Connect with us

Έρευνες

ΜΕΛΕΤΗ ICAP: «ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ»

Σε φάση σταθεροποίησης η χονδρική αγορά φαρμάκων

  • Η αγορά φαρμάκου παρουσιάζεται ελαφρώς ενισχυμένη την τελευταία τριετία (2015-2017), ως αποτέλεσμα της διαχρονικά αυξανόμενης νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης.
  • Τo 40,5% της αγοράς αφορά πωλήσεις φαρμάκων που διατέθηκαν απευθείας σε νοσοκομεία, ενώ το υπόλοιπο 59,5% αφορά πωλήσεις φαρμάκων προς φαρμακεία.
  • Οι παραγωγικές επιχειρήσεις εμφανίζουν υψηλότερη κερδοφορία από το 2014 και έπειτα, ενώ οι εισαγωγικές επιχειρήσεις παρουσιάζουν υψηλότερους δείκτες δανειακής επιβάρυνσης.

Οι τελευταίες εξελίξεις και προοπτικές του φαρμακευτικού κλάδου παρουσιάζονται στην τελευταία έκδοση της κλαδικής μελέτης που κυκλοφόρησε από τη Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών της ICAP.

Ο φαρμακευτικός κλάδος αποτελεί έναν από τους πιο στενά εποπτευόμενους και ρυθμιζόμενους κλάδους της ελληνικής οικονομίας, λόγω του αυστηρού θεσμικού πλαισίου που τον διέπει. Το εν λόγω πλαίσιο, καθορίζει το γενικότερο φάσμα δραστηριοποίησης του κλάδου και καλύπτει την ανάγκη για διασφάλιση της ποιότητας στην παρασκευή σκευασμάτων, τον εκσυγχρονισμό και την τήρηση των σχετικών προδιαγραφών, τον καθορισμό τιμών, τη συνταγογράφηση, κ.ά.

Στην ελληνική αγορά φαρμάκου εκτιμάται ότι δραστηριοποιούνται περισσότερες από 100 φαρμακευτικές επιχειρήσεις και απασχολούνται 12.000 εργαζόμενοι περίπου. Σημαντικά ποσά επενδύονται σε ερευνητικά προγράμματα από τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις που έχουν ισχυρή παρουσία, τα οποία αφορούν θεραπευτικούς τομείς με σημαντικά περιθώρια εξέλιξης. Η εγχώρια ετήσια δαπάνη για Έρευνα και Ανάπτυξη (R&D) εκτιμάται σε €100 εκατ. περίπου.

Η συνολική φαρμακευτική δαπάνη (δημόσια & ιδιωτική) παρουσίασε ανοδική πορεία την περίοδο 2006-2009 και το 2009 διαμορφώθηκε σε €8.461 εκατ. (3,7% του ΑΕΠ).  Τα τελευταία χρόνια (2010-2017) η συνολική φαρμακευτική δαπάνη καταγράφει διαχρονική πτώση και το 2017 εκτιμάται σε €5.780 εκατ., καλύπτωντας 3,3% του ΑΕΠ.

Ανάλογη εικόνα και πορεία εμφανίζει και η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη. Την περίοδο 2006-2009 κινήθηκε ανοδικά με μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης 14,6%, ενώ διαμορφώθηκε σε €1.945 εκατ. περίπου το 2017 (την περίοδο 2010-2017 μειώθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό 11,2%). Η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη δεν θα υπερβεί το ίδιο ποσό το 2018.

Αντίστοιχα, η ιδιωτική φαρμακευτική δαπάνη εμφάνιζε μειοψηφική συμμετοχή επί της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης, την περίοδο 2007-2011. Την περίοδο 2012-2015, διευρύνθηκε με έντονο ρυθμό, με συνέπεια το 2016 να ανέλθει σε €3.875 εκατ., ενώ το 2017 διαμορφώθηκε σε €3.835 εκατ. 

