Connect with us

Υγεία

Η μπύρα στη διατροφή μας

Απολαυστικές, δροσιστικές και για κάποιους ιδανική «παρέα» του φαγητού, της διασκέδασης ή της χαλάρωσης για μεσημέρι, απόγευμα και βράδυ. Ξανθές, μαύρες ή κόκκινες είναι μέρος της ζωής μας από πολύ παλιά. Το 4000 π.Χ. οι Σουμέριοι παρήγαγαν τεράστιες ποσότητες ζύθου και μάλλον ήταν οι πρώτοι. Κάπου στο 2000 π.Χ. οι Βαβυλώνιοι και οι Κινέζοι φτιάχνουν μπύρες με διαφορετική περιεκτικότητα αλκοόλης και διαφορετικά χρώματα, ενώ τότε εμφανίζεται για πρώτη φορά, η διαυγής μπύρα. Ο Ιπποκράτης γράφει για τις ευεργετικές της ιδιότητες στην υγεία και οι Ρωμαίοι την βαπτίζουν μπύρα από το «bibere» (=πίνω στα λατινικά). Αναφορές στον ζύθο έγιναν επίσης, από τους Αιγύπτιους, τους Αζτέκους και τους Γαλάτες.

Τα βασικά συστατικά της μπύρας είναι το νερό, η μαγιά, ο λυκίσκος και η βύνη κριθαριού ή κάποιου άλλου δημητριακού, όπως η σίκαλη και το ρύζι, ανάλογα με τη χώρα προέλευσής της. Συχνά οι μπύρες είναι αρωματισμένες με κάποιο μπαχαρικό ή φρούτο.

Ποια η διατροφική αξία της μπύρας;

Η πλούσια περιεκτικότητά της σε νερό (93%), χαμηλή συγχρόνως σε αλκοόλη (περίπου 4%), την καθιστά ιδανικό ενυδατικό ποτό για τον οργανισμό. Η σημασία της επαρκούς ενυδάτωσης τώρα το καλοκαίρι είναι τεράτιας σημασίας για το σώμα. Οι υπερβολές ωστόσο πρέπει να αποφεύγονται, αφού η υπερκατανάλωση αλκοολούχων ποτών μπορεί να εντείνει την αφυδάτωση. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει ορίσει την ήπια κατανάλωση μπύρας (1 ποτήρι για τις γυναίκες και 2 για τους άντρες, ημερησίως) ως ευεργετική για την υγεία.

Έρευνες υποστηρίζουν πως η ήπια κατανάλωση αλκοόλης μπίρας καθημερινά, μπορεί να έχει ευεργετικές επιδράσεις ως προς την λειτουργία της καρδιάς και των αγγείων, την ευαισθησία στην ινσουλίνη, την υγεία των οστών, τη λάμψη και την υγεία των μαλλιών και του δέρματος, καθώς επίσης και τη μείωση του σωματικού βάρους.

Θρεπτικά συστατικά ανά 330ml (1 ποτήρι) μπύρας
Ενέργεια 142kcal
Πρωτεΐνη 15g
Υδατάνθρακες 11.7g
Ασβέστιο (Ca) 13mg
Σίδηρος (Fe) 0.07mg
Μαγνήσιο (Mg) 20mg
Φώσφορος (P) 16mg
Κάλιο (Κ) 89mg
Νάτριο (Na) 13mg
Θειαμίνη 0.02mg
Ριβοφλαβίνη 0.08mg
Νιασίνη 1.7mg
Βιταμίνη Β6 .0.15mg
Φυλλικό οξύ 20μg
Βιταμίνη Β12 0.07μg

Πηγή: USDA Nutrient Database

Ποια η διαδικασία παραγωγής;

Πρώτο στάδιο είναι η βυνοποίηση του κριθαριού και η ενεργοποίηση των ενζύμων. Στη συνέχεια, όλα αυτά αναμιγνύονται με νερό και τα ενεργοποιημένα ένζυμα διασπούν το άμυλο της βύνης προς σάκχαρα. Μετά  προστίθεται ο λυκίσκος και τέλος η μαγιά, όπου με την αλκοολική ζύμωση θα παραχθεί αλκοόλη και διοξείδιο του άνθρακα.

mpura alla pota

Μπύρα και βιταμίνες συμπλέγματος Β

Από την λεπτομερή ανάλυση που ακολουθεί, αξίζει να σημειωθεί πως η μπύρα συγκρινόμενη με άλλα αλκοολούχα ποτά, προσδίδει λιγότερες θερμίδες ανά μερίδα και περισσότερο νερό. Αξιοσημείωτη είναι η περιεκτικότητά της σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, όπως Β6, νιασίνη και ριβοφλαβίνη, λόγω φυσικά της παρουσίας των δημητριακών.

Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β συνυπάρχουν σε συστήματα συνενζύμων απαραίτητα για την απελευθέρωση ενέργειας από λίπη, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και αλκοόλες.

Ριβοφλαβίνη

Αναλυτικά, η ριβοφλαβίνη εμπλέκεται στα συνένζυμα που είναι απαραίτητα για τη μετατροπή των πρωτεϊνών, των λιπών και των υδατανθράκων σε ενέργεια. Είναι χρήσιμη για τα σκασμένα χείλη και άλλα δερματικά προβλήματα, ενώ η έλλειψή της προκαλεί πληγές και ερεθισμό στα χείλη, λιπαρό δέρμα γύρω από τη μύτη, κάψιμο και ερεθισμό των ματιών.

Νιασίνη

Η νιασίνη μπορεί να παραχθεί και στο σώμα με τη χρήση τρυπτοφάνης, Β1, Β6 και βιοτίνης. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για στους ηλικιωμένους, διότι βοηθά στη διατήρηση της λειτουργίας της μνήμης.

Παντοθενικό οξύ

Το παντοθενικό οξύ συμμετέχει στη λειτουργία των επινεφριδίων και το σχηματισμό αντισωμάτων. Είναι μέρος του συνενζύμου Α, το οποίο κατέχει σημαντικό ρόλο στην απελευθέρωση ενέργειας από τα θερμιδογόνα συστατικά των τροφίμων. Η κόπωση, η κεφαλαλγία, η ζαλάδα και η μυϊκή αδυναμία σχετίζονται κατά γενικό κανόνα με μικρές ελλείψεις σε βιταμίνη Β5.

