Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Θέκλα Παπαδοπούλου: «Απολαμβάνω τον πειραματισμό»

Θέκλα Παπαδοπούλου

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Η Κύπρια εικαστικός Θέκλα Παπαδοπούλου είναι μία καλλιτέχνιδα που ονειρεύεται με πάθος έφηβης και κυνηγά με επιμονή τις ευκαιρίες και τους στόχους της.

Σπούδασε ζωγραφική στην Ιταλία, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Urbino, στο εργαστήρι του Dr. Mundula και εργάζεται στην Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας ως καθηγήτρια τέχνης, ενώ παράλληλα διατηρεί το δικό της εργαστήρι, το Atelier di Pittura.

Αγαπά ιδιαίτερα τη δουλειά της ως καθηγήτρια γιατί είναι κοντά στα νέα παιδιά ενθαρρύνοντας και καθοδηγώντας τα στο ξεκίνημά τους. Αγαπά και απολαμβάνει τον πειραματισμό και τη σύνθεση των υλών βασιζόμενη σε ποικίλες τεχνικές χρησιμοποιώντας άμμο, βιτρό, λαδομπογιά, ακρυλικό, βερνίκι, σύνθεση κολλάζ και άλλα τυχαία υλικά.

Είναι μία από τους 20 καλλιτέχνες που επελέγησαν στα πλαίσια του πρότζεκτ «Art Takes Manhattan» για να προβάλλουν έργα τους στην έκθεση Extended Consciousness της Caelum Gallery. Άλλες συμμετοχές της σε εκθέσεις είναι στην Brick Lane Gallery, στην Gallery 76, στην Dubai International Art Centre στο πλαίσιο του διαγωνισμού Donkey Art Prize 2015 κατά τον οποίο ήταν ανάμεσα στους φιναλίστ.

traces II A

-Θέκλα, μίλησε μας για τις τεχνικές που χρησιμοποιείς στη δουλειά σου;

-Απολαμβάνω τον πειραματισμό και για τον λόγο αυτό οι πίνακές μου βασίζονται σε ποικίλες τεχνικές στις οποίες χρησιμοποιώ διάφορα υλικά όπως η άμμος, το βιτρό, η λαδομπογιά, το ακρυλικό, το βερνίκι, η σύνθεση κολλάζ και άλλα ευτελή υλικά. Συνθέτω αυτά τα ανόμοια μεταξύ τους υλικά για να δημιουργήσω πλούσια υφή και μνημειώδες και πολλές φορές παράξενο, αινιγματικό αποτέλεσμα.

Με τη χρήση περιοδικών, φωτογραφιών και το κολλάζ σελίδων από παλιά μου σκίτσα, σε συνδυασμό με τις λαδομπογιές και το παστέλ προσπαθώ να μεταφέρω την αποσπασματικότητα, την αποδόμηση και την ανασύνθεση που πραγματοποιούνται κατά τη διαδικασία μνημόνευσης. Μια διαδικασία που είναι ταυτόχρονα μια αναζήτηση του ίδιου μου του εαυτού αλλά και της ύπαρξής μου ως άτομο.

– Πώς εμπνέεσαι και δημιουργείς αυτά τα έργα;

-Η έμπνευσή μου προέρχεται από την επαφή μου με οτιδήποτε και οποιοδήποτε, από ένα μουσικό κομμάτι, μία ταινία, μία συζήτηση ή ακόμα και από μια μυρωδιά ή μία στιγμή. Πιστεύω ότι ο καλλιτέχνης οφείλει να είναι ειλικρινής και η δουλειά του να αντικατοπτρίζει όσο το δυνατόν περισσότερο αυτά που βιώνει ή που νιώθει.

– Επιδιώκεις να περνάς μηνύματα στο κοινό σου;

– Δεν είναι για μένα σκοπός να περάσω συγκεκριμένα μηνύματα στο κοινό και ο πρωταρχικός λόγος είναι γιατί μου αρέσει ο αυθορμητισμός. Στην ουσία εξωτερικεύω μια «εσωτερική ένταση», την οποία μεταφέρω στο κοινό και δημιουργείται έτσι η επικοινωνία μεταξύ θεατή και ζωγράφου.