H αξία των εγχωρίως παραγομένων φαρμάκων αυξήθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό 10,7% την περίοδο 2002-2011. To 2012 παρουσίασε σημαντική πτώση, ωστόσο, η ελληνική φαρμακοβιομηχανία «προσαρμόστηκε» γρήγορα στις νέες συνθήκες της εγχώριας αγοράς (αυξανόμενη ζήτηση για γενόσημα φάρμακα, εξαγωγές, κτλ), με αποτέλεσμα από το 2013 η συνολική αξία των εγχωρίως παραγόμενων φαρμάκων να παρουσιάζει διαχρονική άνοδο.

Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία, παρουσιάζει, ομολογουμένως, αισθητή βελτίωση στην οικονομική της αποδοτικότητα, ως αποτέλεσμα της αυξανόμενης χρήσης εγχωρίως παραγόμενων γενοσήμων φαρμάκων και της διεύρυνσης της εξαγωγικής δραστηριότητας. Αντίστοιχα, οι πολυεθνικές φαρμακευτικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να ενισχύουν τη δραστηριότητα των εγχώριων αντιπροσώπων τους και προχωρούν σε σημαντικές επενδύσεις.

Σύμφωνα με το Μάρκο Κοντοέ, Senior Consultant Οικονομικών Μελετών της ICAP, ο οποίος επιμελήθηκε της παρούσας μελέτης, το συνολικό μέγεθος της αγοράς φαρμάκων (σε τιμές χονδρικής) παρουσίασε αύξηση την περίοδο 2000-2009, με μέσο ετήσιο ρυθμό ανόδου 14,1%. Ωστόσο, η υφεσιακή πορεία της ελληνικής οικονομίας και οι αλλεπάλληλες μειώσεις στις τιμές των φαρμάκων, είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση της αξίας της αγοράς από το 2010 και έπειτα. Την τελευταία τριετία (2015-2017) παρουσιάζεται ελαφρώς ενισχυμένη ως αποτέλεσμα της διαχρονικά αυξανόμενης νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης. Από το συνολικό μέγεθος αγοράς, τo 40,5% αφορά πωλήσεις φαρμάκων που διατέθηκαν απευθείας σε νοσοκομεία, ενώ το υπόλοιπο 59,5% αφορά πωλήσεις φαρμάκων προς φαρμακεία.

Η Σταματίνα Παντελαίου, Διευθύντρια Οικονομικών Μελετών της ICAP αναφέρει ότι η οικονομική ύφεση των προηγούμενων ετών και η ανάγκη για συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής για τον εξορθολογισμό της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, δημιούργησαν νέα δεδομένα και συνθήκες στην αγορά του φαρμάκου και αναπόφευκτα καθόρισαν την πορεία της.

Η επιβολή «εξοντωτικών» εκπτώσεων/κλιμακωτών εισφορών (rebate/clawback), το ύψος των οποίων διευρύνεται συνεχώς, συντηρούν το κλίμα οικονομικών πιέσεων στον κλάδο. Το συνολικό ποσό για το 2017 ανέρχεται σε €478 εκατ. (Clawback) και €402 εκατ. (Rebate). Το φαινόμενο εκτιμάται ότι θα διογκωθεί τα προσεχή έτη, καθώς οι εισφορές με τις οποίες αναμένεται να επιβαρυνθούν οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις το 2018 αγγίζουν τα €1.050 εκατ.

Μείζον πρόβλημα παραμένουν οι οφειλές από πλευράς του δημοσίου, οι οποίες δημιουργούν αλυσιδωτές αντιδράσεις και παρενέργειες, θέτοντας σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα πολλών επιχειρήσεων. Το συνολικό ύψος των χρεών των Νοσοκομείων ΕΟΠΥΥ προς τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις – μέλη του ΣΦΕΕ έχει μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, παραμένει υψηλό καθώς διαμορφώθηκε σε €556 εκατ. τον Σεπτέμβριο του 2018 από €1.194 εκατ. το 2015. 

