Connect with us

Ψυχολογία

Πώς θα επιβιώσουμε από τον ιό;

 Σε έναν κόσμο τόσο εύθραυστο σήμερα οι άνθρωποι νιώθουν το κενό πιο πολύ παρά ποτέ. Το κενό και ησυχία των πόλεων ακουμπάει και αναμοχλεύει μέσα μας τους φόβους να αντιμετωπίσουμε το δικό μας εσωτερικό κενό.

Ο βροχερός καιρός τόσες μέρες λές και ακουμπάει το μέσα μας, ο ουρανός γκρίζος λες και αυτός σαν να  συντονίζεται με την ψυχή του καθένα μας.

Και η απέραντη ησυχία από τους άδειους δρόμους και πλατείες μας κάνει να αναρωτηθούμε αν μπορούμε να επιβιώσουμε να σωθούμε μόνοι μας. Η καταιγίδα που ξέσπασε διέλυσε όλα τα στερεότυπα και αποκαλύπτει το πόσο μεταβλητή είναι η ζωή μας. Μας θυμίζει πως δεν υπάρχουν βεβαιότητες πάνω στις οποίες χτίσαμε την ζωές μας τις εταιρίες μας τα σχέδια μας τις προτεραιότητας μας.

Ζούμε σε ένα κόσμο που η ασφάλεια είναι διαπραγματεύσιμη, η παντοδυναμία του ανθρώπου φαίνεται πως μας εγκαταλείπει ως ιδέα και μοιάζει να πλησιάζει στιγμή που πρέπει να αντιμετωπίσουμε όλες τις αντιξοότητες των καιρών και να δώσουμε χώρο στην δημιουργικότητα του εσωτερικού μας εαυτού.

Σήμερα περισσότερο παρά ποτέ χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον ακόμη κι αν πρέπει να μείνουμε χωροταξικά ο ένας μακριά από τον άλλον. Το να είμαστε συνδεδεμένοι και να επικοινωνούμε με τους σημαντικούς μας ανθρώπους μας κάνει να νιώθουμε ασφάλεια υποστήριξη και μας ανακουφίζει όταν ο ψυχισμός μας δοκιμάζεται.

Είμαστε ήδη στην δεύτερη εβδομάδα που “μένουμε σπίτι” και παρακολουθούμε ακόμη μουδιασμένοι και σαστισμένοι και εμείς κι όλος ο πλανήτης αυτή την ραγδαία και αιφνίδια αλλαγή της καθημερινότητάς μας.

Το πως θα αντιδράσει βέβαια ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά εξαρτάται από πολλά πράγματα όπως π.χ η προσωπικότητα του, το οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον, το πολιτισμικό πλαίσιο κλπ.

Ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες αποτελούν τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, τα άτομα που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, τα παιδιά, οι έφηβοι, γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό καθώς επίσης και άτομα που πάσχουν από κάποια διαταραχή.

 Οι προκλήσεις που θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως ειδικοί και ως κοινωνία στο σύνολο της θα είναι μεγάλες. Δεν ξέρουμε ακόμη πως θα αντιδράσουν οι άνθρωποι μετά από αυτό το διάστημα της υποχρεωτικής απομόνωσης. Όπως είπαμε ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική προσωπικότητα και υπάρχουν άτομα που θα μπορούσαν να ζήσουν αυτή τη στιγμή σαν μια “παγίδα”.

Αν υποθέσουμε από την άλλη πως υπάρχουν άνθρωποι που έχουν την τάση να απομονώνονται από τον εξωτερικό κόσμο αλλά κάποιες δραστηριότητές τους κρατούσαν σε επαφή με αυτόν, οι συνέπειες μπορεί να είναι σημαντικές. Είναι πιθανόν και όταν τέτοια άτομα βγουν από την καραντίνα να έχουν βυθιστεί σε αυτή την κατάσταση κατάθλιψης και άγχους και να είναι δύσκολο να ξαναμπούν στην κανονική ζωή.