Βρίσκω ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο θεατής συνήθως δεν βλέπει αλλά και νιώθει, ανάλογα με τις εμπειρίες και τις μνήμες του, ορίζει το δικό του νόημα που συνήθως είναι διαφορετικό από το δικό μου. Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος, τα έργα μου είναι ανοιχτά σε ερμηνείες.

– Τι διαφορετικό πιστεύεις ότι παρουσιάζει στη δουλειά της η νέα γενιά καλλιτεχνών;

– Στις μέρες μας τα θέματα και οι ιδέες εξελίσσονται γρήγορα και οι νέοι καλλιτέχνες κερδίζουν συνεχώς την προσοχή και την επιρροή. Η τέχνη σήμερα είναι ένα πεδίο ανάπτυξης της πρακτικής, της έρευνας, της μελέτης και της δημοσίευσης. Πολλά σημαντικά θέματα έχουν θέση στη δουλειά των νέων καλλιτεχνών, όπως ο φεμινισμός, ο ρατσισμός, η ψυχανάλυση αλλά και οτιδήποτε έχει να κάνει με την κατασκευή ταυτότητας, φύλου, τάξης, σχέσεων εξουσίας και άλλων κοινωνικών και πολιτικών καταστάσεων.

Ένα βασικό χαρακτηριστικό της τέχνης σήμερα είναι ο αντίκτυπος της παγκοσμιοποίησης. Με την βοήθεια του Διαδικτύου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης η συνειδητοποίηση της ζωτικότητας της σύγχρονης τέχνης σε τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο έχει αυξηθεί δραματικά. Όποιος έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο μπορεί να ακολουθήσει τις εξελίξεις σε όλο τον κόσμο. Επίσης, οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν μεγάλη ποικιλία υλικών και μέσων.

Πολλοί καλλιτέχνες αναμειγνύουν τακτικά και ελεύθερα μέσα και μορφές, κάνοντας τις επιλογές που εξυπηρετούν καλύτερα τις ιδέες και τους σκοπούς τους. Πιστεύω ότι κάθε τοποθεσία σε όλο τον κόσμο έχει καλλιτέχνες που ανταποκρίνονται στις τοπικές γεωγραφίες και ιστορίες, καθώς και την κυριαρχία της παγκόσμιας οπτικής κουλτούρας.

– Μίλησέ μας για την πρόσφατη έκθεσή σου στη Θεσσαλονίκη;

– Στη Θεσσαλονίκη παρουσίασα τον Απρίλιο την τελευταία μου δουλεία «ΊΧΝΗ/ TRACES» για λίγες εβδομάδες στον εκθεσιακό χώρο «Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ». Αυτή η σειρά είναι κυρίως για μένα, τη ζωή μου και τους ανθρώπους γύρω μου. Η τεχνική είναι με μεικτά υλικά, χρησιμοποιώ λαδομπογιές, παστέλ και κολλάζ σελίδων από παλιά σκίτσα μου, από περιοδικά και φωτογραφίες από ανθρώπους που είναι κοντά μου, επομένως ο τίτλος αυτής της σειράς είναι ίχνη.

Διερευνώ το ταξίδι της ζωής μου μέχρι τώρα – τους παράγοντες που την επηρέασαν, τα στοιχεία που την αλλοίωσαν και τις επιρροές που εξακολουθούν να αντιδρούν σε αυτή τη διαδικασία. Υπάρχει μια έντονη αίσθηση από απομνημονεύματα της ζωής μου και εξερευνώ συγκεκριμένα την τροχιά μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος.

Οι περισσότεροι από τους πίνακες αυτής της σειράς είναι μεγάλων διαστάσεων κι αυτό γιατί αντανακλούν τη σημασία του προσώπου μέσα στη ζωγραφική στη ζωή μου. Υπάρχουν επίσης πίνακες που είναι αυτοπροσωπογραφίες ως μια διαδικασία προσωπικής ανακάλυψης των επιρροών μου – πώς σχημάτισαν το άτομο που είμαι σήμερα. Συνολικά, σε μια απλή φράση τα έργα αυτά είναι μια αφήγηση του ποια είμαι και πώς έγινα το άτομο που είμαι σήμερα.

