Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Δημήτρης Γέρος: «Τα πράγματα δεν ήταν ποτέ καλά για την Τέχνη στη χώρα μας»

Ο Δημήτρης Γέρος είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της γενιάς του. Το πρωτότυπο και ιδιοφυές έργο του τυγχάνει εδώ και πολλά χρόνια διεθνούς αναγνώρισης. Έχει πραγματοποιήσει  πλήθος εκθέσεις στα περισσότερα μέρη του κόσμου,  έξη ατομικές σε ξένα Μουσεία και έχει εκδώσει πολυάριθμα βιβλία.

Συναντήσαμε τον διάσημο καλλιτέχνη στον χώρο του στο κέντρο της Αθήνας και απολαύσαμε την συνομιλία μας όσο τίποτε! Ειλικρινής και καυστικός απάντησε στις ερωτήσεις μας.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

– Πως είναι να ζει  ένας ζωγράφος στην Ελλάδα της κρίσης;

– Μάλλον δεν ζει. Αλλά τα πράγματα δεν ήταν ποτέ καλά για τις Τέχνες στη χώρα μας. Απλώς τώρα είναι χειρότερα. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες, και δεν αναφέρομαι μόνον στους εικαστικούς, υποφέρουν. Όταν οι Έλληνες δεν έχουν να φάνε πώς θα αγοράσουν ζωγραφική; Βέβαια, έχουμε γίνει χιλιάδες, πού να βρεθεί τόσο μεγάλο αγοραστικό κοινό;

Απ’ την άλλη δεν υπάρχουν και σοβαροί έμποροι για να προωθήσουν σωστά τους καλλιτέχνες. Έχουμε γεμίσει από γκαλερί που ανήκουν σε άσχετους ανθρώπους με την Τέχνη. Οι περισσότεροι είναι εντελώς αστοιχείωτοι. Φτιάχνουν ένα μαγαζάκι για να βγάζουν μεροκάματο και να θεωρούν εαυτόν «παράγοντα πολιτισμού»! Δεν εκθέτουν τους καλύτερους από τους εικαστικούς  αλλά αυτούς που πουλάνε. Πολλές φορές αναρωτιέμαι: γιατί  δεν ανοίγουν σουβλατζίδικο; Πιο πολλά θα κέρδιζαν και ίσως να πρόσφεραν κάτι!

-Μπορεί η Ελληνική Τέχνη να σταθεί πλάι στην Ευρωπαϊκή ή την Αμερικανική;

-Μπορεί, αλλά θέλει την υποστήριξη σοβαρών εμπόρων. Από αυτούς έχουμε έλλειψη. Χρειάζονται γκαλερίστες που να ξέρουν από Τέχνη, να έχουν άποψη και να μπορούν να υποστηρίζουν τους καλλιτέχνες τους, να τους χρηματοδοτούν, για να παράγουν έργα απερίσπαστοι και, ανάλογα με τα έργα,  να βρίσκουν τους κατάλληλους συλλέκτες.

-Βοηθάει το ελληνικό κράτος τους καλλιτέχνες;

-Όχι ουσιαστικά. Δεν υπάρχει αξιοκρατία, όλα γίνονται μεταξύ φίλων. Αν δεν είσαι του κύκλου τους, δεν τους ψηφίζεις και δεν τους προσκυνάς, δεν έχεις καμία ελπίδα.

-Εσείς, ένας καταξιωμένος καλλιτέχνης, όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά διεθνώς, νομίζετε πως ήσασταν τυχερός στο ξεκίνημά σας;

-Στο ξεκίνημά μου, όταν ακόμη ήμουν 20-21, έκανα έργα που ήταν πρωτοποριακά για την Ελλάδα. Τα είχα παρουσιάσει σε μερικές ομαδικές εκθέσεις και εκεί με ανακάλυψε  η «New Gallery» της οδού Τσακάλωφ και, το 1970,  μου έκανε την πρώτη μου επίσημη ατομική έκθεση στην Αθήνα. Λέω επίσημη γιατί είχε προηγηθεί  μια μικρότερη, αλλά όχι σε γκαλερί, και μία ακόμη στο Goethe της Θεσσαλονίκης.

Στη «New Gallery» παρουσίασα έργα που ήταν φτιαγμένα με μαύρο χρώμα, μερικά είχαν και λίγο κόκκινο, και τα περισσότερα ήταν ντυμένα με συρματοπλέγματα. Ο τίτλος της έκθεσης ήταν «Αυτοκτονίες» και ήταν η δεύτερη ή τρίτη έκθεση διαμαρτυρίας που έγινε κατά της χούντας.

Στην ίδια γκαλερί είχε νωρίτερα γίνει ή έκθεση με τους γύψους και τα κόκκινα γαρύφαλλα του Κανιάρη που ήταν αυτή κατά των συνταγματαρχών. Εκείνη η έκθεση είχε πολύ μεγάλη απήχηση και με καθιέρωσε.

