Connect with us

Οικογένεια

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις της νέας οικονομικής κρίσης από τον COVID-19 

Οι επιπτώσεις της πανδημίας είναι έντονες από την πρώτη στιγμή σε παγκόσμια κλίμακα και στον οικονομικό τομέα και στον τομέα της εργασίας παρόλα τα μέτρα που έχουν παρθεί αμέσως μετά το ξέσπασμα της.

Η ελληνική οικονομία από την άλλη αντιμετωπίζει ιδιαίτερες προκλήσεις και θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της όπως και οι δυνατότητες της. Παρόλο που έχουν παρθεί μέτρα προστασίας τόσο για την απασχόληση των εργαζομένων όσο και των επιχειρήσεων, γνωρίζουμε πως υπάρχουν και θα υπάρξουν άνθρωποι που θα βρεθούν χωρίς εργασία, άνθρωποι που θα δουν τις επιχειρήσεις τους να κλείνουν ή να της κρατούν με μεγάλη δυσκολία. Φτάνει να σκεφτούμε μόνο τον τομέα του τουρισμού, της εστίασης, της ψυχαγωγίας αλλά και την αλυσίδα των επιχειρήσεων που επηρεάζονται από αυτούς τους τομείς.

Είμαστε ζωντανά συστήματα σε συνεχή αλληλεπίδραση και η κατάσταση του ενός επηρεάζει την κατάσταση του άλλου.

Σε αυτή την περίπτωση της οικονομικής κρίσης στην οποία θα περιέλθει ο κόσμος εκτός από τις γνωστές επιπτώσεις στην ψυχική αλλά και σωματική υγεία που έχει μια οικονομική κρίση έρχεται να προστεθεί και η ψυχοπιεστική συνθήκη της κοινωνικής απομόνωσης που έχει προηγηθεί και του νέου τρόπου ζωής που θα πρέπει να ακολουθήσουμε τώρα με την άρση των μέτρων, καθώς θα απαιτείται να προσαρμοστούμε σε νέα κοινωνικά δεδομένα.

Να τονίσουμε πως ο κάθε άνθρωπος θα βιώσει την κρίση με το δικό του τρόπο επηρεασμένος από τις συγκεκριμένες συνθήκες που ζει τις εσωτερικές αλήθειες τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του.

Είναι άλλο να ζεις π.χ., σε ένα όμορφο προάστιο με μεγάλο σπίτι και κήπο και οι επιπτώσεις της κοινωνικής απομόνωσης και της οικονομικής κρίσης να συνοψίζονται στην μείωση του εισοδήματος σου και των κοινωνικών επαφών σου κι άλλο να ζεις μέσα σε 60 τμ.  τέσσερα άτομα μαζί με τους γονείς σου ή τα παιδιά σου ή ακόμη και μόνος σου και να μην ξέρεις αν θα έχεις δουλειά όταν αρθούν τα μέτρα ή ακόμη κι αν την έχεις μέχρι πότε; θα πληρώνεσαι και πόσο;

Ξέρουμε κι από τις προηγούμενες οικονομικές κρίσεις και παγκοσμίως αλλά και σε εθνικό επίπεδο πως οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία μπορεί να είναι μακροχρόνιες.

Μέσα από έρευνες εκείνο που είχε παρατηρηθεί ύστερα από περιόδους οικονομικής ύφεσης οι άνθρωποι που είχαν βιώσει προσωπικές δυσκολίες κατά τη διάρκεια της κρίσης και οικονομικές οι οποίες μπορεί να σχετίζονταν με την στέγαση ή με  την εργασία εμφάνιζαν αύξηση των κρίσεων πανικού, υπερβολική ανησυχία, κατάθλιψη και προβληματική χρήση ουσιών. Από τις προηγούμενες κρίσεις ξέρουμε πως αυτές οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία συνεχίστηκαν και  κατά τη διάρκεια της οικονομικής ανάκαμψης

Η πανδημία αυτή έχει ταχύτατες επιπτώσεις στην οικονομία, με ενδείξεις ότι μπαίνουμε σε μια άλλη παγκόσμια ύφεση.Το ότι πολλοί άνθρωποι χάνουν ή θα χάσουν τη δουλειά τους αποτελεί μια πραγματικότητα, με συνέπεια να αυξάνεται ο κίνδυνος των μακροχρόνιων επιπτώσεων στην ψυχική υγεία, οι οποίες μπορεί να επιδεινώσουν και να παρατείνουν το οικονομικό κόστος μιας ύφεσης, μέσω της χαμένης παραγωγικότητας.

Δηλαδή οι άνθρωποι που υποφέρουν από κρίσεις πανικού, αγχώδεις διαταραχές, κατάθλιψη κ.ά.  αδυνατούν να είναι παραγωγικοί στο βαθμό που θα ήταν αν δεν είχαν υποστεί αυτές τις οικονομικές πιέσεις.