Βιταμίνη Β6

Η Β6 συμμετέχει στη μετατροπή των απαραίτητων λιπαρών οξέων σε προσταγλανδίνες, οι οποίες βοηθούν στη ρύθμιση της ισορροπίας των ορμονών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της κατάθλιψης που σχετίζεται με το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο (PMS), ενώ συγχρόνως, βοηθά στη σταθεροποίηση των επιπέδων των υγρών του σώματος, παρεμβαίνοντας στην ισορροπία καλίου/νατρίου.

Φυλλικό οξύ

Παρατηρούμε πως η μπύρα περιέχει και φυλλικό οξύ, το οποίο είναι απαραίτητο για τη σύνθεση του DNA και την κυτταρική διαίρεση. Ελλείψεις εμφανίζονται συνήθως στους ηλικιωμένους, τους αλκοολικούς και τις μέλλουσες μητέρες. Η χαμηλή πρόσληψη φυλλικού οξέος μπορεί να οδηγήσει σε υψηλά επίπεδα ομοκυστεΐνης στο αίμα, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου και εγκεφαλικού.

Χολίνη

Τέλος, η χολίνη, αν και δεν ανήκει στο συμπλεγμα των βιταμινών Β, ανήκει στους παράγοντες του συμπλέγματος. Αποτελεί μέρος του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη, που είναι ζωτικής σημασίας για τη μετάδοση της νευρικής ώσης και διεγείρει την παραγωγή λεκιθίνης.

i byra sti diatrofi mas parea

Μπύρα, μέταλλα και ιχνοστοιχεία

Συνεχίζοντας την ανάλυση ως προς τα μέταλλα που περιέχονται στη μπύρα, παρατηρούμε υψηλά ποσοστά μαγνησίου, φωσφόρου, σεληνίου και καλίου. Συγκεκριμένα, το μαγνήσιο είναι συμπαράγοντας στις αντιδράσεις απελευθέρωσης ενέργειας. Είναι επίσης απαραίτητο για τη σύνθεση του RNA και την αντιγραφή του DNA. Και επιπλέον, είναι σημαντικό για τη λειτουργία των νεύρων και των μυών, συμπεριλαμβανομένου και του καρδιακού μυ.

Περισσότερο από το 65% της ποσότητας του μαγνησίου στο σώμα μας βρίσκεται στα οστά, όπου μαζί με το ασβέστιο και το φώσφορο βοηθούν στο σχηματισμό και την ανθεκτικότητά τους. Ο φώσφορος συμμετέχει επίσης στην δημιουργία των νουκλεϊκών οξέων, στην ανάπτυξη μυϊκού ιστού και στην διατήρηση της οσμωτικής πίεσης και της οξεο-βασικής ισορροπίας του αίματος.

Παράλληλα, το υψηλό ποσοστό καλίου που βρίσκεται στη μπύρα, το οποίο είναι και ο κύριος ρυθμιστής της οξεο-βασικής ισορροπίας, συνεισφέρει και στη μεταφορά νευρικών ερεθισμάτων, στον έλεγχο της μυϊκής συσταλτικότητας και στην διατήρηση της αρτηριακής πίεσης.

Ολοκληρώνοντας την ανάλυση, είναι απαραίτητο να αναφερθεί και η αντιοξειδωτική δράση της μπύρας, λόγω του σεληνίου και των φλαβονοειδών. Το σελήνιο, δομικό συστατικό των σεληνιο-πρωτεινών οι οποίες έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και προστατεύουν τις μεμβράνες των κυττάρων από τις ελεύθερες ρίζες, συμμετέχουν στην παραγωγή δραστικής μορφής της θυρεοειδικής ορμόνης και στη δημιουργία και επιδιόρθωση του DNA. Όλα αυτά, σχετίζονται με μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου, καρδιαγγειακών παθήσεων και, φυσικά, γήρανσης του δέρματος.

Μπίρα και περίμετρος κοιλιακής περιοχής

Δεν είναι η μπίρα που ευθύνεται για την αυξημένη περίμετρο της μέσης ενός άνδρα ή μιας γυναίκας, αλλά η πρόσληψη περισσότερων θερμίδων από εκείνες που έχει ανάγκη, ανεξάρτητα από το αν αυτές προέρχονται από την υπερκατανάλωση αλκοόλ ή αναψυκτικών.

Το αλκοόλ αυξάνει περισσότερο την περίμετρο κοιλιάς, όταν καταναλωθεί σε ποσότητα πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με το φαγητό. Κι αυτό γιατί το ήπαρ, διασπά πρώτα το αλκοόλ και όχι το λίπος, με αποτέλεσμα η περίσσεια των θερμίδων από το αλκοόλ να μετατρέπεται σε λίπος, πριν προλάβει να διασπαστεί. Η αποθήκευση γίνεται στη κοιλιακή περιοχή, αυξάνοντας το σπλαχνικό λίπος. Μάλιστα, η αποθήκευση αυτή δεν γίνεται στον ίδιο βαθμό σε άντρες και γυναίκες –στους άνδρες εμφανίζεται συχνότερα και σε μεγαλύτερο βαθμό.

Εκτός από τη θερμιδική πρόσληψη, σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση κοιλιάς (παχυσαρκία τύπου μήλου) παίζει και η ηλικία, λόγω των μειωμένων καύσεων και της μείωσης της σωματικής δραστηριότητας με τη πάροδο των χρόνων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι μετεμμηνοπαυσικές γυναίκες, που εμφανίζουν περισσότερη εναπόθεση λίπους στην κοιλιακή περιοχή, λόγω των ορμονικών αλλαγών που συμβαίνουν στο σώμα τους.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει μια έρευνα, που έδειξε ότι οι γυναίκες που ακολουθούσαν ορμονοθεραπεία κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης, παρουσίασαν μικρότερη αύξηση πόντων στην κοιλιακή περιοχή, σε σχέση με όσες δεν ακολούθησαν θεραπεία.

