Connect with us

Οικογένεια

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις της νέας οικονομικής κρίσης από τον COVID-19 

Οι επιπτώσεις της πανδημίας είναι έντονες από την πρώτη στιγμή σε παγκόσμια κλίμακα και στον οικονομικό τομέα και στον τομέα της εργασίας παρόλα τα μέτρα που έχουν παρθεί αμέσως μετά το ξέσπασμα της.

Η ελληνική οικονομία από την άλλη αντιμετωπίζει ιδιαίτερες προκλήσεις και θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της όπως και οι δυνατότητες της. Παρόλο που έχουν παρθεί μέτρα προστασίας τόσο για την απασχόληση των εργαζομένων όσο και των επιχειρήσεων, γνωρίζουμε πως υπάρχουν και θα υπάρξουν άνθρωποι που θα βρεθούν χωρίς εργασία, άνθρωποι που θα δουν τις επιχειρήσεις τους να κλείνουν ή να της κρατούν με μεγάλη δυσκολία. Φτάνει να σκεφτούμε μόνο τον τομέα του τουρισμού, της εστίασης, της ψυχαγωγίας αλλά και την αλυσίδα των επιχειρήσεων που επηρεάζονται από αυτούς τους τομείς.

Είμαστε ζωντανά συστήματα σε συνεχή αλληλεπίδραση και η κατάσταση του ενός επηρεάζει την κατάσταση του άλλου.

Σε αυτή την περίπτωση της οικονομικής κρίσης στην οποία θα περιέλθει ο κόσμος εκτός από τις γνωστές επιπτώσεις στην ψυχική αλλά και σωματική υγεία που έχει μια οικονομική κρίση έρχεται να προστεθεί και η ψυχοπιεστική συνθήκη της κοινωνικής απομόνωσης που έχει προηγηθεί και του νέου τρόπου ζωής που θα πρέπει να ακολουθήσουμε τώρα με την άρση των μέτρων, καθώς θα απαιτείται να προσαρμοστούμε σε νέα κοινωνικά δεδομένα.

Να τονίσουμε πως ο κάθε άνθρωπος θα βιώσει την κρίση με το δικό του τρόπο επηρεασμένος από τις συγκεκριμένες συνθήκες που ζει τις εσωτερικές αλήθειες τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του.

Είναι άλλο να ζεις π.χ., σε ένα όμορφο προάστιο με μεγάλο σπίτι και κήπο και οι επιπτώσεις της κοινωνικής απομόνωσης και της οικονομικής κρίσης να συνοψίζονται στην μείωση του εισοδήματος σου και των κοινωνικών επαφών σου κι άλλο να ζεις μέσα σε 60 τμ.  τέσσερα άτομα μαζί με τους γονείς σου ή τα παιδιά σου ή ακόμη και μόνος σου και να μην ξέρεις αν θα έχεις δουλειά όταν αρθούν τα μέτρα ή ακόμη κι αν την έχεις μέχρι πότε; θα πληρώνεσαι και πόσο;

Ξέρουμε κι από τις προηγούμενες οικονομικές κρίσεις και παγκοσμίως αλλά και σε εθνικό επίπεδο πως οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία μπορεί να είναι μακροχρόνιες.

Μέσα από έρευνες εκείνο που είχε παρατηρηθεί ύστερα από περιόδους οικονομικής ύφεσης οι άνθρωποι που είχαν βιώσει προσωπικές δυσκολίες κατά τη διάρκεια της κρίσης και οικονομικές οι οποίες μπορεί να σχετίζονταν με την στέγαση ή με  την εργασία εμφάνιζαν αύξηση των κρίσεων πανικού, υπερβολική ανησυχία, κατάθλιψη και προβληματική χρήση ουσιών. Από τις προηγούμενες κρίσεις ξέρουμε πως αυτές οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία συνεχίστηκαν και  κατά τη διάρκεια της οικονομικής ανάκαμψης

Η πανδημία αυτή έχει ταχύτατες επιπτώσεις στην οικονομία, με ενδείξεις ότι μπαίνουμε σε μια άλλη παγκόσμια ύφεση.Το ότι πολλοί άνθρωποι χάνουν ή θα χάσουν τη δουλειά τους αποτελεί μια πραγματικότητα, με συνέπεια να αυξάνεται ο κίνδυνος των μακροχρόνιων επιπτώσεων στην ψυχική υγεία, οι οποίες μπορεί να επιδεινώσουν και να παρατείνουν το οικονομικό κόστος μιας ύφεσης, μέσω της χαμένης παραγωγικότητας.

