Connect with us

Ψυχολογία

Υπάρχει Θετικό Στην Αναβλητικότητα;

Θα πω μια λέξη και πιστεύω ότι θα συνεννοηθούμε:

Αναβλητικότητα – Αναβλητικότητα – Αναβλητικότητα – Αναβλητικότητα

Είμαι σε σεμινάρια και ρωτώ “Πόσοι έχετε μια ιδέα και κάτι θέλετε να κάνετε στην ζωή σας;”.Σηκώνουν σχεδόν όλοι τα χέρια τους. “Πόσοι άνθρωποι την κάνατε;”.. Κανένα χέρι. Γιατί;

Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να φλερτάρουν, θέλουν να κάνουν πράγματα στην ζωή τους, να ζωγραφίσουν, να παίξουν, να διασκεδάσουν, να γνωρίσουν, να φλερτάρουν, να επικοινωνήσουν, να δημιουργήσουν, να.. να.. να.. αλλά μόνο ελάχιστοι φέρνουν αποτελέσματα.Γιατί;

Γιατί το 1% των ανθρώπων πετυχαίνει;

Υπάρχουν δύο λόγοι:

Πρώτον γιατί ελάχιστοι ξεκινούν και δεύτερον γιατί ελάχιστοι από τους ελάχιστους που ξεκινούν ολοκληρώνουν.

Άρα λοιπόν αυτό που λέμε ότι το 1% των ανθρώπων πετυχαίνει δεν είναι γιατί στους 100 που θα προσπαθήσουν ο ένας θα πετύχει. Είναι γιατί συνήθως λιγότερο από το 1% θα ξεκινήσει και θα ολοκληρώσει από αυτούς τους ανθρώπους που είχαν μια ιδέα.

Τι είναι όμως αυτό που σταματάει τους ανθρώπους;

Είμαι αναβλητικός”. Ok.. Και τι είναι αναβλητικότητα;

Τις προάλλες ήμουν με ένα στέλεχος της Εθνικής Ασφαλιστικής και μου λέει “Έχω αναβλητικότητα”. Ok.. Ξέρεις τι αναρωτήθηκα εκείνη την στιγμή;

Αναρωτήθηκα τα παρακάτω:

  • Αν είσαι αναβλητικός, πραγματικά αναβλητικός, γιατί η αναβλητικότητα σου δεν αναβάλλει τον να αναβάλλεις να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις;

  • Γιατί λειτουργεί προς την μία κατεύθυνση και όχι προς την άλλη;

  • Τελικά μήπως δεν είσαι αναβλητικός;

  • Μήπως πίσω από την αναβλητικότητα κρύβεται κάτι άλλο;

  • Μήπως πίσω από την αναβλητικότητα που προφανώς κρύβεται κάτι άλλο βολεύεσαι;

  • Δεν έχεις λόγους; Δεν έχεις κίνητρα να κάνεις κάτι;

  • Μήπως θέλεις ασυνείδητα να χειραγωγείς τους άλλους ανθρώπους και να κάνουν αυτό που εσύ βαριέσαι να κάνεις;

  • Ή κάτι άλλο που ενδεχομένως δεν το έχω σκεφτεί;

Τι σημαίνει λοιπόν πραγματικά αναβλητικότητα;

Μήπως είναι ένα σημάδι ότι κάτι πρέπει να μάθεις για να ξεκινήσεις; Γιατί αν μου έλεγες αυτή την στιγμή πήγαινε οδήγησε ένα αεροπλάνο θα σου έλεγα “Δεν πάω να το κάνω”. Είμαι αναβλητικός; Όχι. Απλά έχω επίγνωση το τι μπορεί να με κρατήσει ζωντανό και τι όχι.

