Επιχειρηματικότητα

Έρευνα: Γυναίκες ηγέτες, εμπόδια, παράγοντες που βοηθούν και τον μέλλον τους.

Η έρευνα αυτή διενεργήθηκε ώστε να συμβάλει στην περαιτέρω διερεύνηση του θέματος της ισότητας των φύλων μέσα στις ελληνικές εταιρείες. Συγκεκριμένα, αναλύσαμε τις αντιλήψεις γυναικών που κατέχουν διευθυντικές θέσεις στην Ελλάδα αναλύοντας τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν ως προς την κατάκτηση αυτών των θέσεων, τους παράγοντες που επιτρέπουν την επαγγελματική τους ανέλιξη και τις μελλοντικές αλλαγές που αναμένουν για τις γυναίκες- ηγέτες.

Η έρευνα διεγέρθηκε τον Ιούνιο στην Αθήνα στο πλαίσιο διπλωματικής εργασίας μεταπτυχιακής φοιτήτριας του Queen Mary University of London μέσω ποιοτικής ανάλυσης με τη διεξαγωγή 10 συνεντεύξεων με γυναίκες που κατέχουν διευθυντικές θέσεις ( CEO, CFO, Head of HR Department) είτε σε πολυεθνικές, διαφημιστικές , τηλεπικοινωνίες είτε στο retail. Τα ευρήματα έδειξαν ότι τα υφιστάμενα εμπόδια για τις γυναίκες ηγέτες της Ελλάδας δεν διαφέρουν σημαντικά από αυτά που υπάρχουν σε άλλα ελληνικά και διεθνή εμπειρικά στοιχεία. Το ανδροκρατούμενο εργασιακό περιβάλλον, οι έμμεσες και άμεσες διακρίσεις, τα στερεότυπα και η ισορροπία εργασίας/προσωπικής ζωής αποδείχθηκαν τα κύρια εμπόδια.

Πιο αναλυτικά, η ανδρική δικτύωση( male networking) αποδείχθηκε ένα μεγάλο εμπόδιο για πέντε ανώτερα στελέχη της Ελλάδας: «Μου πήρε πολύ περισσότερο χρόνο για να γίνω μέλος της ομάδας και να συμπεριληφθώ σε όλα τα επίσημα και ανεπίσημα networks της εταιρείας σε σύγκριση με τους άντρες συναδέλφους μου». Τέσσερις γυναίκες αισθάνονταν επίσης επαγγελματικά απομονωμένες. «Όλοι περίμεναν το πρώτο μου λάθος να με ξεφορτωθούν. Δεν μου έδωσαν το χρόνο να αποδείξω τις ικανότητές μου »(P4, Logistics).

Οι διακρίσεις, τόσο άμεσες όσο και έμμεσες, ήταν ένα σημαντικό εμπόδιο για οκτώ γυναίκες ηγέτες. «Όταν ο νέος βοηθός που θα προσλαμβάναμε στην εταιρεία κατάλαβε ότι επρόκειτο να είμαι η διευθύντρια του, η δυσαρέσκεια του ήταν κάτι παραπάνω από προφανής» (P6, Retail). Οι έμμεσες διακρίσεις ήταν αποτέλεσμα συνήθως μικροπολιτικών παιχνιδιών π.χ. μέσω ανεπαρκούς ενημέρωσης πριν από μια συνάντηση από τον άνδρα βοηθό τους ή από την μη προσθήκη τους στα εταιρικά emails. Ακόμα χειρότερα, αυτές οι συμπεριφορές έπαιρναν μερικές φορές μορφές εκφοβισμού: «Όταν ήμασταν μπροστά στο διοικητικό συμβούλιο, ο συν-διευθυντής πωλήσεών μου υποτιμούσε σκόπιμα όλες τις ιδέες μου μπροστά σε όλους. Δεν με άφηνε να ολοκληρώσω μια πρόταση χωρίς να με διακόψει. » (P8, retail).

Ο σεξισμός ήταν επίσης εμφανής στις συνεντεύξεις 5 ερωτηθέντων. Μια από αυτές είπε ότι «Όταν πρώτο έγινα Διευθύντρια Επικοινωνίας, ήμουν μόλις 32 ετών. Μετά από μερικούς μήνες κατάλαβα ότι όλοι πίσω από την πλάτη μου ρωτούσαν με ποιον από το διοικητικό συμβούλιο κοιμήθηκα προκειμένου να πάρω αυτή τη θέση!» (P1, Media). Υπήρχαν ακόμη περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης, καθώς δύο ερωτηθέντες ομολόγησαν: «Ένας από τους διευθυντές μου μου είπε κάποτε:« Αρνήθηκες να κοιμηθείς μαζί μου, δεν θα πάρεις ποτέ προαγωγή» (P7, Banking).

