Οικογένεια
Αν οι ευχές που κάναμε παιδιά γινόντουσαν πραγματικότητα!
Ποιος από μας δεν έχει ονειρευτεί, τέτοιες μέρες, σαν μικρό παιδί, και δεν έχει ευχηθεί να πραγματοποιηθούν μικρές ή μεγάλες ευχές; Ποιος από μας, έστω και μια φορά στη ζωή του, δεν έχει ονειρευτεί έναν καλύτερο κόσμο; Έναν κόσμο όπου θα βασιλεύει η υγεία, η ειρήνη, η αγάπη, η αλληλεγγύη… η ανθρωπιά! Ίσως γιατί έτσι μας έχουν συνηθίσει να λέμε, πως ότι σχετίζεται με κάτι καλό, πολιτισμένο και αξιοπρεπές, είναι ανθρώπινο.
Τι έγινε όμως; Που χάσαμε την… ανθρωπιά μας; Μπορούμε να την ξαναβρούμε; Αν όχι, τέτοιες μέρες, όπου όλοι, λίγο έως πολύ, είμαστε, νιώθουμε και ονειρευόμαστε σαν μικρά παιδιά, τότε, πότε άλλοτε θα τα καταφέρουμε; Τι είναι αυτό που σαν αυτόματος μετρητής μέσα μας ανοίγει και κλειδώνει την ανθρωπιά μας και τον υποτιθέμενο πολιτισμό μας; Ο Αϊνστάιν και όλοι οι μεγάλοι της Φυσικής έχουν μιλήσει για τη σχετικότητα του χρόνου. Κι αν σταματούσαμε αυτό το ρολόι σήμερα; Αν το είχαμε σταματήσει λίγα χρόνια νωρίτερα; Πόσα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει; Όλα τα θαύματα γίνονται μέσα στο κενό και στην απουσία του χρόνου, τουλάχιστον του χρόνου έτσι όπως έχει μάθει ο άνθρωπος να τον μετρά… Ας αναζητήσουμε αυτό το κενό κι ίσως για πρώτη φορά στη ζωή μας να αισθανθούμε πλήρεις και πραγματικά… άνθρωποι!
Φανταστείτε τις ευχές του καθενός μας, σαν πολύχρωμα μπαλόνια να ταξιδεύουν στον ουρανό ψηλά, για να συναντήσουν άλλα συμβατά μ’ εκείνα μπαλόνια και να σμίξουν και το ένα να γίνει το άλλο… Πόσοι από μας έχουμε κάτι που το χρειάζεται κάποιος άλλος κι εμάς μας περισσεύει…; Και δε μιλάω μόνο για υλικά αγαθά, αλλά κυρίως για συναισθήματα! Πόση αγάπη έχουμε και δυστυχώς πολλές φορές την κρύβουμε μέσα μας, μόνο και μόνο γιατί φοβόμαστε να την δείξουμε; Φοβόμαστε ότι θα μας απορρίψουν, κοροϊδέψουν, εκμεταλλευτούν… Φόβοι, πολλοί φόβοι, αλλά κυρίως… κοινοί φόβοι! Αν σκεφτεί κάποιος ότι όλοι φοβόμαστε τα ίδια πράγματα, ίσως τότε να σταματούσαμε και να νικούσαμε αυτό το τέρας που μας γραπώνει την καρδιά κάθε φορά που θέλουμε κάτι μ’ όλη μας την ψυχή!
