Connect with us

Οικογένεια

«Νιώθω μονογονέας στο γάμο μου…»

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου από μια συνάντηση γονέων καθώς αποτέλεσε την αφορμή για ένα γόνιμο προβληματισμό σχετικά με το ποια θεωρείται μονογονεϊκή οικογένεια, με ποια κριτήρια θα την ορίσουμε, ποιους εν τέλει θα συμπεριλάβουμε ή δεν θα συμπεριλάβουμε σε αυτήν.

Είναι ξέρετε αυτά τα ωραία και μοναδικά που συμβαίνουν όταν δουλεύεις με ομάδα όπου οι εμπειρίες του καθενός προστίθενται στις εμπειρίες του άλλου και όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, γινόμαστε σοφότεροι, ανοίγουμε νέα παράθυρα και αλλάζουμε οπτικές γωνίες. Ας μη μακρηγορώ λοιπόν.Βρέθηκα κάποτε να συντονίζω μια ομάδα γονέων και σε μια εκ των συναντήσεων μας να πρέπει να πραγματευτώ με τους γονείς- μέλη της ομάδας το ζήτημα των μονογονεϊκών οικογενειών σήμερα. Το θέμα έφερε στην ομάδα μια νεαρή κυρία, ανύπανδρη μητέρα ενός μικρού παιδιού, η οποία αποζητούσε πληροφόρηση και ψυχολογική υποστήριξη.

Συγχρόνως, η ίδια κυρία εξέφρασε την ανησυχία της αν και κατά πόσο το θέμα θα είχε απήχηση και στους υπόλοιπους γονείς καθώς οι περισσότεροι ήταν σε γάμο και μόνο ένας ή δύο ήταν διαζευγμένοι.Για να αρχίσεις να ξετυλίγεις το κουβάρι ενός οποιουδήποτε θέματος αρχικά οφείλεις και να το περιγράψεις, να το αποσαφηνίσεις, να ορίσεις ξεκάθαρα το πλαίσιο συζήτησης.

Έτσι, λοιπόν, αρχικά ζήτησα από τα μέλη να πουν ποιες περιπτώσεις κατά τη γνώμη τους κατατάσσονται στις μονογονεικές οικογένειες. Κάποια τότε ανέφερε τις άγαμες μητέρες, άλλη τους χήρους/ες, άλλη τους διαζευγμένους/ες, άλλη τις περιπτώσεις όπου ο σύντροφος βρίσκεται στη φυλακή ή στα καράβια, άλλη… Και τότε συνέβη το εξής: Κάποιες γυναίκες σε γάμο εξέφρασαν, και μάλιστα με μεγάλο παράπονο και δυσαρέσκεια, την ταύτιση τους με αυτήν την μορφή οικογένειας, ένιωθαν δηλ. μονογονείς, ενώ, αντίθετα και μη αναμενόμενα, η διαζευγμένη της παρέας την μη ταύτιση της, δεν ένιωθε δηλ. καθόλου μονογονέας καθώς ο πρώην σύζυγος της υπήρξε ιδιαιτέρως υποστηρικτικός.

Και ουπς…. ξαφνικά νιώθω ότι πέφτουμε σε ένα κενό, μια εγγενή αδυναμία να ορίσουμε αυτό που θα συζητήσουμε. Η νομική και θεσμική προσέγγιση του όρου μονογονέα, ο γονέας που ασκεί εν τοις πράγμασι και κατ’ αποκλειστικότητα τη γονική μέριμνα ενός ή περισσοτέρων ανήλικων τέκνων, προσκρούει απέναντι στο, μολονότι ακατέργαστο αλλά πέρα για πέρα αληθινό, βίωμα, στο συναίσθημα μερικών νεαρών έγγαμων γυναικών.

