Connect with us

Παιδί

Πως να βοηθήσετε τα παιδιά σας στις Πανελλήνιες Εξετάσεις

Οι εξετάσεις αποτελούν ένα θεμελιώδες στάδιο στην ζωή των παιδιών αλλά κι εκείνη των γονιών. Υπάρχουν σημαντικά στάδια στην ζωή των παιδιών μας και οι Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι ένα από αυτά. Η συναισθηματική ένταση που συνοδεύει αυτές τις εξετάσεις είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που πρέπει να λάβουμε υπόψη. Μια υπερβολική ένταση και άγχος μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητα αποτελέσματα όπως παροδικές απώλειες μνήμης, δυσκολία συγκέντρωσης και δυσκολία στην ανάπτυξη του θέματος, τραύλισμα… καθώς και άλλα σωματικά συμπτώματα όπως τρέμουλο, ταχυκαρδίες, εφίδρωση, κρίσεις πανικού κ.α. Την ίδια στιγμή όμως, ένα γεγονός τόσο σημαντικό όπως οι εξετάσεις απαιτεί ένα βαθμό συναισθηματικής έντασης και άγχους την οποία θα ονομάζαμε “παραγωγική ένταση” γιατί πρόκειται για μια κατάσταση ενεργοποίησης του εγκεφάλου, και της μέγιστης ενέργειας σε ψυχικό και σωματικό επίπεδο που μας επιτρέπουν να είμαστε έτοιμοι για να συγκεντρωθούμε στο συγκεκριμένο στόχο.

Ως γονείς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας για να αντιμετωπίσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις εξετάσεις:

Φροντίζουμε την διατροφή τους. Τα βοηθάμε να βλέπουν το θετικό και μέσα σε δύσκολες καταστάσεις. Τα ενθαρρύνουμε και δείχνουμε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους. Διατηρούμε γενικότερα μια θετική στάση. Αποφεύγουμε να αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα μ΄έναν τρόπο απόλυτο: οι Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι ένας σημαντικός σταθμός αλλά δεν αποτελούν ολόκληρο το ταξίδι. Αποφεύγουμε τις συγκρίσεις: με άλλους συμμαθητές, με τις δικές μας εξετάσεις, με άλλες χώρες, με άλλα σχολεία κλπ. Τα βοηθάμε να δώσουν την σωστή σημασία στην προετοιμασία και στην μελέτη, που είναι οι βάσεις για να αντιμετωπίσουν στο μέλλον το Πανεπιστήμιο και την εργασία. Προσπαθούμε να ελέγξουμε την δική μας ένταση, τις δικές μας προσδοκίες ή φιλοδοξίες για να αποφύγουμε να τα επιβαρύνουμε με την ευθύνη αυτή. Πρέπει να είμαστε ήρεμοι και σταθεροί: το άγχος που μπορεί να έχουμε εμείς, μερικές φορές είναι αναπόφευκτο. Το να το εκφράζουμε όμως στα παιδιά μας μπορεί να έχει πολύ αρνητικές επιδράσεις, κυρίως γιατί ενδεχομένως μπορεί να αυξήσει τον δικό τους φόβο. Προσπαθούμε να μην ελαχιστοποιούμε την σημασία του γεγονότος τως εξετάσεων: π.χ. Εκφράσεις του τύπου “είναι μόνο κάποιες εξετάσεις” , κ.α. Μπορεί να λέγονται από τους γονείς αλλά δεν έχουν καμία βαρύτητα, καθώς οι έφηβοι σε αυτή την περίοδο βρίσκονται σε μια κατάσταση συναισθηματικού αυτισμού.Το ξέρουν πως αυτό που ζουν τώρα το έχουν περάσει και χιλιάδες άλλοι, αλλά αυτό δεν έχει καμιά επίδραση πάνω τους. Μπορείτε να τους μιλήσετε για το προκαταβολικό άγχος. Συχνά οι έφηβοι σκέφτονται τον εαυτό τους την ημέρα των εξετάσεων και αυτό παράγει φοβίες και τους κυριεύει ο πανικός. Για να τους καθησυχάσουμε μπορούμε να τους εξηγήσουμε πως το να φαντάζονται την ημέρα των εξετάσεων είναι φυσικό να τους κάνει να νιώθουν άγχος, αφού ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η προετοιμασία τους. Δεν προσπαθούμε να τους επιβάλουμε τους δικούς μας τρόπους. Μια τυπική
φράση: “εγώ έτσι έκανα….” μπορεί να προκαλέσει ένταση στο μεγαλύτερο ποσοστό των εφήβων. Είναι καλύτερο να τους ενημερώσουμε πως υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι μελέτης και προετοιμασίας και πως θα πρέπει να πειραματιστούν με διάφορους τρόπους για να καταλάβουν ποιός τρόπος τους ταιριάζει. Είναι προτιμότερο να μην μιλάμε για την ενδεχόμενη αποτυχία καθώς δεν είναι η κατάλληλη στιγμή και μπορεί να αποβεί πολύ αποκαρδιωτικό για τους εφήβους. Ελέγχουμε με διακριτικότητα να μην κάνουν κατάχρηση διεγερτικών, φαρμάκων, αλκοόλ, και καπνού. Καλή ξεκούραση και καλός ύπνος είναι επίσης σημαντικοί παράγοντες που βοηθούν στην συγκέντρωση και στην καλύτερη απόδοση. Δεν αναποδογυρίζουμε όλο το οικογενειακό πρόγραμμα. Επειδή μπορεί να υπάρχει ένα παιδί μέσα στην οικογένεια που δίνει εξετάσεις, δεν σημαίνει πως η υπόλοιπη οικογένεια πρέπει να σταματήσει να αναπνέει. Μπορούμε να κάνουμε το σπίτι ένα ευχάριστο περιβάλλον για μελέτη, χωρίς να κάνουμε μεγάλες αλλαγές. Το να του ετοιμάσουμε το αγαπημένο του φαγητό ή να ζητήσουμε από τα αδέλφια του να ακούσουν λίγο χαμηλότερα την μουσική, είναι αρκετό για να τους ζητήσουμε με αυτό τον τρόπο να δείξουν την συμπαράστασή τους και να αποφύγουμε τις εντάσεις.

