Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Θέκλα Παπαδοπούλου: «Απολαμβάνω τον πειραματισμό»

Θέκλα Παπαδοπούλου

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Η Κύπρια εικαστικός Θέκλα Παπαδοπούλου είναι μία καλλιτέχνιδα που ονειρεύεται με πάθος έφηβης και κυνηγά με επιμονή τις ευκαιρίες και τους στόχους της.

Σπούδασε ζωγραφική στην Ιταλία, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Urbino, στο εργαστήρι του Dr. Mundula και εργάζεται στην Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας ως καθηγήτρια τέχνης, ενώ παράλληλα διατηρεί το δικό της εργαστήρι, το Atelier di Pittura.

Αγαπά ιδιαίτερα τη δουλειά της ως καθηγήτρια γιατί είναι κοντά στα νέα παιδιά ενθαρρύνοντας και καθοδηγώντας τα στο ξεκίνημά τους. Αγαπά και απολαμβάνει τον πειραματισμό και τη σύνθεση των υλών βασιζόμενη σε ποικίλες τεχνικές χρησιμοποιώντας άμμο, βιτρό, λαδομπογιά, ακρυλικό, βερνίκι, σύνθεση κολλάζ και άλλα τυχαία υλικά.

Είναι μία από τους 20 καλλιτέχνες που επελέγησαν στα πλαίσια του πρότζεκτ «Art Takes Manhattan» για να προβάλλουν έργα τους στην έκθεση Extended Consciousness της Caelum Gallery. Άλλες συμμετοχές της σε εκθέσεις είναι στην Brick Lane Gallery, στην Gallery 76, στην Dubai International Art Centre στο πλαίσιο του διαγωνισμού Donkey Art Prize 2015 κατά τον οποίο ήταν ανάμεσα στους φιναλίστ.

traces II A

-Θέκλα, μίλησε μας για τις τεχνικές που χρησιμοποιείς στη δουλειά σου;

-Απολαμβάνω τον πειραματισμό και για τον λόγο αυτό οι πίνακές μου βασίζονται σε ποικίλες τεχνικές στις οποίες χρησιμοποιώ διάφορα υλικά όπως η άμμος, το βιτρό, η λαδομπογιά, το ακρυλικό, το βερνίκι, η σύνθεση κολλάζ και άλλα ευτελή υλικά. Συνθέτω αυτά τα ανόμοια μεταξύ τους υλικά για να δημιουργήσω πλούσια υφή και μνημειώδες και πολλές φορές παράξενο, αινιγματικό αποτέλεσμα.

Με τη χρήση περιοδικών, φωτογραφιών και το κολλάζ σελίδων από παλιά μου σκίτσα, σε συνδυασμό με τις λαδομπογιές και το παστέλ προσπαθώ να μεταφέρω την αποσπασματικότητα, την αποδόμηση και την ανασύνθεση που πραγματοποιούνται κατά τη διαδικασία μνημόνευσης. Μια διαδικασία που είναι ταυτόχρονα μια αναζήτηση του ίδιου μου του εαυτού αλλά και της ύπαρξής μου ως άτομο.

– Πώς εμπνέεσαι και δημιουργείς αυτά τα έργα;

-Η έμπνευσή μου προέρχεται από την επαφή μου με οτιδήποτε και οποιοδήποτε, από ένα μουσικό κομμάτι, μία ταινία, μία συζήτηση ή ακόμα και από μια μυρωδιά ή μία στιγμή. Πιστεύω ότι ο καλλιτέχνης οφείλει να είναι ειλικρινής και η δουλειά του να αντικατοπτρίζει όσο το δυνατόν περισσότερο αυτά που βιώνει ή που νιώθει.

– Επιδιώκεις να περνάς μηνύματα στο κοινό σου;

– Δεν είναι για μένα σκοπός να περάσω συγκεκριμένα μηνύματα στο κοινό και ο πρωταρχικός λόγος είναι γιατί μου αρέσει ο αυθορμητισμός. Στην ουσία εξωτερικεύω μια «εσωτερική ένταση», την οποία μεταφέρω στο κοινό και δημιουργείται έτσι η επικοινωνία μεταξύ θεατή και ζωγράφου.