Ήταν τύχη που με βρήκε η γκαλερί; Δεν ξέρω, αλλά γιατί δεν επέλεξε κάποιον άλλον από την ίδια ομαδική;

-Πέρυσι  παρουσιάσατε, στην γκαλερί «Σκουφά» μια εξαιρετική σειρά από έργα που είχαν έντονα κοινωνικοπολιτικά μηνύματα,  και αυτά ήταν επίσης μαύρα. Η ζωγραφική μπορεί να είναι τόσο κυνική και σκληρή;

-Μερικά χρόνια τώρα το μαύρο χρώμα στριφογύρναγε ξανά στο μυαλό μου. Αυτό βέβαια έχει σχέση με τις καταστάσεις που ζούμε σήμερα, με μια άλλη χούντα, ξεκινάει σιγά σιγά, υποσυνείδητα, ώσπου μια μέρα οι εικόνες άλλαξαν και η πολυχρωμία καταργήθηκε.

Σ’ αυτή την έκθεση είχα έργα εμπνευσμένα από το μεταναστευτικό,  που το γνωρίζω πολύ καλά αφού ζω μερικούς μήνες το χρόνο στη Μυτιλήνη, αλλά από με τους άθλιους πολιτικούς που καταστρέφουν τη χώρα προκειμένου  να είναι για κάποιο διάστημα στην εξουσία. Αυτούς τους παρουσίασα εν ώρα εργασίας ως πιθήκους, δηλαδή παράγοντας …αέρια,  ελπίζοντας ότι τα έργα δεν θα τα δουν τα συμπαθή τετράποδα και παρεξηγηθούν. Όταν χρειάζεται, όχι μόνον  η ζωγραφική, αλλά όλες οι Τέχνες, πρέπει να είναι κυνικές και σκληρές.

-Το 1985 στραφήκατε στη φωτογραφία αφού εργαστήκατε και με άλλα μέσα και κυρίως τη ζωγραφική σουρεαλιστικών έργων. Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με τη φωτογραφία; Προσεγγίζετε με τον ίδιο τρόπο τη ζωγραφική και τη φωτογραφία ή μήπως τα σουρεαλιστικά έργα ζωγραφικής επηρέασαν τη φωτογραφική σας τέχνη;

Τα πρώτα μου έργα ζωγραφικής, (που ακολούθησαν μετά από μια σχετικά σύντομη περίοδο που  έκανα βίντεο, περφόρμανς κλπ) ήταν από ιδεολογική άποψη περισσότερο κοντά στον υπερρεαλισμό. Αργότερα, επηρεασμένος και από τα σύγχρονα ρεύματα της τέχνης ξέφυγα αρκετά, γι’ αυτό τώρα με κατατάσσουν στους μεταϋπερρεαλιστές.

Ως νεότερος καλλιτέχνης τα θέματά μου έχουν να κάνουν περισσότερο με τα σύγχρονα προβλήματα του ανθρώπου. Η μοναχικότητα, η έλλειψη χρόνου και χώρου, το κακοποιημένο περιβάλλον, η φύση που μας απειλεί, η ηχορύπανση, προβλήματα δηλαδή που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος είναι κατ’ αρχήν και δικά μου προβλήματα και απεικονίζονται τόσο στη ζωγραφική όσο και σε πολλές από τις φωτογραφίες μου.

-Είσθε από τους πρώτους Έλληνες ζωγράφους που κάνατε Performances, Body Art, Video Art και mail Art. Η πρωτοπορία και η πρωτοτυπία είναι ζητούμενα για σας και τη δουλειά σας;

-Αυτά τα έκανα στην ώρα τους, γύρω στα 1975, όταν υπήρχαν ακόμη λίγα περιθώρια για καινούργιες προτάσεις. Σήμερα όλα αυτά μου φαίνονται μάλλον  πληκτικά. Νομίζω ότι θα ’πρεπε -τρόπος του λέγειν, βέβαια- να υπάρχει μια ειδική αστυνομία της τέχνης για να γλιτώσουμε κι εμείς αλλά κι αυτοί οι κακόμοιροι που χασομεράνε νομίζοντας ότι κάνουν πρωτοπορία ενώ στην πραγματικότητα βρίσκονται στο βυθό μιας  θλιβερής αργοπορίας.

Στις συνειδήσεις μας η μοντέρνα τέχνη έχει συνδεθεί, κατά ψυχαναγκαστικό τρόπο, με τη διαφοροποίηση, την έκπληξη, το νέο. Θεωρούν ότι δεν μπορούν να πλασάρουν κάτι ως μοντέρνο εάν αυτό δεν το συνδέσουν με τις πλέον ψευδοκαινοφανείς περιστάσεις.

Έχουν καταντήσει οι νέοι καλλιτέχνες να μη μπορούν να συντάξουν το βιογραφικό τους εάν δεν έχουν κάνει τουλάχιστον μία περφόρμανς και ένα βίντεο. Εδώ και λίγα χρόνια η κατάσταση έχει ξεπεράσει τα όρια του γελοίου και δυστυχώς υπάρχουν ακόμη  επιμελητές εκθέσεων που την χειροτερεύουν και την συντηρούν.

-Ο γνωστός Αμερικανός τεχνοκριτικός Τζον Γούντ έχει γράψει, σχετικά με τις φωτογραφίες σας,  ότι είσθε κορυφαίος πορτρετίστας και πως γνωρίζει μόνον δύο μεγάλους ζωγράφους που είναι και μεγάλοι φωτογράφοι, τον Μαν Ρέι και εσάς.

