Δείτε την Επιτυχία σαν Προορισμό και όχι σαν Εμπόδιο προς Αποφυγή.

Η Μαρία είναι μία δραστήρια συμπαθητική και εργατική επιχειρηματίας. Με το
Γιάννη που είναι στέλεχος σε μια μεγάλη επιχείρηση έχουν δύο παιδιά και ζουν στα
πλαίσια του μοντέλου που ονομάζεται «μέση οικογένεια». Έχουν τις δουλειές τους,
έχουν τα παιδιά τους, έχουν το σπίτι τους (που αποπληρώνουν μέσω ενός
στεγαστικού 25ετίας), έχουν 2 αυτοκίνητα και 20 μέρες διακοπές το χρόνο.
Στα όνειρά της η Μαρία ήταν μια πετυχημένη, χαρισματική, αξιοθαύμαστη και
οικονομικά εύρωστη γυναίκα με μια εξαιρετική οικογένεια και ανεβασμένο κοινωνικό
επίπεδο. Στην πραγματικότητα είναι μια μεσόκοπη μοναχική γυναίκα που καταφέρνει
να επιβιώνει παγιδευμένη μέσα στην βαρετή της καθημερινότητα. «Υπάρχουν και
χειρότερα» λέει στον εαυτό της όταν αραιά και που την ζώνουν οι προσωπικές της
ανασφάλειες.

Ναι, αλλά υπάρχουν και καλύτερα! Αν η Μαρία είχε πραγματικά κυνηγήσει
την επιτυχία σε κάποιο τομέα της ζωής της θα έπρεπε να αντιμετωπίσει τις απώλειες
στους άλλους τομείς. Και η Μαρία δεν έχει καμία διάθεση να δώσει κάτι παραπάνω
από τον εαυτό της στο «Βωμό» όπως το ονομάζει της Επιτυχίας. Είναι βολικά
καθισμένη στην οικονομική θέση του τραίνου και δεν θα σηκωθεί για να πάει στην
πρώτη θέση γιατί φοβάται μην χάσει και αυτήν που έχει!
Φόβος, Ενοχές και Ανωνυμία στη γειτονιά του Βολέματος
Αν και η Επιτυχία κατέχει μία περίοπτη θέση στην καρδιά και το μυαλό των
ανθρώπων οι περισσότεροι κατατρέχονται από ένα μόνιμο φόβο και μόνο στην ιδέα
ότι μπορούν να τα καταφέρουν ή ακόμη και από το ότι θα προσπαθήσουν να τα
καταφέρουν. Η δικτατορία του μέτριου έχει καταφέρει να δημιουργήσει εξαιρετικές
αναστολές στην συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων. Έτσι ο κάθε επίδοξος
διώκτης της επιτυχίας θα έχει να τα βάλει με ένα σωρό εσωτερικούς εχθρούς πριν
εξορμήσει για την κατάκτηση της κορυφής.

– Ο Φόβος του Άγνωστου. Αν η Μαρία άρχιζε να γίνεται πετυχημένη
θα αντιμετώπιζε το πρόβλημα της αλλαγής περιβάλλοντος σε διάφορους
τομείς. Ξαφνικά θα βρισκόταν σε μια άγνωστη περιοχή με διαφορετικούς
κανόνες και αρχές από αυτές που γνώριζε. Ο Πλούτος και η Επιρροή
επηρεάζουν δραματικά τους ανθρώπους μια και τους εισάγουν σε κύκλους
όπου νιώθουν ότι θα έπρεπε να αποδείξουν ξανά την αξία τους. Αυτό που
δεν υπολογίζει η Μαρία είναι ότι όταν έχεις φτάσει στην κορυφή ενός βουνού
μετά από σοβαρή προσπάθεια, γνωρίζεις ότι σου αξίζει και ότι δεν θα βρεθεί
κανένας να σε αμφισβητήσει. Η Επιτυχία είναι μια αυστηρά προσωπική
υπόθεση.

– Ο Φόβος της Έκθεσης. Η επιθυμία της Μαρίας να παραμείνει
ανώνυμη αν και πετυχημένη την εμποδίζει να εκτεθεί στη δημόσια
παρατήρηση. Αυτό εν μέρει οφείλεται στο φόβο του φθόνου των άλλων.
Προκειμένου να μην τη ζηλεύουν και να μην τη φθονούν παραμένει στην
αφάνεια και κρατά κρυφές και τις παραμικρές έστω επιτυχίες της.
Παραμένοντας αδιάφορη δεν πρόκειται να γίνει ποτέ αξιοζήλευτη!