Το θέμα είναι ότι κάποιο μπαλόνι εκεί ψηλά μπορεί να περιμένει για πολύ καιρό μόνο του, ώσπου να βρει το άλλο του μισό. Κι αυτό, γιατί έχουμε διαφορετικούς χρόνους ο καθένας μας που θα κάτσουμε και θα συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά θέλουμε. Φανταστείτε, λοιπόν, μια κοινή στιγμή για όλη την ανθρωπότητα, που το μόνο που θα κάνει είναι να αφεθεί, χωρίς κανέναν περιορισμό και να ονειρευτεί, να οραματιστεί και να ευχηθεί ότι πραγματικά θα ήθελε…! Να παίξει και να πιστέψει, ωσάν να έχει ήδη κιόλας πραγματοποιηθεί αυτό που εύχεται, όπως όταν ήταν μικρό παιδί! Άραγε, πόσα πολύχρωμα μπαλόνια θα γέμιζαν τότε τον ουρανό; Πόσο πιο χαρούμενη θα ήταν η ψυχή μας να τα αναλογιστεί όλα αυτά; Πόσα από αυτά θα έβρισκαν αμέσως το ταίρι τους! Ίσως κι όλα! Γιατί όχι; Ένα παιδί δεν ξέρει από περιορισμούς στις ευχές, αλλά αργότερα ο τρόπος που το μεγαλώνει η κοινωνία το κάνει ενοχικό σε οτιδήποτε ζητήσει για εκείνον.
Και στο τέλος, είτε θα γίνονται δυστυχείς και θα πονάνε είτε, από την καταπίεση, του δημιουργούνται απωθημένα που με το μόνο τρόπο που θα μπορούσαν να εκφραστούν θα ήταν με τη θηριωδία της απληστίας και το σύνδρομο της συσσώρευσης για τη συσσώρευση… Γυρίστε λίγο όλοι γύρω σας κι αναλογιστείτε πόσους ευτυχισμένους ανθρώπους γνωρίζετε… Φτωχοί ή πλούσιοι, όλοι πάντα κάτι έχουν που τους λείπει και τους κρατάει μακριά από το να βιώσουν αυτό το θεϊκό συναίσθημα της χαράς. Κοιτάξτε όμως τα πολύ μικρά παιδιά και δείτε τι συμβαίνει… απλά, είναι ευτυχισμένα! Είναι χαρούμενα και κυρίως… δε φοβούνται.
Ακόμη, τα «μη και τα μη» μας δεν τα έχουν επηρεάσει σε τέτοιο βαθμό που να τους στερήσει αυτό το υπέρτατο δικαίωμα στην ευτυχία! Η μνήμη τους από εκεί που έρχονται… τα κάνει να νιώθουν ασφαλή και ευτυχισμένα! Μια μνήμη που έχει σβηστεί από εμάς τους μεγάλους. Κι αντί να μάθουμε από εκείνα, κοιτάζουμε εμείς να τους μάθουμε το νόμο της …δυστυχίας και να φανταστείς ότι το κάνουμε με πολλή-πολλή αγάπη… Τουλάχιστον έτσι πείσαμε τον εαυτό μας, ότι από αγάπη τα εκπαιδεύουμε να γίνουν δυστυχισμένα και τσιγγούνικα στα συναισθήματα και στη ζωή τους.
Τι θα θυμόμασταν από εκείνες τις παιδικές ευχές μας…
Τι μπορεί να άλλαζε μέσα από μικρά και ξεχασμένα πια περιστατικά της τότε μας καθημερινότητας. Μην περιμένετε λαγούς με πετραχήλια, αυτά τα ευχόμαστε όταν μεγαλώσουμε, πολύ αργότερα… Όταν όμως ήμασταν μικρά παιδάκια, ευχόμασταν για μικρά καθημερινά θέματα που μας απασχολούσαν, που όμως από αυτά τα μικρά θέματα θα βγουν αργότερα ενήλικες με πεποιθήσεις φόβου, ηττοπάθειας, απόρριψης, ενοχής… όλα τα διαμαντάκια της εποχής μας.
