνθρωποι και στο
τέλος
της ημέρας, στο τέλος της ζωής τους δεν έχουν προλάβει να ζήσουν τίποτα.
Γιατί παγίδεψαν το μυαλό τους σε μία λάθος αλληλουχία σκέψεων. Να κατεβάσω
τα standards μου για να είναι πιο εύκολο και αφού δεν μπορώ να πετύχω αυτό
τότε θα μπορώ να πετύχω το άλλο; Όχι! Ποτέ δεν θα πετύχεις με αυτό τον
τρόπο.
Γιατί ο Νο #1 παράγοντας που θα σε βοηθήσει να πετύχεις να ζήσεις
μια
εξαιρετική ζωή είναι η συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι κάθε
στιγμή. Και για να βρεθείς σε μία εξαιρετική κατάσταση χρειάζεται να
ευθυγραμμίσεις τον εαυτό σου με κάτι που πραγματικά σε εμπνέει, με κάτι
που πραγματικά σου δίνει δύναμη. Γιατί η βενζίνη στη ζωή είναι το πάθος
που έχεις μέσα σου. Αυτό είναι που θα σε σηκώσει το πρωί πριν ακόμα
χτυπήσει το ξυπνητήρι. Αυτό είναι που ενώ θα ακούσεις έναν άνθρωπο να σου
λέει “Μα δεν γίνεται αυτό που θέλεις” εσύ θα πεις “Δεν πειράζει , έλα να
το δεις που εγώ θα το κάνω.” Αυτό είναι που θα βλέπεις τους άλλους
ανθρώπους να αποτυγχάνουν και λες “Πολύ όμορφα!  Είναι η ώρα, η δικιά μου
στιγμή για να πετύχω.”

Τι είναι αυτό που χρειάζεσαι για να πετύχεις;

Έτσι λοιπόν, αν θέλεις να πετύχεις, χρειάζεται να ενεργοποιήσεις
εκείνο
το τμήμα του εγκεφάλου σου που θα εκκρίνει εκείνες τις ορμόνες και θα
κάνει το σώμα σου να είναι ασταμάτητο. Θα κάνει το σώμα σου να ξυπνάει το
πρωί, να αναλαμβάνει δράση, να προχωράει, να βλέπει τα εμπόδια για
πετρούλες, γιατί είναι πετρούλες, να προχωράει, να συνεχίζει, και όταν
αποκτήσει αυτό το επίπεδο δέσμευσης και δύναμης ώστε να ευθυγραμμιστεί με
αυτό που πραγματικά θέλεις τότε και μόνο τότε θα μπορέσεις να πετύχεις τα
όνειρα σου σε αυτή τη ζωή. Τα όνειρα σου…. Την ίδια σου την ζωή.
Έτσι λοιπόν εάν δεν έχεις πετύχει στην ζωή σου, τότε δεν έχεις τόσο
υψηλά
standards όσο θα έπρεπε. Άρα αν αποτυγχάνεις τότε αυτό που πρέπει να
κάνεις είναι να ανεβάσεις τα standards σου. Μόνο όταν ανεβάσεις τα
standards σου θα ενεργοποιήσεις αυτό το μέρος του εγκεφάλου σου που θα
κάνει το αδύνατο δυνατό και το όνειρο σου πραγματικότητα.

Οι στόχοι σου

Έτσι λοιπόν γράψε κάτω τους στόχους σου και μοιράσου τους με τους
φίλους
σου και αν δεν γελούν τότε να ξέρεις ότι αυτοί οι στόχοι δεν είναι για
εσένα. Πρέπει να τους κάψεις, να τους πετάξεις στα σκουπίδια και να
ξαναγράψεις ξανά, να επαναπροσδιορίσεις τους στόχους σου. Γράψε τους
στόχους σου. Βρες τι θέλεις. Και θέλεις να είναι τόσο μεγάλο που όταν το
λες στους φίλους σου τότε αυτοί να γελούν. Δεν πειράζει αν δεν μπορούν
αυτοί να το δουν! Βγες έξω και βρες τους ανθρώπους που πραγματικά μπορούν
να είναι σύμμαχοι, να είναι δίπλα σου στο όνειρο σου. Σε αυτό που εσύ
βλέπεις ακόμη και αν οι άλλοι δεν το βλέπουν. Ένα είναι το σίγουρο. Όσο
χαμηλώνεις τα standards σου τόσο αυξάνεις τις πιθανότητες αποτυχίας. Όσο
μεγαλώνεις τα standards σου τόσο ελαχιστοποιείς τις πιθανότητες αποτυχίας
και για την ακρίβεια μεγιστοποιείς όλη εκείνη την δυναμική που έχεις μέσα
σου που αν την εκφράσεις θα πετύχεις τα όνειρα σου.