Μπύρα και νευροεκφυλιστικές παθήσεις

Αυτό που ίσως δεν γνωρίζετε, είναι ότι η μπύρα έχει τη δυνατότητα να επιβραδύνει την ανάπτυξη κάποιων μορφών νευροεκφυλιστικών παθήσεων, όπως το Πάρκινσον, το Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές άνοιας

Τέτοιες ασθένειες προκύπτουν όταν τα νευρωνικά κύτταρα υποστούν οξειδωτική βλάβη, όταν δηλαδή εκτεθούν σε μεγάλες ποσότητες δραστικών ενώσεων οξυγόνου (ελεύθερες ρίζες) τις οποίες δεν μπορούν να καταστρέψουν. Ωστόσο, ερευνητές τώρα πιστεύουν ότι το «Xanthohumol» στα λατινικά Humulus lupulus L., έχει τη δυνατότητα να προστατεύει τα νευρωνικά κύτταρα από τέτοιου είδους βλάβες και επομένως να συμβάλει στην επιβράδυνση ή και στην πρόληψη αυτών των ασθενειών.

Τι είναι οι νευροεκφυλιστικές ασθένειες;

Ο όρος «Νευροεκφυλιστική ασθένεια» είναι γενικός και χαρακτηρίζει μια σειρά από καταστάσεις που επηρεάζουν κατά κύριο λόγο τους νευρώνες του εγκεφάλου. Οι νευρώνες συνήθως δεν αναπαράγονται, με αποτέλεσμα όταν παθαίνουν κάποια βλάβη ο οργανισμός να αδυνατεί να τους αντικαταστήσει.

Ποια συστατικά της μπύρας επιβραδύνουν την ανάπτυξη νευροεκφυλιστικών παθήσεων;

Η μπύρα περιέχει τέσσερα βασικά συστατικά, μαγιά, νερό, βύνη κριθαριού ή άλλου δημητριακού, και λυκίσκο. Ο λυκίσκος είναι αυτός που περιέχει το Xanthohumol, ένα φλαβονοειδές που βρίσκεται σε αρκετά μεγάλες ποσότητες μέσα τη μπύρα έως και 0,96 mg ανά λίτρο. Το συστατικό αυτό το οποίο χρησιμοποιείται ως συντηρητικό στη μπύρα, της δίνει και την χαρακτηριστική, πικρή και ιδιαίτερή της γεύση.

Επιπρόσθετα, το Xanthohumol έχει ευεργετικές ιδιότητες. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι είναι αντιφλεγμονώδες, αντιοξειδωτικό και επιδρά κατά του ιού του HIV, κατά της παχυσαρκίας καθώς και κατά των λοιμώξεων. Φαίνεται επίσης, να έχει ρόλο στην πρόληψη ασθενειών που καταστρέφουν τα οστά. Επιπλέον, έχει αντι- οιστρογονική δράση και μπορεί να μειώσει το μεταβολισμό της γλυκόζης και των λιπιδίων.

Σε πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύθηκε στο «Journal of Agricultural and Food Chemistry», 2015, αποδείχθηκε ότι ακόμα και 0,1μΜ Xanthohumol μπορεί να προστατέψει σημαντικά τα νευρωνικά κύτταρα από οξειδωτικές βλάβες και συνεπώς από νευροεκφυλιστικές παθήσεις. Η κατανάλωση αυτής της ποσότητας Xanthohumol μπορεί πολύ εύκολα να επιτευχθεί. Δεν έχετε παρά να καταναλώνετε προϊόντα που περιέχουν την ουσία αυτή, δηλαδή να πίνετε μπύρα!

Μπύρα και βιταμίνη D

Σε έρευνες που έγιναν για τον συσχετισμό της κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών και βιταμίνης D, φάνηκε ότι η μέτρια κατανάλωση αλκοολούχων ποτών επιδρά ευεργετικά στα επίπεδα της βιταμίνης. Αυτό οφειλόταν στη μέτρια κατανάλωση μπύρας και ειδικότερα στην περιεκτικότητά της σε αντιοξειδωτικές ουσίες, βιταμίνες που συμπλέγματος Β και φυλλικό οξύ.

Η βιταμίνη D, ανήκει στις λιποδιαλυτές βιταμίνες και στην πραγματικότητα πρόκειται για το σύμπλεγμα δύο βιταμινών, της D2 και της D3. Παρότι εμπεριέχεται σε αρκετές τροφές όπως τα ψάρια, τα αυγά, το βούτυρο, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, συχνά συναντάμε και αρκετά τρόφιμα εμπλουτισμένα με βιταμίνη D (πχ. μαργαρίνες).

Το χαρακτηριστικό που την ξεχωρίζει από όλες τις άλλες βιταμίνες, είναι το γεγονός ότι μπορεί να παραχθεί στο ανθρώπινο δέρμα από το ηλιακό φως. Αυτό σημαίνει ότι με συχνή έκθεση στον ήλιο δεν χρειάζεται επιπλέον λήψη βιταμίνης D

Μπύρα και ομορφιά

Τα τέσσερα βασικά συστατικά της μπύρας είναι το νερό, η βύνη κριθαριού, ο λυκίσκος και η μαγιά μπύρας.

Νερό

Το νερό αποτελεί πηγή ζωής και νεότητας. Το νεανικό δέρμα είναι σφριγηλό και ελαστικό, χαρακτηριστικά τα οποία οφείλει στην επαρκή ενυδάτωσή του. Η ύπαρξη του υαλουρονικού οξέος, το οποίο είναι μία φυσικά υδρόφιλη ουσία (γλυκοζαμίνη), απορροφά έως και 1.000 φορές το βάρος του σε νερό, αποτελεί τον καθοριστικότερο παράγοντα νεότητας, αλλά και επούλωσης του δέρματος. Γι΄ αυτό και η επαρκής πρόσληψη νερού, μέσω της καθημερινής κατανάλωσης υγρών, μεταξύ των οποίων και η μπύρα, εξασφαλίζει την καλή υδάτωση του οργανισμού και κατ’ επέκταση και του δέρματος, που αντικατοπτρίζεται σε νεανικότητα και ομορφιά.

