Connect with us

Οικογένεια

“Νιώθω μονογονέας στο γάμο μου…”

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου από μια συνάντηση γονέων καθώς αποτέλεσε την αφορμή για ένα γόνιμο προβληματισμό σχετικά με το ποια θεωρείται μονογονεϊκή οικογένεια, με ποια κριτήρια θα την ορίσουμε, ποιους εν τέλει θα συμπεριλάβουμε ή δεν θα συμπεριλάβουμε σε αυτήν.

Είναι ξέρετε αυτά τα ωραία και μοναδικά που συμβαίνουν όταν δουλεύεις με ομάδα όπου οι εμπειρίες του καθενός προστίθενται στις εμπειρίες του άλλου και όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, γινόμαστε σοφότεροι, ανοίγουμε νέα παράθυρα και αλλάζουμε οπτικές γωνίες. Ας μη μακρηγορώ λοιπόν.Βρέθηκα κάποτε να συντονίζω μια ομάδα γονέων και σε μια εκ των συναντήσεων μας να πρέπει να πραγματευτώ με τους γονείς- μέλη της ομάδας το ζήτημα των μονογονεϊκών οικογενειών σήμερα. Το θέμα έφερε στην ομάδα μια νεαρή κυρία, ανύπανδρη μητέρα ενός μικρού παιδιού, η οποία αποζητούσε πληροφόρηση και ψυχολογική υποστήριξη.

Συγχρόνως, η ίδια κυρία εξέφρασε την ανησυχία της αν και κατά πόσο το θέμα θα είχε απήχηση και στους υπόλοιπους γονείς καθώς οι περισσότεροι ήταν σε γάμο και μόνο ένας ή δύο ήταν διαζευγμένοι.Για να αρχίσεις να ξετυλίγεις το κουβάρι ενός οποιουδήποτε θέματος αρχικά οφείλεις και να το περιγράψεις, να το αποσαφηνίσεις, να ορίσεις ξεκάθαρα το πλαίσιο συζήτησης.

Έτσι, λοιπόν, αρχικά ζήτησα από τα μέλη να πουν ποιες περιπτώσεις κατά τη γνώμη τους κατατάσσονται στις μονογονεικές οικογένειες. Κάποια τότε ανέφερε τις άγαμες μητέρες, άλλη τους χήρους/ες, άλλη τους διαζευγμένους/ες, άλλη τις περιπτώσεις όπου ο σύντροφος βρίσκεται στη φυλακή ή στα καράβια, άλλη… Και τότε συνέβη το εξής: Κάποιες γυναίκες σε γάμο εξέφρασαν, και μάλιστα με μεγάλο παράπονο και δυσαρέσκεια, την ταύτιση τους με αυτήν την μορφή οικογένειας, ένιωθαν δηλ. μονογονείς, ενώ, αντίθετα και μη αναμενόμενα, η διαζευγμένη της παρέας την μη ταύτιση της, δεν ένιωθε δηλ. καθόλου μονογονέας καθώς ο πρώην σύζυγος της υπήρξε ιδιαιτέρως υποστηρικτικός.

Και ουπς…. ξαφνικά νιώθω ότι πέφτουμε σε ένα κενό, μια εγγενή αδυναμία να ορίσουμε αυτό που θα συζητήσουμε. Η νομική και θεσμική προσέγγιση του όρου μονογονέα, ο γονέας που ασκεί εν τοις πράγμασι και κατ’ αποκλειστικότητα τη γονική μέριμνα ενός ή περισσοτέρων ανήλικων τέκνων, προσκρούει απέναντι στο, μολονότι ακατέργαστο αλλά πέρα για πέρα αληθινό, βίωμα, στο συναίσθημα μερικών νεαρών έγγαμων γυναικών.

Αυτή η μη αναμενόμενη εξέλιξη με καλούσε να πάρω αποφάσεις για το πώς έπρεπε να προχωρήσω: να αγνοήσω αυτές τις συναισθηματικά φορτισμένες δηλώσεις των έγγαμων γυναικών και να υπακούσω σ’ αυτό που όριζε το γράμμα του Νόμου ή να πράξω το αντίθετο; Προσωπικά, στο δίλημμα Νόμος ή Συναίσθημα επέλεξα το δεύτερο… Αλήθεια εσείς τι θα κάνατε…..;Μπορούσε δηλ ο καθένας να θεωρήσει τον εαυτό του μονογονέα αν και μόνο το ένιωθε και όλοι εμείς να εγκύψουμε με μεγάλη ευαισθησία στο εκφραζόμενο βίωμα παρακάμπτοντας ορισμούς, τίτλους και ταμπέλες.