Από τη συγκριτική χρηματοοικονομική ανάλυση παραγωγικών/εισαγωγικών επιχειρήσεων προκύπτει πως οι παραγωγικές επιχειρήσεις εμφανίζουν υψηλότερη κερδοφορία (από το 2014 και έπειτα). Οι εισαγωγικές επιχειρήσεις παρουσιάζουν υψηλότερους δείκτες δανειακής επιβάρυνσης, αλλά και βραχυπρόθεσμων τραπεζικών υποχρεώσεων προς πωλήσεις. Τόσο ο μέσος όρος είσπραξης απαιτήσεων όσο και ο μέσος όρος εξόφλησης προμηθευτών (σε ημέρες) είναι σαφώς μεγαλύτερος για τις παραγωγικές επιχειρήσεις.

Το σύνολο του ενεργητικού δείγματος παραγωγικών επιχειρήσεων παρουσίασε σωρευτική αύξηση 17,3% περίπου την περίοδο 2013-2017. Οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις των επιχειρήσεων του κλάδου διευρύνθηκαν την εξεταζόμενη πενταετία (σωρευτική αύξηση: 10,3%), ενώ o συνολικός κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων του κλάδου μειώθηκε κατά 2,1%. Τα λειτουργικά κέρδη παρουσίασαν αυξομειώσεις στη διάρκεια της εξεταζόμενης πενταετίας και το 2017 επανήλθαν στα ίδια επίπεδα με το 2013, ενώ τα καθαρά κέρδη παρουσίασαν διαχρονική αύξηση (2017/2013: +38,8%).

Το σύνολο του ενεργητικού δείγματος εισαγωγικών επιχειρήσεων κατέγραψε σωρευτική μείωση 3,7% περίπου την περίοδο 2013-2017. Τα ίδια κεφάλαια σταθεροποιήθηκαν την τελευταία διετία (2016-2017), ενώ αυξομειώσεις παρουσίασαν την εξεταζόμενη πενταετία οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις των εισαγωγικών επιχειρήσεων. Οι μεσομακροπρόθεσμες υποχρεώσεις και προβλέψεις περιορίστηκαν κατά 63% και ο συνολικός κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων του κλάδου υποχώρησε (κατά 9,2%) την περίοδο 2013-2017. Το λειτουργικό αποτέλεσμα ακολούθησε φθίνουσα πορεία την περίοδο 2013-2016, ενώ το 2017 επανήλθε στα επίπεδα του 2013. Ανάλογη πορεία κατέγραψε και το καθαρό αποτέλεσμα, το οποίο επιδεινώθηκε (κατά 28,7%) το 2017/13, ενώ και τα κέρδη EBITDA περιορίστηκαν κατά 19% περίπου την ίδια περίοδο.

Οι πωλήσεις φαρμάκων, σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμάται ότι διαμορφώθηκαν σε $1.158 δισ. το 2017, ενώ αναμένεται να ανέλθουν σε $1.550 δισ. το 2022. Η ευρωπαϊκή αγορά φαρμάκου (σε τιμές χονδρικής) εκτιμάται σε €207 δισ. περίπου το 2017, από €199,2 δισ. το προηγούμενο έτος (αύξηση 3,9%).

Πηγή

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Έρευνες

Θεωρίες Συνομωσίας : Κοινωνικό Φαινόμενο ή Ψυχοπαθολογική Κατάσταση τροφοδοτούμενη από την Παρανοϊκή Σκέψη;

Μπορούν υπό συγκεκριμένες συνθήκες να εξελιχθούν σε Δημόσιο Κίνδυνο ?

Σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα του πανεπιστημίου Johns Hopkins η Ελλάδα καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση με ποσοστό 46% ανάμεσα στους ερωτηθέντες  στη λίστα των χωρών με τα μεγαλύτερα ποσοστά ανθρώπων που θεωρούν ότι ο απολογισμός των θανάτων από τον κορωνοϊό παρουσιάζεται σκόπιμα ως πολύ μεγαλύτερος από την πραγματικότητα, με πρώτη στη λίστα των χωρών τη Νιγηρία και ποσοστό 59%, ενώ ακολουθούν η Νότια Αφρική, το Μεξικό και οι ΗΠΑ.

Σύμφωνα πάλι με την ίδια έρευνα στο ερώτημα αν πιστεύουν στο εμβόλιο κατά του κορωνοϊού, η Ελλάδα καταλαμβάνει την πέμπτη θέση με πρώτη τη Ν. Αφρική και ποσοστό 57% και ακολουθούν η Νιγηρία, το Μεξικό και η Σαουδική Αραβία.