– Οι Δηλητηριώδης Ενοχές. Έχοντας μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον
που προάγει την πεπατημένη οδό και που καταδικάζει την εξερεύνηση ως
χάσιμο χρόνου η Μαρία δηλητηριάζεται από τις ενοχές που της έχουν
δημιουργηθεί. Δεν έχει το δικαίωμα, λέει στον εαυτό της, να σκορπίσει
αλόγιστα το χρόνο και την ενέργειά της κυνηγώντας ένα όνειρο και
στερώντας τα από άλλους. Επιπλέον έχει κάνει τόσα λάθη μέχρι τώρα στη

ζωή της (όπως όλοι μας) που η πιο κρυφή της ενοχή είναι ότι δεν το αξίζει.
Τα παπούτσια της επιτυχίας θα τα βαδίσουν άλλοι.
Βλέποντας την Επιτυχία κατάματα!
Είναι φυσικό η Επιτυχία, όπως και κάθε άλλη αλλαγή στη ζωή μας, να
προκαλεί κάποια ποσότητα στρες. Είναι περίεργο όμως να αρνούμαστε να
κοιτάξουμε την Επιτυχία στα μάτια μόνο και μόνο επειδή δεν έχουμε την κατάλληλη
προετοιμασία. Τις περισσότερες φορές δεν μας εμποδίζει η άγνοια του δρόμου προς
την κορυφή αλλά η έλλειψη σχεδίου για τα μετέπειτα βήματα. Δίνοντας μια τελευταία
συμβουλή στην φανταστική Μαρία μας θα της θυμίζαμε ότι μετανιώνουμε για ότι δεν
κάναμε παρά για ότι έχουμε κάνει.

Πηγή του:Γιώργου Σαπροβαλάκη

Σίσσυ Νίκα Δημοσιογράφος
Μόλις γυρίσαμε από τις διακοπές του Πάσχα και όπως κάθε φορά επιστρέψαμε στο σπίτι και προσγειωθήκαμε απότομα… Με κινητά γεμάτα φωτογραφίες και μια μελαγχολία του γυρισμού. Η αλήθεια είναι ότι οι μέρες των διακοπών περνάτε τόσο γρήγορα,  ξεχνάμε τι μέρα είναι …  Λίγες μέρες διακοπών μοιάζουν με ανάσα, ενώ μια εβδομάδα στη ρουτίνα μοιάζει με αιώνα. Αυτό συμβαίνει γιατί στη καθημερινότητά μας ο χρόνος είναι  προβλέψιμος, με το καθημερινό τρέξιμο. Οι μέρες είναι μια επανάληψη με μικρές μόνον παραλλαγές. Ο εγκέφαλος δεν κρατά έντονες μνήμες, γιατί δεν συμβαίνει κάτι καινούριο, κάτι διαφορετικό. Έτσι ο χρόνος βαραίνει.

Στις διακοπές ο εγκέφαλος κατακλύζεται από νέα μηνύματα εικόνες, χρώματα, αρώματα, γεύσεις, συναισθήματα, στιγμές. Έτσι ο χρόνος φεύγει γρήγορα, ενώ γυρίζοντας σε περιμένουν υποχρεώσεις και προσπαθείς να μπεις όσο πιο ομαλά γίνεται στην καθημερινότητα.

Οι διακοπές είναι μια πρόβα πως μπορείς να ζεις χωρίς ένα συνεχές πρέπει και μη….

Προσωπικά πάντα μετά την Ανάσταση και το ξύπνημα της φύσης, καταμεσής της άνοιξης, συνηθίζω να κάνω σκέψεις και πράξεις που θα με αναζωογονήσουν και θα με κάνουν να περνώ καλύτερα, να βιώνω μια πιο ενδιαφέρουσα καθημερινότητα.

Κάποιες από τις σκέψεις μου θα ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σας.

Η ευχή μου φέτος είναι μέσα από τις δυσάρεστες διεθνείς συγκυρίες που ζούμε, να βρίσκουμε λόγους να γελάμε περισσότερο και να παραμερίζουμε το άγχος, όσο μπορούμε. Η ζωή δεν απαιτεί μόνον πρόγραμμα, απαιτεί και παρουσία.

Ας ξεκινήσουμε με στόχους που δεν θα μας ζορίσουν πολύ.

Εννοείτε ότι οι επόμενες μέρες δεν θα είναι όλες εύκολες, δεν θα είναι ρόδινες, άλλες θα είναι ανάποδες, άλλες θα είναι μέτριες, όμως όλες στο τέλος κάτι έχουν να δώσουν. Ας το δούμε έτσι …

Ας κάνουμε ένα διάλλειμα, ένα τηλεφώνημα σε φίλο, ας βάλουμε τη μουσική στη ζωή μας, ας ακούσουμε ένα τραγούδι που θα μας κάνει να το σιγοψιθυρίζουμε …

Ας είμαστε παρόντες όταν συμβαίνει κάτι, ας μην αφήνουμε τίποτα για αύριο, ας το κάνουμε άμεσα… τώρα.