Ποιοι είναι εκτεθειμένοι περισσότερο σε αυτό τον κίνδυνο; Εκείνοι που βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο, είναι εκείνοι που έχουν μια τάση για κοινωνική απομόνωση και προσπαθούν να την καταπολεμήσουν. Για παράδειγμα, οι μαθητές οι φοιτητές τουλάχιστον τις ώρες του σχολείου είχαν κάποιες κοινωνικές δραστηριότητες.

Αυτά τα άτομα βρίσκονται τώρα σε πλήρη απομόνωση και δεν είμαστε βέβαιοι πως δεν θα χάσουν τελείως τις κοινωνικές τους δεξιότητες όταν θα τελειώσει αυτή η περίοδος.

Προβλήματα επίσης μπορεί να παρουσιάσουν και τα υπερδραστήρια άτομα. Αυτή είναι άλλη μια κατηγορία που μπορεί να υποστεί τις αρνητικές επιδράσεις της μαζικής απομόνωσης και μπορεί να αποτελέσει ένα σοβαρό τραύμα για τον ψυχισμό τους που δεν πρέπει να υποβαθμίζεται. Φράσεις του τύπου “τι σε πειράζει να μείνεις για ένα μήνα στο σπίτι; “ ειδικά αυτό το διάστημα για κάποιον που δεν είναι συνηθισμένος να σταματάει ούτε λεπτό θα μπορούσε να μεταμορφωθεί σε ένα παράγοντα που θα τον οδηγήσει στην κατάθλιψη.

Το να μείνουμε στο σπίτι δεν είναι το ίδιο για όλους.Το να μείνει κανείς περιορισμένος στο σπίτι του είναι διαφορετικό για τα άτομα που ζουν μόνα τους από εκείνα που ζουν με την οικογένεια τους. Οι άνθρωποι που ζουν μόνοι τους μπορεί να επιβαρυνθούν ψυχολογικά από αυτή την κατάσταση γιατί αισθάνονται πολύ πιο έντονα την μοναξιά ενώ εκείνοι που έχουν παιδιά, οικογένεια ή ζουν σε μια ευρύτερη ομάδα η απομόνωση στο σπίτι είναι ένα πράγμα τελείως διαφορετικό.

Και ενώ όλοι ξέρουμε πως όλα αυτά τα μέτρα έχουν παρθεί για να μας προστατέψουν σε συνδυασμό με την συνεχόμενη αβεβαιότητα που νιώθουμε που προκαλεί η απειλή της πανδημίας, οι θάνατοι σε γειτονικές χώρες και η εύθραυστη πια οικονομία, είναι πιθανόν να νιώσουμε μέσα μας αρνητικά συναισθήματα όπως φόβο, άγχος, θλίψη, άνοια, θυμό, εκνευρισμό, απομόνωση, σύγχυση, αϋπνία, δυσκολία συγκέντρωσης και μειωμένη αποδοτικότητα στη δουλειά, αναποφασιστικότητα, κατάχρηση αλκοόλ και άλλων ουσιών.

Εκείνο που πρέπει να κατανοήσουμε είναι πως οι συνθήκες που ζούμε βιώνονται ως απειλητικές για τη ζωή μας (φόβος θανάτου). Το να νιώσουμε κάποια από τα αρνητικά συναισθήματα είναι φυσιολογικό στο βαθμό που δεν θα επηρεάζουν την λειτουργικότητα μας.

 Όταν υπάρχουν τέτοια ακραία εξωτερικά γεγονότα δημιουργούνται έντονες ψυχικές διεργασίες μέσα μας μέχρι να αποδεχτούμε την νέα πραγματικότητα. Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη τον αντίκτυπο που θα έχει όλη αυτή η διαδικασία μέσα μας.