Αυτή η μη αναμενόμενη εξέλιξη με καλούσε να πάρω αποφάσεις για το πώς έπρεπε να προχωρήσω: να αγνοήσω αυτές τις συναισθηματικά φορτισμένες δηλώσεις των έγγαμων γυναικών και να υπακούσω σ’ αυτό που όριζε το γράμμα του Νόμου ή να πράξω το αντίθετο; Προσωπικά, στο δίλημμα Νόμος ή Συναίσθημα επέλεξα το δεύτερο… Αλήθεια εσείς τι θα κάνατε…..;Μπορούσε δηλ ο καθένας να θεωρήσει τον εαυτό του μονογονέα αν και μόνο το ένιωθε και όλοι εμείς να εγκύψουμε με μεγάλη ευαισθησία στο εκφραζόμενο βίωμα παρακάμπτοντας ορισμούς, τίτλους και ταμπέλες.

Και η εξέλιξη ήταν λυτρωτική για όλες τις γυναίκες.

Η ανύπανδρη νεαρή κυρία, χάρη στην οποία τέθηκε το θέμα στο τραπέζι της ομάδας, ανακάλυψε πως εν τέλει δεν αποτελεί συντριπτική μειοψηφία όπως πίστευε. Και αυτό όχι μόνο γιατί οι άγαμες μητέρες ολοένα και αυξάνονται σήμερα, αλλά, πολύ δε περισσότερο, γιατί το συναίσθημα της μοναξιάς, αβεβαιότητας και απογοήτευσης ανευρίσκεται και σε πολλές άλλες, πιο αποδεκτές, παραδοσιακές μορφές οικογένειας.

Και πόσο ανακουφιστική, ακόμα και θεραπευτική, άραγε, μπορεί να είναι η αίσθηση του ανήκειν, της ευρείας αποδοχής, του εγώ μαζί με πολλούς άλλους. Αντίθετα, πόσο επιβαρυντικά σε ψυχολογικό επίπεδο μπορεί να λειτουργήσει η αίσθηση του διαφορετικού, του μεμονωμένου, του κοινωνικά παρεκκλίνοντα.Από την άλλη κάποιες παντρεμένες μητέρες βρήκαν ένα βήμα να εκφράσουν και να μοιραστούν τα κατακλυσμικά βιώματα μοναξιάς, απομάκρυνσης, ανασφάλειας, αλλοτρίωσης που νιώθουν στο γονικό τους ρόλο. Ωσάν να είναι καπετάνιοι ενός μεγάλου υπερωκεάνιου πλοίου μόνο που είναι νύκτα και το βασικό πλήρωμα έχει πάει για ύπνο…..

Οι «παντρεμένοι μονογονείς» βοηθήθηκαν ώστε να διερευνήσουν τους πραγματικούς λόγους και τα βαθύτερα αίτια. Και τα πραγματικά αίτια, τα πιο βαθιά και δύσκολα στην αντιμετώπιση, δεν εδράζονται στους άλλους, στις εξωγενείς αντικειμενικές συνθήκες (μοναξιά λόγω πολύωρης εργασίας του έτερου γονέα, απαιτήσεις καριέρας του, κακού χαρακτήρα του κτλ).

Αν ήταν έτσι, όσο και αν αυτό φαίνεται παράδοξο, θα μπορούσαν εύκολα να αλλάξουν, να βελτιωθούν κάποια πράγματα. Πολύ συχνά τα αίτια για το αίσθημα της μοναξιάς βρίσκονται και μέσα μας, και, τότε, τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα και σύνθετα.Κάποιες παντρεμένες μητέρες ανακάλυψαν πως ένιωθαν μόνες και πριν παντρευτούν. Είναι οι γυναίκες εκείνες που, καθώς δε βρήκαν όση υποστήριξη ήθελαν στο περιβάλλον τους, έμαθαν να λειτουργούν μόνες, να παίρνουν περισσότερες ευθύνες και να μη ζητούν βοήθεια. Είναι οι ίδιες γυναίκες που, συχνά αποκαλούμενες και ως τελειομανείς, θέλουν να ελέγχουν τα πάντα, όλα να περνούν από το χέρι τους, τα πράγματα να γίνονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο και να απορρίπτουν οποιοδήποτε χέρι βοηθείας.