Βύνη κριθαριού

Η βύνη κριθαριού είναι το αποτέλεσμα της διεργασίας βυνοποίησης του κριθαριού, κατά την οποία το αδιάλυτο άμυλό του, μετατρέπεται μερικώς σε απλούστερα διαλυτά σάκχαρα. Έτσι, μειώνονται οι σύνθετες πρωτεΐνες που μετατρέπονται σε πρωτεΐνες μικρού μοριακού βάρους και αμινοξέα και παράγονται θρεπτικά συστατικά για την ανάπτυξη της μαγιάς και των ενζύμων. Η βύνη αποτελείται κυρίως από άμυλο 60-65%, υδατάνθρακες 7-10%, πρωτεΐνες 9-12%, καθώς και από μέταλλα, βιταμίνες, πολυφαινόλες, κυτταρίνη και άλλους πολυσακχαρίτες. Το κριθάρι είναι πλούσιο σε χαλκό, σίδηρο, σελήνιο και ψευδάργυρο, ενώ περιέχει ποικιλία βιταμινών του συμπλέγματος Β και βιταμίνη Ε.

Λυκίσκος

Ο λυκίσκος αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά της μπύρας και ανάλογα με το είδος του προκύπτουν και τα διάφορα αρώματα – γεύσεις στις ποικιλίες της μπύρας. Είναι πολύ πλούσιος σε αντιοξειδωτικά, ακόμα και από το πράσινο τσάι, έως 400%. Είναι γνωστό ότι έχει χαλαρωτική δράση και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, χάρη στη βιταμίνη Β6, που περιέχει. Ο λυκίσκος περιέχει αιθέρια έλαια, τα οποία περιέχουν οξυγόνο μεταφέροντάς το στα κύτταρα, για την ανανέωσή τους. Οι ερευνητικές ομάδες του καθηγητή Denis De Keukeleire και του καθηγητή Dr. Stuart Milligan, αποκάλυψαν σε κοινή δημοσίευση πως ο λυκίσκος περιέχει φυτοοιστρογόνα. Τα φυτοοιστρογόνα τονώνουν και προστατεύουν από την πρόωρη γήρανση και την εμφάνιση ρυτίδων στο δέρμα.

Μαγιά

Η μαγιά μπύρας είναι φυσική ουσία και πρόκειται για τον Saccharomyces Cerevisiae. Περιέχει απαραίτητα αμινοξέα, μεταλλικά στοιχεία, είναι πλούσια σε βιταμίνες του συμπλέγματος B (Β1, Β2, Β6, Β3), αλλά και σελήνιο, φυλλικό οξύ, χολίνη, χρώμιο, ψευδάργυρο και άλλες ουσίες, που την καθιστούν μια από τις πιο πλήρεις φυσικές τροφές. Η μαγιά μπύρας περιέχει και απαραίτητα λιπαρά οξέα. Συντελεί στην καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος. Βελτιώνει την υγεία, άρα και την εικόνα και την υφή του δέρματος. Η μαγιά μπύρας περιέχει αυξημένα ποσά του SRF, που ονομάζεται Παράγοντας Αναπνοής του δέρματος και βοηθάει στην κυτταρική ανανέωση και ανάπλαση, διεγείροντας την κυτταρική αναπνοή και το μεταβολισμό. Η μαγιά μπύρας είναι καλή πηγή RNA, ενός νουκλεϊκού οξέος που βελτιώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, προστατεύοντας από τις εκφυλιστικές νόσους και καθυστερώντας τη γήρανση.

Μπίρα και περίμετρος κοιλιακής περιοχής

Δεν είναι η μπίρα που ευθύνεται για την αυξημένη περίμετρο της μέσης ενός άνδρα ή μιας γυναίκας, αλλά η πρόσληψη περισσότερων θερμίδων από εκείνες που έχει ανάγκη, ανεξάρτητα από το αν αυτές προέρχονται από την υπερκατανάλωση αλκοόλ ή αναψυκτικών.

Το αλκοόλ αυξάνει περισσότερο την περίμετρο κοιλιάς, όταν καταναλωθεί σε ποσότητα πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με το φαγητό. Κι αυτό γιατί το ήπαρ, διασπά πρώτα το αλκοόλ και όχι το λίπος, με αποτέλεσμα η περίσσεια των θερμίδων από το αλκοόλ να μετατρέπεται σε λίπος, πριν προλάβει να διασπαστεί. Η αποθήκευση γίνεται στη κοιλιακή περιοχή, αυξάνοντας το σπλαχνικό λίπος. Μάλιστα, η αποθήκευση αυτή δεν γίνεται στον ίδιο βαθμό σε άντρες και γυναίκες –στους άνδρες εμφανίζεται συχνότερα και σε μεγαλύτερο βαθμό. (Bobak et al. 2003, Eur J Clin Nutr; Freiberg et al. 2004, Diabetes Care)

Εκτός από τη θερμιδική πρόσληψη, σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση κοιλιάς (παχυσαρκία τύπου μήλου) παίζει και η ηλικία, λόγω των μειωμένων καύσεων και της μείωσης της σωματικής δραστηριότητας με τη πάροδο των χρόνων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι μετεμμηνοπαυσικές γυναίκες, που εμφανίζουν περισσότερη εναπόθεση λίπους στην κοιλιακή περιοχή, λόγω των ορμονικών αλλαγών που συμβαίνουν στο σώμα τους.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει μια έρευνα, που έδειξε ότι οι γυναίκες που ακολουθούσαν ορμονοθεραπεία κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης, παρουσίασαν μικρότερη αύξηση πόντων στην κοιλιακή περιοχή, σε σχέση με όσες δεν ακολούθησαν θεραπεία.