Μπορεί να παρατηρήσουμε ανθρώπους που αρχικά εξέλαβαν τον περιορισμό τους ως μια ευκαιρία για διακοπές επιτρέποντας το καταπιεσμένο εαυτό να ξεφύγει από την ρουτίνα όποιο κι αν ήταν το κόστος. Άλλοι πάλι που αδιαφόρησαν για τα μέτρα και συνέχισαν την ζωή τους κανονικά αρνήθηκαν κατά κάποιο τρόπο να έρθουν αντιμέτωποι με την πραγματικότητα. Και στις δύο περιπτώσεις παρατηρούμε μια δυσκολία οι άνθρωποι να αποδεχτούν και να διαχειριστούν την αλλαγή. Καθώς τα μέτρα έγινα πιο αυστηρά σε πολλούς μπορεί να γεννήθηκαν συναισθήματα όπως θυμός, θυμός, φόβος, ανασφάλεια, αγωνία για το τι πρόκειται να συμβεί τώρα που τα πράγματα μοιάζουν να είναι σοβαρά

Και όταν θυμώνουμε συνήθως δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε πως υπάρχουν κι άλλα συναισθήματα από κάτω γιατί ο θυμός είναι ένα έντονο συναίσθημα και παρόλο που μας κάνει να νιώθουμε ζωντανοί ταυτόχρονα ψάχνουμε να βρούμε ποιος φταίει και να ρίξουμε την ευθύνη έξω από εμάς.

Μέσα σε αυτό τον καταιγισμό πληροφοριών για την κατάσταση του πλανήτη μας γενικότερα αλλά και την κατάσταση στην Ιταλία και την Ισπανία χώρες που είναι πιο κοντά σε μας αρχίσαμε να διαπραγματευόμαστε την πραγματικότητα της κοινωνικής απομόνωσης με την λογική να έχει το προβάδισμα και το αίσθημα ατομικής ευθύνης να είναι αυτό που άρχισε να παίρνει τη θέση της απέναντι στην προστασία του κοινωνικού συνόλου.

Και καθώς οι μέρες κυλούν καλούμαστε όλοι να διαχειριστούμε καταστάσεις πρωτόγνωρες και η θλίψη ίσως  έχει αρχίσει να μας επισκέπτεται καθώς η νέα πραγματικότητα αγγίζει μέσα μας φόβος και πληγές που προσπαθούμε να θεραπεύσουμε. Άνθρωποι γύρω μας χάνονται, ο φόβος για την απώλεια δικών μας ανθρώπων,επιχειρήσεις που κλείνουν, άνθρωποι που χάνουν την εργασία τους μέσα σε μια μέρα,  άδειοι δρόμοι και πλατείες χωρίς ζωή, άνθρωποι που ζούνε μέσα στα σπίτια τους για να επιβιώσουν με το φόβο της αβεβαιότητας.

Όλα αυτά μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να τα βιώσει να μην τα προσπεράσει. Μέρα με τη μέρα κατανοούμε πως αυτή η  κατάσταση που ζούμε θα κρατήσει περισσότερο απ’ όσο υπολογίζαμε πως η πραγματικότητα μας έχει αλλάξει και καλούμαστε να να την διαχειριστούμε και να αποδεχτούμε αυτή τη νέα κατάσταση και να έρθουμε σε επαφή με τις εσωτερικές δυνάμεις και ικανότητες μας για να μπορέσουμε να περάσουμε αυτή την καταιγίδα.

Εκφράζοντας αρνητικά μας συναισθήματα είναι το πρώτο βασικό βήμα για να αντιμετωπίσουμε μια τέτοια κατάσταση.

Η επαφή με τα άτομα που είναι σημαντικά για μας, είναι πολύ σημαντικό και να τονίσουμε πως οι τηλεφωνικές κλήσεις όπως και οι video κλήσεις είναι προτιμότερες από τα γραπτά μηνύματα.

Προσπαθούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας να βρει μια καθημερινή ρουτίνα χωρίς να ακολουθούμε έναν αγχώδη και απαιτητικό τρόπο, πάντα σε επαφή με τα συναισθήματά μας και σε εκείνο που βιώνουμε την συγκεκριμένη στιγμή.

Προσπαθούμε όσο μπορούμε να είμαστε επικεντρωμένοι στο εδώ και τώρα, στην παρούσα στιγμή. Να φροντίζουμε τον εαυτό μας σωματικά και ψυχικά, με την άσκηση, την διατροφή, ασκήσεις χαλάρωση, το διάβασμα βιβλίων, την παρακολούθηση ταινιών, το άκουσμα μουσικής που μας αρέσει και  αν μπορέσουμε να ασχοληθούμε με κάποια άλλη δραστηριότητα ή χόμπι που μας ενδιέφερε εδώ και καιρό αλλά δεν υπήρχε χρόνος να το κάνουμε , τώρα μπορεί να είναι η ευκαιρία.

Μπορούμε να ενημερωνόμαστε για την κατάσταση γιατί είναι σημαντικό να κατανοούμε την συνολική εικόνα χωρίς όμως να παρακολουθούμε συνεχώς με άγχος αρνητικούς τίτλους ειδήσεων που σίγουρα θα επηρεάζουν την ψυχολογία μας με αρνητικό τρόπο.

Κι αν σας είναι δύσκολο να προσαρμοστείτε στην νέα πραγματικότητα παρατηρήστε τον εαυτό σας, δώστε του λίγο χρόνο να επεξεργαστεί όλες αυτές τις αιφνίδιες και έντονες αλλαγές που συμβαίνουν κι αν δείτε πως δυσκολεύεστε όλα αυτά να τα διαχειριστείτε μόνοι σας είτε εσείς είτε κάποιο δικό σας άτομο μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια στις κατάλληλες υπηρεσίες και ειδικούς ψυχικής υγείας.

Μπορείτε να απευθυνθείτε σε ψυχολόγους ψυχοθεραπευτές ψυχιάτρους σε περίπτωση που χρειαστεί και φαρμακευτική αγωγή ιδιαίτερα αν πρόκειται για ανθρώπους ευάλωτος στην κατάθλιψη.

Για όλους τους άλλους ανθρώπους που δεν έχουν μεγάλο άγχος και αγωνία σε σημείο να αναπτύξουν κάποια ψυχοπαθολογία, το να κρατήσουν ένα στυλ ζωής όσο το δυνατόν πιο κοντά σε αυτό που είχαν λαμβάνοντας υπόψη τα μέτρα που έχουν πάρει αρχές είναι ο καλύτερος τρόπος.

Αιμιλία Αξιωτίδου, Οικογενειακή – Συστημική Σύμβουλος – Ψυχοθεραπεύτρια, Ψυχοπαιδαγωγός, Επιστημονικός Συνεργάτης Α.Π.Θ., Ιατρικής Σχολής , ΑΧΕΠΑ, Α’ ΠΡΠ.

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Η Ευτυχία έρχεται «ουρανοκατέβατα»

«Ζήσε στο τώρα και συνάντησε την ευτυχία… ξαφνικά!»

Για να ζήσεις την επιτυχία και την ευτυχία «ξαφνικά», πρέπει να είσαι θετική και δεκτική στα μικρά θαύματα. Από το πουθενά, έχουν έρθει πολλοί coachees μου και μου είπαν ότι τους πρότειναν μια δουλειά που κυνηγούσαν καιρό, πως κέρδισαν κάποιο ποσό, ότι τακτοποιήθηκαν τα οικονομικά τους, πως, «ουρανοκατέβατα», αυτός που τους έσπαγε τα νεύρα εξαφανίστηκε, άλλαξε περιβάλλον, άλλαξε τάξη.