Δηλαδή οι άνθρωποι που υποφέρουν από κρίσεις πανικού, αγχώδεις διαταραχές, κατάθλιψη κ.ά.  αδυνατούν να είναι παραγωγικοί στο βαθμό που θα ήταν αν δεν είχαν υποστεί αυτές τις οικονομικές πιέσεις.

Σε άλλες μελέτες επίσης παρατηρήθηκε πως  μετά τις περιόδους οικονομικών κρίσεων οι άνθρωποι είχαν επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική τους υγεία ανάλογα με το κοινωνικοοικονομικό τους επίπεδο.

Εκείνοι που ανήκαν σε πιο υψηλά επίπεδα δεν είχαν καμία επίπτωση, ίσως να παρουσιάζουν και κάποιες βελτιώσεις στο επίπεδο της ψυχικής τους υγείας.

Όσο χαμηλότερη είναι η κοινωνικοοικονομική κατάσταση ενός ατόμου, τόσο πιθανότερο είναι η έκπτωση της ψυχικής του υγείας. Μέσα από αυτή την κρίση οι ανισότητες στην υγεία μπορεί να γίνουν βαθύτερες. Συνήθως οι κρίσεις διευρύνουν το χάσμα στο επίπεδο της ψυχικής υγείας μεταξύ αυτών που έχουν και μεταξύ αυτών που δεν έχουν. Οι έρευνες μας έχουν δείξει πως μέσα από μεγάλες οικονομικές κρίσεις εκτός από τις αρνητικές συνέπειες στην ψυχική υγεία, οι ομάδες που επιβαρύνονται δυσανάλογα είναι εκείνες που βρίσκονται σε χαμηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο.

Η ανεργία και η αυτοκτονία συνδέονται σε μεγάλο ποσοστό με τον ανδρικό πληθυσμό. Στις 27 ευρωπαϊκές χώρες που είχαν μελετηθεί το ποσοστό αυτοκτονίας των ανδρών είχε αυξηθεί κατά 4,2 %. Η αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών είναι μόνο ένα μικρό μέρος της συναισθηματικής δυσφορίας προκαλείται από την οικονομική κρίση.

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις από την οικονομική κρίση που προκαλείται από την πανδημία θα είναι σημαντικές και η αντιμετώπισή τους θα αποτελέσει μεγάλη πρόκληση για την κοινωνία μας. Ο προσωπικός σκοπός της ζωής και το νόημα που δίνουμε σε αυτή μπορεί να καταπολεμήσουν τις οικονομικές δυστυχίες. Θα πρέπει να ψάξουμε να βρούμε ποιες είναι εκείνες οι πηγές ψυχικής ανθεκτικότητας. Θα πρέπει εμείς ως ειδικοί της ψυχικής υγείας να είμαστε πολύ προσεκτικοί  στις  συμβουλές που δίνουμε σε ανθρώπους ιδιαίτερα ευάλωτος, που έχασαν ή θα χάσουν τη δουλειά τους που θα δουν το εισόδημα τους να πέφτει κατακόρυφα και από τη μια στιγμή στην άλλη πρέπει να αναθεωρήσουν όλη τους τη ζωή.

Δεν μπορούμε να πούμε εμείς σε αυτούς τους ανθρώπους πως να νιώσουν, ούτε να τους κατηγορούμε πως δεν είναι αισιόδοξοι γιατί δεν μπορούν να δουν τα θετικά που παραδόξως μπορεί να φέρει πανδημία του κορονοϊού.Το πως θα αντιμετωπίσει ο καθένας μια στρεσογόνο κατάσταση δεν είναι κάτι στατικό, αλλά μια συνεχόμενη εσωτερική διεργασία, η οποία εξελίσσεται σε φάσεις και στάδια, με πισωγυρίσματα, απογοητεύσεις, ελπίδες, αποφάσεις, αισιοδοξία, απελπισία, επιμονή, παραίτηση και πάλι από την αρχή.