Top συμβουλές για κατανάλωση μπίρας

  • Η μέτρια κατανάλωση μπίρας δεν παχαίνει, αντίθετα προσφέρει μια σειρά θρεπτικών συστατικών στον οργανισμό. Ως μέτρια κατανάλωση αλκοόλ ορίζεται η καθημερινή πρόσληψη 30 γραμμαρίων αλκοόλης για τους άνδρες και 20 γραμμαρίων αλκοόλης για τις γυναίκες. Ένα ποτήρι μπίρας (330 ml) περιέχει περίπου 10-12 γραμμάρια αλκοόλης, και προσδίδει μόλις 150 θερμίδες.
  • Δώστε προσοχή στα τρόφιμα που καταναλώνετε μαζί με την μπίρα. Όταν πίνετε μπίρα σε ένα πάρτι ή βλέποντας κάποιον αγώνα ποδοσφαίρου ή μπάσκετ στην τηλεόραση, προσέξτε την ποιότητα και την ποσότητα του φαγητού που θα καταναλώσετε. Αυτό που συνήθως παρατηρείται είναι η κατανάλωση, παράλληλα με την μπίρα μεγάλης ποσότητας πίτσας, κοτοφτερούγων και άλλων τηγανητών τροφίμων.
  • Προσπαθήστε να μην πίνετε μπίρα νηστικοί. Συνοδέψτε τη με ένα σάντουιτς λαχανικών, με γαλοπούλα και τυρί χαμηλών λιπαρών ή πίτσα που θα φτιάξετε εσείς με αραβική πίτα, κόκκινη σάλτσα, λαχανικά, γαλοπούλα και παρμεζάνα. Αν θέλετε να παραγγείλετε απ΄ έξω, προτιμήστε σουβλάκια κοτόπουλου με σαλάτα και μια πίτα ή μια κρέπα λαχανικών.
  • Το σωστό βάρος έχει άμεση σχέση με τον τρόπο ζωής. Αν έχετε περισσότερα κιλά, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ευθύνεται ο κακός μεταβολισμός σας, αλλά ο μη φυσιολογικός τρόπος ζωής στο σύνολό του, από τον οποίο απουσιάζει η ισορροπημένη διατροφή και η άσκηση.

Πηγή

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Υγεία

Παγκόσμια Ημέρα Γάλακτος

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Γάλακτος, ο Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, M.Sc. και Ιδρυτής του medNutrition.gr, Πάρης Παπαχρήστος μας ενημερώνει για τη διατροφική αξία αυτού του αγαπημένου μας αγαθού!

Διαβάστε εδώ

Continue Reading

Υγεία

Υγεία του Πεπτικού Συστήματος: Ενημερωθείτε Σήμερα

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας του Πεπτικού Συστήματος, το mednutrition.gr μας ενημερώνει για όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για τη λειτουργία του και τη διαδικασία της πέψης, στο άρθρο που ακολουθεί:

https://diaitologos.com/katastaseis-ygeias/peptiko-systima-apo-ti-apoteleitai-kai-pos-leitoyrgei/?utm_source=newsletter_1693&utm_medium=email&utm_campaign=copy

Πάρης Παπαχρήστος,
Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, M.Sc.
Συγγραφέας & Ιδρυτής του medNutrition.gr

Continue Reading

Υγεία

Κορωνοϊός και Υποξεία Θυρεοειδίτιδα

Υποξεία Θυρεοειδίτιδα και Covid-19

Γράφει η Παρή Ράπτη, Ενδοκρινολόγος 

Υποξεία Θυρεοειδίτιδα (de Quervain ):  πρόκειται για μια φλεγμονώδη διαταραχή που αφορά τον θυρεοειδή, αγνώστου αιτιολογίας, που εμφανίζεται 1-2 εβδομάδες μετά από λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού και πιθανολογείται ότι είναι ιογενούς αιτιολογίας.

Η νόσος περιεγράφηκε για πρώτη φορά από τον Ελβετό χειρουργό Fritz De Quervain το 1902.

Χαρακτηρίζεται από έντονα, τοπικά και γενικά συμπτώματα του οργανισμού, που λόγω της οξείας και έντονης έναρξης  μοιάζουν σχεδόν ανησυχητικά.  Τοπικά εμφανίζεται έντονο διάχυτο άλγος, που αντανακλά στα αυτιά και στο σαγόνι, επώδυνη διόγκωση του θυρεοειδούς, τόσο που σχεδόν δεν μπορούμε να τον ακουμπήσουμε και παροδική θυρεοτοξίκωση (αύξηση στο αίμα των θυρεοειδικών ορμονών και ανάλογη συμπτωματολογία).

Η παθοφυσιολογία και παθογένεση της νόσου δεν είναι πλήρως κατανοητή. Συνήθως αφορά νεαρές γυναίκες με μια καταιγιστική συμπτωματολογία και μια κλινικοεργαστηριακή εικόνα εξαιρετικά έντονη.  Έχει εποχική εμφάνιση όπως οι ιώσεις κυρίως το Μάιο, και αυτοιάται, σε διάστημα 4-6 εβδομάδων, έχοντας όμως  μεγάλες πιθανότητες υποτροπής. Είναι μια θυρεοειδίτιδα εξαιρετικά σπάνια, (γιατί υπάρχουν διαφορετικών τύπων θυρεοειδίτιδες), εμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες τις 4ης και 5ης δεκαετίας, έχοντας  μια επίπτωση 5 περιστατικά στις 100.000 το χρόνο και αφορά το 5% των παθήσεων του θυρεοειδούς.  

Ενώ πιθανολογείται ότι είναι ιογενούς αιτιολογίας μέχρι σήμερα δεν έχει ανιχνευθεί κάποιος υπεύθυνος ιός. Κατά καιρούς έχουν ενοχοποιηθεί ο ιός της γρίπης, Coxsackie  Α + Β αδενοϊός, κτλ.

Η υπόθεση ότι μπορεί να είναι ιογενούς αιτιολογίας ξεκινά από κάποιες παρατηρήσεις. Η μεγαλύτερη επίπτωση της είναι την εποχή της άνοιξης όπως συνήθως συμβαίνει με τις ιώσεις. Η συμπτωματολογία μοιάζει πάρα πολύ με τη συμπτωματολογία της γρίπης ή λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού με υψηλό πυρετό, πόνο στο λαιμό, γενική κακουχία, μυαλγίες, κόπωση , καταβολή, ενίοτε γαστρεντερικές διαταραχές και ανεύρεση ανεβασμένων δεικτών λοίμωξης. Ο έντονος πόνος στο θυρεοειδή μπορεί να αφορά τον ένα λοβό αλλά μεταναστεύει και  στον άλλον.