Και η εξέλιξη ήταν λυτρωτική για όλες τις γυναίκες.

Η ανύπανδρη νεαρή κυρία, χάρη στην οποία τέθηκε το θέμα στο τραπέζι της ομάδας, ανακάλυψε πως εν τέλει δεν αποτελεί συντριπτική μειοψηφία όπως πίστευε. Και αυτό όχι μόνο γιατί οι άγαμες μητέρες ολοένα και αυξάνονται σήμερα, αλλά, πολύ δε περισσότερο, γιατί το συναίσθημα της μοναξιάς, αβεβαιότητας και απογοήτευσης ανευρίσκεται και σε πολλές άλλες, πιο αποδεκτές, παραδοσιακές μορφές οικογένειας.

Και πόσο ανακουφιστική, ακόμα και θεραπευτική, άραγε, μπορεί να είναι η αίσθηση του ανήκειν, της ευρείας αποδοχής, του εγώ μαζί με πολλούς άλλους. Αντίθετα, πόσο επιβαρυντικά σε ψυχολογικό επίπεδο μπορεί να λειτουργήσει η αίσθηση του διαφορετικού, του μεμονωμένου, του κοινωνικά παρεκκλίνοντα.Από την άλλη κάποιες παντρεμένες μητέρες βρήκαν ένα βήμα να εκφράσουν και να μοιραστούν τα κατακλυσμικά βιώματα μοναξιάς, απομάκρυνσης, ανασφάλειας, αλλοτρίωσης που νιώθουν στο γονικό τους ρόλο. Ωσάν να είναι καπετάνιοι ενός μεγάλου υπερωκεάνιου πλοίου μόνο που είναι νύκτα και το βασικό πλήρωμα έχει πάει για ύπνο…..

Οι «παντρεμένοι μονογονείς» βοηθήθηκαν ώστε να διερευνήσουν τους πραγματικούς λόγους και τα βαθύτερα αίτια. Και τα πραγματικά αίτια, τα πιο βαθιά και δύσκολα στην αντιμετώπιση, δεν εδράζονται στους άλλους, στις εξωγενείς αντικειμενικές συνθήκες (μοναξιά λόγω πολύωρης εργασίας του έτερου γονέα, απαιτήσεις καριέρας του, κακού χαρακτήρα του κτλ).

Αν ήταν έτσι, όσο και αν αυτό φαίνεται παράδοξο, θα μπορούσαν εύκολα να αλλάξουν, να βελτιωθούν κάποια πράγματα. Πολύ συχνά τα αίτια για το αίσθημα της μοναξιάς βρίσκονται και μέσα μας, και, τότε, τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα και σύνθετα.Κάποιες παντρεμένες μητέρες ανακάλυψαν πως ένιωθαν μόνες και πριν παντρευτούν. Είναι οι γυναίκες εκείνες που, καθώς δε βρήκαν όση υποστήριξη ήθελαν στο περιβάλλον τους, έμαθαν να λειτουργούν μόνες, να παίρνουν περισσότερες ευθύνες και να μη ζητούν βοήθεια. Είναι οι ίδιες γυναίκες που, συχνά αποκαλούμενες και ως τελειομανείς, θέλουν να ελέγχουν τα πάντα, όλα να περνούν από το χέρι τους, τα πράγματα να γίνονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο και να απορρίπτουν οποιοδήποτε χέρι βοηθείας.

Είναι αυτές που έμαθαν να θυσιάζονται για τους άλλους, να δυσκολεύονται να πουν όχι, να βάζουν τις ανάγκες των άλλων σε υψηλότερη προτεραιότητα από τις δικές τους, να χάνουν τον εαυτό τους.Και πιστέψτε με αυτές οι περιπτώσεις, που ξεκινούν από μας, από τον ίδιο τον εαυτό μας, είναι οι πιο δύσκολες… όχι όμως και μη αναστρέψιμες. Η αποδοχή και επίγνωση της αφετηρίας των δυσκολιών είναι σίγουρα το πρώτο και απαραίτητο βήμα.