Μέσα από τον γονεικό μας ρόλο συμβάλλουμε σημαντικά στην προετοιμασία των παιδιών μας για τις εξετάσεις. Πρέπει πρώτα εμείς να έχουμε την σωστή στάση για να αποτελέσουμε τον καλύτερο προπονητή και να καθησυχάσουμε τις δικές τους φοβίες αντί να τις ενισχύουμε.

“Οι γονείς πρέπει να γεμίζουν τον κάδο αυτοεκτίμησης ενός παιδιού τόσο πολύ, ώστε ο υπόλοιπος κόσμος να μην μπορεί να τον τρυπήσει για να τον αποστραγγίσει”
Alvin Price

 

Αιμιλία Αξιωτίδου

Continue Reading

Οικογένεια

Τα Ψυχολογικά Χαρακτηριστικά Της Εφηβικής Ηλικίας

Η εφηβική ηλικία έχει μια ιδιαιτερότητα και όπως λέει ένας σοφός άνδρας,

«η εφηβεία μοιάζει με τη θάλασσα του Αιγαίου πελάγους, όπου πνέουν σφοδρότατοι άνεμοι, τόσο σφοδροί που γονείς και παιδαγωγοί τα χάνουν».

Ένα από τα κύρια γνωρίσματα είναι ότι οι περισσότεροι έφηβοι από το 13ο  έτος παρατηρούν ραγδαίες μεταβολές τόσο στο σώμα τους (σκελετός-ενδοκρινείς και γεννητικοί αδένες) όσο και στον ψυχισμό τους. Όχι όμως με την ίδια ταχύτητα. Έτσι, η ψυχοσωματική ισορροπία διαταράσσεται. Γι’ αυτό οι νέοι υποφέρουν από μεταπτώσεις. Άλλοτε είναι χαρούμενοι και άλλοτε κλείνονται στον εαυτό τους. Άλλοτε είναι ονειροπόλοι και φαντάζονται τον κόσμο ιδανικό, και άλλοτε παρουσιάζουν αρνητικές τάσεις και τίποτα δεν τους αρέσει. Ας τα έχουμε αυτά υπόψη οι γονείς και ας είμαστε αρκετά διακριτικοί στη δική μας συμπεριφορά απέναντι τους. Όσο πιο λίγα λέμε και όσο αποφεύγουμε τις συγκρούσεις σε αυτή την ηλικία, τόσο καλύτερα αποτελέσματα θα έχουμε. Ευκαιρία να αναπτύξουμε τις δεξιοτεχνίες της επικοινωνίας μας.