Από διαγνωστική άποψη χαρακτηριστικά είναι ανεβασμένοι οι δείκτες φλεγμονής,  όπως τριψήφια ταχύτητα καθιζήσεως ΤΚΕ, αυξημένη αλκαλική φωσφατάση και τρανσαμινάσες (ηπατικά ένζυμα) CPK και άλλοι. Οι ορμόνες του θυρεοειδούς μπορεί να ανευρεθούν σε πρώτη φάση υψηλές και στην πορεία χαμηλές δημιουργώντας διαγνωστικό πρόβλημα. Μπορεί να εντοπίσουμε φάση εργαστηριακού και κλινικού υπερθυρεοειδισμού αρχικά, ενώ το σπινθηρογράφημα εμφανίζεται με ελάχιστη ή καθόλου πρόσληψη του ραδιοφαρμάκου.  Το υπερηχογράφημα μπορεί να εμφανίσει υποηχογενής περιοχές χωρίς αιμάτωση με ενδείξεις φλεγμονής. Πολύ συχνά τίθεται θέμα  διαφοροδιάγνωσης διότι τα συμπτώματα μπορεί να μιμηθούν  φαρυγγίτιδα, ωτίτιδα, ή άλλες νόσους του ανώτερου αναπνευστικού.  Η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη με ανάρρωση σε 4-6 εβδομάδες (πιθανά όταν το ιικό φορτίο και το αντιγόνο του ιού μειούται). Δεν αποκλείονται οι υποτροπές. Η προοδευτική καταστροφή των θυρεοειδικών κυττάρων (επιθηλιακά) εξηγεί και τις κλινικοεργαστηριακές φάσεις που έπονται της αρχικής φλεγμονής, που είναι α) θυρεοτοξίκωση β) υποθυρεοειδισμός γ) ευθυρεοειδισμός, ενώ μερικές φορές λόγω της ίνωσης του παρεγχύματος που προκαλείται από τη φλεγμονή ο υποθυρεοειδισμός είναι μόνιμος.

Είναι συχνή η παρατήρηση ότι σχεδόν πάντα έχει προηγηθεί  λοίμωξη των ανωτέρων αναπνευστικών οδών πριν εμφανισθεί η θυρεοειδίτιδα. Η θεραπεία της θυρεοειδίτιδας De Quervain, η οποία όπως προαναφέραμε αυτοιάται είναι όποτε και εάν χρειαστεί, αναλγητικά και σε περιπτώσεις έντονης συμπτωματολογίας χορήγηση κορτικοειδών. Αν και εφόσον προκληθεί μόνιμος υποθυρεοειδισμός λόγω ίνωσης χορηγείται υποκατάσταση με θυροξίνη.

Με διαφορά από τις άλλες αυτοάνοσες θυρεοειδίτιδες δεν είναι μια αυτοάνοση καθαρά νόσος, αλλά σίγουρα είναι μια νόσος που προκαλείται με τη συμμετοχή του ανοσοποιητικού συστήματος.

Προβληματισμοί προς περαιτέρω διερεύνηση:

Πρόκειται για φλεγμονώδη κατάσταση του θυρεοειδούς που αφορά κυρίως γυναίκες.

Αν και μέχρι σήμερα θεωρείται αγνώστου αιτιολογίας και  δεν έχει εντοπιστεί ο ιός, η υποξεία θυρεοειδίτιδα πιθανολογείται ότι  είναι ιογενούς αιτιολογίας διότι:

α) Εμφανίζεται συχνά ταυτόχρονα με ιογενείς λοιμώξεις 

β) Έχει προηγηθεί λοίμωξη του ανωτέρου αναπνευστικού και ο ασθενής εμφανίζει πρόδρομα συμπτώματα όπως καταβολή, μυαλγία,  πυρετό, πονοκέφαλο. Τυχαία μπορούν να ανευρεθούν αντιθυρεοειδικά αντισώματα που δεν παίζουν όμως κανέναν ρόλο στην παθογένεση της νόσου αλλά αποτελούν «επιφαινόμενο».

γ)Στη διεθνή βιβλιογραφία επίσης και στις  ελάχιστες έρευνες που υπάρχουν αναφέρεται ότι αρκετοί ασθενείς εμφανίζουν θετικό HLA-B35 (γονίδια-σύστημα ιστοσυμβατότητας HLA) το οποίο ανευρίσκεται και στο οικογενειακό περιβάλλον συχνά, ενώ έχουν βρεθεί και ασθενείς με HLA-B67. Αυτό θα μπορούσε να μας κατευθύνει και σε μια υποθετική σκέψη ότι υπάρχει  και γενετική  προδιάθεση.

Φαίνεται από τα μέχρι σήμερα λιγοστά δεδομένα,  πιθανά το ανοσολογικό κυτταρικό υπόβαθρο με υπεροχή διεγερμένων κυτταροτοξικών Τ κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος τόσο στο θυρεοειδή όσο και στην κυκλοφορία, θα μπορούσε να μας οδηγήσει στην υπόθεση μιας ιογενούς λοίμωξης ως αιτία. Επίσης από άλλες έρευνες φαίνεται ότι υπάρχει  παρουσία προφλεγμονωδών κυταροκινών  με την παρουσία της πιθανά  περισσότερο εμπλεκόμενης ιντερλευκίνης  να είναι η ιντερλευκίνη 6 «IL-6». Εδώ θα πρέπει να θυμηθούμε ότι τα μακροφάγα CD68+ παράγουν την ιντερλευκίνη 6 και ανευρίσκονται σε ορισμένες ιογενείς λοιμώξεις.

Θεωρώ ότι στην σκιά του γενικότερου προβληματισμού επιστημονικού και γενικού στην εποχή του κορωνοϊού , θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και τα άλλα νοσήματα που αφορούν παράλληλα τους ανθρώπους και ότι χρειάζεται να γίνεται πάντα ασφαλής διαφοροδιάγνωση, κυρίως με νοσήματα που έχουν ανάλογη συμπτωματολογία, με σκοπό να υπογραμμίσουμε τις διαφορές στη συμπτωματολογία  ώστε να μην μπερδεύονται οι ασθενείς. 

Και να λάβουμε υπόψη, εκτός των άλλων και τα  λίγα θυρεοειδίτιδας περιστατικά που δεν γνωρίζουμε αν θα αυξηθούν η όχι στη συγκεκριμένη συγκυρία μετά από μια ιδιαίτερα μεταδοτική ιογενή λοίμωξη αναπνευστικού που βιώνουμε σήμερα καθώς οι ελάχιστες περιπτώσεις θυρεοειδίτιδας de Quervain εμφανίζονται κυρίως τον Μάιο.