Ψυχολογία
Γιατί τα “όνειρα” μένουν… όνειρα;
Η λέξη «όνειρα» από μόνη της συνοδεύεται για τους περισσότερους από θετικά συναισθήματα αισιοδοξίας, ελπίδας, χαράς. Τα όνειρα αποτελούν έναυσμα για πραγματοποίηση ή επαναπροσδιορισμό των στόχων, μας κινητοποιούν -έστω και προσωρινά- για μεγαλύτερη προσπάθεια, βελτιώνουν τη διάθεσή μας. Όταν ονειρευόμαστε τον εαυτό μας στη κατάσταση που επιθυμούμε νιώθουμε δυνατοί, ευτυχισμένοι, πλήρεις, δικαιωμένοι, έχουμε αυτοπεποίθηση και αισθανόμαστε ότι έχουμε αυτό που μας αξίζει. Αν έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε τρεις μόνο λέξεις για να συνοψίσουμε τα όνειρα των ανθρώπων αυτές θα ήταν: υγεία, ευτυχία, επιτυχία. Αυτές τις λέξεις χρησιμοποιούμε ως επί το πλείστον όταν δίνουμε ευχές στον εαυτό μας ή σε άτομα που αγαπάμε, αυτές εμπεριέχουν το νόημα της ζωής μας. Πόσες φορές λέμε «θέλω να είμαι καλά εγώ και η οικογένειά μου» «θέλω να κάνω σχέση με τον κατάλληλο άνθρωπο που θα με καταλαβαίνει, θα ταιριάζουμε και θα περνάμε όμορφα» «θέλω να πετύχω στη δουλειά μου» «θέλω να κάνω μια όμορφη οικογένεια» «θέλω να αποκτήσω σπίτι, αυτοκίνητο κτλ.»;
Τα όνειρα μπορεί να αφορούν την καθημερινότητα ή τη συνολική πορεία μας στη ζωή. Μπορεί να είναι μικρά ή μεγάλα. Μπορεί να είναι προσωπικά ή να αφορούν περισσότερα άτομα. Για κάποιους μπορεί να είναι ρεαλιστικά ενώ για άλλους ουτοπικά. Για ορισμένους σημαντικά όμως για άλλους μικρότερης σημασίας. Το στοιχείο, όμως, που κάνει τη διαφορά είναι ότι για κάποιους αποτελούν πολυτέλεια ενώ για άλλους επιλογή.
Ποιες συμπεριφορές και πεποιθήσεις σαμποτάρουν τα όνειρα;
- Περάστε από τη σκέψη στη δράση: ο προσδιορισμός των στόχων και οι σκέψεις για την επίτευξή τους είναι σίγουρα απαραίτητα. Δεν αρκούν, όμως, αν δεν ακολουθήσει η πράξη. Όταν η επιθυμία παραμένει επιθυμία και όχι δραστηριοποίηση τότε το όνειρο παραμένει όνειρο. Επενδύστε στο παρόν και μη περιμένετε το αύριο για να ξεκινήσετε. Είναι πολύ πιθανό να βαρεθείτε, να ξεχαστείτε, να απογοητευτείτε, να επιστρέψετε στη ρουτίνα της καθημερινότητας και να κρατήσετε το όνειρο μόνο ως παρηγοριά. Το παρόν είναι το μόνο δεδομένο. Οργανώστε τις ιδέες σας και εφαρμόστε τες.
- Αξιοποιήστε το χρόνο σας: δοκιμάστε να μάθετε στον εαυτό σας πώς να αγαπά το χρόνο του. Μη περιμένετε να περάσει απλά η ώρα σκεπτόμενοι τι θα μπορούσατε να είχατε κάνει, τι θα θέλατε ή πόσο ωραία θα νιώθατε αν το είχατε κάνει. Υιοθετήστε συνήθειες που θα σας προσφέρουν δημιουργικό τρόπο σκέψης και αποφύγετε να σπαταλάτε μεγάλα χρονικά διαστήματα σε δραστηριότητες που σας καθηλώνουν χωρίς να σας προσφέρουν ευχαρίστηση. Το να αλλάξουμε μια συνήθεια δεν είναι απλό είναι όμως εφικτό. Επιλέξτε, λοιπόν, να απολαμβάνετε το χρόνο σας και να μην τον αφήνετε απλά να κυλάει. Προσπαθήστε να βρείτε νόημα και σημασία σε αυτά που κάνετε και αν δεν σας ικανοποιούν δοκιμάστε να τα αλλάξετε ή ακόμα και να διαφοροποιήσετε τον τρόπο με τον οποίο τα κάνετε.