Άλλο χαρακτηριστικό της εφηβείας, το οποίο μπορούμε να  αναζητήσουμε στη σκέψη του εφήβου, είναι ο νοητικός εγωκεντρισμός. Οι έφηβοι δεν είναι πια παθητικοί δέκτες, που δέχονται κάθε διδασκαλία χωρίς κρίση. Έτσι θέτουν στο περιθώριο γονείς, δασκάλους κτλ. Το κέντρο του κόσμου είναι ο ίδιος τους ο εαυτός. Θεωρούν τη σκέψη τους παντοδύναμη και περνούν όλους τους άλλους από αυστηρή κριτική. Κρίνουν πρόσωπα, ιδέες, θεσμούς, συνήθειες και ζητούν αλλαγή. Θα σας αμφισβητήσουν σε αυτή την ηλικία, καθώς επίσης και τις αρχές που τους δώσατε. Μη ταραχθείτε και μην τους κάνετε να νιώσουν ενοχές!

Ένα άλλο χαρακτηριστικό του εφήβου, είναι η τάση του για ανεξαρτησία και αυτονομία. Είναι μια συνειδητή προσπάθεια για να περάσει από το χώρο της εξάρτησης στο χώρο της αυτονομίας. Ο έφηβος συνειδητοποιεί το εγώ του, αποκαλύπτει την προσωπική του ταυτότητα. Και τότε ζητάει αναγνώριση της προσωπικότητας του και ίση μεταχείριση.

Οι έφηβοι στην προσπάθεια τους για ανεξαρτησία  δείχνουν:

  • Αντιδραστικότητα
  • Επαναστατικότητα
  • Ισχυρογνωμοσύνη
  • Θυμό και συναισθηματικές μεταπτώσεις

Προσέχετε, να μη τραβάτε πολύ το σκοινί, να τους θεωρείτε έντιμους, ισότιμους και να τους μιλάτε ευγενικά, αναγνωρίζοντας την αυτονομία τους. Μη προσπαθείτε να τους εντάξετε στο δικό σας τρόπο ζωής, γιατί αυτοί είναι διαφορετικές οντότητες με ιδιαίτερα ταλέντα και δεξιότητες.

Μέσα στα χαρακτηριστικά της εφηβικής ηλικίας, είναι και η τάση τους για  κοινωνική ζωή. Η εφηβεία είναι μια περίοδος ανάπτυξης του κοινωνικού αισθήματος και της αλληλεγγύης. Η δημιουργία φίλων, είναι βασικός σκοπός του εφήβου και η γνώμη τους και η αποδοχή τους είναι πολύ σπουδαία γι’ αυτόν. Θεωρεί ότι είναι πολύ  βασικό να αποκτήσει σωστή αυτοεικόνα και αυτοεκτίμηση. Η θετική γνώμη του περίγυρου και κυρίως των φίλων και συμμαθητών του, βοηθούν πολύ στη δημιουργία σωστής αυτοεικόνας και αυτοεκτίμησης. Να προσέχετε λοιπόν πως μιλάτε για τους φίλους τους.

Ας τους κατανοούμε, όταν θέλουν ή δεν θέλουν να κάνουν κάτι, γιατί γνωρίζουν ότι πρέπει να συσχετίζονται με τους συμμαθητές τους και ότι πρέπει να έχουν την αποδοχή τους. Αυτό ισοδυναμεί σ’ αυτή την ηλικία με έλλειψη οξυγόνου. Παιδί που δεν το αποδέχονται οι συμμαθητές του, δεν αναπτύσσεται  ομαλά ψυχολογικά και αποκτά κόμπλεξ και ανασφάλειες.