Η σωστή διατροφή, η άσκηση, ο καλός ύπνος, η προσαρμογή στο βιολογικό μας ρολόι μας βοηθούν στο να είμαστε πιο υγιείς και αυτό πρέπει να κάνουμε. Σημαντική είναι και μείωση του στρες με ενασχολήσεις που βοηθούν. 

Υποθετική προσέγγιση

Από τις μέχρι τώρα λίγες πληροφορίες που έχουμε θεωρώ ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν, μεταξύ των δυο νοσημάτων κάποια ανάλογα σημεία και κάποια διαφορετικά.

Όσον αφορά τον κορονωϊό γνωρίζουμε ότι πρόκειται για ιογενή λοίμωξη ενώ η θυρεοειδίτιδα (πιθανόν να είναι ιογενούς αιτιολογίας) όμως εμφανίζεται μετά από λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού 1 με 2 εβδομάδες και είναι σπάνια νόσος.

Κάποια από τα συμπτώματα μοιάζουν αλλά είναι διαφορετικής βαρύτητας και έντασης. (Η θυρεοειδίτιδα δεν παρουσιάζει  θνησιμότητα ενώ ο κορωνοϊός παρουσιάζει). Μιας και οι δυο παθήσεις έχουν κάποια ανάλογη συμπτωματολογία ας δούμε τις διαφορές.  Η κυρίαρχη διαφορά στα συμπτώματα είναι στην περίπτωση του Covid-19 η ύπαρξη ξηρού κυρίως βήχα και δύσπνοιας που ορισμένες φορές γίνεται πολύ σοβαρή ενώ τα υπόλοιπα συμπτώματα μπορεί είναι ανάλογα.

Και οι δυο παθήσεις εμπλέκουν το ανοσοποιητικό σύστημα με ανάλογο τρόπο.  Φαίνεται να επηρεάζονται τα επιθηλιακά κύτταρα, τα οποία και καταστρέφονται.

Από τα μέχρι σήμερα ελάχιστα δεδομένα , σημαντικό ρόλο πιθανά παίζουν προφλεγμονώδεις  παράγοντες , η κυτοκίνη IL-6 που εντοπίζεται και στη θυρεοειδίτιδα αλλά στην περίπτωση του  κορωνοϊού η παραγωγή της εμφανίζεται σαν καταιγίδα. Σε μερικά από τα περιστατικά νοσούντων εμφανίζεται ίνωση διαταράσσοντας τη λειτουργία του οργάνου στόχου που μπορεί να το καταστήσουν μη λειτουργικό (το θυρεοειδή στην θυρεοειδίτιδα, τον πνεύμονα στην περίπτωση της λοίμωξης Covid-19).

-Ανάλογη εποχική εμφάνιση.

-Πιθανή αλλά διαφορετική εμπλοκή των ορμονών του φύλου και του χρωμοσώματος Χ.  Ενώ η θυρεοειδίτιδα εμφανίζεται πιο συχνά και με  περισσότερες επιπλοκές στις γυναίκες, ο κορωνοϊός SaRS-Cov2 φαίνεται να έχει πιο ήπια συμπτωματολογία στις γυναίκες και λιγότερες επιπλοκές. 

Στο ερώτημα που τίθεται τον  τελευταίο καιρό εκτός των άλλων είναι, γιατί εμφανίζεται μεγαλύτερος ο  αριθμός των ανδρών με Covid-19 οι οποίοι νοσηλεύονται με έντονη συμπτωματολογία  και κάποιοι από αυτούς καταλήγουν. 

Επίσης να λάβουμε υπόψη ότι το ακριβές ποσοστό λοίμωξης Covid-19 στο γενικό πληθυσμό όλων των χωρών δεν είναι ακόμη γνωστό. Προς το παρόν ακόμη πιθανολογείται , άρα αυτές οι διαφορές μεταξύ των δύο φύλων δεν είναι ακόμη τεκμηριωμένες. Υπάρχουν σοβαρές στατιστικές στα δημογραφικά δεδομένα με άλλες προσεγγίσεις που θεωρούν ότι πιθανά τα ποσοστά των φορέων μεταξύ των δυο φύλων έχουν ίση κατανομή. Οι άνδρες  φαίνεται να εμφανίζουν επιπλοκές και πεθαίνουν από αυτές σε σαφώς υψηλότερα ποσοστά από τις γυναίκες. Αυτή η διαφορά φαίνεται να αφορά όλα τα ηλικιακά γκρουπ στην περίπτωση λοίμωξης Covid-19.

Η διαφορά απάντησης του οργανισμού μεταξύ των δύο φύλων σε εισβολή ιών μπορεί πιθανολογείται ότι μπορεί να οφείλεται σε διαφορές της ανοσολογικής απόκρισης λόγω του διαφορετικού τρόπου αντίδρασης του γυναικείου και ανδρικού ανοσοποιητικού συστήματος (λόγω της ύπαρξης χρωμοσώματος Χ και των ορμονών του φύλου).

Οι διαφορές αυτές του ανοσοποιητικού συστήματος είναι επίσης υπεύθυνες για το γεγονός ότι οι γυναίκες εμφανίζουν  μεγαλύτερα ποσοστά αυτοάνοσων νοσημάτων από τους άνδρες.

Αυτό λόγω της διαφοράς εγρήγορσης-αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος. (Ίσως γιατί οι γυναίκες έχουν να προστατεύσουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους τα παιδιά που κυοφορούν).

Πάνω από 10 συχνά εμφανιζόμενα αυτοάνοσα νοσήματα αφορούν κυρίως γυναίκες.

Φαίνεται ότι τα μακροφάγα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος αντιδρούν διαφορετικά στις απειλές και στους εισβολείς στα δυο φύλλα.

Έχει παρατηρηθεί σε λίγες έρευνες που έχουν γίνει, ότι σε θηλυκά ποντίκια ένας αριθμός του πληθυσμού των μακροφάγων  είναι ενεργός χωρίς ανοσοδιέγερση κάτι που δεν παρατηρείται στα αρσενικά. Πιθανά αυτό οφείλεται στο ότι στο χρωμόσωμα Χ υπάρχουν γονίδια που συσχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα.