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε εδώ για να μεγαλουργήσουμε. Είμαστε από μόνοι μας δημιουργοί θαυμάτων. Αλλά τι θα ήταν ένα θαύμα χωρίς πίστη; Το θαύμα είναι, άλλωστε, συσσωρευμένη πίστη. Αλλά όχι σκέτη πίστη. Κάνε και εσύ κάτι. Μπες στη δράση για να παραγάγεις θετικότητα, αγάπη, για να φύγεις από τον φόβο και την αναβολή.

Η αναβλητικότητα δε βοηθάει. Από την άλλη, όμως, δε βοηθάει ούτε και ένα πανικόβλητο «πρέπει να κάνω τα πάντα». Σημαντική προϋπόθεση για να ζήσω και να αναγνωρίσω αυτό το «ξαφνικά» είναι να μπορώ να επικοινωνώ καλύτερα με τον εαυτό μου. Να με πάω μια βόλτα. Να μάθω να έχω και προσωπικές, ιδιωτικές στιγμές. Δε μιλάμε για απομόνωση, αλλά για χρόνο… συμφιλίωσης με τον εαυτό μου.

Κάνε μια ωραία συζήτηση με τον εαυτό σου.

«Έχω βαρίδια στα πόδια μου».

Ρώτησέ τον αν είναι αλήθεια.

«Δε θα τα καταφέρω. Θα αποτύχω».

Είναι αλήθεια;

Ζήτα άφεση αμαρτιών από τους προηγούμενους στόχους και θέσε καινούριους, για νέα πράγματα. Κάνε περισσότερα από αυτά που έκανες έως τώρα και φρόντισε να μην είσαι ούτε στο μετά ούτε στο πριν. Συγκεντρώσου και συνδέσου με τις πέντε αισθήσεις σου στο τώρα.

Η αγάπη δεν είναι σύγκριση. Αγάπη σημαίνει να γίνομαι καλύτερος, να νικάω τις αδυναμίες μου, να περιορίζω τους φόβους μου, να μαθαίνω να αναπνέω, να ηρεμώ, να γαληνεύω.

Αυτά είναι τα μαθήματα που πρέπει να διδάξεις στον εαυτό σου. Το να μαθαίνεις να δίνεις χώρο και χρόνο σε εσένα και να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου σε κάνει να διακοινωνείς καλύτερα τις βαθύτερες ανάγκες σου. Σε φέρνει πιο κοντά στο μοναδικό πράγμα που έχει αξία: να πετύχεις τα όνειρά σου!

Τίποτα δεν είναι άπιαστο, εξάλλου, αν έχεις καταφέρει να το ονειρευτείς!

 

Νικόλας Ουρανός
Life & Relationship Coach, #1 International Bestselling Author www.jillandnikolas.com

Σε περιμένουμε στο summer retreat μας στην Κρήτη αυτόν τον Αύγουστο, σε μια μοναδική εμπειρία exclusive αυτοανάπτυξης! Μάθε περισσότερα στο  https://www.jillandnikolas.com/crete.html!

Continue Reading

Ψυχολογία

Δεν είναι εγωϊστικό να αρνείσαι!

Mε πόσα «όχι» φτιάχνεται η ευτυχία;

Είναι ουτοπικό να θέλεις (και να πρέπει) να αρέσεις σε όλους! Αν η ζωή σου καθορίζεται ενστικτωδώς ή ενσυνείδητα από μια ατελείωτη αλυσίδα ξένων επιθυμιών, είναι βέβαιο πως σταδιακά θα απομακρύνεσαι όλο και πιο πολύ από των πυρήνα των δικών σου! Οι μεγάλες ευκαιρίες έρχονται στη ζωή μας όταν έχουμε ξεδιαλύνει το τοπίο ανάμεσα σε όσα θέλουμε και όσα έχουν ανάγκη οι άλλοι από εμάς. 