Να θυμάσαι… Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!!!

Για περισσότερες πληροφορίες:

www.manolisischakis.gr

Continue Reading

Ψυχολογία

Η κτητικότητα δημιουργεί τον φόβο της απώλειας;

Δικό μου – δικό μου – δικό μου..

Το παιδί μου, το αυτοκίνητό μου, μαμά μου, μπαμπάς μου, ο υπολογιστής μου, το κινητό μου, τα ρούχα μου, τα παιχνίδια μου..

Ο άνθρωπος μου, η γυναίκα μου, σχέση μου, το σπίτι μου..

Όλα καταλήγουν σε ένα ΜΟΥ..

Σε ένα .. «μου», το οποίο αυτομάτως κάνει κάτι/κάποιον κτήμα μας.

Η περιβόητη, Κτητικότητα!

Από την στιγμή που οτιδήποτε «κλείνει» με αυτό το “μου”, ξαφνικά τα κάνει όλα .. δικά μας!

Ξαφνικά όλα γύρω μας γυρνάνε γύρω από εμένα. Όλα γίνονται κτήμα μου, ή όλα είναι δικό μου δημιούργημα. Ένα μεγάλο εγώ αρχίζει να αναπτύσσεται και εκεί είναι που ξεκινάει το πρόβλημα.

Είναι απλό! Αν το σκεφτείς καλά σε αυτή τη ζωή ήρθαμε με τίποτα και θα φύγουμε με τίποτα! ‘Ήρθαμε χωρίς κανένα εφόδιο, υλικό ή πνευματικό μόνο και μόνο για να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο.

Οπότε, όλα αυτά τα “μου και εγώ”, όλα αυτά τα δημιουργήματα θα τα αφήσουμε κάποια στιγμή πίσω μας, για να τα χαρούν κάποιοι άλλοι, αλλά ίσως και κανένας.

Αλλά το σίγουρο είναι ότι το μόνο που θα πάρουμε μαζί μας, είναι στην ουσία ΕΝΑ πράγμα..

Πριν μιλήσω όμως για αυτό το ένα, που θα πάρουμε μαζί μας, πες μου πραγματικά..

Πόσοι άνθρωποι δεν φοβόμαστε την απώλεια;

Φοβόμαστε μην μας κλέψουν. Φοβόμαστε μην κλέψουν το σπίτι μας, μην πάθει κάτι το αυτοκίνητό μας, μην χάσουμε το κινητό μας, την ατζέντα μας.. Ακόμα μη χαθεί η σειρά μας στην ουρά της τράπεζας που τόση ώρα περιμένουμε..

Γενικά, να μην χάσουμε κάτι το οποίο είναι δικό μας!

Πόσες είναι οι φορές που προσέχουμε πιο πολύ τα δικά μας πράγματα από των άλλων; Συνήθως τις περισσότερες. Και εντάξει, καταλαβαίνω ότι κάποιοι άνθρωποι λένε ότι όταν παίρνουν το αυτοκίνητo ενός του φίλου τους νιώθουν μεγαλύτερη ανασφάλεια γιατί δεν είναι δικό τους,  κάτι το οποίο καταλαβαίνω και είναι τελείως φυσιολογικό.

Αλλά αν παρατηρήσεις στο πως είμαι με το ΔΙΚΟ ΜΟΥ, σε αυτό δηλαδή που έχω μεγάλη συναισθηματική σύνδεση, θα διαπιστώσεις ότι φτάνει πολλές φορές φτάνει τα όρια της υπερβολής..

Πρόσεξε τώρα ποιο είναι το πρόβλημα. Πριν μερικές εβδομάδες μίλησα για την επίγνωση  και την διάκριση. Όταν λοιπόν, μπορώ να συνειδητοποιήσω ότι πραγματικά τίποτα δεν είναι δικό μου και όλα στην ζωή μου έρχονται και φεύγουν για έναν συγκεκριμένο σκοπό, τότε σίγουρα θα μπορώ να αισθάνομαι καλύτερα με εμένα και με τους γύρω μου.