- Δώστε μια δεύτερη ευκαιρία στον εαυτό σας και στις ιδέες σας: προσπαθήστε να μην απορρίψετε κάτι μόνο και μόνο επειδή πιστεύετε ότι δεν θα το καταφέρετε, ότι θα σας κρίνουν αρνητικά, ότι δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος. Είναι σαν να έχετε προδικάσει το αποτέλεσμα, έχετε πείσει τον εαυτό σας ότι είναι κατώτερος από αυτό που πιστεύετε, έχετε αγνοήσει το ένστικτό σας και έχετε επιλέξει να αφήσετε το παρόν περιμένοντας τη μελλοντική κατάλληλη στιγμή.
- Αξιολογήστε τη νοοτροπία σας: σκεφτείτε ειλικρινά για ποιους λόγους δεν καταφέρνετε να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας; Μπορείτε να μιλήσετε για αυτά και να εξηγήσετε τις πτυχές τους; Επιδιώξτε να γίνετε συγκεκριμένοι, να βρείτε λόγο σε όσα επιθυμείτε, να μπορέσετε να δικαιολογήσετε τη σημαντικότητα στον εαυτό σας. Πρέπει να γνωρίζετε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να πραγματοποιηθούν τα όνειρα είναι να υπάρχουν. Αν δεν ονειρεύεστε κάτι ή αν συνεχώς το αναβάλλετε πιθανόν να μη πρόκειται για όνειρο δικό σας. Ίσως προσπαθείτε να ικανοποιήσετε επιθυμίες άλλων ατόμων ή ακόμα και να μην έχετε κάποιο όνειρο. Οι γενικοί άξονες (υγεία, ευτυχία, επιτυχία) που αναφέρθηκαν παραπάνω καλύπτουν τις ανάγκες όλων των ανθρώπων, όμως η ουσία του ονείρου είναι στη διαφορετικότητα του καθενός.
- Σκεφτείτε αν η πραγματοποίηση του ονείρου σας φοβίζει: αισθάνεστε ότι δεν θα μπορέσετε να διαχειριστείτε την επιτυχία ή την ευτυχία; Νομίζετε ότι θα δυσκολευτείτε να βρείτε νέο σκοπό; Δεν θα έχετε πλέον τη συμπόνια των άλλων; Όσο περίεργες και αν σας φαίνονται αυτές οι σκέψεις, αφού δηλώνουν το ασυνείδητο σαμποτάρισμα του ονείρου από τον ίδιο μας τον εαυτό, μη βιαστείτε να κρύψετε τα συναισθήματά σας και να τα καταδικάσετε ως μη αποδεκτά. Θυμηθείτε πόσο λυτρωτικό είναι να έρχεστε σε επαφή με τον εαυτό σας και κάντε τις επιλογές σας.
Οικογένεια
Η Caresma αλλάζει το τοπίο της φροντίδας ηλικιωμένων ανθρώπων, με σύμμαχο την εκπαίδευση & τεχνολογία.
Η νέα πλατφόρμα εκπαιδεύει φροντιστές και τους συνδέει με οικογένειες, με ταχύτητα και ασφάλεια.
