Connect with us

Οικογένεια

«Νιώθω μονογονέας στο γάμο μου…»

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου από μια συνάντηση γονέων καθώς αποτέλεσε την αφορμή για ένα γόνιμο προβληματισμό σχετικά με το ποια θεωρείται μονογονεϊκή οικογένεια, με ποια κριτήρια θα την ορίσουμε, ποιους εν τέλει θα συμπεριλάβουμε ή δεν θα συμπεριλάβουμε σε αυτήν.

Είναι ξέρετε αυτά τα ωραία και μοναδικά που συμβαίνουν όταν δουλεύεις με ομάδα όπου οι εμπειρίες του καθενός προστίθενται στις εμπειρίες του άλλου και όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, γινόμαστε σοφότεροι, ανοίγουμε νέα παράθυρα και αλλάζουμε οπτικές γωνίες. Ας μη μακρηγορώ λοιπόν.Βρέθηκα κάποτε να συντονίζω μια ομάδα γονέων και σε μια εκ των συναντήσεων μας να πρέπει να πραγματευτώ με τους γονείς- μέλη της ομάδας το ζήτημα των μονογονεϊκών οικογενειών σήμερα. Το θέμα έφερε στην ομάδα μια νεαρή κυρία, ανύπανδρη μητέρα ενός μικρού παιδιού, η οποία αποζητούσε πληροφόρηση και ψυχολογική υποστήριξη.

Συγχρόνως, η ίδια κυρία εξέφρασε την ανησυχία της αν και κατά πόσο το θέμα θα είχε απήχηση και στους υπόλοιπους γονείς καθώς οι περισσότεροι ήταν σε γάμο και μόνο ένας ή δύο ήταν διαζευγμένοι.Για να αρχίσεις να ξετυλίγεις το κουβάρι ενός οποιουδήποτε θέματος αρχικά οφείλεις και να το περιγράψεις, να το αποσαφηνίσεις, να ορίσεις ξεκάθαρα το πλαίσιο συζήτησης.

Έτσι, λοιπόν, αρχικά ζήτησα από τα μέλη να πουν ποιες περιπτώσεις κατά τη γνώμη τους κατατάσσονται στις μονογονεικές οικογένειες. Κάποια τότε ανέφερε τις άγαμες μητέρες, άλλη τους χήρους/ες, άλλη τους διαζευγμένους/ες, άλλη τις περιπτώσεις όπου ο σύντροφος βρίσκεται στη φυλακή ή στα καράβια, άλλη… Και τότε συνέβη το εξής: Κάποιες γυναίκες σε γάμο εξέφρασαν, και μάλιστα με μεγάλο παράπονο και δυσαρέσκεια, την ταύτιση τους με αυτήν την μορφή οικογένειας, ένιωθαν δηλ. μονογονείς, ενώ, αντίθετα και μη αναμενόμενα, η διαζευγμένη της παρέας την μη ταύτιση της, δεν ένιωθε δηλ. καθόλου μονογονέας καθώς ο πρώην σύζυγος της υπήρξε ιδιαιτέρως υποστηρικτικός.

Και ουπς…. ξαφνικά νιώθω ότι πέφτουμε σε ένα κενό, μια εγγενή αδυναμία να ορίσουμε αυτό που θα συζητήσουμε. Η νομική και θεσμική προσέγγιση του όρου μονογονέα, ο γονέας που ασκεί εν τοις πράγμασι και κατ’ αποκλειστικότητα τη γονική μέριμνα ενός ή περισσοτέρων ανήλικων τέκνων, προσκρούει απέναντι στο, μολονότι ακατέργαστο αλλά πέρα για πέρα αληθινό, βίωμα, στο συναίσθημα μερικών νεαρών έγγαμων γυναικών.

Αυτή η μη αναμενόμενη εξέλιξη με καλούσε να πάρω αποφάσεις για το πώς έπρεπε να προχωρήσω: να αγνοήσω αυτές τις συναισθηματικά φορτισμένες δηλώσεις των έγγαμων γυναικών και να υπακούσω σ’ αυτό που όριζε το γράμμα του Νόμου ή να πράξω το αντίθετο; Προσωπικά, στο δίλημμα Νόμος ή Συναίσθημα επέλεξα το δεύτερο… Αλήθεια εσείς τι θα κάνατε…..;Μπορούσε δηλ ο καθένας να θεωρήσει τον εαυτό του μονογονέα αν και μόνο το ένιωθε και όλοι εμείς να εγκύψουμε με μεγάλη ευαισθησία στο εκφραζόμενο βίωμα παρακάμπτοντας ορισμούς, τίτλους και ταμπέλες.