– Ποια τα σχέδιά σου για την επόμενη σεζόν;

Την συνέχεια της συνέντευξης θα την βρείτε εδώ

* Η συνέντευξη έχει δημοσιευτεί στην axianews

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Αρετή Κετιμέ: «Μου αρέσει να πιστεύω ότι όλα στη ζωή γίνονται για το καλό μας»

Αρετή Κετιμέ

Όλοι γνωρίζουμε την Αρετή Κετιμέ ως μουσικό, ερμηνεύτρια, τραγουδοποιό και ως μια από τις πιο γνωστές οργανοπαίκτριες σαντουριού στην Ελλάδα. Το ρεπερτόριό της περιλαμβάνει παραδοσιακά, ρεμπέτικα, σμυρνέικα αλλά και άλλα τραγούδια από τα πολλά είδη της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής.

Φέτος, η Αρετή μας παρουσιάζει κάτι διαφορετικό. Την συναντάμε επί σκηνής στο παιδικό θέατρο «Το αγόρι με τη βαλίτσα«, για δεύτερη χρονιά και στη θεατρική παράσταση «Νούρα, ένα πένθιμο Μπλουζ».

Συναντήσαμε την Αρετή και γλυκιά και προσιτή καθώς είναι, μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις και τα όνειρά της.

Γράφει η Αλεξία Λυμπέρη

Αρετή Κετιμέ

– Αρετή, τι αντιπροσωπεύει για σένα η συγκεκριμένη παράσταση;

Η παράσταση έγινε με πολλή αγάπη και πολύ κόπο. Αντιπροσωπεύει όλους τους ανθρώπους που έχουν περάσει δυσκολίες από τη μεριά της προσφυγιάς και αντίστοιχα τους ανθρώπους που κάποια στιγμή στη ζωή τους χάθηκαν σε σκέψεις…

-Φέτος σε συναντάμε για δεύτερη χρονιά στο παιδικό θέατρο «Το αγόρι με τη βαλίτσα» και στη θεατρική παράσταση «Νούρα, ένα πένθιμο Μπλουζ». Προτιμάς το παιδικό θέατρο ή το θέατρο ενηλίκων και γιατί;

Το κάθε ένα έχει την γλύκα του και τη χαρά του. Την ευκολία και τη δυσκολία που έχουν και τα δυο εξ ίσου την νιώθω πλέον πολύ δυνατά μέσα μου. Το παιδικό θέατρο είναι άλλο είδος όμως κατά βάσει περνούν και τα δυο τα ίδια μηνύματα: καλοσύνη, ανθρωπιά, αλληλεγγύη…

-Πως αισθάνεσαι στη σκηνή υποδυόμενη τη Νούρα;

Μεγάλο άγχος, μεγάλη αγωνία, αλλά συνάμα προσμονή και χαρά.

-Σε γνωρίζουμε από τον μελωδικό ήχο του σαντουριού σου. Τι σημαίνει η μουσική για σένα;

Η μουσική είναι τα πάντα για μένα: η χαρά, η λύπη, η μοναξιά, η αγάπη, τα ξενύχτια, οι στενοχώριες, η ηρεμία, τα όνειρα, οι στόχοι, η προσευχή μου…

-Αρετή, είσαι μουσικός, ερμηνεύτρια, τραγουδοποιός, μία από τις πιο γνωστές οργανοπαίκτριες σαντουριού στην Ελλάδα, ηθοποιός… τι άλλο να περιμένουμε μελλοντικά από σένα;

Έχω πολλά όνειρα που δεν ξέρω αν θα γίνουν κάποτε πραγματικότητα. Αδημονώ να πάρουν σάρκα και οστά οι μουσικές που έχω φτιάξει και που ακόμα δεν βρήκα το θάρρος να εκδώσω. Έχω στο νου μου δύο συνεργασίες, δύο συνθέτες και ένα μουσικό παραγωγό.

Αρετή Κετιμέ

-Μουσικά, πού θα σε απολαύσουμε φέτος;

Έχουμε μιλήσει με κάποιους χώρους στην Αθήνα και αναμένουμε μέσα στο χειμώνα να παίξουμε μαζί με την μπάντα που έχω.