Η Caresma επαναπροσδιορίζει τη φροντίδα των ηλικιωμένων, εκπαιδεύοντας επαγγελματίες φροντιστές, σε διεθνή πρότυπα, στη χώρα μας και (προσεχώς) διεθνώς. Αξιοποιώντας τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, με τον άνθρωπο στο επίκεντρο, εκπαιδεύει ουσιαστικά και ελέγχει αυστηρά φροντιστές για κάθε οικογένεια. Το όνομα δεν είναι τυχαίο: Caresma, από την αγγλική λέξη “care” (φροντίδα) και την ελληνική λέξη “χάρισμα” – η φροντίδα είναι χάρισμα, και η σωστή, επαγγελματική φροντίδα είναι ανεκτίμητη.
Η ιδανική φροντίδα κατ οίκον, με μερικά κλικ, μια «αγκαλιά» για εκείνους που την έχουν ανάγκη.
Όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται και οι γονείς μας γίνονται αυτοί που χρειάζονται στήριξη, η αγωνία είναι μία: Ποιός θα τους φροντίσει όπως τους αξίζει; Η Caresma δημιουργήθηκε για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Οι υπηρεσίες της πλατφόρμας αγγίζουν εκατοντάδες οικογένειες, σε πρώτη φάση στην περιοχή της Αττικής, σε μια αγορά όπου η ποιότητα και η εμπιστοσύνη ήταν η εξαίρεση, όχι ο κανόνας.
Από την υποστήριξη σε καθημερινές ανάγκες, όπως βοήθεια στο σπίτι, διατροφή, επίβλεψη φαρμακευτικής αγωγής και προσωπική υγιεινή ή παρέα, ως την επαγγελματική φροντίδα διαφόρων παθήσεων, κινητικών προβλημάτων, καθώς και την παροχή ψυχολογικής υποστήριξης και διαχείρισης κρίσεων,). Η Caresma δημιουργεί γέφυρες φροντίδας, προσφέροντας στους ανθρώπους τη δυνατότητα να ζουν με αξιοπρέπεια και σιγουριά.
Οι φροντιστές του δικτύου συμμετέχουν σε ψυχομετρική αξιολόγηση, υποβάλλονται σε πολλαπλές συνεντεύξεις και λαμβάνουν πλήρη εκπαίδευση. Έτσι, δημιουργείται ένα δίκτυο με το 1% των καλύτερων φροντιστών της αγοράς, που προσφέρουν φροντίδα με υπευθυνότητα και συνέπεια. Μέσω ετήσιας συνδρομής, η Caresma παρέχει φροντιστές από το δίκτυό της για όλη τη διάρκεια του έτους, ώστε οι οικογένειες να απολαμβάνουν συνεχή, επαγγελματική κάλυψη ανα πάσα στιγμή.
Μια ουσιαστική επαγγελματική διαδρομή, στον κόσμο της φροντίδας
Η Caresma δεν στηρίζει μόνο τους ηλικιωμένους αλλά και εκείνους που επιλέγουν να σταθούν δίπλα τους. Πίσω από κάθε φροντιστή υπάρχει μια ιστορία: άνθρωποι με ενσυναίσθηση, εμπειρίες και την ανάγκη να προσφέρουν ουσιαστικά μέσα από την επαγγελματική τους πορεία. Η Caresma δίνει στους ανθρώπους αυτούς τον χώρο να ανθίσουν, προσφέροντάς τους δίκαιες ευκαιρίες, εκπαίδευση και στήριξη, σε ένα περιβάλλον που καλλιεργεί την επαγγελματική εξέλιξη.
Ο ρόλος της τεχνητής νοημοσύνης
Η τεχνητή νοημοσύνη ενισχύει την ταχύτητα και την υψηλή ποιότητα φροντίδας. Οι οικογένειες περιγράφουν αναλυτικά τις ανάγκες τους και η Caresma, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, εντοπίζει τους ιδανικούς φροντιστές, προσφέροντας εξατομικευμένες λύσεις για κάθε ενδιαφερόμενο.