Και η εξέλιξη ήταν λυτρωτική για όλες τις γυναίκες.

Η ανύπανδρη νεαρή κυρία, χάρη στην οποία τέθηκε το θέμα στο τραπέζι της ομάδας, ανακάλυψε πως εν τέλει δεν αποτελεί συντριπτική μειοψηφία όπως πίστευε. Και αυτό όχι μόνο γιατί οι άγαμες μητέρες ολοένα και αυξάνονται σήμερα, αλλά, πολύ δε περισσότερο, γιατί το συναίσθημα της μοναξιάς, αβεβαιότητας και απογοήτευσης ανευρίσκεται και σε πολλές άλλες, πιο αποδεκτές, παραδοσιακές μορφές οικογένειας.

Και πόσο ανακουφιστική, ακόμα και θεραπευτική, άραγε, μπορεί να είναι η αίσθηση του ανήκειν, της ευρείας αποδοχής, του εγώ μαζί με πολλούς άλλους. Αντίθετα, πόσο επιβαρυντικά σε ψυχολογικό επίπεδο μπορεί να λειτουργήσει η αίσθηση του διαφορετικού, του μεμονωμένου, του κοινωνικά παρεκκλίνοντα.Από την άλλη κάποιες παντρεμένες μητέρες βρήκαν ένα βήμα να εκφράσουν και να μοιραστούν τα κατακλυσμικά βιώματα μοναξιάς, απομάκρυνσης, ανασφάλειας, αλλοτρίωσης που νιώθουν στο γονικό τους ρόλο. Ωσάν να είναι καπετάνιοι ενός μεγάλου υπερωκεάνιου πλοίου μόνο που είναι νύκτα και το βασικό πλήρωμα έχει πάει για ύπνο…..

Οι «παντρεμένοι μονογονείς» βοηθήθηκαν ώστε να διερευνήσουν τους πραγματικούς λόγους και τα βαθύτερα αίτια. Και τα πραγματικά αίτια, τα πιο βαθιά και δύσκολα στην αντιμετώπιση, δεν εδράζονται στους άλλους, στις εξωγενείς αντικειμενικές συνθήκες (μοναξιά λόγω πολύωρης εργασίας του έτερου γονέα, απαιτήσεις καριέρας του, κακού χαρακτήρα του κτλ).

Αν ήταν έτσι, όσο και αν αυτό φαίνεται παράδοξο, θα μπορούσαν εύκολα να αλλάξουν, να βελτιωθούν κάποια πράγματα. Πολύ συχνά τα αίτια για το αίσθημα της μοναξιάς βρίσκονται και μέσα μας, και, τότε, τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα και σύνθετα.Κάποιες παντρεμένες μητέρες ανακάλυψαν πως ένιωθαν μόνες και πριν παντρευτούν. Είναι οι γυναίκες εκείνες που, καθώς δε βρήκαν όση υποστήριξη ήθελαν στο περιβάλλον τους, έμαθαν να λειτουργούν μόνες, να παίρνουν περισσότερες ευθύνες και να μη ζητούν βοήθεια. Είναι οι ίδιες γυναίκες που, συχνά αποκαλούμενες και ως τελειομανείς, θέλουν να ελέγχουν τα πάντα, όλα να περνούν από το χέρι τους, τα πράγματα να γίνονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο και να απορρίπτουν οποιοδήποτε χέρι βοηθείας.

Είναι αυτές που έμαθαν να θυσιάζονται για τους άλλους, να δυσκολεύονται να πουν όχι, να βάζουν τις ανάγκες των άλλων σε υψηλότερη προτεραιότητα από τις δικές τους, να χάνουν τον εαυτό τους.Και πιστέψτε με αυτές οι περιπτώσεις, που ξεκινούν από μας, από τον ίδιο τον εαυτό μας, είναι οι πιο δύσκολες… όχι όμως και μη αναστρέψιμες. Η αποδοχή και επίγνωση της αφετηρίας των δυσκολιών είναι σίγουρα το πρώτο και απαραίτητο βήμα.