Άρα λοιπόν μήπως είναι ένα σημάδι ότι κάτι πρέπει να μάθεις, κάτι πρέπει να σκεφτείς, κάτι πρέπει να βελτιώσεις, πρέπει να εξελιχθείς για να κάνεις πράγματα;

Και που θέλω να καταλήξω; Πολλές φορές υπάρχουν καταστάσεις στις οποίες βάζουμε μια ταμπέλα και τελικά ο εγκέφαλος δεν ανταποκρίνεται στις καταστάσεις αλλά στην ταμπέλα που εμείς επιλέξαμε να βάλουμε σε αυτή την κατάσταση.

Εάν δεν ήσουν αναβλητικός τι άλλο θα μπορούσες να ήσουν;

Άρα λοιπόν εάν δεν ήσουν αναβλητικός τι άλλο θα μπορούσες να ήσουν; Αν δεν είχες αυτή την συμπεριφορά, να μην κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις αλλά να κάνεις αυτό που θέλεις να κάνεις τι άλλες επιλογές θα είχες να κάνεις; Και μόλις βάλεις αυτές τις επιλογές, τι σε εμποδίζει να τις εφαρμόζεις αυτές τις επιλογές; Και πήγαινε να δουλέψεις αυτό ακριβώς.

Και ξαφνικά θα σου έρθει εκείνη η ιδέα που θα σου αλλάξει την ζωή. Γιατί δεν χρειάζεται να προσπαθείς πολύ. Χρειάζεται να προσπαθείς με τον κατάλληλο τρόπο. Να θυμάσαι λοιπόν ότι οποιοδήποτε συναίσθημα, οποιαδήποτε κατάσταση, δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Απλώς είναι μια μορφή ενέργειας και τελικά ο τρόπος που εσύ θα το διαχειριστείς θα το διαμορφώσουν σε καλό ή κακό.

Μάθε λοιπόν να διαχειρίζεσαι τις καταστάσεις.. Μάθε να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματα σου.. Απομυθοποίησε αυτούς τους “δράκους” του στιλ “Α! Αυτό είναι κακό”, “Είναι θυμός”, “Είναι ενοχές”, “Είναι αναβλητικότητα” κλπ. Γιατί αυτό είναι που δημιουργεί το πρόβλημα και το εμπόδιο.. Ο μύθος. Το τι είναι κάτι, παρά αυτό που είναι από μόνο του.

Μην δημιουργείς φαντάσματα τα οποία δεν υπάρχουν.

Θυμάμαι παλιά, όταν ήμασταν παιδιά, μιλάγαμε και λέγαμε για ένα σπίτι ότι είναι στοιχειωμένο και ότι έχει φαντάσματα και δεν πηγαίναμε μέσα. Ήταν και χειμώνας και φυσούσε και ανοιγόκλειναν τα παράθυρα και λέγαμε “Οοοοο φαντάσματα”. Και δεν πήγαινε κανένας. Γιατί; Γιατί βλέπαμε φαντάσματα.

Μην δημιουργείς φαντάσματα τα οποία δεν υπάρχουν. Γιατί το μυαλό δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που ισχύει. Ανταποκρίνεται σε αυτό που του λέω εγώ ότι ισχύει, ότι είναι πραγματικότητα.

Άρα λοιπόν εάν στο τέλος της ημέρας θυμάσαι ότι το μυαλό μας δεν είναι τίποτα άλλο από ένας υπολογιστής που εσύ τον προγραμματίζεις πώς να ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένα ερεθίσματα όλη η ζωή σου θα αλλάξει. Γιατί τα πράγματα είναι απλά.

Να θυμάσαι ότι είσαι υπέροχος.. μοναδικός.

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

Πηγή

Ψυχολογία

Γιατί οι δυσάρεστες συζητήσεις διαρκούν περισσότερο;

Έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον να σημειώσουμε το εξής: Στην πρώτη συνάντηση που κάνω με τους ανθρώπους που θέλουν να κάνουμε Personal Coaching τους ρωτάω “Τι είναι αυτό που θέλεις;” και ξεκινούν να μου λένε όλη την ιστορία της ζωής τους, όλα τα προβλήματα τους. Εάν δεν τους σταματήσω μπορεί να καταναλώσουν και τα 60 λεπτά μιλώντας για τα προβλήματά τους.