Γιατί, οτιδήποτε έρχεται στην ζωή μου, έρχεται για να με διδάξει, να με εμπνεύσει και να με εξελίξει. Και αυτά είναι και το μόνα που θα πάρω μαζί μου.. Την γνώση και την εξέλιξη!

Το μόνο που θα έχω μαζί μου σε όλο τον χωροχρόνο, σε όλο αυτό το ταξίδι της ζωής, είναι η πληροφορία της γνώσης σε ένα επίπεδο που πολλές φορές δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε με τα φυσικά όργανα τα οποία μας έχουν δοθεί, για να μπορούμε να λειτουργούμε στην καθημερινότητα και να απολαμβάνουμε το δώρο της ζωής με τον τρόπο που το απολαμβάνουμε.

Έτσι λοιπόν, πώς θα άλλαζε η ζωή σου αν το «δικό σου», ήταν απλά κάτι μέσα από το οποίο έμαθες, απέκτησες μια εμπειρία, εμπνεύστηκες και απλά προχωρούσες μπροστά; Που θέλω να καταλήξω; Γνωρίζω ότι πολλοί άνθρωποι έχουν ενδόμυχα μέσα τους τον φόβο της απώλειας, ειδικά των ανθρώπων που αγαπούν. Είναι σκληρό και εννοείται ενδεχομένως δεν θα γίνει ποτέ όμορφο. Ειδικά για την Ελληνική κουλτούρα όπως και για πολλές άλλες ακόμα.

Το λέω αυτό, γιατί υπάρχουν κάποιες κουλτούρες που θεωρούν πώς όταν ένας άνθρωπος φεύγει από την ζωή, αυτό είναι κάτι καλό! Τόσο που το γιορτάζουν κιόλας. Ίσως λοιπόν στην δική μας κουλτούρα ένα τέτοιο γεγονός να είναι πάντα κάτι κακό. Αλλά αν το σκεφτείς, αυτό που το κάνει κακό και πολλές φορές δύσκολα διαχειρίσιμο είναι η έννοια αυτής της κτητικότητας. Του «δικού μου». Γιατί δεν αποκτούμε την επίγνωση ότι δεν ζούμε αυτόν τον άνθρωπο, δεν ευχαριστιόμαστε αυτόν τον άνθρωπο, δεν μαθαίνουμε από αυτόν, δεν προσφέρουμε σε αυτόν, σε όλη την διάρκεια της ζωής του και με όλους τους τρόπους.

Έτσι λοιπόν να θυμάσαι ότι τίποτα δεν είναι δικό σου. Ακόμα και η ζωή… Ήρθες και θα φύγεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να συσχετιζόμαστε με πράγματα, καταστάσεις και ανθρώπους, να παίρνουμε την εμπειρία στο μέγιστο δυνατό, να προσφέρουμε όσο περισσότερο γίνεται και να εξελίσσουμε την ψυχή μας. Γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό μένει. Και όσο πιο πολύ εξελισσόμαστε, τόσο πιο πολύ μπορούμε να προσφέρουμε.

Αλλάζει όλη η συνειδητότητα, και η δικιά μας αλλά και των γύρω μας.

Και γιατί όχι, σιγά σιγά όλης της ανθρωπότητας..

Μη ξεχνάς, Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

Το δικό σου.. πάθος.. τον δικό σου εαυτό.. την δική σου ζωή..

Πηγή: www.manolisischakis.gr

Continue Reading

Ψυχολογία

5 συμβουλές για μια πιο χαρούμενη και ευτυχισμένη ζωή

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι έχουμε γεννηθεί όχι μόνο για να ζήσουμε αλλά για να απολαύσουμε την εμπειρία της ζωής. Αλλά αυτό που συμβαίνει συνήθως είναι  ότι οι πιο πολλοί άνθρωποι δεν απολαμβάνουν την εμπειρία της ζωής αλλά την εμπειρία του πώς μπορείς να μην ζήσεις. Την εμπειρία του πώς θα γεμίσεις τη ζωή σου από υποχρεώσεις και δεν θα έχεις χρόνο να βιώσεις όλα αυτά που αξίζεις.

H οπτική που έχεις για τη ζωή εξαρτάται από τις γνώσεις σου και το βαθμό της εκπαίδευσης σου. Η ζωή είναι ένα παιχνίδι, τουλάχιστον για εμένα και όσους θέλουμε να είναι ευτυχισμένοι. Και όπως όλα τα παιχνίδια έτσι και η ζωή έχει κάποιους κανόνες. Εάν τους παραβείς, δεν θα παίζεις και δεν θα ευχαριστηθείς.