Είναι αυτές που έμαθαν να θυσιάζονται για τους άλλους, να δυσκολεύονται να πουν όχι, να βάζουν τις ανάγκες των άλλων σε υψηλότερη προτεραιότητα από τις δικές τους, να χάνουν τον εαυτό τους.Και πιστέψτε με αυτές οι περιπτώσεις, που ξεκινούν από μας, από τον ίδιο τον εαυτό μας, είναι οι πιο δύσκολες… όχι όμως και μη αναστρέψιμες. Η αποδοχή και επίγνωση της αφετηρίας των δυσκολιών είναι σίγουρα το πρώτο και απαραίτητο βήμα.

Εμείς, οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας, συχνά καλούμαστε να θεραπεύσουμε τέτοια προβλήματα που ενώ φαίνονται εκ πρώτης απλά και κατανοητά, ορατά και δια γυμνού οφθαλμού, έχουν δυστυχώς πιάσει τόσο βαθιές ρίζες που απαιτούν λεπτό και ευαίσθητο χειρισμό μέσα στο χώμα, στις πρώτες εμπειρίες, όταν άρχισαν αυτά να γεννιούνται και να καλοκάθονται σ’ αυτό.

«Χρειάζομαι τη βοήθεια σου» δεν είναι απλά μια δήλωση αλλά μια απαραίτητη δεξιότητα επιβίωσης, μια τέχνη που μαθαίνεται ακόμα και στην ώριμη ενήλικη ζωή.

Για οτιδήποτε σας απασχολεί, σας έχει αγγίξει και θέλετε να το μοιραστούμε θα δεχτώ με χαρά το e-mail σας η το μήνυμα σας μέσω facebook.

Aπό:Koυτσογιαννίδου Σοφία

Μετεκπαίδευση στη Συστημική Ψυχοθεραπεία,θεραπεία ζεύγους & οικογένειαςΜsc Kοινωνική Λειτουργός, Εκπαιδεύτρια ενηλίκων

Πηγή:https://gnomikilkis.blogspot.gr/2018/02/blog-post_262.html

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Οικογένεια

Πράγματα που κάνουν τα ευτυχισμένα ζευγάρια κάθε μέρα.

Μερικές φορές συναντάς μεγαλύτερα ζευγάρια που μοιάζουν λες και είναι από πάντα μαζί, και θαυμάζεις το επίτευγμά τους. Τριάντα χρόνια; Απίστευτο.

Μπορεί να φαίνεται ότι το να έχει κανείς μια επιτυχημένη συντροφική σχέση είναι μια τεράστια πρόκληση, αλλά όταν κοιτάξετε προσεκτικά, ακόμη και η μακροβιότερη, ευτυχέστερη σχέση απλά αποτελείται από μια σειρά από μικρά πράγματα.

Δώστε στον σύντροφό σας την αμέριστη προσοχή σας.

Σεβαστείτε το σύντροφό σας και μην αποσπάτε την προσοχή σας μιλώντας στο τηλέφωνο, σερφάροντας στο ίντερνετ, ή στέλνοντας μηνύματα κατά τη διάρκεια που είστε μαζί.

Δώστε προτεραιότητα στα τακτικά τρυφερά αγγίγματα.

Υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με τον ρόλο που παίζει η ευτυχισμένη ερωτική ζωή, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία για την σημασία του τακτικού, τρυφερού αγγίγματος. Αγκαλιάστε τον σύντροφό σας, κρατήστε το χέρι του, όταν συνδέεστε σωματικά, επιβεβαιώνετε τον δεσμό σας με έναν ισχυρό τρόπο.

Ασχοληθείτε με το σύντροφό και χωρίς να υπάρχει λόγος.

