Ψυχολογία
Φορούσαμε μάσκα και πριν τον ιό!
Η χειρουργική μάσκα, που κάποτε μας φόβιζε όταν την αντικρύζαμε στο πρόσωπο κάποιου πρασινο-φορεμένου γιατρού, έγινε ο καλύτερός μας φίλος το τελευταίο χρονικό διάστημα. Μας προστατεύει από την απειλή του ιού, οριοθετεί με ξεκάθαρο δηλωμένο τρόπο την απόσταση που οφείλουμε να τηρούμε, και προστατεύει τους ανθρώπους γύρω μας από τυχόν μετάδοση του μικροβίου.
Αναρωτιέμαι λοιπόν πόσο εξοικειωμένοι είμαστε με τις νοητικές μάσκες που φορούμε χρόνια τώρα στην ζωή μας και πως αυτές έχουν γίνει πλέον ένα με την ύπαρξη μας σε σημείο που ενδεχομένως μας «προστατεύουν», μας «οριοθετούν» και μας «θωρακίζουν» από τυχόν νοητούς εισβολείς.
Αν οι χειρουργικές μάσκες των τελευταίων λίγων ημερών μας προκαλούν συναισθήματα περιορισμού, αποξένωσης και φόβου τι αντίκτυπο στον χαρακτήρα και στην προσωπικότητά μας έχουν οι χρόνιες νοητικές μάσκες που φορούμε, η μάσκα της αλαζονείας, του κυνισμού, της υποκρισίας και πόσο αναγκαστήκαμε να συμβιβαστούμε, να τις φορέσουμε και να τις διαχειριστούμε με απώτερο σκοπό την επιβίωσή μας, την ένταξή μας στο κοινωνικό σύνολο και την αποδοχή του από αυτό.
Μήπως η πανδημία ήρθε να μας κρούσει τον κώδωνα και να επανεξετάσουμε ή ακόμη και να ανακαλύψουμε τις αξίες μας, τα πιστεύω μας και τον τρόπο που συνάπτουμε την οποιαδήποτε σχέση μας? Μήπως ήρθε να μας θυμίσει ότι είμαστε όλοι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας και για αυτό οφείλουμε να σεβόμαστε τον διπλανό μας κρίκο? Μήπως ήρθε να μας διδάξει ότι όλοι είμαστε ίδιοι και ταυτόχρονα διαφορετικοί?
Η πανδημία μας οδήγησε βίαια στην απομόνωση, στην στέρηση της κοινωνικότητάς μας και στην φυσική αποστασιοποίηση. Είναι ευκαιρία λοιπόν να πιούμε ένα καφεδάκι με τον εαυτό μας, να συζητήσουμε μαζί του, να ανακαλύψουμε τα χαρακτηριστικά του, να τα αποδεχτούμε και να αλλάξουμε στοιχεία που με ή χωρίς πανδημία οδηγούν στην οικειοθελή αποξένωση, στο θωράκισμα του Εγώ μας και στην άρνηση της ύψιστης αρετής της αλληλεγγύης.
Το σύμπαν έχει τον δικό του τρόπο να επιβάλλει την τάξη όταν οι νόμοι του καταπατώνται και δεν ζητάει την άδειά μας.
Ας οραματιστούμε πως θέλουμε να είμαστε όταν πετάξουμε τις «μάσκες», την ποιότητα της σκέψης και δράσης μας όταν αποκτήσουμε ξανά την ελευθερία του εναγκαλισμού και πως η προσεκτική ματιά μέσα μας θα συμβάλει στην θέσπιση νέων ατομικών κανόνων, βασισμένων πάνω στις ξεχασμένες μας αξίες, ώστε ο δικός μας κρίκος να αποτελέσει παράδειγμα εσωτερικής δύναμης και αυθεντικότητας για τους υπολοίπους.
Lifestyle
Σκέψεις για μια καλύτερη ζωή…
Σίσσυ Νίκα Δημοσιογράφος
Μόλις γυρίσαμε από τις διακοπές του Πάσχα και όπως κάθε φορά επιστρέψαμε στο σπίτι και προσγειωθήκαμε απότομα… Με κινητά γεμάτα φωτογραφίες και μια μελαγχολία του γυρισμού. Η αλήθεια είναι ότι οι μέρες των διακοπών περνάτε τόσο γρήγορα, ξεχνάμε τι μέρα είναι … Λίγες μέρες διακοπών μοιάζουν με ανάσα, ενώ μια εβδομάδα στη ρουτίνα μοιάζει με αιώνα. Αυτό συμβαίνει γιατί στη καθημερινότητά μας ο χρόνος είναι προβλέψιμος, με το καθημερινό τρέξιμο. Οι μέρες είναι μια επανάληψη με μικρές μόνον παραλλαγές. Ο εγκέφαλος δεν κρατά έντονες μνήμες, γιατί δεν συμβαίνει κάτι καινούριο, κάτι διαφορετικό. Έτσι ο χρόνος βαραίνει.