Εμείς, οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας, συχνά καλούμαστε να θεραπεύσουμε τέτοια προβλήματα που ενώ φαίνονται εκ πρώτης απλά και κατανοητά, ορατά και δια γυμνού οφθαλμού, έχουν δυστυχώς πιάσει τόσο βαθιές ρίζες που απαιτούν λεπτό και ευαίσθητο χειρισμό μέσα στο χώμα, στις πρώτες εμπειρίες, όταν άρχισαν αυτά να γεννιούνται και να καλοκάθονται σ’ αυτό.

«Χρειάζομαι τη βοήθεια σου» δεν είναι απλά μια δήλωση αλλά μια απαραίτητη δεξιότητα επιβίωσης, μια τέχνη που μαθαίνεται ακόμα και στην ώριμη ενήλικη ζωή.

Για οτιδήποτε σας απασχολεί, σας έχει αγγίξει και θέλετε να το μοιραστούμε θα δεχτώ με χαρά το e-mail σας η το μήνυμα σας μέσω facebook.

Aπό:Koυτσογιαννίδου Σοφία

Μετεκπαίδευση στη Συστημική Ψυχοθεραπεία,θεραπεία ζεύγους & οικογένειαςΜsc Kοινωνική Λειτουργός, Εκπαιδεύτρια ενηλίκων

Πηγή:https://gnomikilkis.blogspot.gr/2018/02/blog-post_262.html

Continue Reading

Ψυχολογία

Γιατί η πειθαρχία είναι το όχημα προς την καλύτερη ζωή;

Αν θέλουμε πραγματικά να απολαύσουμε μια καλύτερη ζωή και καλύτερες σχέσεις, η πειθαρχία είναι το όχημα που γνωρίζει τόσο καλύτερα από οτιδήποτε άλλο αυτόν τον προορισμό. 

Ζώντας μέσα στην ανειλικρίνεια και την ασυδοσία των επιπόλαιων σχέσεων, είναι λογικό η πρόταση για αυτοπειθαρχία να ξεβολεύει. Η αυτοπειθαρχία, όμως, δεν είναι συνώνυμη της στέρησης και της έλλειψης. Είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, προϋπόθεση για να έρθουμε στο δρόμο της αληθινής αγάπης, χρησιμοποιώντας τεχνικές που μας κινητοποιούν και ενεργοποιούν την ανάγκη μας για περισσότερη γνώση. 

Έχοντας πειθαρχία, κατανοούμε τη θέση μας στον κόσμο καλύτερα και μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που μας παρουσιάζονται όχι ως εμπόδια αλλά ως ευκαιρίες για εξέλιξη. Η αυτοπειθαρχία χτίζεται και κατακτιέται μέρα με τη μέρα, εφαρμόζοντας τεχνικές που μελλοντικά αποδεικνύονται αποτελεσματικές στη σταθερότητα και τη σοβαρότητα των ερωτικών αλλά και των υπόλοιπων σχέσεών μου. Η αναβολή της ικανοποίησης, η αποδοχή της ευθύνης, η αλήθεια και η στάθμιση είναι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της συμπεριφοράς μας που δεν θα μας αποκόψουν, φυσικά, από το να είμαστε αυθόρμητοι, αλλά θα μας θυμίζουν τον απώτερο στόχο, τη δημιουργία δηλαδή καλύτερων και ειλικρινέστερων σχέσεων.

Φρενάροντας, λοιπόν, τα ένστικτά μας, θέτουμε όρια και συνάμα διαμορφώνουμε τις κατάλληλες τεχνικές αυτοπειθαρχίας που εξασφαλίζουν επιτυχημένες σχέσεις.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Σχεδίασε από την αρχή τη ζωή σου

Ένα από τα βασικά συστατικά του μοντέρνου ορισμού της αγάπης είναι η προσωπική μας δράση και δημιουργικότητα. Όλες εκείνες οι ενεργές επιλογές που θα αποφασίσουμε να εντάξουμε στη σκαλέτα της καθημερινότητάς μας και χρειάζονται από εμάς κινητοποίηση και αποφασιστικότητα για να τελεσφορήσουν. Αυτό είναι το σημείο όπου αποφασίζω να σχεδιάσω από την αρχή την καθημερινή μου δράση, αφαιρώντας μηχανικότητα και προσθέτοντας συνειδητότητα.