Τα πολυάσχολα ζευγάρια μπορεί να πέσουν στην παγίδα της επικοινωνίας μόνο όταν τα παιδιά πρέπει να πάνε στο γιατρό, πρέπει να πληρωθεί η πιστωτική κάρτα ή κάποιος πρέπει να παραγγείλει το δείπνο. Τα ευτυχισμένα ζευγάρια τηλεφωνιούνται έτσι απλά. Δώστε στον σύντροφό σας να καταλάβει ότι νοιάζεστε αρκετά και είστε κοντά του.

Φλερτάρετε.

Δεν έχει σημασία πόσο καιρό είστε μαζί Ο σύντροφός σας θα εκτιμήσει βαθύτατα το να του υπενθυμίζετε τι είναι αυτό που βρίσκατε πάντα ελκυστικό σε αυτόν. Τα ευτυχισμένα ζευγάρια δεν σταματούν να φλερτάρουν ο ένας τον άλλο απλά και μόνο επειδή είναι δεσμευμένα και αποκατεστημένα.

Συγχωρήστε.

Οι μικρές δυσαρέσκειες μπορεί να μεγαλώσουν και να γίνουν μεγάλες, ασήκωτες απογοητεύσεις. Απλά ξεχάστε τες. Τα έξυπνα ζευγάρια επιλέγουν τις μάχες τους, και τις πιο πολλές φορές, διαγράφουν τις μικρές παραβάσεις εφόσον απειλούν τη μεγάλη εικόνα.

Υποστηρίξτε τις ελπίδες και τα όνειρα του συντρόφου σας.

Ένας σύντροφος που δεν νοιάζεται για τα όνειρα και τους στόχους σας, σας κάνει κακό. Τα ευτυχισμένα ζευγάρια ενδιαφέρονται για τις ελπίδες και τα σχέδια των συντρόφων τους, κάνουν ερωτήσεις και ακούνε, επευφημούν ο ένας τον άλλον και είναι εκεί όταν οι καιροί είναι δύσκολοι. Μια καλή σχέση δεν είναι κάτι που τυχαίνει.

Πηγή

Continue Reading

Ψυχολογία

5 συμβουλές για μια πιο χαρούμενη και ευτυχισμένη ζωή

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι έχουμε γεννηθεί όχι μόνο για να ζήσουμε αλλά για να απολαύσουμε την εμπειρία της ζωής. Αλλά αυτό που συμβαίνει συνήθως είναι  ότι οι πιο πολλοί άνθρωποι δεν απολαμβάνουν την εμπειρία της ζωής αλλά την εμπειρία του πώς μπορείς να μην ζήσεις. Την εμπειρία του πώς θα γεμίσεις τη ζωή σου από υποχρεώσεις και δεν θα έχεις χρόνο να βιώσεις όλα αυτά που αξίζεις.

H οπτική που έχεις για τη ζωή εξαρτάται από τις γνώσεις σου και το βαθμό της εκπαίδευσης σου. Η ζωή είναι ένα παιχνίδι, τουλάχιστον για εμένα και όσους θέλουμε να είναι ευτυχισμένοι. Και όπως όλα τα παιχνίδια έτσι και η ζωή έχει κάποιους κανόνες. Εάν τους παραβείς, δεν θα παίζεις και δεν θα ευχαριστηθείς.

Οι #5 βασικοί κανόνες της ζωής είναι:

1. Να έχεις ένα όραμα για τη ζωή σου

Το όραμα θα σου δώσει δύναμη, κατεύθυνση, έμπνευση και ενθουσιασμό. Το όραμα θα σε βάλει σε μια κατάσταση που θα μειώσει στο μέγιστο δυνατό την φαινομενική δυσκολία των συνθηκών.

Όλα είναι θέμα μυαλού. Είναι θέμα του πως αντιλαμβάνεσαι τη ζωή. Για αυτό στις ίδιες συνθήκες κάποιοι απολαμβάνουν και κάποιοι πονούν. Το όραμα θα σε βγάλει από το πόνο και θα σε μεταφέρει στη χαρά.