Νομίζω πως υπερβάλλει. Γνωρίζω πολλούς καλύτερους  φωτογράφους από εμένα και τους ζηλεύω.  Όσον αφορά τα πορτρέτα μου φαίνεται πως αρέσουν και σε αυτούς που μου έχουν ποζάρει, αφού μερικοί, όπως για παράδειγμα ο Γκάμπριελ Γκαρσία Μάρκες, ο Τζεφ Κουνς, ο Έντουαρντ Άλμπι,  μετά λίγα χρόνια μου ζήτησαν και τους ξαναφωτογράφισα.

-Μια που το αναφέρατε, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές, αυτός ο μεγάλος συγγραφέας, πως ήτανε, ποια ήταν η σχέση σας μαζί του;

-Τον συναντούσα τα δέκα τελευταία χρόνια της ζωής του. Είχαμε πολύ καλή σχέση, αγαπούσε τη ζωγραφική και τους αρχαίους Έλληνες. Στο σπίτι του, στην Καρταχένα της Κολομβίας, έχει έναν πίνακά μου στον οποίον αναφερόταν συχνά. Παρίστανε το εσωτερικό ενός δωματίου στο οποίο μεγάλωνε ένα δέντρο. Τον φωτογράφιζα σχεδόν κάθε φορά που τον συναντούσα και ποζάριζε πάντοτε με κέφι.

Με αυτές τις φωτογραφίες έκανα ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε διεθνώς, στα αγγλικά, από τις εκδόσεις Kerber.

-Ο σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας και επίσης φίλος σας  Έντουαρντ  Άλμπι,  που όλοι γνωρίζουμε από το έργο του «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γούλφ», πως ήταν σαν άνθρωπος;

-Ήταν εξαιρετικά ισχυρή προσωπικότητα, φαινόταν στους «λίγους» δύσκολος άνθρωπος, αλλά με τους φίλους του ήταν πολύ καλός. Ήταν πολύ σοβαρός και συνεπής. Ενδιαφερόταν πάντοτε για την τύχη των έργων του, ήθελε να γνωρίζει ποιοι τα παίζουν και ζητούσε πάντοτε τη γνώμη μου για το πώς αυτά παρουσιάζονταν  στην Ελλάδα.  Εμένα με αγαπούσε πολύ και κάποτε που αρρώστησα κάπως σοβαρά, μου τηλεφωνούσε με ανησυχία για να του πω πώς είμαι.

Παλαιότερα είχε γράψει ένα ποίημα για μια από τις φωτογραφίες μου το οποίο αργότερα μου ενέπνευσε μερικές καινούργιες φωτογραφίες και λίγο πριν πεθάνει το τύπωσα σε βιβλίο που κυκλοφόρησε εκτός εμπορίου, μόνον για τους φίλους μας. Στο σπίτι του στο Μανχάταν είχε μια μεγάλη συλλογή με σπουδαία έργα σύγχρονης Τέχνης και μια από τις σημαντικότερες συλλογές αφρικανικής γλυπτικής. Είχε και έργα του Στάμου.

-Ποιων άλλων διάσημων φίλων σας απολαύσατε την φωτογράφιση.

–Ο Γκόρ Βιντάλ, η Λουίζ Μπουρζουά, ο Μισέλ Τουρνιέ, ο Αρμάν, ο Τομ Γουέσελμαν, ο Κάρλος Φουέντες , για να αναφέρω μερικούς, ήταν εξαιρετικά συνεργάσιμοι.  Το διασκεδάζαμε αμφότεροι. Μόνον ο Τζεφ Κουνς ήταν αγχωμένος αλλά όταν αργότερα είδε το αποτέλεσμα έγραψε πάνω σε μια από τις φωτογραφίες πως ήταν η ωραιότερη που του είχαν κάνει.

Με την Μπουρζουά ήμασταν πολλά χρόνια φίλοι και εκτιμούσε πολύ τη δουλειά μου. Την έχω φωτογραφίσει αρκετές φορές και σκέπτομαι να κάνω και γι αυτήν ένα βιβλίο.

-Η ζωγραφική επηρεάζει τη φωτογραφία;

Πάρα πολύ. Γιατί με τη ζωγραφική μαθαίνεις τις αναλογίες, τις τομές και τους κανόνες της εικόνας, η ζωγραφική θέλει επίσης οργάνωση και πειθαρχία. Μερικοί από τους σημαντικότερους φωτογράφους ήταν και ζωγράφοι ή είχαν σπουδάσει ζωγραφική.

-Σας αρέσει να δουλεύετε με γυμνά μοντέλα. Τι σας έκανε να επικεντρωθείτε στη φωτογράφιση του γυμνού και την εξύμνηση του ανθρώπινου σώματος;

Αυτό ήρθε αυτόματα, μόνο του. Από μικρός, προκειμένου να μάθω να ζωγραφίζω, αντέγραφα πίνακες με γυμνά κλασικών ζωγράφων.