Σε άλλες μελέτες επίσης παρατηρήθηκε πως  μετά τις περιόδους οικονομικών κρίσεων οι άνθρωποι είχαν επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική τους υγεία ανάλογα με το κοινωνικοοικονομικό τους επίπεδο.

Εκείνοι που ανήκαν σε πιο υψηλά επίπεδα δεν είχαν καμία επίπτωση, ίσως να παρουσιάζουν και κάποιες βελτιώσεις στο επίπεδο της ψυχικής τους υγείας.

Όσο χαμηλότερη είναι η κοινωνικοοικονομική κατάσταση ενός ατόμου, τόσο πιθανότερο είναι η έκπτωση της ψυχικής του υγείας. Μέσα από αυτή την κρίση οι ανισότητες στην υγεία μπορεί να γίνουν βαθύτερες. Συνήθως οι κρίσεις διευρύνουν το χάσμα στο επίπεδο της ψυχικής υγείας μεταξύ αυτών που έχουν και μεταξύ αυτών που δεν έχουν. Οι έρευνες μας έχουν δείξει πως μέσα από μεγάλες οικονομικές κρίσεις εκτός από τις αρνητικές συνέπειες στην ψυχική υγεία, οι ομάδες που επιβαρύνονται δυσανάλογα είναι εκείνες που βρίσκονται σε χαμηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο.

Η ανεργία και η αυτοκτονία συνδέονται σε μεγάλο ποσοστό με τον ανδρικό πληθυσμό. Στις 27 ευρωπαϊκές χώρες που είχαν μελετηθεί το ποσοστό αυτοκτονίας των ανδρών είχε αυξηθεί κατά 4,2 %. Η αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών είναι μόνο ένα μικρό μέρος της συναισθηματικής δυσφορίας προκαλείται από την οικονομική κρίση.

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις από την οικονομική κρίση που προκαλείται από την πανδημία θα είναι σημαντικές και η αντιμετώπισή τους θα αποτελέσει μεγάλη πρόκληση για την κοινωνία μας. Ο προσωπικός σκοπός της ζωής και το νόημα που δίνουμε σε αυτή μπορεί να καταπολεμήσουν τις οικονομικές δυστυχίες. Θα πρέπει να ψάξουμε να βρούμε ποιες είναι εκείνες οι πηγές ψυχικής ανθεκτικότητας. Θα πρέπει εμείς ως ειδικοί της ψυχικής υγείας να είμαστε πολύ προσεκτικοί  στις  συμβουλές που δίνουμε σε ανθρώπους ιδιαίτερα ευάλωτος, που έχασαν ή θα χάσουν τη δουλειά τους που θα δουν το εισόδημα τους να πέφτει κατακόρυφα και από τη μια στιγμή στην άλλη πρέπει να αναθεωρήσουν όλη τους τη ζωή.

Δεν μπορούμε να πούμε εμείς σε αυτούς τους ανθρώπους πως να νιώσουν, ούτε να τους κατηγορούμε πως δεν είναι αισιόδοξοι γιατί δεν μπορούν να δουν τα θετικά που παραδόξως μπορεί να φέρει πανδημία του κορονοϊού.Το πως θα αντιμετωπίσει ο καθένας μια στρεσογόνο κατάσταση δεν είναι κάτι στατικό, αλλά μια συνεχόμενη εσωτερική διεργασία, η οποία εξελίσσεται σε φάσεις και στάδια, με πισωγυρίσματα, απογοητεύσεις, ελπίδες, αποφάσεις, αισιοδοξία, απελπισία, επιμονή, παραίτηση και πάλι από την αρχή.

Επειδή ως κοινωνία εμείς οι έλληνες έχουμε ξανά περάσει πρόσφατα από αυτό, έχουμε κάπου συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε τέτοιου είδους δυσκολίες βρίσκοντας τα δυνατά μας σημεία, δώσαμε έμφαση στις σχέσεις μας και εδώ είναι ιδιαιτερότητά αυτής της κατάστασης, πως ενώ είναι σημαντικό να στηριχτούμε στις σχέσεις μας, δεν θα μπορούμε να το κάνουμε με τον τρόπο που το κάναμε μέχρι τώρα και θα πρέπει να επινοήσουμε ένα νέο τρόπο αλληλοσύνδεσης και αλληλοϋποστήριξης.

 Οταν ξέρω όμως ότι έχω ανθρώπους στους οποίους μπορώ να βασιστώ, να μοιραστώ τα δύσκολα, όπως και τα εύκολα, οι πιθανότητες να τα πάω καλά είναι πολύ μεγαλύτερες. Είμαστε προγραμματισμένοι για να θέλουμε και να έχουμε ανάγκη την ανθρώπινη επαφή, έχουμε ανάγκη να ανήκουμε σε μια ομάδα και να νιώθουμε μέλος ενός συνόλου, για να επιβιώσουμε και να αναπτυχθούμε.