Όταν ξέρεις τι θέλεις και γιατί το θέλεις τότε το «πώς» θα το κάνεις δεν σε απασχολεί. Και ξέρεις γιατί το αναφέρω αυτό; Γιατί οι πιο πολλοί άνθρωποι ξεκινούν να ψάχνουν πώς να πετύχουν αλλά δεν γνωρίζουν καλά τι θέλουν και γιατί.

Έτσι λοιπόν, το πρώτο πράγμα που έχεις να κάνεις είναι να σε κεράσεις ένα τσάι ή καφέ σε ένα όμορφο μέρος είτε στη φύση είτε σε εκείνο το μέρος που γαληνεύει η ψυχή σου και να κάνεις μια ειλικρινή συζήτηση με τον εαυτό σου.

Ξέρεις πότε θα γνωρίζεις ότι είσαι σίγουρος ποιο είναι το πιο κατάλληλο όραμα για εσένα;

Να έχεις την προσοχή σου στην καρδιά σου. Όταν νιώσεις ότι φτερουγίζει και υπάρχει μια αίσθηση γαλήνης και πληρότητας τότε είσαι στο κατάλληλο μέρος.

2. Να πιστεύεις στην ικανότητα σου ότι μπορείς να τα καταφέρεις

Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι άνθρωποι θέλουν να πιστεύουν ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν. Εάν το σκεφτείς τι άλλο μπορεί να έχει ένας άλλος άνθρωπος που δεν το έχω εγώ, το οποίο μπορεί να με εμποδίσει από το να κάνω αυτό που θέλω;

Γιατί οι άλλοι και όχι εγώ;

Προσωπικά πιστεύω ότι είναι μια φθηνή δικαιολογία που πουλάμε στον εαυτό μας προκειμένου να παραμείνουμε βολεμένοι.

Για σκέψου το:

Ποια είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά των πετυχημένων ανθρώπων;

–   Αυτοπεποίθηση

–   Κοινωνικότητα

–   Γνώσεις

–   Δεξιότητες

Αλλά εάν το σκεφτείς όλα αυτά μπορεί να τα αποκτήσει σήμερα ένας άνθρωπος. Άρα το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν μπορώ αλλά δεν θέλω να αφιερώσω χρόνο ώστε να βελτιωθώ σε κάτι που χρειάζεται ώστε να πετύχω αυτό που θέλω.

Σταμάτα να μασάς την καραμέλα του δεν μπορώ. Χίλιες φορές να λες στον εαυτό σου δε θέλω να αφιερώσω χρόνο ή δε θέλω να το κάνω για κάποιο άλλο λόγο παρά να σε πείθεις ότι δεν μπορείς γιατί εάν σε πείσεις ότι σε χρειαστείς τότε δεν θα μπορείς και θα έχεις δίκιο, έτσι δεν είναι; Και είμαι σίγουρος ότι ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ!

3. Να είσαι χαρούμενος χωρίς λόγο και να διεκδικείς τη ζωή σου.

Πραγματικά πόσοι άνθρωποι δεν περιμένουν την κάποια μέρα που θα συμβεί κάτι για να νιώσουν χαρά; Αλλά όταν έρχεται αυτή η μέρα περιμένουν μια άλλη μέρα για να συμβεί κάτι άλλο και τελικά δεν νιώθουν ποτέ χαρούμενοι;

Και τότε ποιο το νόημα; Γιατί ζεις; Για να περιμένεις; Η ζωή σου είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από ενός επιβάτη που περιμένει πότε θα έρθει το κατάλληλο τραίνο για να ταξιδέψει. Κάθε στιγμή είναι κατάλληλη για να ταξιδέψεις στον κόσμο της χαράς, της ευτυχίας και της ηρεμίας.

Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να έχεις ένα όραμα για τη ζωή σου γιατί τότε θα έχεις μια επιθυμία και ένα υψηλό κίνητρο για να ζεις με Πάθος και τότε μπορείς να είσαι χαρούμενος χωρίς λόγο. Στην ουσία θα έχεις λόγο. Ο μεγαλύτερος λόγος για να είσαι χαρούμενος είναι η ίδια η ζωή αλλά εάν δεν σου κάνει ακόμη αυτός ο λόγος για εσένα βρες τους δικούς σου λόγους για να είσαι.

Για μένα ο λόγος που είμαι χαρούμενος είναι η έλλειψη λόγων. Βαρέθηκα κάποια στιγμή να έχω λόγους για να γελάσω και να χαρώ. Έτσι αποφάσισα να χαίρομαι και να γελώ χωρίς λόγο. Έτσι απλά, γιατί ζω και υπάρχω. Και αυτός είναι ο πιο σημαντικός λόγος για εμένα. Για σκέψου το λίγο!

4. Να έχεις υπομονή και επιμονή

Στη ζωή δεν χαρίζεται τίποτα και για αυτό είναι όμορφη. Η ομορφιά δεν βρίσκεται στην απόκτηση αυτού που θέλεις αλλά στη διαδικασία. Αλήθεια το φλερτ δεν είναι από τις πιο όμορφες στιγμές σε μια σχέση; Γιατί; Δεν έχεις
τίποτα και ούτε ξέρεις εάν αποκτήσεις. Έτσι είναι και η ζωή. Άρχισε να την φλερτάρεις. Παίξε μαζί της με υπομονή. Διασκέδασε. Δεν παίζει τόσο ρόλο η επιτυχία όσο το πόσο θα απολαύσεις τη διαδρομή για αυτήν. Αυτό είναι μια πολύ σημαντική δεξιότητα που πρέπει να αναπτύξεις.

5. Να αγαπάς και να σέβεσαι τους άλλους ανθρώπους

Η αγάπη είναι το μόνο συναίσθημα που υπάρχει στο σύμπαν. Όλα τα άλλα συναισθήματα είναι υποπροϊόντα της ψευδαίσθησης του μυαλού μας. Όπου υπάρχει έλλειψη αγάπης θα συναντήσεις το φόβο, το θυμό, τη λύπη, τις
ενοχές κ.ο.

Αλλά ποια είναι η βασική πηγή αγάπης;

Η βασική πηγή αγάπης είναι η διαδικασία του να προσφέρεις την αγάπη σου στους άλλους ανθρώπους.

Αυτή η συμπεριφορά θα σε συνδέσει με κάτι ανώτερο που δεν έχει λόγια. Αλλά δώσε μεγάλη προσοχή σε αυτό:

Πολλοί άνθρωποι μου λένε: Εγώ έχω προσφέρει απλόχερα την αγάπη μου αλλά δεν έχω πάρει πίσω τίποτα. Πληγώθηκα και τώρα δεν δίνω σε κανέναν τίποτα.

ΤΡΑΓΙΚΟ ΛΑΘΟΣ!

Το να προσφέρεις αγάπη και να το παίζεις πληγωμένο κουτάβι όταν δεν λαμβάνεις πίσω τίποτα δεν είναι αγάπη αλλά μια εμπορική συναλλαγή.

Προσφορά αγάπης σημαίνει ότι δίνω και δεν με νοιάζει εάν θα πάρω από τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Όπως μπορείς να δώσεις μια τυρόπιτα ή ένα ευρώ σε έναν άστεγο. Ξέρεις ότι δεν θα το πάρεις πίσω και για αυτό νιώθεις όμορφα
όταν προσφέρεις.

Αυτό είναι προσφορά!

Τώρα μπορείς να μελετήσεις αυτό το άρθρο ξανά και ξανά. Είναι πολύ σημαντικό να μάθεις να παίζεις στη ζωή με τους δικούς της κανόνες. Όταν το κάνεις τότε θα κερδίσεις τη ζωή σου. Εάν δεν το κάνεις τότε θα μείνεις
απ’έξω.