Βρίσκω ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο θεατής συνήθως δεν βλέπει αλλά και νιώθει, ανάλογα με τις εμπειρίες και τις μνήμες του, ορίζει το δικό του νόημα που συνήθως είναι διαφορετικό από το δικό μου. Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος, τα έργα μου είναι ανοιχτά σε ερμηνείες.

– Τι διαφορετικό πιστεύεις ότι παρουσιάζει στη δουλειά της η νέα γενιά καλλιτεχνών;

– Στις μέρες μας τα θέματα και οι ιδέες εξελίσσονται γρήγορα και οι νέοι καλλιτέχνες κερδίζουν συνεχώς την προσοχή και την επιρροή. Η τέχνη σήμερα είναι ένα πεδίο ανάπτυξης της πρακτικής, της έρευνας, της μελέτης και της δημοσίευσης. Πολλά σημαντικά θέματα έχουν θέση στη δουλειά των νέων καλλιτεχνών, όπως ο φεμινισμός, ο ρατσισμός, η ψυχανάλυση αλλά και οτιδήποτε έχει να κάνει με την κατασκευή ταυτότητας, φύλου, τάξης, σχέσεων εξουσίας και άλλων κοινωνικών και πολιτικών καταστάσεων.

Ένα βασικό χαρακτηριστικό της τέχνης σήμερα είναι ο αντίκτυπος της παγκοσμιοποίησης. Με την βοήθεια του Διαδικτύου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης η συνειδητοποίηση της ζωτικότητας της σύγχρονης τέχνης σε τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο έχει αυξηθεί δραματικά. Όποιος έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο μπορεί να ακολουθήσει τις εξελίξεις σε όλο τον κόσμο. Επίσης, οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν μεγάλη ποικιλία υλικών και μέσων.

Πολλοί καλλιτέχνες αναμειγνύουν τακτικά και ελεύθερα μέσα και μορφές, κάνοντας τις επιλογές που εξυπηρετούν καλύτερα τις ιδέες και τους σκοπούς τους. Πιστεύω ότι κάθε τοποθεσία σε όλο τον κόσμο έχει καλλιτέχνες που ανταποκρίνονται στις τοπικές γεωγραφίες και ιστορίες, καθώς και την κυριαρχία της παγκόσμιας οπτικής κουλτούρας.

– Μίλησέ μας για την πρόσφατη έκθεσή σου στη Θεσσαλονίκη;

– Στη Θεσσαλονίκη παρουσίασα τον Απρίλιο την τελευταία μου δουλεία «ΊΧΝΗ/ TRACES» για λίγες εβδομάδες στον εκθεσιακό χώρο «Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ». Αυτή η σειρά είναι κυρίως για μένα, τη ζωή μου και τους ανθρώπους γύρω μου. Η τεχνική είναι με μεικτά υλικά, χρησιμοποιώ λαδομπογιές, παστέλ και κολλάζ σελίδων από παλιά σκίτσα μου, από περιοδικά και φωτογραφίες από ανθρώπους που είναι κοντά μου, επομένως ο τίτλος αυτής της σειράς είναι ίχνη.

Διερευνώ το ταξίδι της ζωής μου μέχρι τώρα – τους παράγοντες που την επηρέασαν, τα στοιχεία που την αλλοίωσαν και τις επιρροές που εξακολουθούν να αντιδρούν σε αυτή τη διαδικασία. Υπάρχει μια έντονη αίσθηση από απομνημονεύματα της ζωής μου και εξερευνώ συγκεκριμένα την τροχιά μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος.

Οι περισσότεροι από τους πίνακες αυτής της σειράς είναι μεγάλων διαστάσεων κι αυτό γιατί αντανακλούν τη σημασία του προσώπου μέσα στη ζωγραφική στη ζωή μου. Υπάρχουν επίσης πίνακες που είναι αυτοπροσωπογραφίες ως μια διαδικασία προσωπικής ανακάλυψης των επιρροών μου – πώς σχημάτισαν το άτομο που είμαι σήμερα. Συνολικά, σε μια απλή φράση τα έργα αυτά είναι μια αφήγηση του ποια είμαι και πώς έγινα το άτομο που είμαι σήμερα.