Aς σταθούμε σε ένα αστείο βιντεάκι ΥouTube, κάτι ενδιαφέρον στο Instagram, ότι μας κάνει να χαμογελάμε και ας μην υπάρχει ιδιαίτερος λόγος.

Ας θυμηθούμε ότι η γοητεία και η ευζωία βρίσκεται στα μικρά πράγματα, ας μην ψάχνουμε και περιμένουμε μόνον τα μεγάλα, ας σηκώσουμε το κεφάλι και ας εκτιμήσουμε τα απλά.

Πρώτη σκέψη το πρωί ας είναι η ευλογία ότι ξυπνήσαμε και είμαστε καλά.

Ας ξεκινήσουμε λέγοντας στον εαυτό μας « προχώρα όλα καλά, το  ‘χουμε».

Όταν ο εγκέφαλός μας κατακλύζεται από αρνητικές ή μελαγχολικές σκέψεις ας ξεφύγουμε από αυτές στέλνοντας ένα μήνυμα στον άνθρωπο που αγαπάμε ή στον φίλο που μας φτιάχνει το κέφι.

Ας αφιερώσουμε χρόνο στους θετικούς και τους αισιόδοξους ανθρώπους και ας διώξουμε από κοντά σου τους τοξικούς και τους επικριτικούς.

Ας προσπαθήσουμε να ταξιδεύουμε, να περπατάμε στη φύση ή να δημιουργούμε μικρές ανάσες ακόμα και μέσα στην πόλη, στο σπίτι μας.

Ας ανακαλύψουμε κάποιες δεξιότητες ή κάποιο χόμπι…

Γιατί τελικά η ευτυχία βρίσκεται στα μικρά πράγματα, στις στιγμές.

Πηγή:https://zoumeoraia.okmarkets.gr/skepseis-gia-mia-kalyteri-zoi/

Η λέξη «όνειρα» από μόνη της συνοδεύεται για τους περισσότερους από θετικά συναισθήματα αισιοδοξίας, ελπίδας, χαράς. Τα όνειρα αποτελούν έναυσμα για πραγματοποίηση ή επαναπροσδιορισμό των στόχων, μας κινητοποιούν -έστω και προσωρινά- για μεγαλύτερη προσπάθεια, βελτιώνουν τη διάθεσή μας. Όταν ονειρευόμαστε τον εαυτό μας στη κατάσταση που επιθυμούμε νιώθουμε δυνατοί, ευτυχισμένοι, πλήρεις, δικαιωμένοι,  έχουμε αυτοπεποίθηση και αισθανόμαστε ότι έχουμε αυτό που μας αξίζει. Αν έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε τρεις μόνο λέξεις για να συνοψίσουμε τα όνειρα των ανθρώπων αυτές θα ήταν: υγεία, ευτυχία, επιτυχία. Αυτές τις λέξεις χρησιμοποιούμε ως επί το πλείστον όταν δίνουμε ευχές στον εαυτό μας ή σε άτομα που αγαπάμε, αυτές εμπεριέχουν το νόημα της ζωής μας. Πόσες φορές λέμε «θέλω να είμαι καλά εγώ και η οικογένειά μου» «θέλω να κάνω σχέση με τον κατάλληλο άνθρωπο που θα με καταλαβαίνει, θα ταιριάζουμε και θα περνάμε όμορφα» «θέλω να πετύχω στη δουλειά μου» «θέλω να κάνω μια όμορφη οικογένεια» «θέλω να αποκτήσω σπίτι, αυτοκίνητο κτλ.»;
Τα όνειρα μπορεί να αφορούν την καθημερινότητα ή τη συνολική πορεία μας στη ζωή. Μπορεί να είναι μικρά ή μεγάλα. Μπορεί να είναι προσωπικά ή να αφορούν περισσότερα άτομα. Για κάποιους μπορεί να είναι ρεαλιστικά ενώ για άλλους ουτοπικά. Για ορισμένους σημαντικά όμως για άλλους μικρότερης σημασίας. Το στοιχείο, όμως, που κάνει τη διαφορά είναι ότι για κάποιους αποτελούν πολυτέλεια ενώ για άλλους επιλογή.