Οι έλληνες αυτή τη φορά λειτούργησαν στην μεγαλύτερη πλειονότητά τους με συνέπεια, σεβασμό και αλληλεγγύη κάτι που ίσως μας ξάφνιασε. Γιατί τα τελευταία χρόνια δεν είχαμε συνηθίσει να λειτουργούμε ενωμένοι και με πειθαρχία.

Φαίνεται πως είναι από τυπωμένο στο ιστορικό μας αφήγημα, να σμίγουμε τις ψυχές μας όταν χρειάζεται να υπερασπιστούμε τη χώρα μας τις ιδέες τα ιδανικά μας τις οικογένειές μας, τους εαυτούς μας και να μπαίνουμε σε διχόνοιες όταν φεύγει ο εξωτερικός κίνδυνος. Οι Ελληνες αντέχουν κυρίως διότι γνωρίζουν πώς να μεταλλάσσονται διατηρώντας ταυτόχρονα αλώβητη την ελληνικότητα τους.

 Μπορεί να λειτουργούμε ενίοτε διχαστικά έχουμε αποδείξει όμως πως όταν απειλείται η ύπαρξη μας ενωνόμαστε με τρόπο μοναδικό.

Παρόλο λοιπόν που είμαστε ένας λαός με πολλά κουσούρια έχουμε τη δυνατότητα να ξαναγεννιόμαστε διαρκώς μέσα στο χρόνο.

 Το” φιλότιμο “ που διαθέτει ο έλληνας λέξη που δεν υπάρχει σε άλλο λεξιλόγιο είναι ένα βασικό στοιχείο της ταυτότητας μας. Το φιλότιμο είναι ταυτόσημο με την αίσθηση του να θέλει κανείς να προσφέρει με γενναιοδωρία και αυτοθυσία στην οικογένειά του και στην κοινωνία χωρίς να περιμένει κάτι ως αντάλλαγμα.

Η λέξη φιλότιμο έννοια εμπεριέχει μέσα όλες τις αξίες εκείνες που συνιστούν ένα υπερβατικό νόημα στη ζωή των ανθρώπων που δε ζουν μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για κάτι ανώτερο.

Είμαστε συναισθηματικός λαός και έχουμε δημιουργήσει μια ιδιότυπη και μοναδική μορφή συλλογικότητας. Το φιλότιμο εδράζεται στο θυμικό των ελλήνων. Ιδιαίτερα σε καταστάσεις κινδύνου ξεπερνάμε τον ωχαδελφισμό, την ανεύθυνη παραβίαση των νόμων και την ατομικότητα και λειτουργούμε συλλογικα. Γιατί αυτό είναι εγγεγραμμένο στην πολιτισμική μας κληρονομιά.

Προφανώς η πανδημία έχει επαναφέρει το φιλότιμο στην ουσία της υπόστασης μας. Μπορέσαμε να τοποθετήσουμε το εμείς πάνω από το εγώ. Ο κίνδυνος έχει ενεργοποιήσει το φιλότιμο και αυτό με τη σειρά του την αίσθηση κοινωνικής ευθύνης. Όλοι μαζί αποδείξαμε ότι ενωμένοι μπορούμε να ξεπεράσουμε τα δύσκολα. Αυτή τη συλλογική πορεία πρέπει να την συνεχίσουμε, να σταθούμε δίπλα στους συνανθρώπους μας που δεν θα σταθούν τόσο τυχεροί όσο κάποιοι από εμάς που θα συνεχίσουν να έχουν τις δουλειές τους και να τους απλώσουμε το χέρι σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή για να βγούμε μαζί και να προχωρήσουμε μπροστά για άλλη μια φορά.

“Μόνοι μας μπορούμε να κάνουμε τόσο λίγα. Μαζί μπορούμε να κάνουμε τόσο πολλά” (Helen Keller)

Αιμιλία Αξιωτίδου
Οικογενειακή Θεραπεύτρια
Ψυχοπαιδαγωγός- Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Επιστημονικός Συνεργάτης ΑΠΘ, Ιατρικής Σχολής Α’ΠΡΠ ΑΧΕΠΑ

Ψυχολογία

Πώς αυτοσαμποτάρεις την ερωτική σου ζωή;

Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά: με ό,τι ασχολείσαι αυτό καιγίνεσαι. Επιλέγεις μήπως να ασχολείσαι με το γεγονός ότι απάτησε ο ξάδερφος την ξαδέρφη; Το πιθανότερο που θα σου συμβεί είναι να βλέπεις παντού απατημένες συζύγους. Ασχολείσαι με το να κριτικά-

ρεις μαζί με την κολλητή σου φίλη στον καφέ που πίνετε τη συμπεριφορά του πρώην σου; Πολύ γρήγορα θα ανακαλύψεις ότι κάπου για κάποιο άλλο περιστατικό κάποιοι άλλοι σε έχουν κριτικάρει.