Ο Covid-19 τροφοδότησε περισσότερες από 2.000 φήμες και θεωρίες συνωμοσίας… Οι επικρατέστερες εξ’ αυτών στη χώρα μας είναι ότι ο κορωνοϊός δεν υπάρχει, όλα είναι ψέματα… Οι φαρμακοβιομηχανίες βρήκαν πώς θα πουλήσουν περισσότερα εμβόλια και οι κυβερνήσεις βρήκαν έναν τρόπο να μας ελέγχουν, να παρακολουθούν τις κινήσεις μας, τις αγορές μας, το μυαλό μας… Στο εύλογο ωστόσο ερώτημα αφού είναι όλα ψέματα πως γίνεται χιλιάδες άνθρωποι να περιγράφουν δημοσίως την περιπέτεια της υγείας τους, η απάντησή τους είναι : τους πληρώνουν…

Η αλήθεια όμως αποτελεί πάντα μια λεπτομέρεια που ελάχιστα εμποδίζει τις θεωρίες συνωμοσίας να διατυπώνονται και να διαδίδονται, και η παρούσα κατάσταση φαίνεται ότι τις ευνοεί με έναν τρόπο που δεν έχουμε συναντήσει ξανά στο παρελθόν.

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει τις φράσεις…. «Δεν βάζω μάσκα γιατί καταπατώνται τα συνταγματικά μου δικαιώματα». Το δικαίωμα να μπορεί να ζει βέβαια ο διπλανός του δεν είναι συνταγματικό δικαίωμα. «Δεν βάζω μάσκα γιατί δεν έχω τον ιό». Το πού το ξέρει, ένας Θεός ξέρει. Προφανώς δεν πιστεύει στην ύπαρξη ασυμπτωματικών… «Δεν βάζω μάσκα, γιατί μου κόβει την ανάσα και το οξυγόνο». Δεν ισχύει σύμφωνα με έρευνες… αν ήταν έτσι, οι μισοί χειρουργοί και όλο το προσωπικό στα νοσοκομεία έπρεπε να είχαν παραιτηθεί ήδη…

Θα μπορούσαμε και να γελάσουμε μ’ αυτές τις θεωρίες συνομωσίας και τις δοξασίες αν δεν  είχαν δυνητικά σοβαρές επιπτώσεις στο άτομο και στην κοινότητα όταν υποβαθμίζεται με αφέλεια η απειλή που αντιμετωπίζουμε υπό τον κίνδυνο να δοθεί προτεραιότητα σε αυτές και όχι στις κατευθυντήριες γραμμές βάσει τεκμηριωμένων στοιχείων.

Στο ερώτημα τι οδηγεί έναν άνθρωπο να πιστεύει ή να δημιουργεί θεωρίες συνωμοσίας αλλά και στην κατανόηση της κοινής γνώμης που συντάσσεται με αυτές τις θεωρίες και αν αυτή η πεποίθηση σχετίζεται με την ψυχική ασθένεια, είναι το αντικείμενο της νέας έρευνας από το Πανεπιστήμιο Victoria του Wellington.

Σύμφωνα με την ερευνήτρια Dr. Kumareswaran, οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να πιστεύουν σε, ή να δημιουργούν, θεωρίες συνωμοσίας για να προσπαθήσουν να βγάλουν νόημα από καταστάσεις όπου έχουν μικρό ή καθόλου έλεγχο.

Επίσης, βρήκε μέσα από την έρευνα ότι κάποιος που δημιουργεί θεωρίες συνωμοσίας είναι πιο πιθανό να έχει κάποια μορφή ψυχοπαθολογίας ή ψυχική ασθένεια, όπως η παρανοϊκή σκέψη, σε σύγκριση με εκείνους που πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας αλλά δεν τις δημιουργούν ή τους ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε αυτές καθόλου!