– Ποια τα σχέδιά σου για την επόμενη σεζόν;

Την συνέχεια της συνέντευξης θα την βρείτε εδώ

* Η συνέντευξη έχει δημοσιευτεί στην axianews

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Αλέξανδρος Μαγκανιώτης: «Η μετανάστευση και η φιλοξενία στον καμβά»

Με την ευκαιρία της νέας θεματικής έκθεσης με τίτλο «Καλωσορίσατε–Η Ευρωπαϊκή Φιλοξενία και τα Σύνορά της» που διοργανώνεται στην The Project Gallery σε συνεργασία με το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Χανίων – Ελαιουργείον σε επιμέλεια Μεγακλή Ρογκάκου και Ιωάννη Ν. Αρχοντάκη συναντήσαμε τον εικαστικό και διευθυντή του χώρου Αλέξανδρο Μαγκανιώτη και μιλήσαμε τόσο για τις εικαστικές του δραστηριότητες, όσο και για την γκαλερί που διευθύνει τον τελευταίο καιρό.

Η έκθεση αυτή που εγκαινιάστηκε πριν λίγες μέρες και θα διαρκέσει ως τις 8 Ιουνίου  ανταποκρίνεται στην ιδέα της φιλοξενίας και της μετανάστευσης καλύπτοντας από διαφορετικές οπτικές γωνίες το θέμα.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Αλέξανδρος Μαγκανιώτης Gemeinsam

-Αλέξανδρε, είστε αρχιτέκτονας και εικαστικός. Συνδυασμός πολύ δημιουργικός Πώς ξεκινήσατε να ασχολείστε με την τέχνη;

-Από μικρός πάντα κάτι έφτιαχνα από ζωγραφική, κολάζ, μέχρι μικρογλυπτά και κατασκευές. Μετέπειτα στην διάρκεια των σπουδών μου στο Πολυτεχνείο παρακολουθούσα με δίψα όλα τα μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής.

Κατά την διάρκεια των μεταπτυχιακών μου σπουδών στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό στο Λονδίνο, μια τεκτονική αλλαγή στον τρόπο σκέψης μου συντελέστηκε. Το περιβάλλον εκεί πολύ πιο ελεύθερο και δημιουργικό, με ώθησε στην προσωπική έκφραση και την αναζήτηση ενός δικού μου σεναρίου, επιμένοντας πολύ στην έννοια του concept. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα και παράλληλα με την εργασία μου σε αρχιτεκτονικά γραφεία, αρχίζω να συμμετέχω σε εκθέσεις και να γνωρίζω τον εικαστικό χώρο.

Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

-Μιλήστε μας για τις θεματικές που έχετε ασχοληθεί ως σήμερα.

-Η ενότητα με την Αλφάβητο ξεκίνησε το 2011,πρόκειται για 24 σχέδια, ένα για κάθε γράμμα της αλφαβήτου όπου για κάθε γράμμα εξεικονίζεται μια λέξη από ένα ζώο ή φυτό. Οι εικόνες προκύπτουν σαν κολάζ, φυτά και κεφάλια ζώων ξεπροβάλλουν μέσα από ανθρώπινα ρούχα ή ακόμα και παπούτσια. Ο ανθρώπινος χαρακτήρας που δηλώνουν τα ρούχα μπλέκεται με αυτόν του ζώου και ένα νέο υβρίδιο προκύπτει. Ένα σχόλιο για τις συμπεριφορές και τους ρόλους που όλοι παίρνουμε καθημερινά.

Το 2014 παρουσίασα στα Rooms της γκαλερί Καππάτος στο ξενοδοχείο St. George Lycabettus την θεματική «Μια διαταραχή της Μνήμης». Κυρίαρχο έργο, ένα σχέδιο που απεικονίζει τον ιερό βράχο της Ακρόπολης σε μια φανταστική εκδοχή εμπνευσμένη από την οριακή και ακραία σήμερα, πρόταση του K. F. Schinkel για την ανέγερση των ανακτόρων του Όθωνα πάνω στην Ακρόπολη. Μια απόπειρα να εκφραστεί η προσωπική μου αγωνία ως νεοέλληνα, σε αναζήτηση της ταυτότητας μου, μέσα ένα περιβάλλον γενικευμένης κρίσης επαγγελματικής και υπαρξιακής, υπό την απειλή μιας αναγκαστικής μετανάστευσης στην Γερμανία.

Αλλά τελικά η μετάβαση δεν θα πραγματοποιηθεί, η δική μου Ιθάκη είναι η Αθήνα και με οδηγό το κείμενο του Όμηρου, ξεκινάω για την επόμενη μου θεματική.