Επειδή ως κοινωνία εμείς οι έλληνες έχουμε ξανά περάσει πρόσφατα από αυτό, έχουμε κάπου συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε τέτοιου είδους δυσκολίες βρίσκοντας τα δυνατά μας σημεία, δώσαμε έμφαση στις σχέσεις μας και εδώ είναι ιδιαιτερότητά αυτής της κατάστασης, πως ενώ είναι σημαντικό να στηριχτούμε στις σχέσεις μας, δεν θα μπορούμε να το κάνουμε με τον τρόπο που το κάναμε μέχρι τώρα και θα πρέπει να επινοήσουμε ένα νέο τρόπο αλληλοσύνδεσης και αλληλοϋποστήριξης.

 Οταν ξέρω όμως ότι έχω ανθρώπους στους οποίους μπορώ να βασιστώ, να μοιραστώ τα δύσκολα, όπως και τα εύκολα, οι πιθανότητες να τα πάω καλά είναι πολύ μεγαλύτερες. Είμαστε προγραμματισμένοι για να θέλουμε και να έχουμε ανάγκη την ανθρώπινη επαφή, έχουμε ανάγκη να ανήκουμε σε μια ομάδα και να νιώθουμε μέλος ενός συνόλου, για να επιβιώσουμε και να αναπτυχθούμε.

Οι έλληνες αυτή τη φορά λειτούργησαν στην μεγαλύτερη πλειονότητά τους με συνέπεια, σεβασμό και αλληλεγγύη κάτι που ίσως μας ξάφνιασε. Γιατί τα τελευταία χρόνια δεν είχαμε συνηθίσει να λειτουργούμε ενωμένοι και με πειθαρχία.

Φαίνεται πως είναι από τυπωμένο στο ιστορικό μας αφήγημα, να σμίγουμε τις ψυχές μας όταν χρειάζεται να υπερασπιστούμε τη χώρα μας τις ιδέες τα ιδανικά μας τις οικογένειές μας, τους εαυτούς μας και να μπαίνουμε σε διχόνοιες όταν φεύγει ο εξωτερικός κίνδυνος. Οι Ελληνες αντέχουν κυρίως διότι γνωρίζουν πώς να μεταλλάσσονται διατηρώντας ταυτόχρονα αλώβητη την ελληνικότητα τους.

 Μπορεί να λειτουργούμε ενίοτε διχαστικά έχουμε αποδείξει όμως πως όταν απειλείται η ύπαρξη μας ενωνόμαστε με τρόπο μοναδικό.

Παρόλο λοιπόν που είμαστε ένας λαός με πολλά κουσούρια έχουμε τη δυνατότητα να ξαναγεννιόμαστε διαρκώς μέσα στο χρόνο.

 Το” φιλότιμο “ που διαθέτει ο έλληνας λέξη που δεν υπάρχει σε άλλο λεξιλόγιο είναι ένα βασικό στοιχείο της ταυτότητας μας. Το φιλότιμο είναι ταυτόσημο με την αίσθηση του να θέλει κανείς να προσφέρει με γενναιοδωρία και αυτοθυσία στην οικογένειά του και στην κοινωνία χωρίς να περιμένει κάτι ως αντάλλαγμα.

Η λέξη φιλότιμο έννοια εμπεριέχει μέσα όλες τις αξίες εκείνες που συνιστούν ένα υπερβατικό νόημα στη ζωή των ανθρώπων που δε ζουν μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για κάτι ανώτερο.

Είμαστε συναισθηματικός λαός και έχουμε δημιουργήσει μια ιδιότυπη και μοναδική μορφή συλλογικότητας. Το φιλότιμο εδράζεται στο θυμικό των ελλήνων. Ιδιαίτερα σε καταστάσεις κινδύνου ξεπερνάμε τον ωχαδελφισμό, την ανεύθυνη παραβίαση των νόμων και την ατομικότητα και λειτουργούμε συλλογικα. Γιατί αυτό είναι εγγεγραμμένο στην πολιτισμική μας κληρονομιά.

Προφανώς η πανδημία έχει επαναφέρει το φιλότιμο στην ουσία της υπόστασης μας. Μπορέσαμε να τοποθετήσουμε το εμείς πάνω από το εγώ. Ο κίνδυνος έχει ενεργοποιήσει το φιλότιμο και αυτό με τη σειρά του την αίσθηση κοινωνικής ευθύνης. Όλοι μαζί αποδείξαμε ότι ενωμένοι μπορούμε να ξεπεράσουμε τα δύσκολα. Αυτή τη συλλογική πορεία πρέπει να την συνεχίσουμε, να σταθούμε δίπλα στους συνανθρώπους μας που δεν θα σταθούν τόσο τυχεροί όσο κάποιοι από εμάς που θα συνεχίσουν να έχουν τις δουλειές τους και να τους απλώσουμε το χέρι σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή για να βγούμε μαζί και να προχωρήσουμε μπροστά για άλλη μια φορά.