Ο Αμερικανός αναλυτής θεωριών συνομωσίας Don De Lillo, στο βιβλίο του Running Dog (1978), λέει πως όλες οι συνωμοσίες ξεκινούν από μια αίσθηση προσωπικής αυτο-καταπίεσης. Ένας αυτο-καταπιεζόμενος άνθρωπος έχει την αίσθηση πως η κοινωνία συνωμοτεί εναντίον του.

Διακατέχεται από μια γενική φοβία και μια έλλειψη εμπιστοσύνης για το περιβάλλον του, που τον οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη συνωμοσιοπαράνοια. Αυτή η φοβία βασίζεται μερικές φορές στην πίστη ότι ο κόσμος είναι γεμάτος «προγραμματισμένους» ανθρώπους, που έχουν υποστεί «πλύση εγκεφάλου», γεμάτος με ανθρώπινα αυτόματα ή με πρόσωπα που είναι ουσιαστικά αντικείμενα μαζικής παραγωγής. Ένα άλλο συνηθισμένο μοτίβο των συνωμοσιοπαρανοϊκών είναι η πεποίθηση πως «κάποιοι» τούς ελέγχουν ή τους καταδιώκουν.

Στην εποχή μας παρατηρείται ένα μοναδικό φαινόμενο, που πρέπει να υπογραμμισθεί ιδιαιτέρως: όσο αυξάνεται ο όγκος των πληροφοριών τόσο αυτοί που τις συλλέγουν προσπαθούν να τις παραχαράξουν, ενώ την ίδια στιγμή οι αποδέκτες τους τις αποφεύγουν με περισσή αδιαφορία. Ακόμα χειρότερα, σημαντικές μετρήσεις σε διεθνές επίπεδο αποδεικνύουν ότι μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης στον αναπτυγμένο κόσμο είναι εντελώς αδιάφορο στην γνώση και θεωρεί ότι αυτή είναι επικίνδυνη όταν διαψεύδει τις πεποιθήσεις του.

Ο παγκόσμιος πληθυσμός βρίσκεται κλεισμένος στο σπίτι μπροστά σε μια οθόνη: τερατώδεις απόψεις και ψευδείς πληροφορίες και ειδήσεις κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα στα φόρουμ και στα κοινωνικά δίκτυα, ενώ η απομόνωση και η εσωστρέφεια χαλαρώνουν τις νοητικές μας αντιστάσεις…

Ο ιστορικός Μαρκ Φερό έγραψε το 2015 στο βιβλίο του «Τύφλωση» (εκδ. Μεταίχμιο) ότι τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί στον κόσμο μια «αδιαφανής κατάσταση», εντός της οποίας «αμφισβητούμε την ίδια την ιδέα της προόδου. Οι κοινωνίες δεν είναι πλέον κύριες της μοίρας τους: δεν ξέρουν ποιον και τι να πιστέψουν».  Είναι ακριβώς το σημείο όπου καλλιεργείται η κουλτούρα του φόβου και της δυσπιστίας.

Τελικά, τι είναι οι θεωρίες συνωμοσίας; Παραληρήματα της φαντασίας ή αξιόπιστες ερμηνείες διαπλεκόμενων και ακατανόητων καταστάσεων; Παράνοιες και «μπουρδολογίες» ή απλά ελκυστικές ανορθολογικές δοξασίες; Το σίγουρο είναι πως οι θεωρίες συνωμοσίας συμφωνούν με μερικές από τις σκοτεινότερες πλευρές της ανθρώπινης φύσης. Προδίδουν ένα συναίσθημα αλλοτρίωσης και μια «κουλτούρα της παράνοιας», στην οποία μπορεί να υποκύψει ο καθένας μας. Ιδιαίτερα, όταν αρκετές θεωρίες συνωμοσίας φαίνονται φαινομενικά άτρωτες στα όπλα της λογικής.

Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι αναμφισβήτητα ελκυστικές, αλλά δεν πρέπει να παραδιδόμαστε άνευ όρων στη γοητεία τους. Χρειάζεται και μια απαραίτητη δόση σκεπτικισμού για να τις προσεγγίσουμε.

Οι Αμερικάνοι, όπως άλλωστε και οι Έλληνες, έχουν μια «εθνική ροπή» προς τη συνωμοσιολογία. Η τάση τους να ερμηνεύουν τα γεγονότα μέσα από θεωρίες συνωμοσίας απορρέει τόσο από την αμάθειά τους, όσο και από τις συλλογικές και ατομικές νευρώσεις τους.