Ταυτόχρονα, θέλοντας να βελτιώσω την τεχνική μου, ζητούσα από τους συμμαθητές μου και μου ποζάρανε γυμνοί. Αν προσθέσετε και τα γυμνά αγάλματα που έβλεπα στα μουσεία ε, τότε,  το γυμνό είχε πλέον περάσει στο DNA μου. Το γυμνό σώμα δεν ήταν ποτέ για μένα ντροπή ή αμαρτία. Ήταν μια φυσική, μια εντελώς φυσιολογική κατάσταση, ήταν οι πρωτόπλαστοι πριν δαγκώσουν το μήλο της εκκλησίας.

-Αντρικό και γυναικείο γυμνό. Πόσο διαφέρουν;

 

 

 

 

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη δείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Ξενώνας Ευόσμου – Συνέντευξη – Αγγελικής Νεραντζάκη.

Σε μια εποχή όπου οι έμφυλες ανισότητες και η ενδοοικογενειακή βία έρχονται όλο και συχνότερα στο φως, οι Ξενώνες Φιλοξενίας Κακοποιημένων Γυναικών αποτελούν ένα «αόρατο» αλλά σωτήριο δίχτυ ασφαλείας. Με την τοποθεσία τους να παραμένει αυστηρά απόρρητη για λόγους προστασίας, οι δομές αυτές προσφέρουν κάτι παραπάνω από μια στέγη: προσφέρουν μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.

Ποιο είναι το σημερινό προφίλ, οι δραστηριότητες και το μέγεθος του ξενώνα;

Ο ξενώνας μας είναι μια ασφαλής δομή προσωρινής φιλοξενίας με δυνατότητα να φιλοξενήσει έως και 20 άτομα (γυναίκες μαζί με τα παιδιά τους). Παρέχουμε 24ωρη προστασία, στέγαση, διατροφή και, το κυριότερο, ψυχοκοινωνική στήριξη από εξειδικευμένο προσωπικό (ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, κοινωνιολόγους). Οι δραστηριότητές μας περιλαμβάνουν ατομική και ομαδική συμβουλευτική, δημιουργική απασχόληση για τα παιδιά, καθώς και εργασιακή καθοδήγηση για την ομαλή επανένταξη των γυναικών στην κοινωνία. Οι γυναίκες φτάνουν  σε εμάς  έπειτα από κατάλληλη προετοιμασία από τα Συμβουλευτικά Κέντρα, κι έπειτα από διαμονή τους στα έκτακτα καταλύματα της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής, ή σε καταλύματα-safe Houses των τμημάτων ενδοοικογενειακής βίας τής Αστυνομίας, καθώς πρέπει να ολοκληρώσουν τις εισαγωγικές εξετάσεις, οι οποίες είναι απαιτούμενες και απαραίτητες για την εισαγωγή τους σε κάθε Ξενώνα. Η κατάλληλη προετοιμασία βοηθάει στην καλύτερη εξέλιξή τους, προκειμένου να μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα πλάνο-στόχο – με τη διακριτική βοήθεια του Επιστημονικού Προσωπικού –, αλλά και, στη συνέχεια, μετα την έξοδό τους από τον Ξενώνα, να είναι σε θέση να υποστηρίξουν αυτόνομη διαβίωση.

Με ποια αφορμή ξεκίνησε ο ξενώνας;

Η αφορμή ήταν η διαπίστωση ενός τεράστιου κοινωνικού κενού και η ραγδαία αύξηση των περιστατικών έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας και η ανάγκη άμεσης απομάκρυνσης και προστασίας των θυμάτων από το κακοποιητικό οικογενειακό περιβάλλον . Η Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής & Ισότητας των Φύλων είναι ο πρώτος δημόσιος φορέας που δημιούργησε – υλοποίησε και λειτουργεί 18 Ξενώνες Φιλοξενίας σε Δήμους, 2 Ξενώνες του ΕΚΚΑ και 47 Συμβουλευτικά Κέντρα για τη Βία κατά των Γυναικών. Η ανάγκη για αυτόν τον  χώρο όπου μια γυναίκα μπορεί να ξεφύγει άμεσα από ένα κακοποιητικό περιβάλλον, χωρίς να μείνει στον δρόμο, γέννησε τη δημιουργία αυτής της δομής. Ξεκίνησαν  με το όραμα να μην νιώθει καμία γυναίκα αβοήθητη και μόνη, δημιουργώντας σταδιακή θεσμοθέτηση διεθνών και ευρωπαϊκών προτύπων για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας, εποπτευόμενοι επιστημονικά από το ΚΕΘΙ.

Πόσο σημαντική θεωρείται η συμμετοχή των γυναικών μέσα από τις δομές;

Οι γυναίκες μέσα στον ξενώνα δεν είναι απλώς «ωφελούμενες», είναι ενεργά μέλη, συμμετέχοντας στη διαχείριση της καθημερινότητας του ξενώνα, στις ομάδες συζήτησης και στη λήψη αποφάσεων όπου τις βοηθά να ανακτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους. Μέσα από τη δομή, η μία δίνει δύναμη στην άλλη, δημιουργώντας ένα δίκτυο αλληλεγγύης που σπάει τον κύκλο της απομόνωσης. Οι γυναίκες που έχουν υποστεί κακοποίηση συχνά προέρχονται από περιβάλλοντα όπου ο θύτης έλεγχε κάθε πτυχή της ζωής τους. Η ενεργός συμμετοχή τους στη λήψη αποφάσεων μέσα στον ξενώνα (π.χ. διαχείριση της καθημερινότητας, φροντίδα των παιδιών τους) επιστρέφει τον έλεγχο της δικής τους ζωής. Μέσα από τη συμμετοχή της σε ομάδες η γυναίκα παύει να αυτοπροσδιορίζεται αποκλειστικά ως θύμα βίας και αναγνωρίζει ξανά τον εαυτό της ως αυτόνομο, ενεργό και ικανό άτομο διαμορφώνοντας το ατομικό της πλάνο, εύρεση εργασίας, αναζήτηση νέας κατοικίας.