Οι #5 βασικοί κανόνες της ζωής είναι:

1. Να έχεις ένα όραμα για τη ζωή σου

Το όραμα θα σου δώσει δύναμη, κατεύθυνση, έμπνευση και ενθουσιασμό. Το όραμα θα σε βάλει σε μια κατάσταση που θα μειώσει στο μέγιστο δυνατό την φαινομενική δυσκολία των συνθηκών.

Όλα είναι θέμα μυαλού. Είναι θέμα του πως αντιλαμβάνεσαι τη ζωή. Για αυτό στις ίδιες συνθήκες κάποιοι απολαμβάνουν και κάποιοι πονούν. Το όραμα θα σε βγάλει από το πόνο και θα σε μεταφέρει στη χαρά.

Όταν ξέρεις τι θέλεις και γιατί το θέλεις τότε το «πώς» θα το κάνεις δεν σε απασχολεί. Και ξέρεις γιατί το αναφέρω αυτό; Γιατί οι πιο πολλοί άνθρωποι ξεκινούν να ψάχνουν πώς να πετύχουν αλλά δεν γνωρίζουν καλά τι θέλουν και γιατί.

Έτσι λοιπόν, το πρώτο πράγμα που έχεις να κάνεις είναι να σε κεράσεις ένα τσάι ή καφέ σε ένα όμορφο μέρος είτε στη φύση είτε σε εκείνο το μέρος που γαληνεύει η ψυχή σου και να κάνεις μια ειλικρινή συζήτηση με τον εαυτό σου.

Ξέρεις πότε θα γνωρίζεις ότι είσαι σίγουρος ποιο είναι το πιο κατάλληλο όραμα για εσένα;

Να έχεις την προσοχή σου στην καρδιά σου. Όταν νιώσεις ότι φτερουγίζει και υπάρχει μια αίσθηση γαλήνης και πληρότητας τότε είσαι στο κατάλληλο μέρος.

2. Να πιστεύεις στην ικανότητα σου ότι μπορείς να τα καταφέρεις

Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι άνθρωποι θέλουν να πιστεύουν ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν. Εάν το σκεφτείς τι άλλο μπορεί να έχει ένας άλλος άνθρωπος που δεν το έχω εγώ, το οποίο μπορεί να με εμποδίσει από το να κάνω αυτό που θέλω;

Γιατί οι άλλοι και όχι εγώ;

Προσωπικά πιστεύω ότι είναι μια φθηνή δικαιολογία που πουλάμε στον εαυτό μας προκειμένου να παραμείνουμε βολεμένοι.

Για σκέψου το:

Ποια είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά των πετυχημένων ανθρώπων;

–   Αυτοπεποίθηση

–   Κοινωνικότητα

–   Γνώσεις

–   Δεξιότητες

Αλλά εάν το σκεφτείς όλα αυτά μπορεί να τα αποκτήσει σήμερα ένας άνθρωπος. Άρα το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν μπορώ αλλά δεν θέλω να αφιερώσω χρόνο ώστε να βελτιωθώ σε κάτι που χρειάζεται ώστε να πετύχω αυτό που θέλω.

Σταμάτα να μασάς την καραμέλα του δεν μπορώ. Χίλιες φορές να λες στον εαυτό σου δε θέλω να αφιερώσω χρόνο ή δε θέλω να το κάνω για κάποιο άλλο λόγο παρά να σε πείθεις ότι δεν μπορείς γιατί εάν σε πείσεις ότι σε χρειαστείς τότε δεν θα μπορείς και θα έχεις δίκιο, έτσι δεν είναι; Και είμαι σίγουρος ότι ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ!

3. Να είσαι χαρούμενος χωρίς λόγο και να διεκδικείς τη ζωή σου.

Πραγματικά πόσοι άνθρωποι δεν περιμένουν την κάποια μέρα που θα συμβεί κάτι για να νιώσουν χαρά; Αλλά όταν έρχεται αυτή η μέρα περιμένουν μια άλλη μέρα για να συμβεί κάτι άλλο και τελικά δεν νιώθουν ποτέ χαρούμενοι;

Και τότε ποιο το νόημα; Γιατί ζεις; Για να περιμένεις; Η ζωή σου είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από ενός επιβάτη που περιμένει πότε θα έρθει το κατάλληλο τραίνο για να ταξιδέψει. Κάθε στιγμή είναι κατάλληλη για να ταξιδέψεις στον κόσμο της χαράς, της ευτυχίας και της ηρεμίας.

Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να έχεις ένα όραμα για τη ζωή σου γιατί τότε θα έχεις μια επιθυμία και ένα υψηλό κίνητρο για να ζεις με Πάθος και τότε μπορείς να είσαι χαρούμενος χωρίς λόγο. Στην ουσία θα έχεις λόγο. Ο μεγαλύτερος λόγος για να είσαι χαρούμενος είναι η ίδια η ζωή αλλά εάν δεν σου κάνει ακόμη αυτός ο λόγος για εσένα βρες τους δικούς σου λόγους για να είσαι.

Για μένα ο λόγος που είμαι χαρούμενος είναι η έλλειψη λόγων. Βαρέθηκα κάποια στιγμή να έχω λόγους για να γελάσω και να χαρώ. Έτσι αποφάσισα να χαίρομαι και να γελώ χωρίς λόγο. Έτσι απλά, γιατί ζω και υπάρχω. Και αυτός είναι ο πιο σημαντικός λόγος για εμένα. Για σκέψου το λίγο!

4. Να έχεις υπομονή και επιμονή

Στη ζωή δεν χαρίζεται τίποτα και για αυτό είναι όμορφη. Η ομορφιά δεν βρίσκεται στην απόκτηση αυτού που θέλεις αλλά στη διαδικασία. Αλήθεια το φλερτ δεν είναι από τις πιο όμορφες στιγμές σε μια σχέση; Γιατί; Δεν έχεις
τίποτα και ούτε ξέρεις εάν αποκτήσεις. Έτσι είναι και η ζωή. Άρχισε να την φλερτάρεις. Παίξε μαζί της με υπομονή. Διασκέδασε. Δεν παίζει τόσο ρόλο η επιτυχία όσο το πόσο θα απολαύσεις τη διαδρομή για αυτήν. Αυτό είναι μια πολύ σημαντική δεξιότητα που πρέπει να αναπτύξεις.

5. Να αγαπάς και να σέβεσαι τους άλλους ανθρώπους

Η αγάπη είναι το μόνο συναίσθημα που υπάρχει στο σύμπαν. Όλα τα άλλα συναισθήματα είναι υποπροϊόντα της ψευδαίσθησης του μυαλού μας. Όπου υπάρχει έλλειψη αγάπης θα συναντήσεις το φόβο, το θυμό, τη λύπη, τις
ενοχές κ.ο.

Αλλά ποια είναι η βασική πηγή αγάπης;

Η βασική πηγή αγάπης είναι η διαδικασία του να προσφέρεις την αγάπη σου στους άλλους ανθρώπους.

Αυτή η συμπεριφορά θα σε συνδέσει με κάτι ανώτερο που δεν έχει λόγια. Αλλά δώσε μεγάλη προσοχή σε αυτό:

Πολλοί άνθρωποι μου λένε: Εγώ έχω προσφέρει απλόχερα την αγάπη μου αλλά δεν έχω πάρει πίσω τίποτα. Πληγώθηκα και τώρα δεν δίνω σε κανέναν τίποτα.

ΤΡΑΓΙΚΟ ΛΑΘΟΣ!

Το να προσφέρεις αγάπη και να το παίζεις πληγωμένο κουτάβι όταν δεν λαμβάνεις πίσω τίποτα δεν είναι αγάπη αλλά μια εμπορική συναλλαγή.

Προσφορά αγάπης σημαίνει ότι δίνω και δεν με νοιάζει εάν θα πάρω από τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Όπως μπορείς να δώσεις μια τυρόπιτα ή ένα ευρώ σε έναν άστεγο. Ξέρεις ότι δεν θα το πάρεις πίσω και για αυτό νιώθεις όμορφα
όταν προσφέρεις.

Αυτό είναι προσφορά!

Τώρα μπορείς να μελετήσεις αυτό το άρθρο ξανά και ξανά. Είναι πολύ σημαντικό να μάθεις να παίζεις στη ζωή με τους δικούς της κανόνες. Όταν το κάνεις τότε θα κερδίσεις τη ζωή σου. Εάν δεν το κάνεις τότε θα μείνεις
απ’έξω.

Μανώλης Ισχάκης

Continue Reading

Trending