Η αναγκαιότητα του σκεπτικισμού έχει τις ρίζες της στην περίφημη ρήση του Πασκάλ πως οι άνθρωποι είναι «σκεπτόμενες καλαμιές», δηλαδή λαμπρά μοναδικοί και μοναδικά τρωτοί. Εμείς οι άνθρωποι είμαστε ικανοί για τις χειρότερες φρικαλεότητες αλλά για τις πιο συγκινητικές πράξεις αγάπης, θάρρους και ευγένειας.

Εκείνο που μας σώζει από τις αυτοκαταστροφικές μας τάσεις δεν είναι η πίστη, αλλά η έλλογη πλευρά της ανθρώπινης νόησης. Η λογική αποτελεί τη σωτηρία μας, ιδιαίτερα από τη βίαιη και επικίνδυνη συμπεριφορά των μαζών, που αντιδρούν πάντα παρορμητικά, λες και πρόκειται για μηχανές αντανακλαστικών. Κάτι που προδίδει ανελευθερία. Και η ανελευθερία αποτελεί την πρώτη ύλη από την οποία κατασκευάζονται οι θεωρίες συνωμοσίας.

Η Παρατήρηση του Ολοφάνερου και η Διάκριση είναι τα εργαλεία που ξεχωρίζουν «την ήρα από το σιτάρι» την αλήθεια της στιγμής από την προπαγάνδα, το άσπρο από το μαύρο.

Ενώ φαντάζει σχετικά εύκολο να διαχωριστούν, εν τούτοις οι άνθρωποι υποκύπτουν στον νόμο της «ήσσονος προσπάθειας» και τρώνε ότι κουτόχορτο τους προσφέρουν.

Αυτή τη στιγμή όμως, ο πλανήτης βρίσκεται σε σοκ λόγω του covid-19 και οφείλουμε όλοι να ενεργοποιήσουμε το ποιο βασικό μας ένστικτο ως ανθρώπινο είδος το ένστικτο της επιβίωσης,  προτάσσοντας τη στοιχειώδη σοβαρότητα, υπευθυνότητα και σεμνότητα προκειμένου να σταματήσουμε τον αφανισμό μας!

Είναι θεμιτό  να έχουν όλοι την ανάγκη έκφρασης της άποψης και της αυτοπροβολής, αρκεί όμως να μην βάζει σε κίνδυνο ζωές.

 

Αναστασία Μουστάκα

Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Continue Reading

Επιχειρηματικότητα

Πώς η Εμπειρία του Πελάτη βοηθά τις επιχειρήσεις να διατηρήσουν μια καλή σχέση με τους πελάτες την εποχή του Covid-19; Hatzi Filax

H νοοτροπία της Εμπειρίας του Πελάτη σε επίπεδο οργανισμού αποτελεί προσχέδιο για το μέλλον και το παρόν. Παρά την σημερινή κατάσταση που χαρακτηρίζει τους τομείς δραστηριοτήτων διαφόρων επιχειρήσεων, πολλές από αυτές έχουν εντάξει συνειδητά σαν μέρος της αποστολής τους να υποστηρίξουν τους πελάτες τους και να προσφέρουν την καλύτερη Εμπειρία του Πελάτη (CX).

Σαν Εμπειρία του Πελάτη ορίζουμε ότι νιώθει, ότι βιώνει και ότι μένει στον Πελάτη κατά τη διάρκεια και ύστερα από οποιαδήποτε αλληλεπίδραση ή επικοινωνία είχε με μία επιχείρηση.

Αν σε κάποιους μπορεί αυτό να φαίνεται ασήμαντο, πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι η Εμπειρία του Πελάτη δεν περιορίζεται στην πώληση μίας ηλεκτρονικής συσκευής ή της παροχή μίας υπηρεσίας.