Εμείς, οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας, συχνά καλούμαστε να θεραπεύσουμε τέτοια προβλήματα που ενώ φαίνονται εκ πρώτης απλά και κατανοητά, ορατά και δια γυμνού οφθαλμού, έχουν δυστυχώς πιάσει τόσο βαθιές ρίζες που απαιτούν λεπτό και ευαίσθητο χειρισμό μέσα στο χώμα, στις πρώτες εμπειρίες, όταν άρχισαν αυτά να γεννιούνται και να καλοκάθονται σ’ αυτό.

«Χρειάζομαι τη βοήθεια σου» δεν είναι απλά μια δήλωση αλλά μια απαραίτητη δεξιότητα επιβίωσης, μια τέχνη που μαθαίνεται ακόμα και στην ώριμη ενήλικη ζωή.

Για οτιδήποτε σας απασχολεί, σας έχει αγγίξει και θέλετε να το μοιραστούμε θα δεχτώ με χαρά το e-mail σας η το μήνυμα σας μέσω facebook.

Aπό:Koυτσογιαννίδου Σοφία

Μετεκπαίδευση στη Συστημική Ψυχοθεραπεία,θεραπεία ζεύγους & οικογένειαςΜsc Kοινωνική Λειτουργός, Εκπαιδεύτρια ενηλίκων

Πηγή:https://gnomikilkis.blogspot.gr/2018/02/blog-post_262.html

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Οικογένεια

Η αξία της φιλαναγνωσίας από την προσχολική αγωγή

Η αξία της φιλαναγνωσίας από την προσχολική αγωγή Η Συγγραφέας & Παιδαγωγός Λητώ Τσακίρη Παπαθανασίου  συνομιλεί με την Ψυχολόγο Α.Π.Θ – Ψυχοθεραπεύτρια CBT Ειδικευμένη στην ειδική αγωγή κυρία Βασιλική Κουλουψούζη .Η συμβολή της παιδικής λογοτεχνίας στην ψυχική και νοητική ανάπτυξη του παιδιού.

ΕΡΩΤΗΣΗ :Αγαπητή κυρία Κουλουψούζη στο διάλογο μας για το θέμα της φιλαναγνωσίας μου είπατε ότι κάθε βιβλίο που διαβάζουμε είναι ένα σκαλοπάτι … ένα σκαλοπάτι που μας φέρνει πιο κοντά στον εσωτερικό μας κόσμο και στις πιο απόκρυφες ανάγκες μας, μπορείτε να μου αναπτύξετε αυτή τη σκέψη σας ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :Το βιβλίο! Μια λέξη μικρή, εύηχη χιλιοακουσμένη και χιλιοειπωμένη που κρύβει μέσα τις τόσες εμπειρίες, σκέψεις, συναισθήματα και αναμνήσεις. Τροφή που θρέφει και εμπλουτίζει το νου μα και την ψυχή του κάθε ανθρώπου και πόσο μάλλον του μικρού παιδιού. Αποτελεί ένα φωτεινό παράθυρο από όπου μπορεί να σταθείς και να αγναντέψεις, να γαληνέψεις αλλά και να εξετάσεις τα όνειρα και τις επιθυμίες σου.

ΕΡΩΤΗΣΗ :Δώστε μας εν’ συντομία τα οφέλη που αποκομίζει ένα παιδί όταν η οικογένεια του το φέρνει κοντά στο βιβλίο και συντελεί με τη στάση της στην προαγωγή της φιλαναγνωσίας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αν καταφύγουμε στο επιστημονικό κομμάτι του παρόντος θέματος, το βιβλίο είναι ένας σημαντικός παράγοντας στη διαμόρφωση και εξέλιξη του παιδιού. Λαμβάνοντας υπόψιν την ιδιαίτερη σημασία και τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν τα πρώτα έξι χρόνια ζωής στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ανθρώπου, μοιάζει κατάλληλη η επαφή με το βιβλίο από την προσχολική ηλικία. Σχετικά με τη φυσιολογία του ατόμου και το μαθησιακό υπόβαθρο του, η ενασχόληση ενός παιδιού με την ανάγνωση κλασσικών αλλά & σύγχρονων λογοτεχνικών βιβλίων που αφορούν την ηλικία του αποτελεί μια σπουδαία δραστηριότητα που ωθεί το παιδί στην εξάσκηση και ενδυνάμωση των γνωστικών του λειτουργιών όπως η μνήμη, η παρατήρηση, η προσοχή, η συγκέντρωση και η ανάπτυξη κριτικής σκέψης.