Τι ήταν αυτό που σας έσπρωξε να ασχοληθείτε με τον ξενώνα;

Όταν βλέπεις δίπλα σου ανθρώπους να υποφέρουν βουβά πίσω από κλειστές πόρτες, δεν μπορείς να μένεις αμέτοχος, η βαθιά ανάγκη για κοινωνικήδικαιοσύνη και η άρνησή αποδοχής της βίας ως κανονικότητα δημιουργεί την ανάγκη προσπάθειας ώστε να καταπολεμηθεί η έμφυλη ανισότητα και η έμφυλη βία στην πράξη  προσφέροντας  ουσιαστικό στήριγμα και ασφάλεια σε ανθρώπους που βρίσκονται σε εξαιρετικά ευάλωτη θέση, δίνοντάς μας ικανοποίηση στο να βλέπουμε μια γυναίκα να ανακτά τη δύναμη – την αυτονομία –  τη ζωή της από την αρχή.

Ποια είναι για σας τα βασικά στοιχεία που εξασφαλίζουν επιτυχία σε μια τέτοιου είδους δομή;

Το να νιώθει η γυναίκα προστατευμένη είναι το Α και το Ω. Το να  ακούμε χωρίς να κρίνουμε τις επιλογές του παρελθόντος. Το ότι η κάθε γυναίκα αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστή περίπτωση, με το δικό της πλάνο ψυχολογικής – κοινωνικής και ιατρικής στήριξης.

Η επιτυχία κρίνεται στο ό,τι η δομή μπορεί να φιλοξενήσει γυναίκες κάθε εθνικότητας, θρησκείας, ηλικίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού, παρέχοντας κοινωνικά και πολιτισμικά ευαίσθητη προσέγγιση όπου χρειάζεται. Η δομή στελεχώνεται από εξειδικευμένους επαγγελματίες (ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, κοινωνιολόγους) που κατανοούν βαθιά το τραύμα της κακοποίησης. Τα παιδιά των κακοποιημένων γυναικών είναι και τα ίδια θύματα (έμμεσα ή άμεσα) της βίας. Μια επιτυχημένη δομή προσφέρει εξειδικευμένη παιδοψυχολογική υποστήριξη και εξασφαλίζει τη συνέχιση της εκπαίδευσής τους. Η δομή δεν πρέπει να καλλιεργεί σχέσεις εξάρτησης. Επιτυχημένη είναι η δομή που βοηθά τη γυναίκα να σταθεί στα πόδια της μέσω εργασιακής συμβουλευτικής, εκμάθησης δεξιοτήτων και στήριξης για την εύρεση εργασίας και μόνιμης κατοικίας. Η δομή δεν λειτουργεί απομονωμένη. Έχει άμεση και γρήγορη συνεργασία με την αστυνομία, τις εισαγγελικές αρχές, τα νοσοκομεία και τις υπηρεσίες απασχόλησης ( ΔΥΠΑ), ώστε να επιλύονται άμεσα τα γραφειοκρατικά και πρακτικά ζητήματα των γυναικών. Η διεύθυνση του ξενώνα παραμένει κρυφή για την προστασία των γυναικών και των παιδιών τους από τον θύτη, με 24ωρη φύλαξη, συστήματα ασφαλείας και αυστηρά πρωτόκολλα για την είσοδο και έξοδο από το κτίριο.

Πείτε μας μια έκφραση που χρησιμοποιείτε συχνά και σας δίνει κουράγιο και δύναμη;

Είναι η φράση  που λέμε σε κάθε γυναίκα που περνάει το κατώφλι μας. Μας θυμίζει ότι η ντροπή και η ευθύνη ανήκουν αποκλειστικά στον θύτη, και ότι μαζί είμαστε πιο δυνατές….. «Δεν με καθορίζει αυτό που μου συνέβη, αλλά αυτό που επιλέγω να γίνω.» (Καρλ Γιουνγκ)…..υπενθυμίζοντας ότι όσο σκοτεινό ή τραυματικό κι αν είναι το παρελθόν, η πραγματική δύναμη βρίσκεται στο παρόν και στην επιλογή να ξαναχτίσει κανείς τη ζωή του με τους δικούς του όρους.