Η σωστή διαχείριση και αντιμετώπιση παραπόνων, καθώς και η άμεση παράδοση και η παροχή του σωστού προιόντος αποτελούν βασικό κομμάτι της επικοινωνίας με τον Πελάτη και αυτόματα με την Εμπειρία του. Με αυτήν τη σωστή διαχείριση διασφαλίζεται η αύξηση πωλήσεων και πελατών.

Στην εποχή του Covid-19 έχει σημειωθεί ότι οι επιχειρήσεις που γενικότερα δίνουν προτεραιότητα στην Εμπειρία του Πελάτη σημειώνουν επιτυχία με σταθερό βαθμό τους τελευταίους μήνες.

Δίνοντας έμφαση στην παροχή θετικής Εμπειρίας στον Πελάτη και στην επιβράβευση του συναισθηματικά αφοσιωμένου Πελάτη, μία επιχείρηση προσφέρει την εμπειρία της σταθερότητας, ακόμα και αν όλα γύρω από τον Πελάτη φαίνονται ασταθή. Με αυτόν τον τρόπο αναπτύσσεται η εμπιστοσύνη της επιχείρησης και δημιουργείται μια σχέση εμπιστοσύνης που οδηγεί σε αύξηση των πωλήσεων και των πελατών μας.

Γι’ αυτό και οι επιχειρήσεις αυτή την περίοδο, περισσότερο από κάθε άλλη φορά πρέπει να εντείνουν και να κάνουν ό, τι μπορούν για να προσφέρουν λύσεις στου συνεργάτες και τους πελάτες τους. Προκειμένου να παρέχουν Εμπειρία στον Πελάτη και να αναπτύξουν τόσο τις δεξιότητες τους αλλά και την εμπιστοσύνη που τους έχει κάποιος, ακόμα και στην περίοδο ενός lockdown, οι επιχειρήσεις πρέπει να επενδύσουν στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού τους και στο πως μπορούν να διατηρήσουν τους Πελάτες τους και τις πωλήσεις τους.

Οι εκπαιδεύσεις εξέλιξης βοηθούν σημαντικά το ανθρώπινο δυναμικό μίας επιχείρησης στην ανάπτυξη επικοινωνιακών εργαλείων και γνώσεων για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, διασφαλίζοντας έτσι καλύτερη Εμπειρία του Πελάτη, και άρα αυξημένες πωλήσεις.

Για παράδειγμα, θέματα όπως η διαχείριση χρόνου και η αντιμετώπιση παραπόνων με τον κατάλληλο τρόπο είναι δύο βασικά χαρακτηριστικά της εταιρικής καθημερινότητας. Πλέον δεν αρκεί να ξέρει κάποιος εργαζόμενος ότι η αναβλητικότητα «σκοτώνει» την παραγωγικότητα του, απλά σαν ιδέα. Πρέπει να γνωρίζει και πως να αντιμετωπίζει την αναβλητικότητα, τρόπους για να επικεντρώνεται στο να μην είναι απλά απασχολημένος αλλά και παραγωγικός.

Ή η διαχείριση και αντιμετώπιση παραπόνων. Πλέον ο εργαζόμενος πρέπει να είναι σε θέση να επικοινωνεί και να λύνει τα θέματα του Πελάτη με βάση τα δεδομένα της ψηφιακής επικοινωνίας και του αυξημένου φόρτου εργασίας που μπορεί να έχει.

Η εποχή που ζούμε έχει αναδείξει την ανάγκη για επένδυση στην Εμπειρία του Πελάτη από κάθε επιχείρηση, εάν αυτή επιθυμεί αύξηση στις πωλήσεις και στους Πελάτες της. Στόχος δεν είναι απλά πλέον να τον εξυπηρετούμε, αλλά να του δείχνουμε ότι ακόμα και τώρα μπορούμε να του παρέχουμε κάτι μοναδικό.

 

Χάτζη Φύλαξ

www.hatzifilax.com

Continue Reading

Επιχειρηματικότητα

Εμβόλιο και covid-19 επηρεάζουν τις οικονομικές εξελίξεις.

Τα κράτη-μέλη της ΕΕ προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της νόσου covid-19. Ζητήματα οικονομικής ενίσχυσης, ανεργίας και ρευστότητας αποτελούν μερικά μόνο από τα μεγάλα θέματα, που καλούνται να λύσουν οι ηγέτες της Ευρώπης.