Κολλάς, εξιστορείς, αναλύεις εκ νέου τις πληγές σου, επιλέγεις να κολυμπάς στη λάσπη του πόνου… Είμαστε εκπαιδευμένοι να ανακαλύπτουμε πάντα έναν ένοχο, τον βασικό ένοχο, τον φταίχτη, βρε παιδί μου, για κάθε κατάσταση. Και επειδή στο ερωτικό

κομμάτι εμπλέκεται το μέγιστο δυνατό συναίσθημα, ο φταίχτης μετατρέπεται και σε «προδότη» και σε αιτία όλων των κακών.

Επικεντρωνόμασταν δηλαδή στο να «έχουμε δίκιο», να κερδίζουμε τις εντυπώσεις και την έξωθεν καλή μαρτυρία, αλλά στην ουσία παραμένουμε ηθοποιοί, παίζοντας τον ρόλο του θύματος και, το κυριότερο, συναισθηματικά στάσιμοι. Απλώς θυμήσου πως όταν δείχνεις

κάποιον με το ένα δάχτυλο, τα υπόλοιπα τέσσερα την ίδια στιγμή δείχνουν εσένα. 

Πότε, από ποιον και σε ποιο επίπεδο μάθαμε ή εκπαιδευτήκαμε για την ερωτική σχέση; Από τους γονείς μας, το σχολείο, την τηλεόραση, τα περιοδικά; Τι μάθαμε για το τι είναι αγάπη; Τι μάθαμε για τη σεξουαλική επικοινωνία; Μήπως μας έμαθαν πώς να βιώνουμε, να παρατηρούμε και να αναλύουμε τα συναισθήματά μας και τις αντιδράσεις μας; Ήταν δύσκολο έτσι, σχεδόν αδύνατο, να συναντήσουμε στην πράξη, «εκεί έξω», «στην αληθινή ζωή» μια σχέση λειτουργική, που να εκπληρώνει τις προσδοκίες των δύο συντρόφων, να τους με-

τατρέπει και να τους διευρύνει ως επιμέρους προσωπικότητες. Ως εκ τούτου… Όταν βλέπεις, μεγαλώνεις, ζεις και αναπνέεις ανάμεσα σε μέτριες καταστάσεις, αποδέχεσαι και το μέτριο ως φυσιολογικό. Γίνεται δηλαδή το μέτριο το μέτρο και η βάση των επιλογών και των

αποτελεσμάτων αυτών των επιλογών. Όταν οι κύριες «ζωντανές» παραστάσεις σου προέρχονται από συμβιβασμένες σχέσεις, επίπονους χωρισμούς, εγωιστικές συμπεριφορές, ενώ τα αντίστοιχα «θετικά» παραδείγματα τα συναντάς μόνο σε ταινίες και μυθιστορήματα, είναι λογικό η πίστη σου, το θάρρος σου να βρίσκονται στο ναδίρ και ο προσανατολισμός σου σε μια ιδανική σχέση να είναι θολός και κλονισμένος. 

Για να κανονίσουμε τις διακοπές μας, κάνουμε ολόκληρη έρευνα. Αναζητάμε τον προορισμό, τα εισιτήρια, τα δρομολόγια, τα ξενοδοχεία, τα μέρη όπου θα φάμε και θα διασκεδάσουμε και κάθε επιπρόσθετο στοιχείο που θα καθιστούσε ανεπανάληπτη αυτή την περίοδο. Για να επιλέξουμε, όμως, σύντροφο, ποια αντίστοιχη προετοιμασία έχουμε κάνει; Το σύνηθες έως τώρα προφανώς ήταν να σταθούμε αρκετά στην εξωτερική εμφάνιση και σε ένα, δύο, άντε τρία επιφανειακά χαρακτηριστικά που λείπουν από εμάς αρχικά και μας

εντυπωσιάζουν. Μπορεί, όμως, κάτι τέτοιο να είναι αρκετό; Πολύ σωστά θα μου πεις: «Εντάξει, παραδέχομαι ότι μπορεί να μην ήμουν και τόσο ξεκάθαρος έως τώρα ως προς αυτό που ζητούσα, αλλά πάντα είχα τους λόγους μου να μπω σε μια σχέση». Πώς μπορεί,

όμως, να υπάρχουν «σωστοί» και «λάθος» λόγοι για να δημιουργήσεις μια σχέση; Θα σου απαντήσω ως καλός σύμμαχός σου. Υπάρχουν όλων των ειδών οι λόγοι, απλώς θα ήταν δόκιμο να τους ονομάσουμε «κατώτερους» και «ανώτερους», ανάλογα με τα κίνητρα

και την αφόρμησή μας. Ποιος από εμάς δεν μπήκε σε μια ερωτική σχέση για να γεμίσει το κενό της μοναξιάς του, να θρέψει την αυτοεπιβεβαίωση, κατά συνέπεια τον εγωισμό του, για να ξεπεράσει μια προηγούμενη σχέση του ή απλώς για να βελτιώσει τη σεξουαλική του

ζωή; 

Όλοι αυτοί οι λόγοι με μια πρώτη ανάγνωση φαίνονται απόλυτα «λογικοί», αλλά απέχουν παρασάγγας από το να είναι «ψυχικοί», όταν μιλάμε για μια σχέση που καλλιεργείται και αναπτύσσεται πετυχημένα, βασιζόμενη στην τριπλή σύνδεση μυαλού, σώματος και ψυχής.