Φροντίδα δεν σημαίνει απλώς παροχή βοήθειας. Σημαίνει να δημιουργείς ένα αίσθημα ασφάλειας, να προσφέρεις ποιότητα ζωής με ταχύτητα και ευκολία. Μέσω της νέας πλατφόρμας η πρόσβαση σε ποιοτική περίθαλψη και ουσιαστική υποστήριξη για τα αγαπημένα μας πρόσωπα γίνεται πλέον ευκολότερη, καθιερώνοντας ένα νέο, υψηλών προδιαγραφών πρότυπο φροντίδας που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας.
Ο Χριστόδουλος Ασπρομάλλης, co-Founder & CEO δήλωσε σχετικά «Για εμάς είναι αυτονόητο πως κάθε άνθρωπος αξίζει να ζει με αξιοπρέπεια και ασφάλεια, ανεξαρτήτως ηλικίας. Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι καταφέρνουμε να επαναπροσδιορίσουμε την φροντίδα και να ενώσουμε τους ανθρώπους που χρειάζονται υποστήριξη με τους καταλληλότερους φροντιστές. Η τεχνολογία μάς επιτρέπει να προσφέρουμε προσωποποιημένες υπηρεσίες, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την αξιοπιστία, τη διαφάνεια και τη συνέπεια στην ποιότητα της φροντίδας. Στόχος μας είναι να διασφαλίσουμε ότι όλοι έχουν τη φροντίδα που χρειάζονται, τη στιγμή που τη χρειάζονται.»
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το caresma.com
Σχετικά με την Caresma:
Η Caresma είναι η νέα ψηφιακή πλατφόρμα που επαναπροσδιορίζει τη φροντίδα των ηλικιωμένων υιοθετώντας διεθνή πρότυπα, με εκπαιδευμένους και αυστηρά ελεγμένους φροντιστές. Αξιοποιώντας τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, πάντα με τον άνθρωπο στο επίκεντρο, βρίσκει τους ιδανικούς φροντιστές για κάθε οικογένεια.
Ψυχολογία
Τα προβλήματα του σώματος ως δείκτης των ψυχολογικών μας υπεκφυγών…
Το σώμα είναι κάτι το θαυμαστό. Αποτελεί το ζωώδες κομμάτι μας με το ζωώδη εγκέφαλό του και τα δικά του ζωώδη ένστικτα και αισθήματα . Όπως συμβαίνει με όλα τα’ άλλα ζώα, έτσι και το ανθρώπινο σώμα είναι ανίκανο για έλλειψη εντιμότητας. Αυτό το απλό γεγονός προκαλεί σ’ εμάς τις ανθρώπινες υπάρξεις ατέλειωτα προβλήματα. Στην πραγματικότητα, τα προβλήματα αυτά δεν πηγάζουν τόσο από το σώμα, που είναι ανίκανο να πει ψέματα, όσο από την προσωπικότητα, που έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη ικανότητα να το κάνει.
Η κατάσταση του σώματός μας μπορεί να μας επισημάνει κάποια πηγή συγκινησιακού ή νοητικού στρες την οποία αγνοούμε. Και επειδή θα επιθυμούσαμε, αν είναι δυνατόν, να την αγνοήσουμε ή να την αποφύγουμε, η καταπόνηση του σώματος εξυπηρετεί δύο σκοπούς : αφενός μας χτυπάει το καμπανάκι ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα που απαιτεί ν’ ασχοληθούμε μαζί του και, αφετέρου, κάνει τις συνέπειες των προσπαθειών μας να αρνηθούμε αυτό το γεγονός εξαιρετικά οδυνηρές, με αποτέλεσμα να πληρώνουμε πολύ ακριβά την αναβλητικότητά μας.
Μέσα ακριβώς από αυτά τα συμπτώματα που εμφανίζει, το σώμα μας μπορεί να μας υποδείξει όλα όσα προσπαθούμε να αρνηθούμε.