Αν απελευθερωθούμε από την ανάγκη να τα κάνουμε όλα σύμφωνα με τις προδιαγραφές των άλλων, θα κατανοήσουμε πόσο χρήσιμη λέξη είναι το «όχι». Σταμάτα, λοιπόν, να πληγώνεις την αυτοπεποίθησή σου, μετρώντας τη γνώμη των άλλων πάνω από τη δική σου αξία! Έχει ειπωθεί πως οι πεποιθήσεις μοιάζουν με παλιές πρόκες καρφωμένες στη σανίδα της συνείδησής μας. Και η αλήθεια είναι πως αυτή η ρήση δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Εν τω μεταξύ, όσο πιο παλιό το καρφί, τόσο και πιο δύσκολο να αφαιρεθεί. Όλοι μας ανεξαιρέτως έχουμε να διαχειριστούμε σε κάποιον βαθμό τον φόβο μας και την αίσθηση της μοναξιάς μας. Κινούμαστε μία εμπρός και μία πίσω, αποφασίζοντας και ενεργώντας μέσα στις σχέσεις μας με βάση αυτά τα δύο κυρίαρχα «κατώτερα» συναισθήματα: τον φόβο μας και την αίσθηση της μοναξιάς μας.

Όσοι πατούν γερά στα πόδια τους δεν φοβούνται την άρνηση. Δεν συναρτούν τα συναισθήματα των άλλων από τη δική τους απόρριψη και δεν δομούν τη ζωή τους σύμφωνα με τις επιθυμίες που δεν θα απογοητεύσουν τους άλλους. Μη δομείς τις σχέσεις σου με βάση ένα φθηνό αλισβερίσι «μου χρωστάς-σου χρωστώ». Τα προσωπικά μας όρια είναι οι ασφαλείς γραμμές που συγκρατούν την προσωπικότητά μας και ορίζουν ποιοι είμαστε πραγματικά. 

Δεν είναι εγωιστικό ή αυτάρκεσκο να αρνείσαι.

Παίξε στο παιχνίδι των διαπροσωπικών σχέσεων με τους δικούς σου όρους!

 

Νικόλας Ουρανός
Life & Relationship Coach, #1 International Bestselling Author www.jillandnikolas.com

Σε περιμένουμε στις δωρεάν life coaching συνεδρίες, που πραγματοποιούμε, για να μη βάλεις στιγμή σε παύση τα όνειρά σου!

Continue Reading

Οικογένεια

Ψυχική ανθεκτικότητα των Νέων σε δύσκολες καταστάσεις

Η πανδημία που ζήσαμε  ήταν πρωτόγνωρη σε μέγεθος, έκταση και διάρκεια και δημιούργησε αγωνία και φόβο σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων. Αυτό μας οδήγησε στη συνειδητοποίηση ότι για να αντιμετωπίσουμε στρεσογόνες καταστάσεις πρέπει να αναπτύξουμε στρατηγικές σε επίπεδο σκέψης, συναισθήματος και συμπεριφοράς. 

Οι έφηβοι και οι νέοι  όπως άλλωστε και όλοι μας ήρθαν αντιμέτωποι με την απώλεια ελέγχου της ζωής τους, κλήθηκαν  να αλλάξουν την καθημερινότητα τους και να  αντιμετωπίσουν  νέες συνθήκες της ζωής. 

Πως μπορούμε όμως να αποκτήσουμε ψυχική ανθεκτικότητα για να διαχειριζόμαστε δύσκολες καταστάσεις;  

Στο πλαίσιο μιας υγιούς διαχείρισης οι δύσκολες στιγμές και οι συναισθηματικές  μεταπτώσεις είναι κάτι φυσιολογικό. Στη σημερινή εποχή που χαρακτηρίζεται από μεγάλη αβεβαιότητα είναι πολύ ξεκάθαρο ότι οι νέοι δεν έχουν τον έλεγχο των καταστάσεων της ζωής τους. Αυτό προκαλεί πολλά αρνητικά συναισθήματα και δοκιμάζει τις πεποιθήσεις και τις αντοχές τους. 