Ένας καλός άξονας για να ξεκινήσω να επανασχεδιάζω το πλάνο μου είναι να καταγράψω όλες τις βασικές ανάγκες που χρειάζομαι ως άνθρωπος να ικανοποιήσω για να αισθάνομαι ευτυχισμένος και ολοκληρωμένος. Θα διαπιστώσω πως όχι απλώς θα καλύψω με καλύτερο τρόπο τις ανάγκες μου, αλλά μέσα από τη δράση θα κατακτήσω και ένα νέο επίπεδο ατομικής υπευθυνότητας και πειθαρχίας, που θα με οδηγήσει με μια νέα αυτοπεποίθηση.

Ένα ολοκληρωμένο πλάνο δράσης έχει ως εξής :

Ενθαρρύνω τις κλίσεις και τα ταλέντα μου: λίγο πολύ, όλοι γνωρίζουμε πού και ως προς τι ένα ταλέντο μας είναι οξυμμένο ή έχει τον τρόπο να αναπτυχθεί. Κάπου, κάπως, κάποτε «είχα πειστεί» πως «μεγάλωσα», πως «δεν είχα χρόνο», πως «είχα άλλες προτεραιότητες», αλλά τώρα πια είναι εξόχως σημαντικό να αναγνωρίσω και να δώσω και πάλι αξία στις εκφάνσεις που ξεχωρίζω και να τις αναπτύξω. Τώρα είναι η ώρα να ασχοληθώ με την καλλιτεχνική μου ροπή στην ποίηση ή στην υποκριτική, να εντρυφήσω στα εικαστικά ή στη φωτογραφία.

Μου δίνω χρόνο, προσοχή και επικεντρώνω στην αυτοπαρατήρηση: Βρίσκω πάντα χρόνο για μικρά διαλείμματα με τον εαυτό μου μέσα στη μέρα, όπου ανασυντάσσω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου, ενώ όλο τον υπόλοιπο χρόνο που είμαι σε κίνηση φροντίζω να μη χάνω επαφή με τη «γεύση της ζωής», έτσι όπως ακριβώς ξεδιπλώνεται κάθε στιγμή μέσα μου.

Δε φοβάμαι τις εξόδους ή το να πηγαίνω σε μέρη μόνη μου: Προσωπικά, μπορεί να πήγα πρώτη φορά στο σινεμά μόνος μου όταν συμπλήρωσα τα 33 μου χρόνια, αλλά μόλις τότε ανακάλυψα τι έχανα έως εκείνη τη στιγμή. Αν δε φροντίσω να είμαι καλή και συναρπαστική παρέα για εμένα, πάρα πολύ δύσκολα θα είμαι καλή παρέα και αργό-

τερα για τον/τη σύντροφό μου. Επιπλέον, παύει η χαρά και η διασκέδασή μου να είναι συνδεδεμένη με την παρουσία κάποιου άλλου. Προσθέτω έτσι μια δυναμική στο ενεργητικό μου, έχοντας παράλληλα και την πολυτέλεια σε αυτή την προσωπική μου διαδρομή να ακούσω καθαρότερα το ένστικτό μου και να παρατηρήσω καλύτερα

τα «σημάδια» και ό,τι «τυχαίο» εκδηλώνεται γύρω μου.

Βγαίνω από τον «αυτόματο πιλότο»:  Είναι σημαντικό η κάθε μέρα μου να περιέχει εκπλήξεις και για να μην τις περιμένω παθητικά. Γίνομαι ο ίδιος αυτός που τις επιδιώκει. Είχα μάθει καλά να δρω μηχανικά και να προωθώ τη ρουτίνα του προγράμματός μου αφήνοντάς τη στον «αυτόματο πιλότο». Τουλάχιστον μία φορά τη μέρα είναι καθοριστικής σημασίας να προκαλείς τον εαυτό σου να κάνει κάτι το διαφορετικό. Να είσαι ανοιχτή στο «καινούριο». Ακόμα και μια μικρή αλλαγή, λόγου χάρη, το να αλλάξεις το κατάστημα απ’ όπου ψωνίζεις ή να ακολουθήσεις μια διαφορετική διαδρομή σε ένα συνηθισμένο σου δρομολόγιο, θα σε κάνει να δίνεις «προσοχή» και να ζεις όλο και περισσότερο στο παρόν σου.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Γεφύρωσε το χάσμα της επικοινωνίας στη σχέση σου

Lead: Δεν υπάρχει υγιής σχέση χωρίς ένα καλά δομημένο δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ των συντρόφων. 