Η ηλικία ήταν ένα εμπόδιο για δύο γυναίκες. «Στην Ελλάδα δίνουν μεγάλη προσοχή στα χρόνια εμπειρίας που έχεις πάνω στη δουλειά . Δεν δίνουν εύκολα ευκαιρίες σε νεαρά άτομα. « Ήμουν μόλις 29 όταν έγινα αρχισυντάκτρια σε ένα από τα κορυφαία περιοδικά της χώρας μας με διεθνή παρουσία και όλοι με κοίταζαν με καχυποψία, υποθέτοντας ότι δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις της δουλειάς. Ωστόσο, δεν είναι το ίδιο για τους άντρες στα 30 τους »(P2, Print Media).

Τα στερεότυπα με βάση το φύλο αποδείχθηκαν καθημερινή φαινόμενο στον ελληνικό χώρο εργασίας για 7 ερωτηθέντες. Μια Διευθύνουσα Σύμβουλος (P10, Advertising) είπε ότι «ήμουν παρών σε μια συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου όταν δεν ήθελαν να προωθήσουν την« Έλενα »επειδή ήταν νεαρή μητέρα. Δυστυχώς, εξακολουθούν να θεωρούν ότι η φροντίδα των παιδιών είναι αποκλειστικά ευθύνη μιας γυναίκας ». Μερικά από τα πιο προφανή στερεότυπα σχόλια, επίσης, σχετίζονταν με την εξωτερική τους εμφάνιση, συνδέοντας πάντα μια ελκυστική εξωτερική εμφάνιση με χαμηλές δυνατότητες.

Δυστυχώς, για οκτώ ερωτηθέντες το μεγαλύτερο εμπόδιο για την επαγγελματική τους ανέλιξη φαίνεται να ήταν η ίδια τους η οικογένεια. Εκείνες που είχαν παιδιά ανέφεραν ότι «η ισορροπία εργασίας / προσωπικής ζωής είναι σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί». Όλες οι εργαζόμενες μητέρες, ωστόσο, τόνισαν ότι είχαν ένα πολύ υποστηρικτικό οικογενειακό και συζυγικό περιβάλλον, και ως εκ τούτου κατάφεραν να πετύχουν. Όσοι ήταν άτεκνοι απέδωσαν το γεγονός στον μεγάλο φόρτο εργασίας τους που δεν τους επέτρεψε να προχωρήσουν στη δημιουργία μας οικογένειας .

Ωστόσο, μία εκ των 10 συνεντευξιαζόμενων γυναικών είπε ότι «Οι γυναίκες είναι υπεύθυνες για τη θέση που έχουν τοποθετηθεί. Εγκλωβίζονται στα κοινωνικά στερεότυπα και εγκαταλείπουν την καριέρα τους για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Από την εμπειρία μου, μια γυναίκα προσπαθεί πάντα να προσαρμόζει τη δουλειά της στον οικογενειακό τρόπο ζωής της, ενώ ένας άντρας προσπαθεί να προσαρμόσει τη ζωή του στο περιεχόμενο της εργασίας».

Το πιο εντυπωσιακό αυτής της έρευνας ήταν ότι 4 στις 10 γυναίκες ενώ ήταν υποστηρικτικές απέναντι στις εργαζόμενες μητέρες και παρόλο που οι ίδιες ήταν μητέρες, ήταν αρκετά εχθρικές σχετικά με τη μητρική άδεια καθώς , όπως είπαν, «το να καλύπτεις τα κενά που σου αφήνει μια έγκυος γυναίκα δεν είναι εύκολη υπόθεση». Μία εκ των ερωτηθέντων εξομολογήθηκε -αρκετά μετανιωμένη πλέον – ότι αρνήθηκε να προσλάβει μια νεαρή παντρεμένη γυναίκα με το φόβο ότι η τελευταία θα μείνει έγκυος σύντομα!!!

Άλλα εμπόδια που αναφέρθηκαν ήταν η παντελής έλλειψη mentoring και coaching (8/10), τα ανεπαρκή συστήματα αξιολόγησης και προαγωγών (3/10), η έλλειψη ευέλικτων ωρών εργασίας (7/10) και οι υπερβολικά πολλές ώρες εργασίας που τους εμπόδισαν (6/10) να εξισορροπούν τις άλλες τους υποχρεώσεις.

Μόνο 2 από τους 10 ερωτηθέντες ανέφεραν ότι δεν αντιμετώπισαν κανένα εμπόδιο στην καριέρα τους και οι δύο εργάζονταν για πολυεθνικές.