Στις διακοπές ο εγκέφαλος κατακλύζεται από νέα μηνύματα εικόνες, χρώματα, αρώματα, γεύσεις, συναισθήματα, στιγμές. Έτσι ο χρόνος φεύγει γρήγορα, ενώ γυρίζοντας σε περιμένουν υποχρεώσεις και προσπαθείς να μπεις όσο πιο ομαλά γίνεται στην καθημερινότητα.
Οι διακοπές είναι μια πρόβα πως μπορείς να ζεις χωρίς ένα συνεχές πρέπει και μη….
Προσωπικά πάντα μετά την Ανάσταση και το ξύπνημα της φύσης, καταμεσής της άνοιξης, συνηθίζω να κάνω σκέψεις και πράξεις που θα με αναζωογονήσουν και θα με κάνουν να περνώ καλύτερα, να βιώνω μια πιο ενδιαφέρουσα καθημερινότητα.
Κάποιες από τις σκέψεις μου θα ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σας.
Η ευχή μου φέτος είναι μέσα από τις δυσάρεστες διεθνείς συγκυρίες που ζούμε, να βρίσκουμε λόγους να γελάμε περισσότερο και να παραμερίζουμε το άγχος, όσο μπορούμε. Η ζωή δεν απαιτεί μόνον πρόγραμμα, απαιτεί και παρουσία.
Ας ξεκινήσουμε με στόχους που δεν θα μας ζορίσουν πολύ.
Εννοείτε ότι οι επόμενες μέρες δεν θα είναι όλες εύκολες, δεν θα είναι ρόδινες, άλλες θα είναι ανάποδες, άλλες θα είναι μέτριες, όμως όλες στο τέλος κάτι έχουν να δώσουν. Ας το δούμε έτσι …
Ας κάνουμε ένα διάλλειμα, ένα τηλεφώνημα σε φίλο, ας βάλουμε τη μουσική στη ζωή μας, ας ακούσουμε ένα τραγούδι που θα μας κάνει να το σιγοψιθυρίζουμε …
Ας είμαστε παρόντες όταν συμβαίνει κάτι, ας μην αφήνουμε τίποτα για αύριο, ας το κάνουμε άμεσα… τώρα.
Aς σταθούμε σε ένα αστείο βιντεάκι ΥouTube, κάτι ενδιαφέρον στο Instagram, ότι μας κάνει να χαμογελάμε και ας μην υπάρχει ιδιαίτερος λόγος.
Ας θυμηθούμε ότι η γοητεία και η ευζωία βρίσκεται στα μικρά πράγματα, ας μην ψάχνουμε και περιμένουμε μόνον τα μεγάλα, ας σηκώσουμε το κεφάλι και ας εκτιμήσουμε τα απλά.
Πρώτη σκέψη το πρωί ας είναι η ευλογία ότι ξυπνήσαμε και είμαστε καλά.
Ας ξεκινήσουμε λέγοντας στον εαυτό μας « προχώρα όλα καλά, το ‘χουμε».
Όταν ο εγκέφαλός μας κατακλύζεται από αρνητικές ή μελαγχολικές σκέψεις ας ξεφύγουμε από αυτές στέλνοντας ένα μήνυμα στον άνθρωπο που αγαπάμε ή στον φίλο που μας φτιάχνει το κέφι.
Ας αφιερώσουμε χρόνο στους θετικούς και τους αισιόδοξους ανθρώπους και ας διώξουμε από κοντά σου τους τοξικούς και τους επικριτικούς.
Ας προσπαθήσουμε να ταξιδεύουμε, να περπατάμε στη φύση ή να δημιουργούμε μικρές ανάσες ακόμα και μέσα στην πόλη, στο σπίτι μας.
Ας ανακαλύψουμε κάποιες δεξιότητες ή κάποιο χόμπι…
Γιατί τελικά η ευτυχία βρίσκεται στα μικρά πράγματα, στις στιγμές.