-Πως αισθάνεσαι πριν ανέβεις στη σκηνή;

Πιο παλιά ήμουν πιο αγχωμένη, τώρα όχι τόσο… Όταν έρθει η ώρα να παίξω σε δευτερόλεπτα νιώθω λίγο άγχος το οποίο έχω μάθει να διαχειρίζομαι! (γέλιο)

-Θα προσπαθούσες ξανά να αντιπροσωπεύσεις τη χώρα μας στην Eurovision; Τι γεύση σου άφησε το εγχείρημα αυτό;

Θα προσπαθήσω ξανά στο μέλλον, όμως όχι ακόμα… Η γεύση που μου άφησε είναι κάπως σκοτεινή… Όμως όλα στη ζωή γίνονται για το καλό μας ή μάλλον έτσι μου αρέσει να πιστεύω εγώ.

-Από τις ως τώρα συνεργασίες σου, ποια έχει αποτελέσει σταθμό στη ζωή σου και γιατί;

Όλες οι συνεργασίες που είχα είχαν θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Για μένα όλες έπαιξαν ρόλο και μου έμαθαν πράγματα… Η πιο πρόσφατη συνεργασία που ξεχωρίζω είναι εκείνη με τους Τακίμ, με τους οποίους σύντομα θα παίξουμε και στην Ιερουσαλήμ μαζί στο φεστιβάλ Ούτι.

Αρετή Κετιμέ
-Μίλησε μας για το νέο project Areti session, καθώς και για το όραμά σου σ΄ αυτή την προσπάθεια.

Την συνέχεια της συνέντευξης θα την βρείτε εδώ

* Η συνέντευξη έχει δημοσιευτεί στην axianews

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Πέγκυ Νίκα «Ο ξενοδοχειακός τομέας απαιτεί πάθος, επιμονή και υπομονή»

Η κυρία Πέγκυ Νίκα εργάζεται ως καθηγήτρια Αγγλικών και Αρχαίων Ελληνικών εδώ και περίπου 25 χρόνια. Άρχισε να σπουδάζει κινεζική ιατρική. Εξακολουθεί να εργάζεται ως θεραπεύτρια και από το 2011 καλλιεργεί τα δικά της ελαιόδεντρα που παράγουν ελαιόλαδο το οποίο θεωρείται από τα καλύτερα στην Ελλάδα – λιγότερο από 0,2 οξύτητα. Τώρα ξεκίνησε να σπουδάζει πάλι, Τουρισμό και Φιλοξενία για τις ανάγκες του Petra & Fos Boutique Hotel & Spa.

Ποιο είναι το σημερινό προφίλ, οι δραστηριότητες και το μέγεθος της εταιρείας σας;

Το ξενοδοχείο Πέτρα και Φως Boutique Hotel and Spa είναι μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση, 23 δωματίων, που εστιάζει στην παροχή πηγαίας, αυθεντικής φιλοξενίας με συνέπεια στην αριστεία και την αρμονία. Με σεβασμό, υπευθυνότητα και ομαδικότητα προσφέρουμε στον φιλοξενούμενο μοναδικές εμπειρίες που ξεπερνούν κάθε προσδοκία. 

Τι θα συμβουλεύατε μια γυναίκα που θα επιθυμούσε να ασχοληθεί με τον τομέα των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων;

Η ενασχόληση με τον ξενοδοχειακό τομέα απαιτεί να έχεις στόχους, πάθος, επιμονή και υπομονή. Αν τα διαθέτεις και είσαι διατεθειμένη να χάσεις τον ύπνο σου και την προσωπική σου ζωή τότε ναι προχωράς,

Ποια είναι για εσάς τα βασικά στοιχεία που εξασφαλίζουν επιτυχία σε μια επιχείρηση;

Το ξενοδοχείο, αποτελεί μια τελείως διαφορετική οντότητα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση και η  επιτυχία του εξαρτάται μεταξύ των άλλων από την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών, την ανθρώπινη αλληλεπίδραση, την αυθεντικότητα των εμπειριών που προσφέρεις και την ειλικρίνεια που εισπράττει ο φιλοξενούμενος, την ικανότητα παρακολούθησης των αλλαγών στο τουριστικό προϊόν και την γρήγορη προσαρμογή στις νέες τάσεις. Η δυνατότητα να τοποθετείς τον εαυτό σου στη θέση του φιλοξενούμενου και να μην κάνεις ποτέ αυτό που δεν θα σου άρεσε να σου κάνουν βοηθάει αποτελεσματικά να αποφεύγεις λάθη. 