ΕΡΩΤΗΣΗ :Το να διαβάζουμε εμείς στο παιδί μας συχνά ένα παραμύθι συντελεί εξίσου στην ενδυνάμωση των παραπάνω λειτουργιών ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Κυρία Τσακίρη φυσικά & ενισχύονται όλες οι παραπάνω λειτουργίες στο παιδί μας ενώ η ανάγνωση ή η ακρόαση ενός καλού παιδικού βιβλίου βοηθά στην επεξεργασία και απόκτηση ενός ευρύτερου λεξιλογίου καθώς και στην καλύτερη κατανόηση των λέξεων και της ελληνικής γλώσσας. Το παιδί μας μαθαίνει να επεξεργάζεται πιο σύνθετες και ποικιλόμορφες πληροφορίες και να αναπτύσσει τη δεξιότητα της χρήσης επιχειρημάτων σε ένα ζήτημα. Επιπλέον, διεγείρει τη φαντασία και συνάμα τη δημιουργικότητα και καλλιτεχνική φύση που υπάρχει στην ψυχοσύνθεση κάθε παιδιού.

ΕΡΩΤΗΣΗ :Στον Ψυχοσυναισθηματικό κόσμο του παιδιού βλέπουμε ότι το να μπει μέσα σε μια ιστορία, να την αποδώσει με τον δικό του μοναδικό τρόπο, ζωγραφίζοντας το θέμα ή δραματοποιώντας τα όσα του έκαναν εντύπωση χαρίζει ευφορία & ξεδιπλώνει την προσωπικότητα του βιώνοντας τη χαρά της έκφρασης. Εξηγήστε μας τη λειτουργία αυτή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πραγματικά όσον αφορά την έκφραση του μικρού αναγνώστη βλέπουμε ότι η αίσθηση της ευχαρίστησης είναι πολύ μεγάλη στο παιδί. Το οδηγεί σε έναν άλλο κόσμο όπου του δίνεται η δυνατότητα να νιώσει ελεύθερο, να απλώσει τη φαντασία του, να κάνει ένα διάλειμμα από όλα αυτά που το απασχολούν και να χαλαρώσει. Σ’ ένα βιβλίο το παιδί μπορεί να βρει παρέα, να εξερευνήσει και να ανακαλύψει τον κόσμο, να διασκεδάσει, να βοηθηθεί και να ωριμάσει. Το βιβλίο επιδρά αθόρυβα, βαθμιαία και δυναμικά στη συνολική ανάπτυξη και εξέλιξη του παιδιού. Προβάλει ανθρωπιστικές αξίες και δίνει πρότυπα υγιούς συμπεριφοράς, μέσα από το ήθος του. Εμβαθύνει σε σημαντικά ιδανικά για τον άνθρωπο και ωθεί τους ανήλικους αναγνώστες του να τα υλοποιήσουν και να δράσουν μέσο της δράσης των ηρώων. Γίνεται πηγή ευχαρίστησης, χαράς, ευφορίας και συμφιλιώνει το παιδί με το ωραίο επιτυγχάνοντας δηλαδή αβίαστα την ψυχαγωγία (Δελώνης, 1991). Προάγει πρότυπα προς μίμηση καθώς επίσης συμβάλλει και στην αποδοχή της διαφορετικότητας αλλά και την αγάπη, τον σεβασμό στο συνάνθρωπο, τη φύση και τα ζώα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όπως μας δηλώνουν οι τελευταίες έρευνες οι μικροί αναγνώστες είναι θεμιτό να ξεκινούν το ταξίδι τους μέσα από τις σελίδες των βιβλίων ακόμη & από την εποχή που βρίσκονται στην κοιλιά της μανούλας τους, τι έχετε να μας πείτε γι αυτό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Φυσικά κυρία Τσακίρη τα παιδιά εισπράττουν τους κραδασμούς & επικοινωνούν με τα όσα τους προσφέρουμε ακόμα & στη προγεννητική βρεφική ηλικία, αλλά οπωσδήποτε κατά την προσχολική ηλικία οφείλουμε να γίνει απαραίτητα η πρώτη μύηση στη λογοτεχνία και το βιβλίο. Είναι εκείνη η χρονική περίοδος όπου πραγματοποιείται ο διαχωρισμός του εαυτού από τον υπόλοιπο κόσμο και δημιουργούνται εκείνες οι ψυχικές βαθμίδες που δίνουν στο παιδί την δυνατότητα να προσλαμβάνει, να αναπτύσσει συμβολισμούς, να προβάλει και να προβάλλεται, να ταυτίζει και να ταυτίζεται και στην συνέχεια να διακρίνει το αληθές από το αληθοφανές. Έτσι, η προσχολική ηλικία θεωρείται η ιδανική περίοδος για την εισαγωγή του λογοτεχνικού βιβλίου, στη ζωή του παιδιού, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά και απελευθερωτικά για το παιδί. Εισάγουμε και ενισχύουμε το παιδί μας στην ενασχόληση του με την παιδική κλασσική λογοτεχνία ακουμπώντας με σεβασμό και κατανόηση και στις δικές του ανάγκες και προτιμήσεις. Θα πρέπει να θυμόμαστε πως η ανάγνωση ενός βιβλίου από τα παιδικά μάτια οφείλει να γίνεται οικειοθελώς και όχι καταναγκαστικώς.