“Μόνοι μας μπορούμε να κάνουμε τόσο λίγα. Μαζί μπορούμε να κάνουμε τόσο πολλά” (Helen Keller)

Αιμιλία Αξιωτίδου
Οικογενειακή Θεραπεύτρια
Ψυχοπαιδαγωγός- Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Επιστημονικός Συνεργάτης ΑΠΘ, Ιατρικής Σχολής Α’ΠΡΠ ΑΧΕΠΑ

Ψυχολογία

Πώς μπορείς να βγεις πιο δυνατή μέσα από ένα διαζύγιο;

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια παρατηρείται στις στατιστικές μια γεωμετρική αύξηση στα διαζύγια, ξεπερνώντας πλέον το ιλιγγιώδες ποσοστό του 50% για τα ελληνικά δεδομένα. Είναι, άραγε, αυτό ένας ικανός παράγοντας να σε τρομάξει όταν αναζητάς τον ιδανικό σύντροφο για να δεσμευτείς ή να σε κλονίσει στο να πιστέψεις και να βιώσεις την αληθινή αγάπη;

Και όμως, η διαδικασία ενός διαζυγίου, όχι μόνο δε σε καθιστά ανάπηρη ερωτικά, αλλά σου δίνει και μεγαλύτερη εμπειρία, «τεχνογνωσία» και αποφασιστικότητα ώστε να ανακαλύψεις την αληθινή αγάπη. Πολλοί που έχουν περάσει από αυτή τη φάση, ισχυρίζονται πως όσα διαδραματίζονται τις μέρες του χωρισμού και τους μήνες του διαζυγίου ισοδυναμούν με θάνατο. Και από ιδία πείρα κρίνοντας, θα συμφωνήσω μαζί τους.

Ναι, σε καταλαβαίνω, το έχω περάσει και εγώ. Είσαι πεσμένη στο «κανναβάτσο», χτυπημένη, ιδρωμένη, πονεμένη από φωνές, λόγια, απειλές του «αντιπάλου», με τον οποίο πριν από λίγο καιρό είχατε πιστέψει πως μπορούσατε να μοιραστείτε την υπόλοιπη ζωή σας. Βρίσκεσαι σε τραγική κατάσταση και αισθάνεσαι απαίσια,, όχι μόνο επειδή «αλλάζεις δέρμα» χωρίζοντας, αλλά κυρίως επειδή έχεις φορτωθεί τη στάμπα της αποτυχίας. «Πώς κάτι που “αγάπησα” τόσο πολύ μπόρεσε και με “πλήγωσε” τόσο πολύ;» Αυτό το ερώτημα βασανίζει διαρκώς στο μυαλό σου.

Τι έφταιξε άραγε και καταλήξατε σε αυτό το σημείο; Ίσως, επειδή έως τώρα επιλέγατε να χρησιμοποιείτε στη ζωή σας πράγματα που σας πρόσφεραν ψήγματα κατασκευασμένης και προσωρινής «ευτυχίας». Δεν είχες καλή διάθεση; Πήγαινες για ένα all day shopping. Τσακώθηκες με τον σύζυγό; Ας του πάρω ένα δώρο ή ας πάμε ένα έξτρα τριήμερο διακοπές κάπου για να συμφιλιωθούμε. Δε έδινες προσοχή και δεν περνούσες χρόνο με τον άνθρωπό σου επειδή αφιέρωνες περισσότερο χρόνο στη δουλειά σου; Ας του χαρίσω χρήματα να τα ξοδέψει όπου θέλει.