Μέσα στα πλαίσια της κοινωνικής ζωής, κατατάσσεται ασφαλώς και η επιθυμία του εφήβου να συναντήσει το άλλο φύλο. Το ερωτικό αίσθημα, γίνεται δυνατό και κυριαρχικό σ’ αυτή την ηλικία. Οφείλουμε ως γονείς να δώσουμε σωστές κατευθύνσεις και ερμηνείες για τη σχέση των δύο φύλων. Να τους βοηθούμε να κινούνται στο τομέα αυτό με τις αρχές της αγάπης, του σεβασμού και της ειλικρίνειας.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Παιδαγωγού-Συμβούλου επικοινωνίας και επιχειρήσεων

Continue Reading

Οικογένεια

Το Δίλημμα Της Εργαζόμενης Μητέρας 

Mε αφορμή την γιορτή της μητέρας θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα κομμάτι από την καρδιά μου, που ξέρω ότι είναι και κομμάτι της δικής σας, και αφορά την μητρότητα.

Όλες μας έχουμε δοσμένο ένα κομμάτι του εαυτού μας στα παιδιά μας. Όμως το ξέρω ότι έχουμε κι ένα άγχος, ένα φόβο αδιόρατο, ένα δίλημμα μήπως η αγάπη για τη δουλειά μας και οι πολλές ώρες ενασχόλησής μας μ’ αυτή μας στοιχίσει το ρόλο μας της μητέρας. Χωρίς να θέλω να δώσω το φάρμακο γι αυτό τον «πόνο» μας, απλά θα μοιραστώ μαζί σας ως εργαζόμενη μητέρα και ως παιδαγωγός επί σειρά ετών, κάποιες σκέψεις, που πιστεύω ότι θα βοηθήσουν να μπουν τα πράγματα στη θέση τους και να διαλυθούν ο «φόβος» και οι αμφιβολίες σας.

Αυτά λοιπόν που χρειάζονται τα παιδιά μας είναι τα λεγόμενα (για να τα θυμάστε ευκολότερα). Ξεκινώντας θα σας πω ότι πιο πολύ από κάθε άλλο τα παιδιά μας χρειάζονται την Απροϋπόθετη αγάπη μας (αγάπη χωρίς όρους και ανταλλάγματα). Είναι η μόνη απροϋπόθετη αγάπη, που θα γευτούν στη ζωή του και οφείλουμε σα γονείς να γεμίσουμε το συναισθηματικό τους δοχείο με αυτή, γιατί είναι η βάση που θα χτίσουν όλη τη μετέπειτα ζωή τους. Αυτό αγαπητές μου δεν απαιτεί χρόνο, αλλά τρόπο.

Το δεύτερο Α που χρειάζεται το παιδί μας είναι η Αναγνώριση της αξίας του και της ιδιαιτερότητάς του. Αφήστε το να είναι ο εαυτός του, βοηθείστε το να δει τα δικά του ταλέντα (κλίσεις) και βοηθήστε το να τα αναπτύξει.

Τέλος δώστε του Αποδοχή. Ένα παιδί που παίρνει αποδοχή από τους γονείς του και όχι τη διαρκή κριτική, θα μάθει να αποδέχεται τον ίδιο του τον εαυτό και να το σέβεται. Αποκτά την ανεκτίμητη αυτοεκτίμηση, που θα γίνει το εφαλτήριο για όλα τα μεγάλα επιτεύγματα στη ζωή του.


Άρθρο Αρχείου

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Continue Reading

Παιδί

Παιδιά και συναισθηματικός εκβιασμός

Σχέσεις βασισμένες στον ηθικό καταναγκασμό, την καταπίεση των συναισθημάτων και την εξάρτηση, είναι απλώς μη υγιείς σχέσεις, που πρέπει να αποβάλλουμε επιτέλους από την ελληνική κοινωνία.

Ο εκβιασμός είναι πραγματικά μια μη ηθική πράξη, αφού ο εκβιαστής προσπαθεί να εκμεταλλευτεί κάποια αδυναμία του θύματος, για να ωφεληθεί ο ίδιος. Ο συναισθηματικός εκβιασμός αφορά αισθήματα. Αυτός που τον ασκεί ενδιαφέρεται μέσω αυτού να επιβληθεί στις ιδέες των ανθρώπων κυρίως αυτών, που η θέληση τους δεν είναι τόσο ισχυρή.