Ποια είναι λοιπόν τα βαρίδια που χρειάζεται να πετάξει κανείς για να υψωθεί στον ουρανό το αερόστατο; Τι μας κρατά πραγματικά πίσω;

Πάρε την ευκαιρία για μια δωρεάν life coaching συνεδρία με τον Νικόλα, για να δοκιμάσεις χωρίς καμία περαιτέρω δέσμευση πόσο αποτελεσματικό είναι το life coaching!

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Προβολή άρθρου

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Πώς να Ελέγξεις τα Συναισθήματά σου

«Πως, Πως; Λοιπόν, εάν το ξαναπείς αυτό θα.. Λοιπόν τέλειωσε, τέλειωσε. Δεν το συζητάω. Γεια σου.»

Και κάπως έτσι χαλάνε οι σχέσεις. Γιατί; Γιατί οι άνθρωποι, δεν καταλαβαίνουμε πως αυτό που βιώνουμε, δεν είναι τίποτε άλλο, από μια προσωπική αντίληψη σχετικά με το τι έχει συμβεί.

Αυτό το τηλεφώνημα θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε. Δεν έκλεισε μια δουλειά; Η κοπέλα μου μπορεί να έκανε σεξ με κάποιον φίλο μου; Θα μπορούσε να μου έχουν κλέψει κάποιο μηχανάκι; Οτιδήποτε..

Η ερώτηση μου όμως για σένα είναι η εξής: Ότι και να έχει γίνει για ποιον λόγο, εγώ να θυμώσω;

Θα σου πω μια πάρα πολύ ωραία φράση , την οποία έχει πει ο Δαλάι Λάμα: «Δεν καταλαβαίνω γιατί οι άνθρωποι πίνουν δηλητήριο προσδοκώντας να κάνουν κακό στους άλλους»

Δεν θα ξεχάσω ποτέ μια φορά που οδηγούσα με το μηχανάκι, και κάποια στιγμή, κι ενώ μπροστά μου κινείται ένα αμάξι, περνάει ένας άλλος στο αντίθετο ρεύμα μιλώντας στο κινητό και παραλίγο να πέσει πάνω του. Ο οδηγός του προπορευόμενου σε εμένα αυτοκινήτου, γύρισε το κεφάλι του προς τα πίσω για να τον βρίσει, τον βρίζει, ξεθυμαίνει, και τρακάρει. Και λέω «Θεέ μου». Γλίτωσε από το πρώτο τρακάρισμα και τράκαρε μετά. Γιατί; Γιατί δεν μπορούσε να ελέγξει τα συναισθήματα του.

Μερικές πληγές δεν κλείνουν ποτέ

Ξέρεις πόσες φορές έχουν ειπωθεί λόγια , σε σχέσεις τα οποία δεν μπορεί να πάρει κανείς πίσω; Να θυμάσαι το εξής: Δεν ξέρω αν σου έχει τύχει ποτέ, να βάλεις ένα κάδρο πάνω στον τοίχο, αλλά εάν το έχεις κάνει θα με καταλάβεις. Παλιά λοιπόν ήμουν λάτρης αυτού. Έπαιρνα καδράκια, έπαιρνα καρφάκια μικρά και τα κάρφωνα στον τοίχο. Κάποια στιγμή όμως μετά από κάποιους μήνες, χρόνια,  έβγαζα τα καρφάκια, έβγαζα τα καδράκια και τι έμενε; Η τρύπα.

Κάποιες φορές, κάποια λόγια, κάποιες πράξεις όσο και να θες να μετανοήσεις, όση συγνώμη και να πεις, έχουν  κάνει μια τέτοια τρύπα στην καρδιά και στο μυαλό του άλλου ανθρώπου , που δεν κλείνει με τίποτα. Και δεν κλείνει όχι γιατί δεν μπορεί να κλείσει, αλλά γιατί έχεις πατήσει ένα τέτοιο ευαίσθητο σημείο προφανέστατα στον άλλον άνθρωπο, που αδυνατεί να καταλάβει ή να πιστέψει ότι μπορεί να θεραπευτεί. Και αδυνατεί να καταλάβει ότι αυτό είναι μια δικιά του πληγή, την οποία πρέπει να διαχειριστεί.