Πηγή:https://zoumeoraia.okmarkets.gr/skepseis-gia-mia-kalyteri-zoi/
Ψυχολογία
Γιατί τα “όνειρα” μένουν… όνειρα;
Η λέξη «όνειρα» από μόνη της συνοδεύεται για τους περισσότερους από θετικά συναισθήματα αισιοδοξίας, ελπίδας, χαράς. Τα όνειρα αποτελούν έναυσμα για πραγματοποίηση ή επαναπροσδιορισμό των στόχων, μας κινητοποιούν -έστω και προσωρινά- για μεγαλύτερη προσπάθεια, βελτιώνουν τη διάθεσή μας. Όταν ονειρευόμαστε τον εαυτό μας στη κατάσταση που επιθυμούμε νιώθουμε δυνατοί, ευτυχισμένοι, πλήρεις, δικαιωμένοι, έχουμε αυτοπεποίθηση και αισθανόμαστε ότι έχουμε αυτό που μας αξίζει. Αν έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε τρεις μόνο λέξεις για να συνοψίσουμε τα όνειρα των ανθρώπων αυτές θα ήταν: υγεία, ευτυχία, επιτυχία. Αυτές τις λέξεις χρησιμοποιούμε ως επί το πλείστον όταν δίνουμε ευχές στον εαυτό μας ή σε άτομα που αγαπάμε, αυτές εμπεριέχουν το νόημα της ζωής μας. Πόσες φορές λέμε «θέλω να είμαι καλά εγώ και η οικογένειά μου» «θέλω να κάνω σχέση με τον κατάλληλο άνθρωπο που θα με καταλαβαίνει, θα ταιριάζουμε και θα περνάμε όμορφα» «θέλω να πετύχω στη δουλειά μου» «θέλω να κάνω μια όμορφη οικογένεια» «θέλω να αποκτήσω σπίτι, αυτοκίνητο κτλ.»;
Τα όνειρα μπορεί να αφορούν την καθημερινότητα ή τη συνολική πορεία μας στη ζωή. Μπορεί να είναι μικρά ή μεγάλα. Μπορεί να είναι προσωπικά ή να αφορούν περισσότερα άτομα. Για κάποιους μπορεί να είναι ρεαλιστικά ενώ για άλλους ουτοπικά. Για ορισμένους σημαντικά όμως για άλλους μικρότερης σημασίας. Το στοιχείο, όμως, που κάνει τη διαφορά είναι ότι για κάποιους αποτελούν πολυτέλεια ενώ για άλλους επιλογή.
Ποιες συμπεριφορές και πεποιθήσεις σαμποτάρουν τα όνειρα;
- Περάστε από τη σκέψη στη δράση: ο προσδιορισμός των στόχων και οι σκέψεις για την επίτευξή τους είναι σίγουρα απαραίτητα. Δεν αρκούν, όμως, αν δεν ακολουθήσει η πράξη. Όταν η επιθυμία παραμένει επιθυμία και όχι δραστηριοποίηση τότε το όνειρο παραμένει όνειρο. Επενδύστε στο παρόν και μη περιμένετε το αύριο για να ξεκινήσετε. Είναι πολύ πιθανό να βαρεθείτε, να ξεχαστείτε, να απογοητευτείτε, να επιστρέψετε στη ρουτίνα της καθημερινότητας και να κρατήσετε το όνειρο μόνο ως παρηγοριά. Το παρόν είναι το μόνο δεδομένο. Οργανώστε τις ιδέες σας και εφαρμόστε τες.
- Αξιοποιήστε το χρόνο σας: δοκιμάστε να μάθετε στον εαυτό σας πώς να αγαπά το χρόνο του. Μη περιμένετε να περάσει απλά η ώρα σκεπτόμενοι τι θα μπορούσατε να είχατε κάνει, τι θα θέλατε ή πόσο ωραία θα νιώθατε αν το είχατε κάνει. Υιοθετήστε συνήθειες που θα σας προσφέρουν δημιουργικό τρόπο σκέψης και αποφύγετε να σπαταλάτε μεγάλα χρονικά διαστήματα σε δραστηριότητες που σας καθηλώνουν χωρίς να σας προσφέρουν ευχαρίστηση. Το να αλλάξουμε μια συνήθεια δεν είναι απλό είναι όμως εφικτό. Επιλέξτε, λοιπόν, να απολαμβάνετε το χρόνο σας και να μην τον αφήνετε απλά να κυλάει. Προσπαθήστε να βρείτε νόημα και σημασία σε αυτά που κάνετε και αν δεν σας ικανοποιούν δοκιμάστε να τα αλλάξετε ή ακόμα και να διαφοροποιήσετε τον τρόπο με τον οποίο τα κάνετε.