Η αποδοχή των αρνητικών συναισθημάτων που βιώνουμε  βοηθάει να συνδεθούμε  με τον εαυτό τους και τις προσωπικές μας ανάγκες. Είναι μια ευκαιρία να μιλήσουμε  με την οικογένεια, τους  φίλους, τους συγγενείς  με κάποιους που νιώθουμε άνετα για τα συναισθήματα μας στο παρόν, αλλά και για τα μελλοντικά μας σχέδια και όνειρα που δεν ακυρώνονται αλλά μετατίθενται.

Οι φόβοι μας θα υπάρχουν σε μικρότερο και μεγαλύτερο βαθμό. Αν τους  αγκαλιάσουμε  με τρυφερότητα και αποδοχή  μπορούμε  να κοιτάξουμε με αισιοδοξία το μέλλον. Σε όλη αυτή τη κατάσταση δεν είμαστε μόνοι μας. Πολλοί άνθρωποι νιώθουν έτσι. Επομένως, αν μοιραστούμε την αγωνία μας μπορεί να μας βοηθήσει. 

 Επίσης, είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε  ότι τα αρνητικά συναισθήματα δεν είναι μόνιμα. Για παράδειγμα ,το γεγονός ότι σήμερα ένιωσα μεγάλο φόβο δεν σημαίνει ότι θα νιώθω για πάντα έτσι…Τα πράγματα εξελίσσονται, αύριο ή μεθαύριο μπορεί να νιώσω πιο έτοιμος να αναγνωρίσω το πρόβλημα στο κανονικό του μέγεθος και να αποκτήσω καλύτερη αίσθηση ελέγχου της κατάστασης. 

Σημασία έχει στο τέλος της ημέρας ή  της εβδομάδας να διατηρούμε την πορεία προς τα εμπρός, να βιώνουμε την εξέλιξη των πραγμάτων με το κόστος τους. Άλλωστε αποδοχή δε σημαίνει παθητικότητα, αλλά είναι η πρώτη πράξη στη θεμελίωση μιας ουσιαστικής παρέμβασης.  

Καλές οικογενειακές και φιλικές σχέσεις  που στηρίζονται στην αγάπη αποδοχή κατανόηση και ειλικρίνεια επηρεάζουν θετικά τη ψυχική μας ανθεκτικότητα και ίσως είναι μια ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε ποιοι άνθρωποι αξίζει να είναι στη ζωή μας και ποιοι όχι.

Θα μπορούσε επίσης, να μας βοηθήσει ένα ημερολόγιο σκέψεων και συναισθημάτων. Έτσι, ανατρέχοντας στις σελίδες του, μπορούμε να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και να έρθουμε σε επαφή με αυτά που νιώθουμε. Ο τρόπος με τον οποίο καταφέραμε να ξεπεράσουμε μια δυσκολία θα είναι καταγεγραμμένος στο προσωπικό μας ημερολόγιο και έτσι θα μπορέσει να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την επόμενη πρόκληση της ζωής μας.

Τέλος  η αλληλεγγύη  ενισχύει την αίσθηση του «ανήκειν» στο κοινωνικό σύνολο, δίνει σκοπό στη ζωή του ανθρώπου και συσπειρώνει τους ανθρώπους σε περιόδους κρίσης. Πολλές έρευνες αποδεικνύουν ότι η ενσυναίσθηση και η προσφορά μειώνουν το άγχος και τα αρνητικά συναισθήματα, αυξάνουν την αυτοπεποίθηση του ατόμου και βοηθούν στην επανάκτηση του έλεγχου της ζωής μας.

 Ας θυμόμαστε ότι η διαχείριση μιας δύσκολης  κατάστασης χρειάζεται ευελιξία και προσαρμοστικότητα, δεξιότητες που είναι απαραίτητες στην εξελικτική πορεία της ζωής μας.

 Νάνσυ Πιλωνά, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και Σταδιοδρομίας

Continue Reading

Trending