«Η ενότητα «Αναζητώντας τον Οδυσσέα» συγκροτεί μια ολότελα προσωπική, ερμηνευτική προσέγγιση σε γόνιμη διαλεκτική σχέση με το ομηρικό έπος, στην προέκταση του ποιητικού λόγου, των δοκιμασιών, των αντοχών, των αντιστάσεων και των προκλήσεων του αρχετυπικού ήρωα-ταξιδευτή στο μεταίχμιο της ζωής και του θανάτου.

Η περιγραφή, λιτή, ακέραιη και αφαιρετική, στοχεύει στον πυρήνα του αφηγηματικού υλικού, εικονοποιεί συναισθηματικές και ψυχικές καταστάσεις, αποκρυσταλλώνει τις έννοιες της περιπλάνησης, της αναζήτησης και του κινδύνου πέρα από τους γνωστούς ορίζοντες, της ανθρώπινης θέλησης που ξεπερνά τα όρια, της γνώσης και της απώλειας, του νόστου, του ακατανίκητου πόθου του γυρισμού στην προγονική εστία.» Όπως γράφει χαρακτηριστικά και ο ιστορικός της τέχνης Γιάννης Μπόλης στον κατάλογο για την έκθεσή μου.

Αλέξανδρος Μαγκανιώτης Kanenas

-Που έχετε παρουσιάσει δουλειά σας και που μπορεί κάποιος να θαυμάσει έργα σας; 

Τη συνέχεια της συνέντευξης μπορείτε να τη δείτε εδώ

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Sonke: «Μου αρέσει τα έργα μου να βρίσκονται σε διάδραση με τον κόσμο μέσα στην πόλη»

Αποκλειστική Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Η Kapopoulos Fine Arts Μykonos Gallery στο Κεντρικό Ματογιάννι στη χώρα της Μυκόνου παρουσιάζει στις 22 Ιουνίου ατομική έκθεση του σύγχρονου, σημαντικού καλλιτέχνη της νέας γενιάς Sonke, ο οποίος είναι πολύ γνωστός και από τις street art δημιουργίες του, τις οποίες μπορεί να έχουμε «συναντήσει» κάπου στα στενά της Αθήνας.

Ο Sonke δημιούργησε ένα νέο κύκλο έργων με τις ασπρόμαυρες γυναικείες φιγούρες του να έχουν τον πρώτο λόγο. Ο καλλιτέχνης τις πλαισιώνει αυτήν τη φορά με αγαπημένους ήρωες από τα κόμικς των παιδικών μας χρόνων, με πολύχρωμα πουλιά να πετούν γύρω τους και με την κόκκινη καρδιά τους να «χτυπά» και πάλι δυνατά. Δεν λείπουν οι αναφορές σε καταναλωτικά προϊόντα και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Οι αγαπημένες ασπρόμαυρες μορφές του Sonke κυριαρχούν με βασικό χαρακτηριστικό τα έντονα χρωματιστά περιγράμματα. Η αισθητική έχει στοιχεία από την ποπ αρτ τα οποία ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μια δική του αναγνωρίσιμη εικαστική γλώσσα.

Ο καλλιτέχνης δεν μιλά συχνά στα media. Παρόλα αυτά καταφέραμε να του ξεκλέψουμε λίγα λόγια πριν τα εγκαίνια της ατομικής του έκθεσης στη Μύκονο.

Sonke

-Δεν κάνετε συχνά εκθέσεις. Τι θα παρουσιάσετε σ αυτήν σας την έκθεση στη Μύκονο;

-Είναι 18 πίνακες που προσπάθησα να «προσαρμόσω» την αισθητική του νησιού (άσπρο-μπλε) με ανάλαφρα στοιχεία και μερικά non αισθητικής, σε μεγάλη κλίμακα όπως αυτά που ζωγραφίζω στον δρόμο.

-Ποια μηνύματα θέλετε να περάσετε μέσα από τη δουλειά σας;

-Θα ήθελα κάποιος κοιτάζοντας τα να αισθανθεί τη χαρά και την τρυφερότητα που μπορεί να κρύβεται σε απλά πράγματα, όπως ενα λουλούδι ή ενα πουλάκι.