Ποιος είναι ο ρόλος σας στον ξενώνα;

Σαν υπεύθυνη έργου ο ρόλος μου, όσο αυτό είναι επιτρεπτό,  είναι ο συντονισμός της ομάδας και η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του ξενώνα, ώστε οι παρεχόμενες υπηρεσίες να ανταποκρίνονται με τον καλύτερο τρόπο στις ανάγκες των γυναικών και των παιδιών τους. Μαζί με το επιστημονικό προσωπικό του Ξενώνα, αποτελούμενο από Κοινωνικό Λειτουργό – Ψυχολόγο – Παιδοψυχολόγο – Κοινωνιολόγο και τη Διαχειρίστρια – Διοικητικό της Δομής γίνεται μέγιστη προσπάθεια ώστε η υποδοχή τους στη δομή, η ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη τους, και η καθημερινή ενδυνάμωσή τους να στοχεύουν στο  να ξαναχτίσουν τη ζωή τους από την αρχή. 

Πόσο σας βοήθησε η ασχολία αυτή ως άνθρωπο;

Μας έμαθε, πρώτα το επιστημονικό προσωπικό της Δομής και μετά εμένα σαν υπεύθυνη αυτής, να εκτιμούμε  τα «δεδομένα» της ζωής και μας έδειξε το τεράστιο μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής. Βλέποντας γυναίκες που ξεκίνησαν από το απόλυτο σκοτάδι να χαμογελούν ξανά και να στέκονται στα πόδια τους, πήραμε  μαθήματα απίστευτης δύναμης, υπομονής και ανθεκτικότητα. Η καθημερινή επαφή μαζί τους μας δίδαξε  να ακούμε χωρίς να κρίνουν και να κατανοούμε τις πολύπλοκες ψυχολογικές διαδικασίες ενός ανθρώπου που προσπαθεί να ξεφύγει από τον κύκλο της βίας. Το να βλέπεις μια γυναίκα να φτάνει στον ξενώνα φοβισμένη και, μετά από μερικούς μήνες, να φεύγει αυτόνομη, χαμογελαστή και έτοιμη να κάνει μια νέα αρχή, προσφέρει σε όλους εμάς τεράστια ψυχική δύναμη και ελπίδα για την ανθρώπινη φύση.

Ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σας;

Τα άμεσα σχέδιά μας, όσο φυσικά μας δίνεται η δυνατότητα αυτή, είναι η επέκταση των συνεργασιών μας με την αγορά εργασίας, ώστε να εξασφαλίσουμε περισσότερες θέσεις απασχόλησης για τις γυναίκες που φεύγουν από τον ξενώνα. Επίσης, νέες εκστρατείες ενημέρωσης και πρόληψης στα σχολεία και στην τοπική κοινότητα, γιατί η εξάλειψη της βίας ξεκινά από την παιδεία του καθενός μέσα από το σχολικό – οικογενειακό του περιβάλλον. Γίνεται προσπάθειαενίσχυσης  των συνεργασιών με εταιρείες και φορείς όπως η ΔΥΠΑ, Υπουργεία (Στέγαση & Εργασία) κλπ,  για την άμεση απορρόφηση των φιλοξενούμενων γυναικών στην αγορά εργασίας, καθώς η οικονομική ανεξαρτησία είναι το κλειδί για να σταθούν στα πόδια τους, με δυνατότητα ενσωμάτωσης νέων εφαρμογών και ασφαλών καναλιών επικοινωνίας ώστε γυναίκες που βρίσκονται σε κίνδυνο να μπορούν να ζητήσουν βοήθεια χωρίς να γίνουν αντιληπτές από τον θύτη.

Δημιουργία περισσότερων εξειδικευμένων προγραμμάτων μέσα στους ξενώνες για τα παιδιά-μάρτυρες ενδοοικογενειακής βίας, με στόχο την πρόληψη και τη διαχείριση του μετατραυματικού στρες.

Διοργάνωση ενημερωτικών δράσεων και σεμιναρίων σε σχολεία και τοπικούς φορείς, ώστε να αναγνωρίζονται τα σημάδια της κακοποίησης πριν αυτή κλιμακωθεί.

«Δεν είσαι μόνη, δεν είσαι η μόνη.» «Κάθε τέλος είναι μια νέα αρχή.»

Με εκτίμηση

Η Υπεύθυνη της Πράξης Ξενώνα Φιλοξενίας

Αγγελική Νεραντζάκη.

• Γραμμή SOS 15900: Εθνική γραμμή SOS για θύματα έμφυλης βίας έτσι ώστε να συµβάλλει στο να «σπάσει η σιωπή» σχετικά µε τη βία και να αποκτήσουν φωνή τα ίδια τα θύµατα

• Τηλέφωνο Τμήματος Κοινωνικής Προστασίας (Ξενώνας): 2311232100-916

• Αστυνομικό Τμήμα Αμπελοκήπων – Μενεμένης (Γραφείο Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας):Τηλέφωνα επικοινωνίας Γραφείου Βίας: 2310 577431 και 2310 577430.

• Άμεση Αστυνομική Βοήθεια: 100 (σε επείγουσα ανάγκη).

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Ξανθή Γκιάλη: Δύναμη με ανθρώπινο πρόσωπο

Από το 2006 η κ.Ξανθή Γκιάλη εργάζεται στην εταιρεία Eurimac, όπου ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία ως υπάλληλος γραφείου στο λογιστήριο. Τα τελευταία 10 χρόνια κατέχει τη θέση της Οικονομικής Διευθύντριας.