Απέκτησε τον Έλεγχο των Συναισθημάτων σου

Όμως στην παρούσα φάση, αυτό που μας νοιάζει είναι να καταλάβεις εσύ ότι αυτή την τρύπα, αυτό το καρφάκι, όταν αρχίζεις να το βάζεις στον τοίχο πρέπει να είσαι πολύ σίγουρος. Πρέπει να το κάνεις; Θα μπορούσες να κάνεις κάτι αλλιώς; Και η απάντηση είναι «Ναι». Τι πρέπει να κάνεις; Πρέπει να αποκτήσεις τον έλεγχο των συναισθημάτων σου.

Όμως, όταν λέω να αποκτήσεις τον έλεγχο των συναισθημάτων σου, τι σημαίνει; Να γίνεις αναίσθητος; Να μην θυμώνεις, να μην λυπάσαι, να μην φοβάσαι, να μην κάνεις τίποτα; Βεβαίως όχι. Γιατί αν δεν θυμώνεις, δεν λυπάσαι, δεν κάνεις κάτι από αυτά τότε, δεν θα κάνεις και το αντίθετο. Δεν θα χαίρεσαι, δεν θα νιώθεις ηρεμία, δεν θα νιώθεις απόλαυση.. Άρα αν δεν νιώθεις τα μεν και δεν νιώθεις τα δε, τότε τι είναι η ζωή; Γιατί ζεις;

Κάποια πράγματα πάνε μαζί

Ότι και να κάνεις στη ζωή το κάνεις για δύο πράγματα: Για να νιώσεις κάτι υπέροχο, για , για να νιώσεις κάτι ευχάριστο. Αλλά καταλαβαίνεις πως εάν ο σκοπός σου και το θέλω σου , η επιθυμία σου είναι να νιώσεις κάτι ευχάριστο, είναι σίγουρο ότι θα νιώσεις και κάτι δυσάρεστο. Γιατί αυτά τα δύο πάνε μαζί. Γιατί ζούμε σε έναν κόσμο που το άσπρο με το μαύρο, το θηλυκό με το αρσενικό, το συν με το πλην, είναι έννοιες που παντρεύονται. Δηλαδή όταν θα πάρεις το νόμισμα και θα έχει την κορώνα δεν γίνεται να πεις «Εγώ θέλω γράμματα». Αν θέλεις γράμματα πρέπει να θέλεις και την κορώνα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι όπου υπάρχει το ένα υπάρχει και το άλλο.

Πώς μπορείς να πάρεις τον έλεγχο των συναισθημάτων σου;

Άρα λοιπόν, η ερώτηση δεν είναι αν δεν νιώθεις τα συναισθήματα ή αν γίνεις αναίσθητος. Σε καμία περίπτωση δεν το θέλουμε αυτό. Αλλά αυτό όμως που θέλουμε είναι να μπορείς να έχεις τον έλεγχο, να ξέρεις τι να νιώθεις, πώς να το νιώθεις και πότε να το νιώθεις.

Κι εδώ, κάτι μέσα στο μυαλό σου ξεπηδάει και λέει «Δηλαδή θα γίνω ρομποτάκι;». Βεβαίως και όχι. Γιατί το να αποκτήσεις τον έλεγχο των συναισθημάτων σου, όπως έχεις των έλεγχο των χεριών σου… Πρόσεξε τι εννοώ: Κινώ τα χέρια μου γιατί θέλω να σου περιγράψω, τι σου λέω αυτή την στιγμή. Σε καμιά περίπτωση όμως τα χέρια μου δεν πηγαίνουν πάνω κάτω χωρίς νόημα την ώρα που μιλάω.

Όπως, λοιπόν, τα χέρια τα έχουμε και τα χρησιμοποιούμε πχ για να πιάσουμε το κινητό μας, θα πάμε να πιάσουμε το κινητό μας. Θέλουμε να κάνουμε προς τα πίσω τα μαλλιά μας, θα τα χρησιμοποιήσουμε για να κάνουμε προς τα πίσω τα μαλλιά μας. Δεν κάνουν συνέχεια κάτι.

Έτσι λοιπόν χρειάζεται να αρχίσουμε να αποκτάμε τον έλεγχο του μυαλού μας, για να μην κάνουμε συνέχεια σκέψεις, ασταμάτητα, αυτό δηλαδή που αλληγορικά θα μπορούσαν να κάνουν τα χέρια. Είναι τρελό. Η ερώτηση είναι όμως «Πώς μπορώ να έχω τον έλεγχο του μυαλού μου;»

Πώς Μπορώ να Έχω την Δύναμη του Μυαλού μου;

Χρειάζεται να ακολουθήσεις κάποια βήματα. Καταρχήν δεν είναι κάτι που θα το κάνεις από την μια μέρα στην άλλη. Χρειάζεσαι χρόνο. Πόσο χρόνο; Ανάλογα το που είσαι, που θέλεις να πας, πόσο δεσμευμένος είσαι, πόσο χρόνο θα αφιερώσεις μέσα στην ημέρα και πόσο προχωρημένες στρατηγικές και τεχνικές ξέρεις.