Μανώλης Ισχάκης

Continue Reading

Οικογένεια

Αν δε το αισθάνεσαι δεν είσαι υποχρεωμένος να προσφέρεις

Η ανθρώπινη υπόσταση είναι από τη φύση της δοτική. Η καρδιά μας ευφραίνεται όταν έχουμε τη δυνατότητα να προσφέρουμε στους συνανθρώπους μας οτιδήποτε μπορεί να τους συντηρήσει, να τους διευκολύνει ή να τους εγκολπώσει. Η κοινωνία επαινεί και προωθεί αυτές τις πράξεις προσφοράς και καταδικάζει το αντίθετο.

Πιστεύω πως η προσφορά στο συνάνθρωπο, με όποιον τρόπο κι αν εκφράζεται είναι ένα καθαρά προσωπικό θέμα και σε καμία περίπτωση δεν έχει να κάνει με τον άλλον. Αποτελεί την έκφραση της πηγαίας ανάγκης μας για συμπόρευση και δηλώνει πόσο άρρηκτα συνδεδεμένοι είμαστε όλοι μεταξύ μας, γιατί μία υγιώς σκεπτόμενη ύπαρξη θλίβεται με την ανθρώπινη αδυναμία και σπεύδει να συντελέσει εποικοδομητικά ώστε να την εξαλείψει.

Ο καθένας μας όμως ταυτόχρονα είναι ελεύθερος να δώσει όσα (κι αν) επιθυμεί, σε όποιον επιθυμεί και για όσο το επιθυμεί. Αυτό εξαρτάται από τη διάθεση και τη συνειδητότητά του. Κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να προσφέρει, εάν δεν το αισθάνεται… Όπως επίσης και ένας ευεργετημένος άνθρωπος δεν είναι υποχρεωμένος να ανταποδώσει αυτό που του δόθηκε, παρά να το θεωρήσει ως παροχή ώστε να σταθεί στα πόδια του, ενδυναμώνοντας ταυτόχρονα το ανθρώπινο σύνολο.

Υπό αυτό το πρίσμα, δεν έχει νόημα να περιμένει κάποιος προσωπικά ανταλλάγματα. Πιστεύω πως αυτό είναι ένα από τα πράγματα που έχουμε παρερμηνεύσει ως προς την προσφορά. Και τελικά νομίζω πως η αχαριστία είναι η μη εκτίμηση της οποιασδήποτε βοήθειας δίνεται, ώστε να προκύψει μία προαγωγική συνθήκη για το άτομο που τη δέχεται και όχι η ανταπόδοση της βοήθειας.

Για παράδειγμα, προσφέρουμε στα παιδιά μας συνεχώς, ακόμα κι από τη στιγμή που είναι απλά μία ιδέα. Γιατί το κάνουμε άραγε; Αποσκοπούμε σε κάτι; Περιμένουμε ανταλλάγματα; Το κάνουμε γιατί επιθυμούμε να τα δούμε κάποια στιγμή να στέκονται ισχυρά ως ώριμα και χρήσιμα μέλη της κοινωνίας. Ο μόνος λόγος λοιπόν για να πούμε ένα παιδί αχάριστο, είναι εάν το βλέπουμε να μην εκτιμά και να μην δράττεται των ευκαιριών που του δίνουμε ώστε να το πετύχει. Αυτό δεν έχει να κάνει με τη σχέση που έχει μαζί μας, αλλά με τη σχέση που έχει με τον ίδιο του τον εαυτό. Εμείς είμαστε εκεί για να περιθάλψουμε οποιαδήποτε έκφρασή του.

Όποιος λοιπόν χαρακτηρίζει κάποιον ως αχάριστο, σημαίνει πως δεν έδωσε με ανιδιοτέλεια και δεν εξέφρασε το μεγαλείο της ανθρώπινης φύσης, αλλά μία απλή συναλλαγή…

Λαμπρινή Τζελέπη

Χημικός, M.S.Ed

 

Continue Reading

Trending