Παράλληλα, τα τελευταία 5 χρόνια διατελεί και HR Manager της εταιρείας, με έμφαση στη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, την ανάπτυξη οργανωτικής κουλτούρας και τις δράσεις ESG στον πυλώνα της Κοινωνίας, με στόχο την ενίσχυση της ευημερίας των εργαζομένων και της κοινωνικής προσφοράς της εταιρείας.

Η επαγγελματική της πορεία συνδυάζει εμπειρία στους τομείς της οικονομικής διοίκησης, της διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού και της βιώσιμης εταιρικής ανάπτυξης.

Τι θα συμβουλεύατε μια γυναίκα να προσέχει στη διατροφή και τον τρόπο ζωής της για να διατηρείται υγιής και όμορφη;

Η πραγματική ομορφιά συνδέεται άμεσα με τον τρόπο ζωής: σωστή διατροφή, ποιοτικός ύπνος, τακτική άσκηση και φροντίδα της ψυχικής ευεξίας. Επίσης θεωρώ σημαντικό να αποφεύγουμε τις υπερβολές και την πίεση των μη ρεαλιστικών προτύπων. Η σύγχρονη γυναίκα έχει πολλούς ρόλους και χρειάζεται να βρίσκει χρόνο για τον εαυτό της, να ακούει τις ανάγκες του σώματός της και να καλλιεργεί αυτοπεποίθηση και εσωτερική ισορροπία. Η υγεία και η ομορφιά δεν είναι θέμα τελειότητας, αλλά συνέπειας, φροντίδας και ενός τρόπου ζωής που μας κάνει να αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας.

Έχετε κάποια προσωπικά μυστικά ομορφιάς και υγείας;

Για μένα το μυστικό της ομορφιάς και υγείας είναι να υπάρχει ψυχική ηρεμία σε προσωπικό και εργασιακό περιβάλλον.

Η μεσογειακή διατροφή είναι αναγνωρισμένη παγκοσμίως για τα ευεργετικά της αποτελέσματα. Την ακολουθείτε ή προτιμάτε το διαιτολόγιο κάποιου ειδικού;

Ακολουθώ την μεσογειακή διατροφή και προσπαθώ να μεταφέρω και στους νέους το μήνυμα ότι ακολουθώντας την μεσογειακή διατροφή τα οφέλη είναι πολλά, όπως ποιότητα υλικών και καθημερινή ευεξία.

Πλέον έχω εντάξει και στην διατροφή μου τα ζυμαρικά χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη ΜΑΚΒΕΛ. Τα ζυμαρικά χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη μπορούν να ενταχθούν στη διατροφή όλης την οικογένειας και όχι μόνο από συγκεκριμένες κατηγορίες ατόμων. Και να αναφέρω το σημαντικότερο: ότι δεν στερούμαστε τη γεύση.

Τι θα συμβουλεύατε σε μια γυναίκα που θέλει να ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις;

Θεωρώ ότι το γυναικείο φύλο είναι πιο ισχυρό σε θέσεις ευθύνης, και από την εμπειρία μου μια γυναίκα μπορεί να συνδυάσει οικογένεια και εργασία.

Ποια πιστεύετε ότι είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην οποία καλούνται να ανταποκριθούν σήμερα οι ελληνικές επιχειρήσεις.

Μια ελληνική επιχείρηση έχεις πολλές προκλήσεις. Θα αναφερθώ από την δική μου θέση στη ΜΑΚΒΕΛ – EURIMAC ως Οικονομική Διευθύντρια και HR ότι πλέον πρέπει να αλλάξεις νοοτροπία προς την αντιμετώπισή των νέων εργαζομένων γιατί έχουν διαφορετική κουλτούρα και τρόπο σκέψης.

Ποιο είναι το προσωπικό σας σλόγκαν ή ρητό.

Με θετική διάθεση μπορείς να καταφέρεις πολλά!

Πάθος, μεράκι, αγάπη και γενικότερα συναίσθημα στις επιχειρήσεις υπάρχει.

Όταν υπάρχει το μεράκι, η αγάπη και συναίσθημα από τη διοίκηση και από την πρώτη γραμμή στο οργανόγραμμα εννοείται ότι υπάρχει και σε όλα τα επίπεδα. Στην EURIMAC υπάρχει αγάπη, μεράκι και πολύ στήριξη ακόμη και όταν ένας συνάδελφος έχει προσωπικά προβλήματα.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

Να γινόμαστε κάθε μέρα και καλύτεροι και να μεταφέρουμε τις εμπειρίες μας και την γνώση μας στην νέα γενιά.

Ξανθή Γκιάλη:

Finance & HR Manager ΜΑΚΒΕΛ-EURIMAC

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Μαρία Ι. Χαλκιά-Επαγγελματίας Ψηφιακού Μάρκετινγκ

Σπούδασε Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο ΠΑ.Δ.Α., ενώ η αγάπη της για την πληροφορική φάνηκε από πολύ νωρίς, καθώς ήδη από τα μαθητικά της χρόνια διέθετε υπολογιστή — κάτι ιδιαίτερα σπάνιο για την εποχή, ειδικά σε ένα μικρό ακριτικό νησί όπου έζησε τα σχολικά της χρόνια.