Το φυσικό μας σώμα , χωρίς να καταφεύγει σε οποιουδήποτε είδους αξιολογήσεις, αντιδρά με καθαρό ένστικτο προκαλώντας μας, στη συνέχεια, δυσκολίες. Κοκκινίζει, χλομιάζει, οι κόρες των ματιών διαστέλλονται, τα δόντια χτυπάνε, το σαγόνι σφίγγεται, τα χέρια ιδρώνουν. Το σώμα μας ταπεινώνει ή μας εξαντλεί με τρεμούλες ή λιποθυμίες. Χωρίς ίχνος δισταγμού , εκθέτει στους πάντες τις σεξουαλικές μας διεγέρσεις, τους φόβους μας, την αμηχανία ή το θυμό μας, ή οποιαδήποτε άλλη αντίδραση που το σκεπτόμενο, κριτικό κομμάτι μας προσπαθεί τόσο σκληρά να κρύψει.
Βέβαια, δεν έχουν όλες οι σωματικές αδιαθεσίες κάποια ψυχολογική αιτία. Όμως, αυτό ισχύει για τις περισσότερες. Και όταν συμβαίνει συχνά κάτι τέτοιο, τότε αυτό που επιθυμούμε είναι να «διορθωθεί» το σώμα. Να ανακουφιστεί δηλαδή ο πόνος με ιατρική βοήθεια –χάπια, εγχείρηση, βελονισμό ή άλλες προσεγγίσεις- επειδή δεν είμαστε πρόθυμοι ν’ αναγνωρίσουμε ότι η βαθύτερη, μη σωματική, πηγή του πόνου είναι εκείνη που ζητάει την προσοχή μας.
Η άγνοια ή η άρνηση μιας τέτοιας, μη σωματικής, πηγής μπορεί, τελικά, να διευκολύνει την ανάπτυξη ακόμα πιο σοβαρών σωματικών προβλημάτων.
Το σώμα μας τελικά είναι πιο συντονισμένο με τις επιλογές μας απ’ όσο εμείς συνειδητοποιούμε. Το σώμα επαναστατεί όταν παρασυρόμαστε πέρα από αυτό που είναι σωστό για εμάς. Και πληρώνει ένα τίμημα για το άγχος που προκαλούν οι επιλογές μας. Κάνοντας αυτό που του ζητάμε, ακόμα και όταν επαναστατεί, παραδόξως, είναι ο υπηρέτης της ψυχής μας.
Έτσι, διάφορες αρρώστιες, τραυματισμοί ή η σωματική εξάντληση μπορούν να μας υπηρετήσουν όταν στην προσπάθειά μας ν’ αγνοήσουμε τις εξουθενωτικές καταστάσεις που υπάρχουν στη ζωή μας, δεν αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας με την απαραίτητη εντιμότητα.
Γι’ αυτό ας πλησιάσουμε το σώμα μας απαλά, ευγενικά, καθησυχαστικά και ας αφουγκραστούμε τη σοφία του.
Αναστασία Μουστάκα
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια.
-
Επιχειρηματικότητα5 + 1 TIPS…. Ορθής Επικοινωνίας!
-
ΜόδαΠώς μας εμπνέουν τα Fashion Icons
-
ΨυχολογίαΚρίση πανικού… συμβαίνει συχνά;
-
Επίκαιρα ΠρόσωπαΠαγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας… Γιατί η Γυναίκα Είναι Γένος Θηλυκού
-
ΜόδαΦουτουρισμός Μόδα & Στυλ
-
ΓαστρονομίαΤρόποι κατανάλωσης Πρωτεΐνης στη Νηστεία
-
ΕπιχειρηματικότηταΔιεθνής Ημέρα της Γυναίκας: Ο Ρόλος των Γυναικών στην Επιχειρηματική Επιτυχία – Hatzi Filax Group
-
LifestyleΤμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ του ΑΠΘ: Μια Κραυγή Ενάντια στην Έμφυλη Βία (video)