Με συνοπτικές διαδικασίες καταδικάζω τον «απέναντι» και «πάω για άλλα». Πόσες φορές χρειάζεται να κάνω τα ίδια λάθη για να καταλάβω πως αλλού βρίσκεται η λύση και η λύτρωση;

Όταν αποφασίζεις να παντρευτείς, δηλαδή να δεσμευτείς νομικά και συναισθηματικά ενώπιον Θεού και ανθρώπων, κουβαλάς μαζί σου άπειρες πεποιθήσεις και στερεότυπα που έχεις αρχίσει να σχηματίζεις από τη νηπιακή σου κιόλας ηλικία, όπως όλοι μας. Βασίζεσαι, λοιπόν, στα χαρίσματα που έχει ο σύντροφός σου και που φαίνεται να ικανοποιούν όλα εκείνα τα στερεότυπα που σου έχουν γίνει βίωμα. Πιστεύεις ότι είναι ικανά να κάνουν έναν γάμο να κρατήσει. Με αυτόν τον τρόπο και χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουμε, στην πραγματικότητα σταματάμε να «δουλεύουμε» πραγματικά για τη σχέση.

Το να είναι ο σύντροφος μου ιδανικός πατέρας για την ανατροφή των παιδιών μας είναι αρκετό, όταν δεν προσπαθεί στους άλλους τομείς της σχέσης μας να εξελίσσεται; Για παράδειγμα μπορεί να ελέγχει τις αντιδράσεις που προέρχονται από τα συναισθήματά του; Ωστόσο, αν έχεις αντιμετωπίσει και ξεπεράσει το σοκ του διαζυγίου, είσαι πιο έτοιμη να «ακούσεις» και πιο ανοιχτή να «εφαρμόσεις». Επίσης, είναι πολύ βασικό να κλείσεις το συντομότερο δυνατόν όλες τις εκκρεμότητες, όχι μόνο τις συναισθηματικές, αλλά και αυτές που έχεις μαζί με τον τέως σχετικά με χαρτιά, συμβόλαια, οικονομικά, συμφωνίες.

Αφού κλείσεις οριστικά την πόρτα στο παλιό και ξεκινήσεις να αποτοξινώνεσαι για να φέρεις το καινούριο, είσαι πραγματικά έτοιμη να αναζητήσεις, να αμφισβητήσεις, να μάθεις. Να εισπράξεις γνώση από τους καλύτερους και με τον καιρό να την προσαρμόσεις  στα μέτρα σου, να την εφαρμόσεις και, με την ανάλογη πειθαρχία που θα επιδείξεις, να την κάνεις κτήμα σου. Καταλαβαίνεις πως η αποστειρωμένη συναισθηματική γυάλα όπου μέχρι τότε ζούσες, ναι μεν έσπασε, αλλά απελευθέρωσε ενέργεια για ένα νέο, πιο καθαρό και συνειδητό ξεκίνημα, αρχικά σε σχέση με τον εαυτό σου και έπειτα με το άλλο φύλο. 

Όλος αυτός ο πόνος που βίωσες και η ανώμαλη προσγείωση σου ότι ο πόνος δεν είναι ένας αληθινός εχθρός, αλλά ένας εφήμερος σύμμαχος. Τώρα πια, δε βολεύεσαι με το μέτριο, το σχετικό, βάζεις νέους στόχους και νέα όρια

Ήρθε η ώρα να συμφιλιωθείς και να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου, την πηγή, τη βάση και την αφετηρία μιας επιτυχημένης σχέσης. Τελικά, μπορεί να βγήκες από έναν γάμο, αλλά δεν είσαι σε μειονεκτική θέση. Ίσως να πλήρωσες ένα μεγάλο τίμημα για όλα αυτά που βίωσες, αλλά τα κέρδη σου είναι σημαντικά. Έμαθες να παρατηρείς και να αξιολογείς καλύτερα τα σημάδια. Δεν ωραιοποιείς πια καταστάσεις. Δε θέλεις να εκπέμπεις μια αύρα απελπισμένης για σχέση. Από την εμπειρία σου έχεις γίνει ρεαλίστρια και έμαθες καλά πως δεν αρκεί απλώς να βρίσκεσαι σε μια σχέση για να αισθάνεσαι την αγάπη.

Και φυσικά μπορείς να εξελιχθείς σε «πόλο έλξης». Θα βρεθούν πάρα πολλοί που θα θέλουν να μοιραστούν τη ζωή τους μαζί σου, αφού εσύ ξέρεις πραγματικά και όχι επιφανειακά, πώς να κάνεις την κατάρα του διαζυγίου ευλογία της ερωτικής και συναισθηματικής σου κατάρτισης.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Η Κρίση σαν ευκαιρία

Κρίση, κοινωνική και οικονομική, υπερθέρμανση του πλανήτη, πανδημία, θάνατοι, έχουν δημιουργήσει στο μυαλό μας σύγχυση, αβεβαιότητα και φόβο. Αναμφισβήτητα διανύουμε μία εποχή μεγάλων αλλαγών. Κάποιοι μένουμε παθητικοί σε αυτές, ενώ άλλοι δρούμε πολύ παρορμητικά, παίρνοντας λάθος αποφάσεις.