Από: την στήλη Μαγικό κλειδί για το παιδί της Λητώς Τσακίρη Παπαθανασίου

Πηγή:Postlarissa.gr

Continue Reading

Οικογένεια

To Υποσυνείδητο επηρεάζει τη ζωή μας;

Πριν πολλά χρόνια βρέθηκα σε ένα σεμινάριο στην Κρήτη, στα Σφακιά. Ένας υπέροχος χώρος πάνω στην θάλασσα.

 

Σε αυτό το σεμινάριο γνώρισα έναν πάρα πολύ αξιόλογο άνθρωπο από την Κύπρο. Αυτός ο άνθρωπος ήταν εκπαιδευτής. Μου μίλησε πρώτη φορά για το υποσυνείδητο. Για την δύναμη του υποσυνείδητου.

 

Τι είναι το υποσυνείδητο; Πώς μας επηρεάζει; Πώς αυτό καθορίζει την ζωή μας; Πώς οι άνθρωποι πολλές φορές μπορεί να προσπαθούμε αλλά στο τέλος της ημέρας για κάποιον λόγο δεν τα καταφέρνουμε. Υπάρχει λόγος απλά δεν τον ξέρουμε εμείς αυτόν..

 

Από τότε λοιπόν μου μπήκε μια ιδέα, ένας σπόρος μέσα στο μυαλό, και άρχισα να ψάχνω. Όπως έχω αναφέρει ξανά ξεκίνησα με το βιβλίο “Η δύναμη του υποσυνείδητου” του Joseph Murphy – πολύ ωραίο και πολύ δυνατό βιβλίο, αν δεν το έχεις διαβάσει στο συστήνω ανεπιφύλακτα – και από εκεί και πέρα ήταν η αρχή για ένα πολύ μεγάλο ταξίδι.

 

Σε όλη αυτή την διαδικασία κατάλαβα ότι όλο το παιχνίδι της ζωής παίζεται σε υποσυνείδητο επίπεδο. Και αυτό για έναν λόγο. Και ο λόγος είναι απλός και λογικός. Όταν προχωράω στον δρόμο και δω μια λακκούβα τι θα κάνω; Ή θα πάω δεξιά, ή αριστερά, ή θα πηδήξω πάνω από την λακκούβα. Τι γίνεται όμως αν αυτή η λακκούβα είναι κρυμμένη με νερό; Τότε δεν κινδυνεύω γιατί δεν ξέρω ότι εκεί έχει λακκούβα;

 

Γι’ αυτό τον λόγο το υποσυνείδητο είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής μας. Για τον λόγο ότι είναι αυτό το μέρος της ζωής μας στο οποίο δεν έχουμε πρόσβαση και γι’ αυτό οι άνθρωποι καλούμαστε να αναπτύσσουμε την συνειδητότητα μας μέρα με την μέρα, μήνα με τον μήνα, προκειμένου να φωτίσουμε όλο και μεγαλύτερο μέρος από αυτή την σκοτεινή πτυχή της ύπαρξης μας.