Πιστεύετε πως ο τομέας με τον οποίο ασχολείστε μπορεί να έχει εξέλιξη στο μέλλον; 

Η τουριστική βιομηχανία συνεχώς εξελίσσεται.  Οι άνθρωποι δεν σταματούν να ταξιδεύουν είτε για λόγους αναψυχής ,είτε για επαγγελματικούς, το ζητούμενο όμως είναι η ταχύτητα με την οποία τα ξενοδοχεία προσαρμόζονται στις νέες τάσεις, πχ. Millennials, νέες αναδυόμενες οικονομίες κλπ.

Ποιο είναι το «δυνατό» σημείο της εταιρίας σας, το πλεονέκτημά της σε σχέση με τις άλλες εταιρίες του ανταγωνισμού; 

Το δυνατό μας σημείο είναι η ποιότητα και η αυθεντικότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών μας. Για μας η φιλοξενία είναι τρόπος ζωής και όχι απλά μια επαγγελματική δραστηριότητα.

Ποια είναι τα σχέδια σας για το άμεσο μέλλον;

Το ξενοδοχείο παραμένει ανοικτό και τον χειμώνα οπότε τα σχέδια μας συνεχίζουν πάνω σε αυτή την βάση, παρέχουμε «χειμωνιάτικη» φιλοξενία, με δραστηριότητες προσαρμοσμένες στην εποχή πχ μάζεμα ελιάς.

Petra & Fos Boutique Hotel & Spa

 

 

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Pasqualine Bossu: «Τέχνη με ένδυμα παραδοσιακό»

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Η Pasqualine Bossu (Πασκαλίν Μποσί), η Γαλλίδα εικαστικός που ζει εδώ και αγαπά την Ελλάδα θέλοντας να εκφράσει την αγάπη της για την ελληνική παράδοση, τη νοσταλγία της για τα οικεία πρόσωπα στη γενέτειρά της, αλλά και να θίξει το επίκαιρο ζήτημα της πολυπολιτισμικότητας και της ενσωμάτωσης σε μια ξένη κουλτούρα, δημιούργησε μια σειρά από πορτρέτα της οικογένειάς της με ελληνικές παραδοσιακές φορεσιές. Παρουσίασε λοιπόν την υπέροχη δουλειά της  με τίτλο «Ρίζες – καταγωγές & παραδόσεις».

Στη θεματική αυτή συνδύασε τα γενετικά χαρακτηριστικά, τις ομοιότητες, τις ιδιαίτερες πτυχές του χαρακτήρα, τις ιστορίες ζωής και το κρυφό παρελθόν των προσώπων με τις κατάλληλες ελληνικές παραδοσιακές φορεσιές. Ερευνώντας σε βάθος την ελληνική επαρχία, τις παραδόσεις, τους χορούς και τις φορεσιές αποτίει φόρο τιμής στους προγονούς της, αποδίδοντάς τους μια νέα προσωπικότητα.

Συναντήσαμε την Pasqualine και μιλήσαμε για τις πηγές της έμπνευσής της, αλλά και για την αγάπη της για την Ελλάδα.

– Τι σε ενέπνευσε και επέλεξες ως θεματική γι’ αυτή τη δουλειά σου τους δεσμούς που σε συνδέουν με τις οικογενειακές σου ρίζες;  Μήπως η νοσταλγία για τη γενέτειρά σου;

Ξεκίνησα αυτή τη δουλειά από αγάπη και θαυμασμό για την Ελλάδα και την ελληνική παραδοσιακή φορεσιά. Δεν είχε καν περάσει από το μυαλό μου ότι θα εξελισσόταν μ’ αυτόν τον τρόπο. Είχα αρχικά κάνει μια παρόμοια δουλειά για την εταιρεία COCOMAT, με την οποία συνεργάζομαι, χρησιμοποιώντας άγνωστα πρόσωπα με στολές από το Μαρόκο. Αυτή, όμως, η δουλειά είχε διακοσμητικό χαρακτήρα. Η αγάπη μου όμως για την Ελλάδα, στην οποία διαμένω μόνιμα πολλά χρόνια τώρα, ο θαυμασμός για την ελληνική παραδοσιακή ενδυμασία και η νοσταλγία μου για τους οικείους μου στη Γαλλία με ενέπνευσαν να δημιουργήσω αυτά τα πορτρέτα.