Όταν τα πράγματα ερμηνεύονται ή βιώνονται καθημερινά και για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα από αρνητικά συναισθήματα, επηρεάζεται η σκέψη, η συμπεριφορά, ο τρόπος που μιλάμε και ενεργούμε. Φράσεις όπως «όλα καταρρέουν, δεν μπορώ να κάνω τίποτα, το σύστημα φταίει για αυτό που ζούμε», είναι περιοριστικές πεποιθήσεις που βάζουν ακόμα περισσότερα εμπόδια στη ζωή μας. Βιώνοντας διαρκώς την ίδια κατάσταση, μένουμε στάσιμοι. Φοβόμαστε να αλλάξουμε οτιδήποτε απλό στη ζωή μας, με αποτέλεσμα να χτίζουμε χαμηλή αυτοπεποίθηση και να χάνουμε την ελπίδα μας.

Είναι μία καλή στιγμή να κατανοήσουμε ότι ξεκινώντας από τον ίδιο μας τον εαυτό, τώρα μπορούμε να γίνουμε υπεύθυνοι και να αναλάβουμε δράση. Αυτό που χρειάζεται να ξεκινήσουμε να κάνουμε σήμερα, είναι αυτό που θα διαμορφώσει το μέλλον μας. Το παρελθόν δεν έχει σημασία. Οι περισσότεροι από εμάς θέλουμε ή  α) να αλλάξουμε τον τρόπο που νιώθουμε όπως, να νικήσουμε τους φόβους μας, να απαλλαγούμε από το άγχος, να έχουμε αυτοπεποίθηση,  ή  β) να αλλάξουμε τις πράξεις μας, όπως να κόψουμε το φαγητό ή το ποτό, την αναβλητικότητά μας κ.λ.π. Το βασικό είναι ότι θέλουμε να πετύχουμε μία αλλαγή, αλλά δεν γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να την υλοποιήσουμε.

Ο στόχος μου είναι να κινητοποιώ τους ανθρώπους να βελτιώνουν την ποιότητα της ζωής τους. Να τους υπενθυμίζω πως η δύναμη να αλλάξουμε καθετί, βρίσκεται μέσα μας και ποτέ δεν είναι αργά για να κυνηγήσουμε αυτό που επιθυμούμε. 

Το πρώτο βήμα μας είναι να αποβάλουμε σήμερα, κάθε αρνητική σκέψη και να εστιάσουμε στο τι ακριβώς είναι σημαντικό για εμάς. Το δεύτερο βήμα είναι η επιμονή μας σε αυτό το σημαντικό που θέλουμε να κάνουμε. Tο τρίτο μας βήμα είναι να αποφασίσουμε το πότε ξεκινάμε. 

Πολλές φορές η συμμετοχή μας σε ένα κατάλληλο περιβάλλον- ομάδα συνεργασίας, αγάπης και ενδυνάμωσης, μας προσφέρει θετική ενέργεια από την ανθρώπινη αλληλεπίδραση και είναι κάτι που χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή. Επενδύοντας στον εαυτό μας, νιώθουμε ηρεμία και γαλήνη. Η γυμναστική, βελτιώνει την υγεία και τη συναισθηματική μας ευεξία. Διαβάζοντας βιβλία αυτοβελτίωσης, αισθανόμαστε τη θετική παρακίνηση. Εκφράζοντας ελεύθερα στο ημερολόγιό μας σκέψεις, συναισθήματα και στόχους μας, μπορούμε να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθησή μας. Αναγνωρίζοντας, για κάθε τομέα της ζωής μας, τι ακριβώς είναι αυτό που επιθυμούμε, βελτιώνουμε την υγεία, τα οικονομικά, τα επαγγελματικά, τις σχέσεις, τη νοοτροπία μας. 

Η προσωπική μας εξέλιξη είναι πολύ σημαντική, ώστε να θωρακίσουμε τον εαυτό μας από τους περιορισμούς που επιβάλουν οι απαιτήσεις των εξωτερικών συνθηκών. 