Τις προάλλες έκανα ένα σεμινάριο πάλι. Ανεβαίνει ένα άνθρωπος πάνω, γιατί στα σεμινάρια δουλεύω και βιωματικά, αυτό που ανεβαίνεις πάνω και επί τόπου αλλάζει αυτό που θέλεις, και τον ρωτάω “Τι είναι αυτό που θέλεις από την ζωή σου;” και άρχισε να μου λέει όλα τα προβλήματα αναλυτικά, κι εκεί.. επανάληψη ξανά ξανά ξανά.. Και όλοι οι άλλοι άνθρωποι παρατηρούσαν.

Αυτή είναι και η αξία στο σεμινάριο: Ότι μπορείς να παρατηρήσεις τον εαυτό σου μέσα από τον άλλον. Ενώ λοιπόν η ερώτηση είναι “Τι θέλεις;” η απάντηση είναι ποια είναι τα προβλήματα μου. Που δεν σχετίζεται το ένα με το άλλο.

Απ’ την άλλη πλευρά, αν φύγουμε από αυτό το πλαίσιο και πάμε στην καθημερινότητα, θα δεις ότι όταν συμβαίνει σε έναν άνθρωπο κάτι αρνητικό μπορεί να στο αναπτύσσει  ώρες. Να σου λέει, να σου ξαναλέει, να σου ξαναλέει, να σου ξαναλέει.. Οι δυσάρεστες συζητήσεις έχουν μεγάλη διάρκεια.

Πηγαίνει κάποιος διακοπές, γίνεται κάτι καλό, και τον ρωτάς “Τι έγινε;” και σου λέει “Όλα καλά. Όμορφα. Πήγα εκεί….”. Στο λέει όμως πολύ περιληπτικά.

Γιατί οι δυσάρεστες συζητήσεις έχουν μεγαλύτερη διάρκεια;

Τι είναι λοιπόν αυτό που συμβαίνει; Το κάνεις κι εσύ; Έχεις αναρωτηθεί για ποιον λόγο το κάνεις; Έχεις σκεφτεί ότι αυτό μπορεί να είναι και η αιτία που πολλές φορές είτε δεν νιώθεις καλά, είτε μπορεί να νιώθεις φόβους, είτε μπορεί να νιώθεις θλίψη, είτε μπορεί να νιώθεις θυμούς, είτε μπορεί να αποτυγχάνεις κιόλας;

Γιατί το μυαλό το βάζεις σε μια διαδικασία που δεν το βοηθάει γιατί δεν δουλεύει έτσι ο εγκέφαλος. Οι πιο πολλοί λοιπόν άνθρωποι αγαπούν να μιλούν για αρνητικά πράγματα. Αγαπούν να αναλώνονται μέσα σε δυσάρεστες συζητήσεις. Αν παρατηρήσεις, αν ξεκινήσουμε και πιάσουμε μια συζήτηση για μια τραγωδία που έγινε θα έχει μια ροή η συζήτηση, θα μιλάμε με τις ώρες. Θα μας πάρει το βράδυ.. το πρωί..

Αν όμως ξεκινήσουμε να μιλήσουμε για κάτι πολύ όμορφο σε 3-5 λεπτά η συζήτηση θα έχει τελειώσει. Δεν θέλω να κρίνω αν είναι καλό ή κακό. Αυτό όμως που ξέρω και ξέρεις κι εσύ είναι ότι στην ζωή πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία. Δεν σου λέω να μην συζητήσουμε το κακό, να μην κάνουμε δυσάρεστες συζητήσεις, αλλά πρέπει να συζητάς και το καλό. Και γινόμαστε οι άνθρωποι πολύ περιγραφικοί στο κακό μιλώντας με τις ώρες, όμως πρέπει να αναπτύξουμε και την άλλη πλευρά τους εαυτού μας, ή μια άλλη πλευρά του εαυτού μας, που λέει τι; “Να μάθω να αναπτύσσω και το καλό, το ευχάριστο”.