Ποιες συμπεριφορές και πεποιθήσεις σαμποτάρουν τα όνειρα;

• Περάστε από τη σκέψη στη δράση: ο προσδιορισμός των στόχων και οι σκέψεις για την επίτευξή τους είναι σίγουρα απαραίτητα. Δεν αρκούν, όμως, αν δεν ακολουθήσει η πράξη. Όταν η επιθυμία παραμένει επιθυμία και όχι δραστηριοποίηση τότε το όνειρο παραμένει όνειρο. Επενδύστε στο παρόν και μη περιμένετε το αύριο για να ξεκινήσετε. Είναι πολύ πιθανό να βαρεθείτε, να ξεχαστείτε, να απογοητευτείτε, να επιστρέψετε στη ρουτίνα της καθημερινότητας και να κρατήσετε το όνειρο μόνο ως παρηγοριά. Το παρόν είναι το μόνο δεδομένο. Οργανώστε τις ιδέες σας και εφαρμόστε τες.

• Αξιοποιήστε το χρόνο σας: δοκιμάστε να μάθετε στον εαυτό σας πώς να αγαπά το χρόνο του. Μη περιμένετε να περάσει απλά η ώρα σκεπτόμενοι τι θα μπορούσατε να είχατε κάνει, τι θα θέλατε ή πόσο ωραία θα νιώθατε αν το είχατε κάνει. Υιοθετήστε συνήθειες που θα σας προσφέρουν δημιουργικό τρόπο σκέψης και αποφύγετε να σπαταλάτε μεγάλα χρονικά διαστήματα σε δραστηριότητες που σας καθηλώνουν χωρίς να σας προσφέρουν ευχαρίστηση. Το να αλλάξουμε μια συνήθεια δεν είναι απλό είναι όμως εφικτό. Επιλέξτε, λοιπόν, να απολαμβάνετε το χρόνο σας και να μην τον αφήνετε απλά να κυλάει. Προσπαθήστε να βρείτε νόημα και σημασία σε αυτά που κάνετε και αν δεν σας ικανοποιούν δοκιμάστε να τα αλλάξετε ή ακόμα και να διαφοροποιήσετε τον τρόπο με τον οποίο τα κάνετε.

• Δώστε μια δεύτερη ευκαιρία στον εαυτό σας και στις ιδέες σας: προσπαθήστε να μην απορρίψετε κάτι μόνο και μόνο επειδή πιστεύετε ότι δεν θα το καταφέρετε, ότι θα σας κρίνουν αρνητικά, ότι δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος. Είναι σαν να έχετε προδικάσει το αποτέλεσμα, έχετε πείσει τον εαυτό σας ότι είναι κατώτερος από αυτό που πιστεύετε, έχετε αγνοήσει το ένστικτό σας και έχετε επιλέξει να αφήσετε το παρόν περιμένοντας τη μελλοντική κατάλληλη στιγμή.

• Αξιολογήστε τη νοοτροπία σας: σκεφτείτε ειλικρινά για ποιους λόγους δεν καταφέρνετε να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας; Μπορείτε να μιλήσετε για αυτά και να εξηγήσετε τις πτυχές τους; Επιδιώξτε να γίνετε συγκεκριμένοι, να βρείτε λόγο σε όσα επιθυμείτε, να μπορέσετε να δικαιολογήσετε τη σημαντικότητα στον εαυτό σας. Πρέπει να γνωρίζετε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να πραγματοποιηθούν τα όνειρα είναι να υπάρχουν. Αν δεν ονειρεύεστε κάτι ή αν συνεχώς το αναβάλλετε πιθανόν να μη πρόκειται για όνειρο δικό σας. Ίσως προσπαθείτε να ικανοποιήσετε επιθυμίες άλλων ατόμων ή ακόμα και να μην έχετε κάποιο όνειρο. Οι γενικοί άξονες (υγεία, ευτυχία, επιτυχία) που αναφέρθηκαν παραπάνω καλύπτουν τις ανάγκες όλων των ανθρώπων, όμως η ουσία του ονείρου είναι στη διαφορετικότητα του καθενός.

• Σκεφτείτε αν η πραγματοποίηση του ονείρου σας φοβίζει: αισθάνεστε ότι δεν θα μπορέσετε να διαχειριστείτε την επιτυχία ή την ευτυχία; Νομίζετε ότι θα δυσκολευτείτε να βρείτε νέο σκοπό; Δεν θα έχετε πλέον τη συμπόνια των άλλων; Όσο περίεργες και αν σας φαίνονται αυτές οι σκέψεις, αφού δηλώνουν το ασυνείδητο σαμποτάρισμα του ονείρου από τον ίδιο μας τον εαυτό, μη βιαστείτε να κρύψετε τα συναισθήματά σας και να τα καταδικάσετε ως μη αποδεκτά. Θυμηθείτε πόσο λυτρωτικό είναι να έρχεστε σε επαφή με τον εαυτό σας και κάντε τις επιλογές σας.