- Δώστε μια δεύτερη ευκαιρία στον εαυτό σας και στις ιδέες σας: προσπαθήστε να μην απορρίψετε κάτι μόνο και μόνο επειδή πιστεύετε ότι δεν θα το καταφέρετε, ότι θα σας κρίνουν αρνητικά, ότι δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος. Είναι σαν να έχετε προδικάσει το αποτέλεσμα, έχετε πείσει τον εαυτό σας ότι είναι κατώτερος από αυτό που πιστεύετε, έχετε αγνοήσει το ένστικτό σας και έχετε επιλέξει να αφήσετε το παρόν περιμένοντας τη μελλοντική κατάλληλη στιγμή.
- Αξιολογήστε τη νοοτροπία σας: σκεφτείτε ειλικρινά για ποιους λόγους δεν καταφέρνετε να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας; Μπορείτε να μιλήσετε για αυτά και να εξηγήσετε τις πτυχές τους; Επιδιώξτε να γίνετε συγκεκριμένοι, να βρείτε λόγο σε όσα επιθυμείτε, να μπορέσετε να δικαιολογήσετε τη σημαντικότητα στον εαυτό σας. Πρέπει να γνωρίζετε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να πραγματοποιηθούν τα όνειρα είναι να υπάρχουν. Αν δεν ονειρεύεστε κάτι ή αν συνεχώς το αναβάλλετε πιθανόν να μη πρόκειται για όνειρο δικό σας. Ίσως προσπαθείτε να ικανοποιήσετε επιθυμίες άλλων ατόμων ή ακόμα και να μην έχετε κάποιο όνειρο. Οι γενικοί άξονες (υγεία, ευτυχία, επιτυχία) που αναφέρθηκαν παραπάνω καλύπτουν τις ανάγκες όλων των ανθρώπων, όμως η ουσία του ονείρου είναι στη διαφορετικότητα του καθενός.
- Σκεφτείτε αν η πραγματοποίηση του ονείρου σας φοβίζει: αισθάνεστε ότι δεν θα μπορέσετε να διαχειριστείτε την επιτυχία ή την ευτυχία; Νομίζετε ότι θα δυσκολευτείτε να βρείτε νέο σκοπό; Δεν θα έχετε πλέον τη συμπόνια των άλλων; Όσο περίεργες και αν σας φαίνονται αυτές οι σκέψεις, αφού δηλώνουν το ασυνείδητο σαμποτάρισμα του ονείρου από τον ίδιο μας τον εαυτό, μη βιαστείτε να κρύψετε τα συναισθήματά σας και να τα καταδικάσετε ως μη αποδεκτά. Θυμηθείτε πόσο λυτρωτικό είναι να έρχεστε σε επαφή με τον εαυτό σας και κάντε τις επιλογές σας.
Ψυχολογία
Τα προβλήματα του σώματος ως δείκτης των ψυχολογικών μας υπεκφυγών…
Το σώμα είναι κάτι το θαυμαστό. Αποτελεί το ζωώδες κομμάτι μας με το ζωώδη εγκέφαλό του και τα δικά του ζωώδη ένστικτα και αισθήματα . Όπως συμβαίνει με όλα τα’ άλλα ζώα, έτσι και το ανθρώπινο σώμα είναι ανίκανο για έλλειψη εντιμότητας. Αυτό το απλό γεγονός προκαλεί σ’ εμάς τις ανθρώπινες υπάρξεις ατέλειωτα προβλήματα. Στην πραγματικότητα, τα προβλήματα αυτά δεν πηγάζουν τόσο από το σώμα, που είναι ανίκανο να πει ψέματα, όσο από την προσωπικότητα, που έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη ικανότητα να το κάνει.
Η κατάσταση του σώματός μας μπορεί να μας επισημάνει κάποια πηγή συγκινησιακού ή νοητικού στρες την οποία αγνοούμε. Και επειδή θα επιθυμούσαμε, αν είναι δυνατόν, να την αγνοήσουμε ή να την αποφύγουμε, η καταπόνηση του σώματος εξυπηρετεί δύο σκοπούς : αφενός μας χτυπάει το καμπανάκι ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα που απαιτεί ν’ ασχοληθούμε μαζί του και, αφετέρου, κάνει τις συνέπειες των προσπαθειών μας να αρνηθούμε αυτό το γεγονός εξαιρετικά οδυνηρές, με αποτέλεσμα να πληρώνουμε πολύ ακριβά την αναβλητικότητά μας.