 

Η ερώτηση λοιπόν είναι η εξής:

Υπάρχει κάποιος πιο απλός τρόπος, ένας καθημερινός τρόπος, που θα μπορούσαμε οι άνθρωποι να αποκτούμε επίγνωση στο τι συμβαίνει μέσα στο υποσυνείδητο μας άσχετα από την δουλειά που θα κάνουμε;

 

Ναι, βέβαια, υπάρχει! Και ποιος είναι αυτός ο τρόπος;

 

Παλιά έλεγαν “Εν αρχήν ο λόγος”. Να θυμάσαι ότι ο λόγος, τα λόγια, οι λέξεις, ο τρόπος που μιλάμε, είναι ο τρόπος που εκφράζουμε αυτό που υπάρχει μέσα μας. Ή αν θέλεις, είναι ένας τρόπος αυτός. Έτσι λοιπόν, αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι να αρχίζουμε να αποκτούμε επίγνωση στο τι λέμε, πώς το λέμε..

 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ κάποια στιγμή που ήμουν με έναν φίλο, Trainer, και εκεί που μιλούσαμε γυρνάω και του λέω “’Έχω αρνητικές εικόνες στο μυαλό μου από την παιδική μου ηλικία”.

Και μου λέει “Το παρατήρησες;”.

Του λέω “Τι;”.

“Να..” μου λέει, “Άκου.. Τι είπες;”.

Του απαντάω “Έχω αρνητικές εικόνες από την παιδική μου ηλικία”.

“Αυτό σημαίνει ότι τις έχεις ακόμα μέσα στο μυαλό σου, έτσι δεν είναι;”

 

Το προσπέρασα εκείνη την στιγμή, δεν μπορούσα να το καταλάβω πάρα πολύ καλά όταν μου το είπε.. Γιατί είναι αυτή η συνειδητότητα που λέμε που κάποιες φορές απουσιάζει ή πρέπει να την βρούμε, να την αναπτύξουμε. Έτσι λοιπόν συνεχίσαμε την συζήτηση, τελείωσε η βόλτα μας, και συνειδητοποίησα ότι τελικά ναι μεν είχα δουλέψει με τον εαυτό μου αλλά κάποια πράγματα από την παιδική ηλικία υπήρχαν ακόμα μέσα μου. Και επειδή ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται στις εικόνες που έχουμε μέσα στο μυαλό μας αν εμένα οι εικόνες μου ήταν αυτές της παιδικής ηλικίας τότε τι κάνει ο εγκέφαλος; Ανταποκρίνεται σε αυτή την πραγματικότητα.

 

Έτσι λοιπόν τι κατάλαβα; Κατάλαβα πως ένας τρόπος για να μπορώ να μαθαίνω τι συμβαίνει πραγματικά μέσα μου, και όχι τι νομίζω ότι συμβαίνει,  είναι να αρχίσω να παρατηρώ τις λέξεις που λέω. Το πώς περιγράφω την πραγματικότητα. Τις φράσεις.. Τον τόνο.. Την ένταση.. Το πώς εκπροσωπώ, μεταφέρω, αυτό που υπάρχει μέσα μου προς τα έξω.

 

Έτσι λοιπόν τι χρειάζεται να κάνεις; Αυτό που χρειάζεται να κάνεις είναι να αρχίσεις να παρατηρείς τι λες και πώς το λες στην καθημερινότητα σου και θα δεις αν αυτό συμβαδίζει και κατά πόσο με αυτό που πραγματικά θα ήθελες στην ζωή σου. Εάν δεν συμβαδίζει τότε φρόντισε να μην προσπερνάς αυτά που λες και τον τρόπο που τα λες αλλά να πας λίγο πιο βαθιά και να δεις ακριβώς τι συμβαίνει μέσα στα βάθη της καρδιάς σου.

 

Επίσης μην ξεχάσεις το εξής:

 

Ότι είσαι υπέροχος!

 

Ότι πρέπει να αγαπάς τον εαυτό σου..

 

Και να ζεις με πάθος.

 

Πηγή: www.manolisischakis.gr

 

Continue Reading

Οικογένεια

Πανελλήνιες 2018: Συμβουλές για την συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου

104.040 υποψήφιοι από τα Γενικά Λύκεια και τα ΕΠΑΛ, διεκδικούν 74.692 θέσεις στις Πανελλήνιες εξετάσεις 2018, για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Τα αντίστοιχα εφηβικά όνειρα δεν είναι 104.040. Είναι άπειρα και δεν μπορεί κανένα λογισμικό να τα προσεγγίσει ούτε καν με στατιστικά μεγέθη, γιατί τα όνειρα την ίδια στιγμή που γεννιούνται στο μυαλό και στη ψυχή του εφήβου μπορεί και να αναιρεθούν.