Μετά την ολοκλήρωση του Μεταπτυχιακού της στο Marketing, ακολούθησε υποτροφία για το Executive Diploma in Digital Marketing, γεγονός που την οδήγησε να αποφασίσει να αφοσιωθεί επαγγελματικά στον συγκεκριμένο τομέα.

Το 2015 πιστοποιήθηκε από την Google, μια πιστοποίηση που διατηρεί έως σήμερα μέσω ετήσιων εξετάσεων. Το 2017 πήρε την πρωτοβουλία να ιδρύσει τη Digital Routes, μια ιδέα που γεννήθηκε και ωρίμασε στην Κάρπαθο. Σήμερα, η εταιρεία διατηρεί τα γραφεία της στο Σύνταγμα.

Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίσατε ως γυναίκα επαγγελματίας σε έναν τόσο δυναμικό και συνεχώς εξελισσόμενο έναν τόσο δυναμικό και συνεχώς εξελισσόμενο τομέα;

Οι προκλήσεις δεν ήταν μόνο η αγορά ή ο ανταγωνισμός. Ήταν να αποδείξω ότι μπορείς να έχεις σοβαρό επαγγελματικό λόγο και στρατηγική σκέψη σε έναν χώρο που πολλές φορές αντιμετωπίζεται επιφανειακά.

Στον χώρο των social media και γενικότερα του Digital Marketing, υπάρχει Στον χώρο των social media και γενικότερα του Digital Marketing, υπάρχει συχνά η λανθασμένη αντίληψη ότι “όλοι μπορούν να το κάνουν”. Στην πραγματικότητα όμως απαιτείται συνεχής εκπαίδευση, ανάλυση δεδομένων, κατανόηση ψυχολογίας καταναλωτή, προσαρμογή στους αλγορίθμους και μεγάλη αντοχή στην πίεση.

Ως γυναίκα επαγγελματίας χρειάστηκε επίσης να μάθω να βάζω όρια, να διεκδικώ την αξία της δουλειάς μου, να μη φοβάμαι να εκφράσω την άποψή μου σε πελάτες ή συνεργάτες και να διατηρώ τις ισορροπίες ανάμεσα στην προσωπική και επαγγελματική μου ζωή.

Ποιες τάσεις βλέπετε να κυριαρχούν στα social media το επόμενο διάστημα και πώς πρέπει να προετοιμαστούν οι επιχειρήσεις;

Πιστεύω ότι μπαίνουμε σε μια εποχή όπου το αυθεντικό και ανθρώπινο περιεχόμενο θα υπερισχύσει από το “τέλειο” περιεχόμενο.

Το κοινό έχει κουραστεί από την υπερβολική διαφήμιση και αναζητά προσωπικότητα και αληθινή σύνδεση με ένα brand. Παράλληλα, οι επιχειρήσεις πρέπει να καταλάβουν ότι δεν αρκεί μόνο η παρουσία στα social media. Χρειάζονται στρατηγική, ποιοτική ιστοσελίδα, email marketing, SEΜ και συνέπεια σε όλα τα σημεία επαφής με τον πελάτη.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) μπαίνει δυναμικά στη δημιουργία περιεχομένου. Πώς πιστεύετε ότι θα επηρεάσει τη δουλειά σας και την ψηφιακή επικοινωνία γενικότερα;

Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ένα ισχυρό εργαλείο και έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο που δουλεύουμε. Ωστόσο, δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη στρατηγική σκέψη, την αισθητική αντίληψη και τη συναισθηματική νοημοσύνη.

Το μέλλον δεν ανήκει σε όσους απλώς χρησιμοποιούν AI, αλλά σε όσους ξέρουν να το αξιοποιούν σωστά χωρίς να χάνουν την ανθρώπινη ταυτότητα της επικοινωνίας τους. Η AI δεν είναι απειλή. Είναι ένα εργαλείο που, όταν χρησιμοποιείται σωστά, δίνει περισσότερο χώρο στη δημιουργικότητα και στη στρατηγική.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε μια νέα γυναίκα που θέλει να ξεκινήσει τώρα τη δική της επιχείρηση και φοβάται την έκθεση ή την πολυπλοκότητα του ψηφιακού κόσμου;

Να μην φοβάται να ξεκινήσει, έστω και με ελάχιστα μέσα. Εγώ ξεκίνησα την Digital Routes από μια γειτονιά του Πειραιά πριν 9 χρόνια. Η συμβουλή μου είναι να επενδύσει στην εκπαίδευση και την εξειδίκευση. Να έχει υπομονή, επιμονή και επαγγελματισμό.

Το ψηφιακό περιβάλλον δεν είναι κάτι το χαώδες, αλλά ένα εργαλείο που, αν το μάθεις, μπορεί να απογειώσει τη δουλειά σου

Δεν χρειάζεται να ξεκινήσει τέλεια. Χρειάζεται να ξεκινήσει αληθινά.

Ποιο είναι το δικό σας “moto” που σας δίνει δύναμη στις απαιτητικές ημέρες της δουλειάς σας;

Το προσωπικό μου μότο, που αποτυπώνει και όλη την πορεία μου, είναι: Οι πιο συναρπαστικοί προορισμοί δεν βρίσκονται έτοιμοι στον χάρτη· τους χτίζουμε εμείς, χαράσσοντας τη δική μας διαδρομή.

Continue Reading

Trending