Τώρα λοιπόν εάν είσαι στα πρώτα στάδια ή και στα προχωρημένα, αυτό που μπορείς να κάνεις είναι το εξής: Πρέπει να αρχίσεις να εκπαιδεύεις το μυαλό σου, να είναι στο εδώ και τώρα. Πώς μπορείς να το κάνεις αυτό; Αρχίζοντας να παρατηρείς τον εαυτό σου περισσότερο. Είμαι σίγουρος ότι αν ρωτήσω τους ανθρώπους εκεί πέρα έξω θα μου πουν «Εμένα ο φίλος μου ο Κώστας έχει αυτά τα καλά χαρακτηριστικά και αυτά τα κακά», «Η Μαρία κάνει αυτό κι εκείνο».. Και αν τους ρωτήσεις για τον εαυτό τους δεν  ξέρουν. Αλλά το ξέρει ο φίλος τους.

Τι θέλω λοιπόν να σου πω; Το πρώτο που θέλω να κάνεις ,είναι να αρχίσεις να καταλαβαίνεις περισσότερο τον εαυτό σου. Να δεις πότε λες κάτι και τι είναι αυτό που λες. Πότε κάνεις; Τι κάνεις; Πότε δεν κάνεις, όταν συμβαίνει τι; Ποια στιγμή δεν λες κάτι όταν συμβαίνει κάτι; Πότε αντιδράς, πώς νιώθεις σε συγκεκριμένες περιπτώσεις; Μην προσπαθήσεις να αποκτήσεις τον έλεγχο σε κάτι το οποίο δεν ξέρεις γιατί είναι κουλό.

Το παράδειγμα του κλέφτη

Φαντάσου το εξής: Ένας κλέφτης για να κλέψει ένα σπίτι που έχει συναγερμό, πρώτα έχει μάθει πως ακριβώς δουλεύει αυτός ο συναγερμός. Αν δεν ξέρει πως δουλεύει δεν μπορεί να το «σπάσει» . Το ίδιο και με την πόρτα. Το ίδιο και με το αμάξι. Αν δεν ξέρεις πως δουλεύουν τα πράγματα, δεν μπορείς να αποκτήσεις τον έλεγχο αυτών.

Άρα λοιπόν αν δεν ξέρεις πως δουλεύει το μυαλό σου, δεν μπορείς να καταλάβεις το πως νιώθεις. Άρα λοιπόν για να μπορείς να αποκτήσεις τον έλεγχο των συναισθημάτων σου χρειάζεται να αποκτήσεις τον έλεγχο και την γνώση του εαυτού σου.

 Και πως μπορείς να το κάνεις αυτό; Παρατηρώντας τον εαυτό σου συνέχεια.

Σταμάτα να Αντιστέκεσαι

Το δεύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να σταματήσεις να αντιστέκεσαι και να κάνεις λάθη με τον εαυτό σου. Γιατί όσο πιο πολύ κάνεις λάθος με τον εαυτό σου, τόσο πιο πολύ αντιδράει και όσο πιο πολύ αντιδράει, τόσο πιο πολύ κάνει πράγματα τα οποία είναι εκτός του ελέγχου σου.

Άρχισε να αγαπάς τον εαυτό σου.

Τι μπορεί να σου έχει κάνει αυτός ο εαυτός σου;

Για ποιον λόγο να του πηγαίνεις συνέχεια κόντρα;

Γιατί συνέχεια να τον κάνουμε λάθος;

Για ποιον λόγο συνέχεια να τα βάζουμε μαζί του;

Και γιατί συνέχεια να λέμε ότι τον αγαπάμε αλλά να βγάζουμε ψυχοσωματικά;

Να λέμε ότι τον αγαπάμε αλλά να είμαστε σε μια σχέση που δεν θέλουμε.

Λέμε ότι τον αγαπάμε αλλά η ποιότητα της ζωής μας να είναι χάλια.

Λέμε ότι τον αγαπάμε και βάζουμε το χέρι στην τσέπη και να μην έχουμε λεφτά.

Έλλειψη επικοινωνίας με τον εαυτό μας

Τι νομίζεις ότι είναι όλα αυτά; Όλα αυτά που περιέγραψα είναι συμπτώματα μιας ασθένειας. Και αυτή η ασθένεια ξέρεις ποια είναι; Η έλλειψη επικοινωνίας με τον εαυτό μας. Και το #1 που πρέπει να κάνουμε, για να αποκτήσουμε τον έλεγχο των συναισθημάτων μας, είναι να αφιερώσουμε χρόνο στον εαυτό μας, να τον μάθουμε καλύτερα, και να αποδεχτούμε και τα στραβά του.