Παρόλα αυτά το εκπαιδευτικό μας σύστημα απαιτεί απόφαση, η οποία κορυφώνεται μετά από τις επιλογές της κατεύθυνσης στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου, κατά την συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου. Αρκετά σημαντική απόφαση η οποία αν παρθεί εκτιμώντας σωστά όλες τις παραμέτρους, μπορεί να γλυτώσει από συναισθηματικές και οικονομικές ταλαιπωρίες και τους μαθητές αλλά και τις οικογένειες τους.

 

Είμαστε λοιπόν “εν καιρώ εξετάσεων’’, τα αποτελέσματα, ως είθισται, τα αναμένουμε τέλη Ιουνίου και μετά το Υπουργείο Παιδείας θα ανακοινώσει τις ημερομηνίες  για τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου.

Πολλές φορές έχουμε δει παιδιά να συμπληρώνουν το μηχανογραφικό υπό το βάρος της  βαθμολογίας που πήραν, με τα νεύρα τεταμένα και χωρίς απαιτούμενη επαγγελματική καθοδήγηση, η οποία μπορεί να τους γλυτώσει από τεράστια λάθη επιλογών ακόμη και από το να μην μπουν σε καμία σχολή, γιατί απλά κάποιος δεν τους είπε ότι οι σχολές μπορούν και να δηλωθούν όλες, δεν το απαγορεύει κανείς, σχολές μέχρι τουλάχιστον 3.000 μόρια πιο κάτω από τη βαθμολογία που συγκέντρωσε ο μαθητής. Για το λόγο αυτό η τυχαία και σπασμωδική συμπλήρωσή του μηχανογραφικού, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που ο μαθητής δεν έχει πιάσει την  “περσινή” βάση της σχολής που ήθελε, οδηγεί σε λανθασμένες επιλογές.

Τι πρέπει λοιπόν οπωσδήποτε να έχουμε στο μυαλό μας για να αποφύγουμε λανθασμένη συμπλήρωση του μηχανογραφικού.

  • Δηλώνουμε πρώτα τη σχολή που μας αρέσει περισσότερο και όχι αυτή με τα περισσότερα μόρια.
  • Ακόμη και αν δεν έχουμε σε προηγούμενο χρόνο ακολουθήσει ένα πλήρες πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού, φροντίζουμε οι σχολές που θα επιλέξουμε να ανταποκρίνονται στις κλίσεις μας, στα προσωπικά μας ενδιαφέροντα και αξίες, και βάσει αυτών, τις ιεραρχούμε στο Μηχανογραφικό.
  • Δεν ακούμε τις Κασσάνδρες αναφορικά με το ποιες σχολές έχουν ζήτηση και ποιες όχι, αφού κανείς δεν γνωρίζει πως θα είναι το εργασιακό περιβάλλον σε 8-10 χρόνια που θα βγούμε στην αγορά εργασίας.
  • Δεν μας ενδιαφέρουν καθόλου οι περσινές βάσεις στην δήλωση των προτιμήσεών μας
  • Προσπαθούμε να ιεραρχήσουμε τις αποφάσεις μας βάσει και των οικογενειακών οικονομικών δυνατοτήτων μας  αν η επιλογή μας θα γίνει βάσει πόλης ή βάσει σχολής
  • Φτιάχνουμε πολλά σενάρια μηχανογραφικών. Έτσι και αλλιώς στο site του υπουργείου, μας δίνεται η δυνατότητα να φτιάξουμε πολλά δοκιμαστικά μηχανογραφικά πριν οριστικοποιήσουμε το τελικό.
  • Καλό είναι να εκτυπώσουμε το μηχανογραφικό για να μπορέσουμε εκ του ασφαλούς να φτιάξουμε τα εναλλακτικά σενάριά μας.
  • Ενημερωνόμαστε αναλυτικά για τις σχολές, για τα μαθήματα του προγράμματος σπουδών, για τα μεταπτυχιακά και τα επαγγελματικά δικαιώματα κάθε σχολής, έτσι ώστε να μην βρεθούμε προ εκπλήξεως μετά την εισαγωγή μας στη σχολή.
  • Δηλώνουμε και σχολές που είναι αρκετά χαμηλών µορίων, όπως προ είπαμε μέχρι 3-4000 μόρια πιο κάτω, για να υπάρχει ασφάλεια Μηχανογραφικού.
  • Συμβουλευόμαστε (αν δεν το έχουμε κάνει έως τώρα ), εξειδικευμένους επαγγελματίες στο χώρο του Επαγγελματικού Προσανατολισμού, για πληρέστερη ενημέρωση όλων των ανωτέρω.