Ρωτάω τους ανθρώπους “Πες μου αρνητικά συναισθήματα;” απαντάνε γρήγορα και μου λένε πολλά. Τους ρωτάω “Πες μου θετικά συναισθήματα;” και μου λένε δύο.. τρία.. με το ζόρι. Γιατί; Αν δεν ξέρω κάτι πώς θα το αναπαράγω;

Άρα λοιπόν αυτό που θέλω να σου πω είναι το εξής και πρόσεξε εάν το κάνεις κι εσύ.. Εάν το κάνεις κι εσύ τότε άρχισε να αναπτύσσεις στις συζητήσεις σου με τους φίλους σου και την καλή πλευρά. Άρχισε να γίνεσαι ένας άνθρωπος για τους φίλους σου που τους δημιουργεί θετικά συναισθήματα. Δηλαδή μην συζητάς μόνο για προβλήματα. Βάλε κάτι καλό στην καθημερινότητα σου. Χτίσε και αυτή την πτυχή της ζωής σου.

Πηγή

Continue Reading

Ψυχολογία

Μία Διαφορετική Προσέγγιση Της Αεροφοβίας

Η αεροφοβία, ο φόβος για τις πτήσεις, αποτελεί μία σύγχρονη μορφή φοβίας που έχει ως αποτέλεσμα, είτε να αποτρέψει το ταξίδι με το αεροπλάνο, είτε να το μετατρέψει σε μια δυσάρεστη εμπειρία. Η φοβία αυτή απασχολεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού και αξίζει να την προσεγγίσουμε με μία διαφορετική οπτική.

Το αεροπορικό ταξίδι προσφέρει γρήγορη και ασφαλή μετακίνηση, είναι μία μοναδική εμπειρία. Κυρίως όμως προσφέρει το έναυσμα για στοχασμούς. Δίνεται στον ταξιδιώτη η ευκαιρία να κατανοήσει το πόσο «μικρός» είναι, να «δει» τις συνθήκες της ζωής του από ψηλά (αποστασιοποιημένα), απλώς κοιτώντας έξω από το παράθυρο του αεροπλάνου. Του δίνεται η ευκαιρία να συνειδητοποιήσει ότι εμπιστεύεται τη ζωή του στα χέρια πολλών ανθρώπων που δε γνωρίζει (πιλότοι, μηχανικοί, τεχνικοί) και ίσως να αναγνωρίσει ότι αυτό το κάνει και στην καθημερινότητά του.

Η πτήση με το αεροπλάνο είναι μια ευχάριστη, γεμάτη συγκινήσεις διαδικασία που πρέπει να είναι απολαυστική.

Τα στατιστικά αποδεικνύουν ότι είναι το ασφαλέστερο μεταφορικό μέσο. Παρόλαυτα, ατυχήματα και δυστυχήματα συμβαίνουν. Τα αεροπλάνα πέφτουν και αυτό κάνει τους ανθρώπους να φοβούνται. Κανείς δεν μπορεί να εξασφαλίσει ότι το αεροπλάνο δεν μπορεί να πέσει.

Για να απελευθερωθεί ο άνθρωπος από τους φόβους του χρειάζεται να αποκτήσει μια νέα οπτική στην ζωή του, μια νέα νοοτροπία πέρα από στερεότυπα. Τον σκοπό αυτόν βοηθάει και η γνώση επί των τεχνικών θεμάτων, διαδικασιών, εκπαίδευσης πιλότων και τεχνικών.