Με αυστηρή δικλίδα ελέγχου των τραπεζών ξεκινά τις επόμενες ημέρες ο δεύτερος γύρος χρηματοδότησης του Ταμείου Εγγυοδοσίας, με το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης που θα προκύψει από τις εγγυήσεις του δημοσίου να κατευθύνεται προς τις πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι στις συμβάσεις που θα υπογράψουν  οι τράπεζες με την Αναπτυξιακή Τράπεζα υπάρχει -σε αντίθεση με τον πρώτο γύρο του προγράμματος- η εξής ρήτρα: Τον Φεβρουάριο, το δημόσιο μέσω της Αναπτυξιακής θα προχωρήσει στον έλεγχο των χρηματοδοτήσεων που έδωσε η κάθε τράπεζα και στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι δεν κατευθύνθηκε ποσοστό της ρευστότητας που γεννάται από τις εγγυήσεις ύψους 1 δισ. ευρώ που παρέχει το δημόσιο, τότε αυτό θα χάνεται για την τράπεζα και θα δίνεται σε άλλη. Για παράδειγμα, αν μια τράπεζα έχει δεσμευθεί με βάση τους στόχους που έχει υπογράψει στη σύμβαση με την Αναπτυξιακή Τράπεζα ότι θα χορηγήσει δάνεια ύψους 100 εκατ. ευρώ και χορηγήσει τα 80 εκατ. ευρώ, για τα υπόλοιπα 20 εκατ. ευρώ θα χάνει τις εγγυήσεις και το δικαίωμα θα μεταφέρεται σε κάποια άλλη εκ των τραπεζών.

Ο δεύτερος γύρος του προγράμματος του Ταμείου Εγγυοδοσίας στηρίζεται σε εγγυήσεις ύψους 1 δισ. ευρώ που παρέχει το ελληνικό δημόσιο  και μέσω της μόχλευσης, οι τράπεζες θα παραγάγουν δάνεια ύψους 2,5 δισ. ευρώ. Από την πλευρά των τραπεζών, υποστηρίζουν ότι είναι έτοιμες να τρέξουν τη διαδικασία χρηματοδότησης με στόχο όλη η ρευστότητα να διοχετευθεί μέχρι και τον Δεκέμβριο στις πληττόμενες επιχειρήσεις.

Στο διεθνές περιβάλλον, τα νέα στο μέτωπο των εμβολίων κατά του κορονοϊού έχουν επισκιάσει τις εξελίξεις στην πολιτική μέχρι στιγμής αυτήν την εβδομάδα, όπως σημειώνει ο οίκος αξιολόγησης Scope Ratings. Η επενδυτική διάθεση είναι risk-on και οι μετοχές που χτυπήθηκαν περισσότερο από την πανδημία έχουν ανακάμψει σημαντικά.

Η πολιτική του νέου προέδρου των ΗΠΑ κ. Μπάιντεν προς τις τράπεζες μπορεί να αποδειχθεί εποικοδομητική.

Οι ενδείξεις πριν από τις εκλογές ήταν ότι η νίκη του κ. Μπάιντεν θα οδηγούσε σε μετάβαση σε μια πολύ πιο αυστηρή ατζέντα πολιτικής σχετικά με το ρυθμιστικό περιβάλλον στις αμερικανικές τράπεζες, με τις αβεβαιότητες τόσο για το πώς αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τις δραστηριότητές τους όσο και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για την Ευρώπη, όπου τα αμερικάνικα ιδρύματα έχουν αναπτύξει ισχυρές ανταγωνιστικές θέσεις στη σειρά προϊόντων επενδυτικής τραπεζικής, να είναι έντονες.

Υπάρχει έντονη ανησυχία και οι αγορές αναμένουν να δουν τα πρώτα «δείγματα γραφής» του νέου προέδρου.

Η Ευρώπη παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις και η ΕΚΤ θα ορίσει τη πολιτική της πάνω στα νέα δεδομένα που θα προκύψουν.

 

Κων/νος Σ. Μαργαρίτης
Δημοσιογράφος

Continue Reading

Trending