 

Και το πιο σημαντικό: Προτιμότερο και λιγότερο αγχωτικό είναι να αρχίσουμε τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού μας πριν την ανακοίνωση των βαθμών.

Το μηχανογραφικό δελτίο καθώς και τα βήματα για τη συμπλήρωσή του διατίθενται online στην ιστοσελίδα του υπουργείου Παιδείας, www.minedu.gr.

Το φετινό μηχανογραφικό, περιέχει σημαντικές αλλαγές, σε σχέση με την περσινή χρονιά. Φέτος, τα επιστημονικά πεδία έχουν μειωθεί σε τέσσερα από πέντε που ήταν το 2017, καθώς οι Παιδαγωγικές σχολές είναι πλέον κοινά τμήματα όλων των Επιστημονικών Πεδίων.  Επίσης οι  υποψήφιοι θα έχουν για πρώτη φορά στη διάθεσή τους να επιλέξουν ανάμεσα στα 26 επιπλέον νέα τμήματα του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, με 2.905 επιπλέον εισακτέους

Καλή επιτυχία σε όλες και όλους!

Μαρία Γεωργαλά 

MSc Επικοινωνιολόγος 

Πιστοποιημένη Σύμβουλος Σταδιοδρομίας – Mentor Επιχειρηματικότητας 

Global Career Development Facilitator

Site: www.career-design.gr

Facebook Page: Career Design

 

 

Η Μαρία Γεωργαλά σπούδασε Κοινωνιολογία, Διοίκηση Επιχειρήσεων και Δημοσιογραφία στην Αθήνα. Πραγματοποίησε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Παρίσι στον τομέα της Επικοινωνίας και Πληροφορίας. Κατέχει την επαγγελματική πιστοποίηση, Σύμβουλου Σταδιοδρομίας, GCDF (Global Career Development Facilitator) (http://www.cce-global.org/GCDF), από τον Διεθνή Οργανισμό NBBC. Έχει εκπαιδευτεί στην  Βασική  Συστημική Προσέγγιση στο Αθηναϊκό Κέντρο Μελέτης του Ανθρώπου (ΑΚΜΑ). Έχει βεβαίωση παρακολούθησης του προγράμματος Mental Health Facilitator (MHF), NBCC-I & World Health Organization (WHO).

Δραστηριοποιείται ως Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού  Εφήβων και  Σύμβουλος Σταδιοδρομίας και Ανάπτυξης Ενηλίκων.

Δουλεύει με βιωματικό τρόπο, με άτομα και ομάδες, στους τομείς του σχεδιασμού πλάνου καριέρας  της λήψης επαγγελματικής και εκπαιδευτικής απόφασης, της δημιουργίας επαγγελματικής ταυτότητας, του personal branding, της επαγγελματικής μετάβασης, της γυναικείας επιχειρηματικότητας (crafting), της ανάπτυξης Δεξιοτήτων Ζωής.

Διαθέτει πολυετή εμπειρία στην Εκπαίδευση Ενηλίκων και στον  Επιχειρηματικό τομέα με εξειδίκευση στην Εταιρική Επικοινωνία/ Νέες Τεχνολογίες / Τηλεπικοινωνίες. Δραστηριοποιείται  στην  ανάπτυξη Εταιρικής Κουλτούρας και αποτελεσματικής επικοινωνίας στον εργασιακό χώρο, με στόχο τη βιωσιμότητα Οργανισμών και Επιχειρήσεων.

Είναι επιστημονική υπεύθυνη στα Μονοπάτια Επιχειρηματικότητας και Απασχολησιμότητας και στα συνέδρια που διοργανώνει η εταιρεία Skywalker.gr.

Αρθρογραφεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, είναι μέλος της ΕΛΕΣΥΠ και συγγραφέας παιδικών βιβλίων.

Continue Reading

Trending