Γιατί εμπλεκόμαστε στις συνθήκες της καθημερινότητάς μας και τις θεωρούμε ανυπέρβλητες, είναι άραγε τόσο σημαντικές; Γιατί δεν εμπιστευόμαστε ανθρώπους που έχουν την ίδια προσδοκία με μας (π.χ. μία ασφαλή πτήση); Γιατί θέλουμε να ελέγχουμε τα πάντα, ενώ στην ουσία δε μπορούμε να ελέγξουμε τίποτα, παρά μόνο την στάση μας στη ζωή;

Όταν κατανοηθούν οι νόμοι της Φυσικής που διέπουν την πτήση, τότε δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το αεροπλάνο, θα απογειωθεί, θα διανύσει μία συγκεκριμένη απόσταση και θα προσγειωθεί, επιτελώντας τον προορισμό του. Όταν κατανοηθούν οι νόμοι της Φυσικής που διέπουν τη ζωή, τότε δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο άνθρωπος θα «απογειωθεί», θα διανύσει μία συγκεκριμένη απόσταση και θα «προσγειωθεί» επιτελώντας τον προορισμό του.

Είθε αυτό να γίνει με απόλαυση και όχι με φόβο…

Πηγή

Continue Reading

Ψυχολογία

Ζήτα Και Δεν Θα Σου Δοθεί…

Πολλές φορές αναρωτιούνται οι άνθρωποι γιατί δεν έχουν αυτά που επιθυμούν. Γιατί δεν έχουν δουλειά, υγεία, χρήματα, υλικά αγαθά…

Πολλές φορές, επίσης, αναρωτιούνται γιατί τους συμβαίνουν γεγονότα και καταστάσεις που τους «ζορίζουν», είτε συναισθηματικά είτε υλικά.

Αυτές τις «δύσκολες» ώρες οι άνθρωποι απευθύνονται σε «ειδικούς» που τους προτείνουν λύσεις γενικές και αόριστες, οι οποίες προκύπτουν χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ιδιαιτερότητα της πορείας τους.

Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω, αλλά το Σύμπαν δεν δίνει ό,τι του ζητήσεις. Παρέχει με απόλυτη συνέπεια ό,τι χρειάζεται ο καθένας μας ώστε να εξελιχθεί και να γίνει αυτεξούσιος. Να γίνει δηλαδή κυρίαρχος του εαυτού του και απρόσβλητος από την κάθε είδους μικρότητα, με σκοπό να απολαύσει την παρουσία του εδώ στην Γη εν ενότητα.

Αυτή είναι η θεωρία… Στην πράξη:

Μην ασχολείσαι με τον άλλον. Ασχολήσου με τον εαυτό σου και την εξέλιξη του. Ο καθένας εκπληρώνει την δική του πορεία και μπορεί ΌΛΟΙ να έχουν τον ίδιο προορισμό, οι δρόμοι τους όμως είναι διαφορετικοί. Ο καθένας βρίσκεται στην δική του τάξη συνειδητότητας, άλλος π.χ. στην 1η δημοτικού και άλλος στην 1η γυμνασίου. Δεν μπορεί το παιδί του δημοτικού να συνυπάρξει με του γυμνασίου αλλά μπορεί να υπάρξει κατανόηση από την μεριά του γυμνασιόπαιδο προς το μικρότερο παιδί.

Όταν ασχολείσαι με τον άλλον, δεν μπορείς να ξέρεις το τι χρειάζεται εσύ να κάνεις για να εκπληρώσεις τον δικό σου προορισμό. Δεν χρειάζεται να έχουν ΟΛΟΙ λεφτά και καλές δουλείες, αυτά δεν έχουν σημασία, σημασία έχει αυτά που σου παρέχονται να τα εκτιμάς. Αυτά που σου δίνει η ζωή είναι για το όφελος σου. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία, υπάρχει μία σοφή σύμπραξη πίσω από όλα.

Πόσες φορές εσείς ζορίζετε τα παιδιά σας να διαβάσουν ή αρνείστε να τους πάρετε ένα παιχνίδι που μπορείτε να το αντέξετε οικονομικά και θα ευχαριστούσε και τα παιδιά σας, αλλά δεν το κάνετε γιατί πιστεύετε ότι είναι ενάντια στη σωστή διαπαιδαγώγηση τους.

Καμία διαφορά δεν υπάρχει ανάμεσα στην σχέση γονιού-παιδιού και ενήλικα-ζωής.

Πηγή

Continue Reading

Trending