Αυτό φυσικά δεν χρειάζεται να σου το πει κάποιος ειδικός σχέσεων. Το διαπιστώνεις κάθε φορά που ακόμα και η πιο μικρή και ασήμαντη διαφωνία οδηγεί σε επικούς τσακωμούς. Το πιο σημαντικό, λοιπόν, συστατικό μιας επιτυχημένης σχέσης είναι η σωστή και αποτελεσματική επικοινωνία. Με τη σειρά της η καλή επικοινωνία αποκαθιστά την εμπιστοσύνη και επουλώνει τυχόν προβλήματα στη σχέση που οφείλονται στην κακή συνεννόηση και την έλλειψη πίστης στις δυνατότητες και την αξιοπιστία του συντρόφου μας.

Έχει τύχει σχεδόν σε όλους μας με το πέρασμα του χρόνου να μας φαίνεται πως ο άλλος έχει αλλάξει, πως ακούγεται σχεδόν σαν ένας ξένος κάθε φορά που μας μιλάει. Κάτι που φυσικά δεν ισχύει. Η κακή επικοινωνία είναι ικανή να μεταφέρει μπερδεμένα μηνύματα και να αποκωδικοποιήσει λανθασμένα όσα θέλουμε να πούμε και όσα εννοούμε, συμμαχώντας βέβαια με τις προκαταλήψεις που χτίζει μοιραία ο χρόνος μέσα σε μία σχέση. 

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη επικοινωνίας που κάνουμε στη σχέση είναι να διαμορφώνουμε μοτίβα συμπεριφορών τα οποία περιμένουμε να επαληθευτούν. Με άλλα λόγια πολύ συχνά περιμένουμε από το σύντροφό μας να δρα και να σκέφτεται όπως ακριβώς εμείς. Οποιοδήποτε άλλο μοτίβο φαντάζει ξένο και εχθρικό,  γιατί πάντα στο μυαλό μας λειτουργεί υποσυνείδητα η επιθυμία της συναισθηματικής ταύτισης. Θέλουμε δηλαδή να νιώθει ο άλλος όπως ακριβώς νιώθουμε και εμείς. 

Τα πράγματα όμως είναι πιο απλά. Ακόμα και τα μεγαλύτερα χάσματα επικοινωνίας οφείλονται συνήθως σε μια βασική και ουσιαστική παρεξήγηση μεταξύ αντρών και γυναικών. Κάθε φορά που πλησιάζουμε το σύντροφό μας για να του παραπονεθούμε, εκείνος αποκωδικοποιεί αυτή την προσπάθειά μας ως αίτημα για να αναλάβει δράση. Ως άλλος “Mr Fix it” προσπαθεί να καθησυχάσει και να αποκαταστήσει τον προβληματισμό της συντρόφου του, χωρίς ωστόσο πραγματικά να την ακούει! Το μόνο που θέλει είναι να τακτοποιήσει την εκκρεμότητα! Η σύντροφος, από την άλλη, δεν επιθυμεί πάντα την εξεύρεση μιας μαγικής λύσης, καθώς υπάρχουν φορές που το μόνο που επιδιώκει είναι το ειλικρινές ενδιαφέρον και την προσοχή του συντρόφου της και τίποτα άλλο. 

Και όσο ο άντρας προσπαθεί να βρει μία λύση στην ανησυχία της γυναίκας, γιατί του προκαλεί αμηχανία και άγχος, τόσο εκείνη εκνευρίζεται γιατί δεν την ακούει πραγματικά. Αντίστοιχα κι εκείνος δοκιμάζει τα όριά του γιατί δεν μπορεί να εξηγήσει  γιατί εκείνη παραμένει ανικανοποίητη αφού της παρέχονται εναλλακτικές λύσεις. 

Η πραγματική αγάπη, ωστόσο, δεν είναι ατομικό άθλημα. Δεν αρχίζει και τελειώνει σε μας. Έχει πάντα δύο άξονες, δύο πόλους. Η ελλειμματική επικοινωνία παρουσιάζει ως αναγκαία την κατάργηση αυτών των δύο πόλων και προβάλλει ως πραγματική την αγάπη όχι έτσι όπως τη νιώθουμε αλλά έτσι όπως την περιμένει ο άλλος.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Trending