Παραδείγματα συναισθηματικού εκβιασμού

Ο συναισθηματικός εκβιασμός ξεκινά από την παιδική ηλικία.  Είναι δηλαδή η δύναμη που μπορεί να ασκήσει ένα μικρό παιδί στους γονείς του ή και το αντίστροφο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συναισθηματικού εκβιασμού ενός μικρού παιδιού προς τη μητέρα του είναι το εξής: «Θα φάω το φαγητό μου μόνο, εάν με πας βόλτα μετά το φαγητό». Όμως και οι γονείς συχνά καταφεύγουν στο συναισθηματικό εκβιασμό προς τα παιδιά τους π.χ.  «Αν είσαι φρόνιμος θα σε πάω στο πάρκο το Σάββατο». Τον συναισθηματικό εκβιασμό μπορούμε εύκολα να τον συναντήσουμε στην καθημερινότητα. Αυθεντία  στον συναισθηματικό εκβιασμό είναι οι γυναίκες. Πόσες μητέρες δεν ασκούν συναισθηματικό εκβιασμό στα παιδιά τους, όταν αυτά εκφράζουν την επιθυμία να ανεξαρτητοποιηθούν και να δημιουργήσουν την δική τους προσωπική ζωή; Ακούμε, λοιπόν, συχνά τη μητέρα να λέει: «Δεν μπορείς να φύγεις από το σπίτι, γιατί εγώ σε μεγάλωσα. Έχω κάνει τόσες θυσίες για σένα, είσαι αχάριστος/η». Πολλές φορές μάλιστα χρησιμοποιούν ακόμα χειρότερα προσχήματα, όπως αυτά της υγείας. Για παράδειγμα «δεν μπορείς να το κάνεις αυτό γιατί θα πεθάνω. Η καρδιά μου δεν αντέχει, θα είσαι υπεύθυνος/η , αν πάθω κάτι κακό».

Ψυχολογικό μπούμερανγκ

Μερικοί από τους λόγους, που οι γονείς δεν επιτρέπεται να ασκούν συναισθηματικό εκβιασμό στα παιδιά τους είναι οι εξής:

* Ο συναισθηματικός εκβιασμός  στερεί την ελεύθερη θέληση των παιδιών και τραυματίζει την εμπιστοσύνη των παιδιών, όχι μόνο απέναντι στους γονείς τους, αλλά στην ίδια τη ζωή.

* Δημιουργεί ενοχικά συμπλέγματα στο παιδί, που το συντροφεύουν στην υπόλοιπη ενήλικη ζωή του και το δυσκολεύουν αφάνταστα σε όλες του τις ενέργειες.

* Το μήνυμα που παίρνει το παιδί είναι, ότι οι γονείς του δεν το αγαπούν παρά μόνο υπό την προϋπόθεση που θα τους κάνει όλες τις επιθυμίες και τα καπρίτσια τους.  Δηλητηριάζεται  λοιπόν η πίστη τους στην αγάπη.

* Ούτε οι γονείς είναι καλό να υποκύπτουν στο συναισθηματικό εκβιασμό που ασκούν τα παιδιά τους σ’  αυτούς  για τους εξής λόγους: Αρχικά γιατί δίνουν το μήνυμα της συναισθηματικής αδυναμίας τους στα παιδιά, τα οποία όσο μεγαλώνουν θα αυξάνουν και την ένταση  του συναισθηματικού εκβιασμού προς αυτούς, σε σημείο που να γίνει ανεξέλεγκτος και επικίνδυνος. Επίσης δίνουν λάθος μήνυμα στα παιδιά τους ότι μπορούν με αυτόν τον ανέντιμο τρόπο να κερδίζουν πράγματα στη ζωή  στερούμενοι, έτσι της δυνατότητας  χτισίματος γνησίων ανθρώπινων σχέσεων και επικοινωνίας με τους συνανθρώπους τους.

Φίλοι μου κρατάμε στα χέρια μας τη δυνατότητα να χτίσουμε υγιείς και γνήσιες σχέσεις με τα παιδιά μας. Ας το κάνουμε χωρίς να χρησιμοποιούμε ανορθόδοξες μεθόδους, που βλάπτουν κι εμάς και τα παιδιά μας.


Άρθρο αρχείου

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Continue Reading

Trending