΄Εχοντας δημιουργήσει το Βιωματικό ταξίδι ενδυνάμωσης των 12 ημερών, που εμπνεύστηκα στην πανδημία, πιστεύω πως τώρα είναι η ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τις ανάγκες του, να χτίσουμε νέες συνήθειες και να εστιάσουμε στους στόχους μας. Με αυτό τον τρόπο γινόμαστε πιο παραγωγικοί, πιο οργανωτικοί, πιο έτοιμοι να ελέγχουμε το άγχος και να αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία οτιδήποτε μας συμβεί. 

Όπως γράφει η Νieves Rut, «Όταν επιλέγεις να μαθαίνεις απολαμβάνοντας, τότε το δράμα θα αρχίσει να εξαφανίζεται από τη ζωή σου, κι εσύ θα έχεις επίγνωση ότι όλα όσα συμβαίνουν γίνονται πάντα για το καλό σου», 

Μαρούλα Κουνινιώτη

Σύμβουλος προσωπικής και επαγγελματικής ενδυνάμωσης

-Life & Business coach-facebook/Linkendln

mail: [email protected]

Continue Reading

Ψυχολογία

Η σχέση με τον εαυτό μας

Σύμφωνα με τις κοινωνικές πεποιθήσεις, η γυναίκα «πρέπει» να είναι καλή κόρη, νοικοκυρά, σύντροφος, εργαζόμενη κ.λ.π. Αποκτώντας οικογένεια και παιδιά έχει ακόμα ένα ρόλο, αυτόν της μητέρας. Αναρωτιέμαι, κατά πόσο μια γυναίκα σήμερα μπορεί ταυτόχρονα να ανταποκριθεί εξίσου καλά και στους πέντε ρόλους της και να νιώθει ο εαυτός της; 

Όταν άρχισα να αποκτώ ένα ένα ρόλο, ενώ το απολάμβανα, ένιωθα σαν τη «spider woman». Έτρεχα όλη την ημέρα για να είμαι συνεπής και καλή σε όλα. Συνειδητοποιώντας ότι το άγχος και η αυπνία έγιναν στενοί φίλοι μου, αποφάσισα να αλλάξω, δηλαδή να δράσω. ‘Αλλαξα τα «πρέπει» που μου υπαγόρευαν οι περιοριστικές πεποιθήσεις και οι ενοχές μου. Απλοποίησα τη ζωή μου και αποφάσισα να βάλω προτεραιότητες, σύμφωνα με τις δικές μου ανάγκες. Μέχρι σήμερα εξακολουθώ να εστιάζω σε όσα μου δίνουν ηρεμία, χαρά και προσωπική ανάπτυξη. Πόσες από εσάς αναλαμβάνετε καθημερινά υπερβολικές υποχρεώσεις και σχεδόν «σας έχετε ξεχάσει»; Πόσες επιθυμείτε να κάνετε πράγματα για τον εαυτό σας, αλλά δεν μπορείτε να βρείτε το χώρο και το χρόνο; Η σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας είναι το Α και το Ω και είναι αυτή που μας καθορίζει. Για να δημιουργήσουμε καλή σχέση με εμάς, χρειάζεται να: 

  • Μας κατανοήσουμε.
  • Έλθουμε σε επαφή με τα συναισθήματά και το σώμα μας.
  • Αναγνωρίσουμε τις ανάγκες μας.
  • Μας αποδεχτούμε και μας αγαπήσουμε όπως ακριβώς είμαστε.
  • Υιοθετήσουμε ένα νέο σύστημα πεποιθήσεων και συμπεριφορών.

Φροντίζοντας εμάς και εφαρμόζοντας τα πιο πάνω, αρχίζουμε να πραγματοποιούμε βήμα-βήμα όσα μας ικανοποιούν και μας εξελίσσουν. Με αυτό τον τρόπο ενισχύεται η αυτοπεποίθησή μας. Ο ρόλος του «πολύ-εργαλείου» που είμασταν ξεθωριάζει και τη θέση του παίρνει ο ρόλος μιας ήρεμης, δυναμικής, γεμάτης αυτοπεποίθηση γυναίκας. Μιας γυναίκας που της αξίζει να ονειρευτεί, να διεκδικήσει και να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί.

Μαρούλα Κουνινιώτη

Σύμβουλος προσωπικής και επαγγελματικής ενδυνάμωσης

-Life & Business coach-facebook/Linkendln

mail: [email protected]

Continue Reading

Trending