-Με τα ζευγάρια που ζωγραφίζετε θέλετε να μιλήσετε για τη συντροφικότητα στην εποχή μας;

-Ναι και αυτό, μου αρέσει όμως περισσότερο να αντιστρέφω τους κοινωνικούς ρόλους των φύλλων, να ζωγραφίζω γυναίκες με σπαθιά και άντρες ευαίσθητους και ευθραύστους.

-Με τα σύμβολα που συχνά χρησιμοποιείτε στη δουλειά σας, όπως η καρδιά τι θέλετε να δηλώσετε;

Τη συνέχεια της συνέντευξης μπορείτε να τη βρείτε εδώ

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης με δύο παράλληλες ατομικές εκθέσεις στον Πόρο

Γράφει η Ζέτα Τζιώτη

Την όμορφη καλοκαιρινή παράδοση συνεχίζει και φέτος η γκαλερί CITRONNE στον Πόρο, που πρόσφατα εγκαινίασε την σαιζόν με δύο παράλληλες ατομικές εκθέσεις του Γιάννη Ψυχοπαίδη, με κοινή θεματική «Ίχνη στον Χρόνο».

Η μια έκθεση παρουσιάζεται στο χώρο της γκαλερί με τίτλο το «Λεμονοδάσος – Ημερολόγια ενός καλοκαιριού» έχοντας σαν αφετηρία το εμβληματικό μυθιστόρημα του Κοσμά Πολίτη και η δεύτερη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πόρου με τίτλο «Το Αλφάβητο – Αρχαϊκό Παλίμψηστο» και αποτελείται από 24 βιβλία, με αντιστοίχιση στα ισάριθμα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου και 3 νέα έργα του καλλιτέχνη εμπνευσμένα από το δράμα της προσφυγιάς.

Γιάννης Ψυχοπαίδης

Είναι γεγονός ότι η άρτια συνεργασία της γκαλερί Citronne με το μικρό αλλά ιδιαίτερα σημαντικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Πόρου έχει δώσει νέα πολιτιστική πνοή στα εικαστικά δρώμενα του νησιού προσελκύοντας πλήθος φιλότεχνου κοινού. Εκθέσεις υψηλού επιπέδου και αισθητικής προβάλλονται παράλληλα και στους δύο χώρους με προγραμματισμό και συνέπεια παρουσιάζοντας με τρόπο εύστοχο τα εικαστικά έργα ανάμεσα στα αρχαιολογικά ευρήματα.

Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης αποκαλεί και τις δύο αυτές εκθέσεις εικαστικά ημερολόγια, μια τακτή καταγραφή, στο πλαίσιο της οποίας εκτυλίσσεται μια αφήγηση προσωπική, αλλά με αναφορές σε συλλογική μνήμη. Όπως ο ίδιος ανέφερε στα εγκαίνια των εκθέσεων, το Λεμονοδάσος, το μυθιστόρημα που αποτέλεσε πηγή έμπνευσής του, είχε σημαδέψει με ρομαντισμό την εφηβεία των νέων της εποχής του. Πραγματικά συγκινημένος που παρουσίαζε δουλειά του τόσο στο χώρο του μουσείου, όσο και στην γκαλερί, ο Ψυχοπαίδης δήλωσε συγκινημένος και ευτυχής για την δημιουργική αυτή δουλειά αλλά και συνεργασία.

«ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ – ΑΡΧΑΪΚΟ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ» στο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου Πόρου

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Πόρου, ο καλλιτέχνης  αποτυπώνει τον χρόνο και τα ίχνη της Ιστορίας σε εικοσιτέσσερα (24) ισομεγέθη έργα-βιβλία, το καθένα των οποίων αντιστοιχεί σε ένα γράμμα της ελληνικής Αλφαβήτου και είναι κατά τον ίδιον, οι εικόνες μιας γλώσσας που αναρωτιέται για την χαμένη ενότητα του παρόντος με το παρελθόν. Η αρίθμηση αυτή παραπέμπει ευθέως στην διαίρεση των ομηρικών επών σε ισάριθμες ραψωδίες. Άλλωστε, από τα έπη του Ομήρου ξεκινούν οι βασικές έγνοιες, τα διαχρονικά διλήμματα της Ανθρωπότητας: θάνατος-ζωή, μνήμη-λήθη, ταυτότητα-αποξένωση, αγάπη-αποστροφή, υπέρβαση-ύβρις.

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη βρείτε εδώ

Continue Reading

Trending