Μια άλλη πιθανή εξήγηση για τις διαφορές των φύλων είναι πώς οι ορμόνες επηρεάζουν την απάντηση του ανοσολογικού συστήματος. Έχουν γίνει ήδη έρευνες για το πώς τα οιστρογόνα είχαν κάποια προστατευτική δράση στον SARS ιό ξάδελφο του νέου κορωνοϊού.

Στις έρευνες αυτές τα θηλυκά ποντίκια που είχαν χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων διαφαινόταν ότι έχουν χάσει την προστασία απέναντι στον ιό. Άρα στην εμμηνόπαυση  οι γυναίκες όταν χάσουν αυτό το βιολογικό προνόμιο προστασίας προς τον ιό τι συμβαίνει;

Ένας άλλος βιολογικός παράγοντας που θα μπορούσε να εξηγήσει τις διαφορές μεταξύ των φύλων είναι η παρουσία υποδοχέων στην επιφάνεια των υγιών κυττάρων στα οποία επιτίθεται ο ιός. Έχουν όμως αναφέρει ερευνητές στην Κίνα ότι υπάρχει μία σημαντική διαφορά στην παρουσία αυτών των υποδοχέων σε πνευμονικά κύτταρα ανδρών και γυναικών. Πιθανόν να οφείλονται στο χρωμόσωμα Χ.

Πίσω από όλες αυτές τις πιθανές διαφορές μεταξύ των δυο φύλων στην διαφορετική πορεία της νόσου, καθοριστικοί παράγοντες να είναι γονιδιακές και ορμονικές διαφορές. Δεν μπορεί επίσης να μην καταγραφούν οι διαφορετικές συνήθειες μεταξύ των δύο φύλων όπως τα ποσοστά καπνίσματος και η κατανάλωση αλκοόλ ως πιθανές άλλες αιτίες.

Ας συγκεντρώσουμε μερικές παρατηρήσεις

Α) Η ανοσολογική αντιδραστικότητα είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες.

Β) Τόσο στα πειραματόζωα όσο και στον άνθρωπο υπάρχει υπεροχή των αυτοάνοσων νοσημάτων στα θηλυκά, σε σύγκριση με τα αρσενικά.

Γ) Μελέτες σε πολλά πειραματικά μοντέλα έχουν διαπιστώσει ότι η υποκείμενη βάση τόσο στα πειραματόζωα όσο και στον άνθρωπο σχετίζονται με τις χρωμοσωμικές (Χ) διαφορές των φύλων και τις ορμόνες του φύλου.

Τόσο από την εμπειρία των κλινικών γιατρών όσο και των ερευνητών έχουν παρατηρηθεί εντυπωσιακές διαφορές στην  ανοσολογική απάντηση μεταξύ των δύο φύλων.  Επίσης, είναι γνωστό ότι τα θηλυκά έχουν εντονότερη χυμική και κυτταρική ανοσία. 

Ταυτόχρονα, οι κλινικοί γιατροί σημειώνουν ότι είναι γεγονός ότι οι γυναίκες είναι πιο ανθεκτικές σε μία ποικιλία λοιμώξεων, οι οποίες συσχετίζονται με τη μεγαλύτερη μακροζωία τους. Πρόκειται για παρατηρήσεις που δεν έχουν διερευνηθεί επαρκώς και θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω δίνοντάς τους την ανάλογη προσοχή για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα . Άρα ο ρόλος του χρωμοσώματος Χ και των οιστρογόνων διερευνάται περαιτέρω. Στα ερωτήματα αυτά πολλοί ειδικοί προσπαθούν να βρουν απαντήσεις με εντατικές μελέτες σε όλο τον κόσμο.

Εδώ και καιρό αναφέρουμε σε διάφορα δημοσιεύματα την πιθανότητα «πεποίθηση» της μεγάλης σημασίας και συμμετοχής του ενδοκρινικού συστήματος, καθώς φαίνεται ότι σε αρκετές έρευνες διαπιστώνεται μια σχέση μεταξύ της λοίμωξης  Covid-19 και ορισμένων ενδοκρινικών και μεταβολικών οδών. 

Κάποιες εξ αυτών σχετίζονται με την ύπαρξη του υποδοχέα του ACE-2 στην μεμβρανική επιφάνεια των κυττάρων του ξενιστή, την ύπαρξη της πρωτεάσης σερίνης που απαιτείται για τη σύνδεση του ACE-2 με το SPIKE-S, τα επίπεδα της αγγειοτενσίνης 2, αγγειοτενσίνης 1-7, της υπερέκκρισης TNF-A, IL6, INF, καθώς και την εμπλοκή του νευροενδοκρινικού συστήματος και των αξόνων HPA. Η συμμετοχή ορμονών και προορμονών φαίνεται να έχει κυρίαρχη εμπλοκή. 

Αναφορικά για τη σημασία των ορμονών παραθέτουμε το παράδειγμα ότι: η πρωτεάση σερίνη TMPRSS2 εμπλέκεται σε παρά πολλές πρωτεολυτικές διεργασίες του οργανισμού.  Πρόκειται για πρωτεΐνη που διεγείρεται από ανδρογόνα, αλλά ενεργοποιεί επίσης διάφορα υποστρώματα, συμπεριλαμβανομένου του προηπατικού αυξητικού παράγοντα HGF και διεγείρει τους υποδοχείς CMet -Cxcl12/ CXCR4 Chemiochinr components- (πιθανά να παίζει ρόλο στην καταιγίδα κυττοκινών),   ενώ η δράση της καθορίζεται από γονίδια. Η TMPRSS2 ρυθμίζεται τόσο από ανδρογόνα όσο και από ανδρογονικούς υποδοχείς (ΑR).

Οι  ACE-2 που συνδέονται με τον νέο κορωνοϊό  είναι δύο τύπων: Σωματικοί και των όρχεων.  Όμως ο ACE-2 των όρχεων μεταγράφεται από το ίδιο γονίδιο, αλλά με μια εναλλακτική μεταγραφή. 

Η συμβουλή όμως παραμένει ότι με οποιοδήποτε σύμπτωμα επικοινωνούμε με τον προσωπικό μας γιατρό, ακολουθούμε τις ιατρικές του συμβουλές και λαμβάνουμε υπόψη όλες τις οδηγίες των επίσημων φορέων μόνο! Δεν πειραματιζόμαστε ούτε κάνουμε μόνοι μας διάγνωση.

 

Continue Reading

Trending