Αλήθεια έχεις κανέναν φίλο που είναι τέλειος; Για σκέψου το λίγο. Γνωρίζεις κάποιον τέλειο; Όχι. Τους έχεις κάνει όλους πέρα και δεν μιλάς σε κανέναν; Εάν ναι -> Πρόβλημα. Εάν όχι, γιατί όχι; Τι κάνεις; Σκέψου το λίγο. Τι κάνεις; Αποδέχεσαι τους άλλους και κοστολογείς. Τι μου δίνει, τι δεν μου δίνει, τι χάνω, τι με πονάει; Το αντέχω;

Άρχισε να Αγαπάς τον Εαυτό σου

Τι θέλω να κάνεις και με τον εαυτό σου; Άρχισε να τον αγαπάς και να τον αποδέχεσαι όπως είναι. Μόνο τότε θα αρχίσεις να αποκτάς έλεγχο των συναισθημάτων σου. Τώρα αν νομίζεις πως πηγαίνοντας κόντρα, πολεμώντας και ξέροντας τα πάντα θα αποκτήσεις τον έλεγχο των συναισθημάτων σου ξέχασε το.

«Μάνο είναι μόνο αυτό;» Βεβαίως και όχι. Είναι και πολλά άλλα πράγματα. Αλλά αυτό είναι το πρώτο βήμα. Ανεξάρτητα το που είσαι. Γιατί πίστεψε με, εάν φτάσεις στο σημείο να ελέγχεις στο απόλυτο τον εαυτό σου, να τον γνωρίζεις. Να ξέρεις πότε κάνει, τι κάνει, πότε δεν κάνει, τι δεν κάνει, και να είσαι εντάξει με αυτό, να πεις «Ok, εαυτούλη μου, δεν πειράζει. Το έκανες όπως το έκανες, όλα καλά. Ok, δεν είσαι τέλειος. Είσαι ανθρώπινος» Τότε θα δεις ότι σε λίγο χρονικό διάστημα όλα θα πάνε σούπερ.

Να θυμάσαι ότι είσαι υπέροχος!

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

Πηγή: www.manolisischakis.gr.

Continue Reading

Ψυχολογία

Πονάω σημαίνει πως, επιτέλους, αλλάζω!

Μερικές φορές είναι αναγκαία μια καθολική… παράλυση για να αρχίσουμε να βλέπουμε και να συνειδητοποιούμε πόσα πράγματα θεωρούσαμε απόλυτα δεδομένα. Ο πόνος γίνεται καταλύτης για την αλλαγή και μια επώδυνη κατάσταση δουλεύει σχεδόν πάντα υπέρ σου, αρκεί να πάρεις το μάθημα, να σταματήσεις να ελπίζεις και να αρχίσεις να πράττεις!

Οι μεγάλες αλλαγές, λοιπόν, στη ζωή μας έρχονται πάντα μέσα από πόνο κι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Ο ανώτερος εαυτός είναι εκείνος που θέλει να εξελιχθεί και το Εγώ είναι το φοβισμένο παιδί που αντιστέκεται. Είναι η αντίδραση σε οτιδήποτε καινούργιο. Και είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδρούμε σε κάτι που είναι καινούργιο από φόβο, αλλά μόνο το άγνωστο είναι αυτό που θα μας πάει μπροστά. Γι’ αυτόν το λόγο όλες οι αλλαγές έρχονται μέσα από τον πόνο. Γι’ αυτόν το λόγο χρειάζεται πάντα να “πάθουμε για να μάθουμε”. Μόνο με μια βίαιη μετακίνηση από όσα έχουμε συνηθίσει, παίρνουμε τις αποφάσεις να κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά. 

Σύμφωνοι. Πολλές αλλαγές μπορούσαν φαινομενικά να έχουν γίνει πιο μαλακά. Παρ’ όλα αυτά ποτέ δεν τις αποφασίζαμε γιατί κρατούσαμε αδούλευτο τον εαυτό μας. Και έτσι αυτές τώρα ξεσπούν και γίνονται βίαια και απότομα. Πώς μπορώ, λοιπόν, να βγω πάνω από τον πόνο και να γίνω καλύτερος άνθρωπος; Πώς μπορώ να ερμηνεύσω τι συμβαίνει και για ποιον λόγο γίνεται αυτή η αλλαγή και, κυρίως, πώς μπορώ να την κάνω να δουλέψει υπέρ μου; 

Είμαστε πάντα δίπλα σου για να σε βοηθήσουμε να ερμηνεύσεις σωστά για ποιον λόγο συμβαίνει αυτή η αλλαγή και κυρίως για να μπορέσεις να την κάνεις να δουλέψεις υπέρ σου!

Πάρε την ευκαιρία για μια δωρεάν life coaching συνεδρία με τον Νικόλα, για να δοκιμάσεις χωρίς καμία περαιτέρω δέσμευση πόσο αποτελεσματικό είναι το life coaching!

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Trending