Μέσα ακριβώς από αυτά τα συμπτώματα που εμφανίζει, το σώμα μας μπορεί να μας υποδείξει όλα όσα προσπαθούμε να αρνηθούμε.
Το φυσικό μας σώμα , χωρίς να καταφεύγει σε οποιουδήποτε είδους αξιολογήσεις, αντιδρά με καθαρό ένστικτο προκαλώντας μας, στη συνέχεια, δυσκολίες. Κοκκινίζει, χλομιάζει, οι κόρες των ματιών διαστέλλονται, τα δόντια χτυπάνε, το σαγόνι σφίγγεται, τα χέρια ιδρώνουν. Το σώμα μας ταπεινώνει ή μας εξαντλεί με τρεμούλες ή λιποθυμίες. Χωρίς ίχνος δισταγμού , εκθέτει στους πάντες τις σεξουαλικές μας διεγέρσεις, τους φόβους μας, την αμηχανία ή το θυμό μας, ή οποιαδήποτε άλλη αντίδραση που το σκεπτόμενο, κριτικό κομμάτι μας προσπαθεί τόσο σκληρά να κρύψει.
Βέβαια, δεν έχουν όλες οι σωματικές αδιαθεσίες κάποια ψυχολογική αιτία. Όμως, αυτό ισχύει για τις περισσότερες. Και όταν συμβαίνει συχνά κάτι τέτοιο, τότε αυτό που επιθυμούμε είναι να «διορθωθεί» το σώμα. Να ανακουφιστεί δηλαδή ο πόνος με ιατρική βοήθεια –χάπια, εγχείρηση, βελονισμό ή άλλες προσεγγίσεις- επειδή δεν είμαστε πρόθυμοι ν’ αναγνωρίσουμε ότι η βαθύτερη, μη σωματική, πηγή του πόνου είναι εκείνη που ζητάει την προσοχή μας.
Η άγνοια ή η άρνηση μιας τέτοιας, μη σωματικής, πηγής μπορεί, τελικά, να διευκολύνει την ανάπτυξη ακόμα πιο σοβαρών σωματικών προβλημάτων.
Το σώμα μας τελικά είναι πιο συντονισμένο με τις επιλογές μας απ’ όσο εμείς συνειδητοποιούμε. Το σώμα επαναστατεί όταν παρασυρόμαστε πέρα από αυτό που είναι σωστό για εμάς. Και πληρώνει ένα τίμημα για το άγχος που προκαλούν οι επιλογές μας. Κάνοντας αυτό που του ζητάμε, ακόμα και όταν επαναστατεί, παραδόξως, είναι ο υπηρέτης της ψυχής μας.
Έτσι, διάφορες αρρώστιες, τραυματισμοί ή η σωματική εξάντληση μπορούν να μας υπηρετήσουν όταν στην προσπάθειά μας ν’ αγνοήσουμε τις εξουθενωτικές καταστάσεις που υπάρχουν στη ζωή μας, δεν αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας με την απαραίτητη εντιμότητα.
Γι’ αυτό ας πλησιάσουμε το σώμα μας απαλά, ευγενικά, καθησυχαστικά και ας αφουγκραστούμε τη σοφία του.
Αναστασία Μουστάκα
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια.
-
Επιχειρηματικότητα5 + 1 TIPS…. Ορθής Επικοινωνίας!
-
Επιχειρηματικότητα5 + 1 TIPS…. ΟΡΘΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ!
-
ΟικογένειαΗ Caresma αλλάζει το τοπίο της φροντίδας ηλικιωμένων ανθρώπων, με σύμμαχο την εκπαίδευση & τεχνολογία.
-
ΣυνεντεύξειςMeet the Designers – Μια πρωτοβουλία που φωτίζει τους Έλληνες δημιουργούς..
-
Επίκαιρα ΠρόσωπαΟι startup που “μαγνητίζουν” | Μαριαλένα Μπακλατζή
-
Εκδηλώσεις«Ποιητικοί Δρόμοι»: Μια μεγάλης κλίμακας πολιτιστική δράση στην Καλαμάτα
-
ΕκδηλώσειςFrida Kahlo: Beyond the Icon Immersive Experience
-
LifestyleΈνας παιδικός σταθμός προσθέτει εικαστική νότα στην Εθνικής Αμύνης