Πιο συγκεκριμένα, στα 20ά γενέθλια της κόρης μου μού γεννήθηκε η ιδέα αυτή. Μισή Γαλλίδα, μισή Ελληνίδα η κόρη μου σκέφτηκα, ότι θα ήταν το κατάλληλο πρόσωπο για ένα τέτοιο πορτρέτο. Θέλησα, λοιπόν, να της «φορέσω» ένα ένδυμα ταιριαστό μ’ εκείνη και επειδή μεγάλωσε στον Νομό Αττικής, της διάλεξα κάτι ανάλογο. Έτσι, δημιούργησα το πρώτο πορτρέτο της θεματικής αυτής. Αφοσιώθηκα σ’ αυτή τη δουλειά και θέλησα να εκφραστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τη χώρα που αγαπώ, σέβομαι και ζω με την οικογένειά μου.

– Όπως αντιλαμβανόμαστε, θεωρείς την «οικογένεια» βάση και κινητήρια δύναμη για δημιουργία. Θα ήθελες να μας μιλήσεις γι’ αυτό;

Είναι αλήθεια αυτό! Για μένα η οικογένεια είναι η αφετηρία για δημιουργία. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένη, θα σας διηγηθώ το περιστατικό που με ώθησε στη δημιουργία και ολοκλήρωση αυτής της θεματικής.Η κόρη μου σπούδασε θέατρο. Παρακολουθώντας την παράσταση η «Μητέρα του σκύλου» από το βραβευμένο και πολυμεταφρασμένο μυθιστόρημα του Παύλου Μάτεσι, που έχει σαν θέμα τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια μιας κοπέλας, λίγο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο την Κατοχή σε ένα επαρχιακό χωριό και τη σχέση με την μητέρα της, ήρθε στο μυαλό μου η ιστορία και η σχέση της γιαγιάς μου με την προγιαγιά μου.

«ΟΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΝΔΥΜΑΣΙΕΣ, ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΠΕΝΑΚΗ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΓΕΝΙΑ ΣΕ ΓΕΝΙΑ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ»

Οι γυναίκες αυτές χωρίστηκαν από τη φρίκη και τις συνθήκες του πολέμου. Φαντάστηκα, λοιπόν, ότι θα μπορούσα να τις παρουσιάσω να φορούν μικρασιατικές παραδοσιακές φορεσιές. Επίσης, με ερέθισμα αυτό και σκεπτόμενη ότι το ένδυμα του γάμου και τα χρυσαφικά που τον κοσμούν είναι ο θησαυρός της οικογένειας και αυτός κληρονομείται από γενιά σε γενιά, σχηματοποιήθηκε στο μυαλό μου η ιδέα να ζωγραφίσω τις γυναίκες του γενεαλογικού δέντρου της κόρης μου και να ολοκληρώσω έτσι αυτήν τη θεματική.

Οι τοπικές αυτές ενδυμασίες, εμπνευσμένες από τις συλλογές του Μουσείου Μπενάκη, αντιπροσωπεύουν την οικογενειακή κληρονομιά που περνάει από γενιά σε γενιά ανά τους αιώνες.

– Από ποιους καλλιτέχνες και ποιες άλλες πηγές πιστεύεις ότι έχεις επηρεαστεί;

Θα μπορούσα να πω ότι η επιρροή μου σ αυτή τη δουλειά είναι έντονη από τον Gustav Klimt. Χρησιμοποιώ λάδι με μια mixed τεχνική και σε κάποια έργα υπάρχει έντονο το χρυσό χρώμα. Δίνω έμφαση στο πρόσωπο και παρουσιάζω το έργο χωρίς προοπτική. Για το φόντο διαλέγω κάποια λεπτομέρεια από τη φορεσιά. Για την θεματική αυτή συνέλεξα φωτογραφίες κυρίως από το Μουσείο Μπενάκη, αλλά και κάποιες άλλες πάρα πολύ παλιές με παραδοσιακές φορεσιές, τις οποίες προσπάθησα να τις αποδώσω με αυθεντικότητα στους πίνακες μου. Για παράδειγμα, η δική μου φορεσιά, στην αυτοπροσωπογραφία μου είναι μια παραδοσιακή φορεσιά από το 1795, ιδιαίτερα σπάνια και δυσεύρετη.

– Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Την συνέχεια της συνέντευξης θα την βρείτε εδω

* H συνέντευξη  δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «axianews»

Photo: Aris Roupinas

Continue Reading

Trending