Καταλυτικοί παράγοντες για την επαγγελματική τους ανέλιξη ήταν η ίδια τους η δυναμική προσωπικότητα, η αποφασιστικότητα τους, η σκληρή δουλειά και η αφοσίωση, ενώ όλες θεωρήσαν τους μέντορες εξαιρετικά ευεργετικούς, αλλά μόνο δύο από αυτές είχαν, ενώ όλες είχαν κάποιον σαν πρότυπο στην εργασία τους (role model) και τις περισσότερες φορές αποδείχθηκε ότι ήταν τα ίδια τους τα αφεντικά. Οι γυναίκες σε αυτό το ερευνητικό έργο τόνισαν ότι οι αναμενόμενες μελλοντικές δράσεις προκειμένου να αυξηθούν οι γυναίκες που κατέχουν ηγετικές θέσεις στην Ελλάδα περιλαμβάνουν την διασφάλιση της άδειας μητρότητας, την εισαγωγή της πατρικής άδειας, ευέλικτες ώρες εργασίας, αξιοκρατικά συστήματα προαγωγών και ,τέλος, περισσότερο on the job training μέσω διαρκών σεμιναρίων.

Στέλλα Πετράκη – MSc στην Διεθνή Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού

Επιχειρηματικότητα

Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ.

«ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ»: Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ

Παρακολουθώντας τη διεθνή πολιτική σκηνή, και μάλιστα σε εκείνο το επίπεδο όπου οι δυνατοί και ισχυροί της γης μοιράζουν συμφέροντα –ίσως και τον κόσμο ολόκληρο– έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ως παρατηρητές, να μελετήσουμε πώς διαχειρίζονται τις δυνάμεις και τις αδυναμίες τους ώστε να πετύχουν αυτό που θεωρούν εξαρχής δεδομένο: την αποτελεσματική διαπραγμάτευση και την επίτευξη των στόχων τους.

Για τους επαγγελματίες που ασχολούνται με τη διαμεσολάβηση και τη διαπραγμάτευση είναι πάντα άξιο μελέτης και ιδιαίτερης προσοχής το πώς τελικά επιτυγχάνονται συμφωνίες στο επίπεδο όπου οι πολιτικοί διαχειρίζονται τόσο τη δική τους ψυχολογία όσο και την ψυχολογία του αντιπάλου τους, αφ’ υψηλού και με απόλυτη σιγουριά, και με ποια χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους καταφέρνουν να ισορροπούν τους δύσκολους ρόλους τους, την ηγετική τους δύναμη, και να θεωρούνται πάντοτε κερδισμένοι ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.

Σε ένα προφανές επίπεδο, οι άνθρωποι αυτοί δείχνουν εξαρχής σκληροί και αμετακίνητοι στις διεκδικήσεις τους. Πολλές φορές ματαιώνουν εξαρχής την προσέγγιση, άλλοτε επιδιώκουν να δημιουργήσουν σύγχυση και προσβολές στους αντιπάλους τους, καμιά φορά φοβέρες και απειλές, καθώς και άλλες τεχνικές για να δείξουν τη δύναμη και την υπεροχή τους. Το πρώτο αυτό βήμα είναι η προσπάθεια να αποκτήσουν πλεονέκτημα εξαρχής δημιουργώντας αρρωστημένη ενόχληση στην άλλη πλευρά. Πολλές φορές ενισχύουν αυτή την υπερβολή με μεγάλες σιωπές, βαρεμάρα και αδιαφορία, δημιουργώντας την αίσθηση του ανεξερεύνητου αγνώστου ή επιδιώκοντας την εξάντληση της υπομονής του αντιπάλου για να σκιαγραφήσουν τις αντοχές του. Τεχνικές όμως που είναι γνωστές και στις δύο πλευρές και δεν αποτελούν παρά την πρόκληση της διαχείρισης της διαπραγμάτευσης μεταξύ πραγματικά δύσκολων αντιπάλων. Καμιά φορά η αναγνώριση ενός δύσκολου αντιπάλου που δεν δείχνει a priori την επιθυμία να βρεθεί κοινό έδαφος είναι και η πιο καθαρή μάχη.

Τα εγχειρίδια διαπραγμάτευσης είναι σαφή: η επιδίωξη είναι να βρεθεί η «ζώνη συναλλαγής» και να τοποθετηθούν πάνω της τα θεμελιώδη συμφέροντα των μερών που, ενώ φαίνονται αδιαπραγμάτευτα, είναι στην ουσία ο λόγος της επαφής και ο πυρήνας της μάχης. Για να θεωρηθεί κάποιος κατάλληλος να συμμετέχει σε αυτό το επίπεδο διαπραγματεύσεων, πρέπει να είναι ικανός να διαχειρίζεται τον εαυτό του πέρα από συναισθήματα και προσωπικές ευαισθησίες, με σιδηρά πειθαρχία. Αυτό μπορεί να είναι εγγενές χαρακτηριστικό, ωστόσο για πολλούς αποτελεί επίτευγμα συνειδητής κατανόησης και άσκησης.

Οι ειδικοί συμβουλεύουν ότι όλο το μυστικό βρίσκεται στη διαπίστωση ότι ο παραλογισμός και οι υπερβολές της άλλης πλευράς δεν αποτελούν παρά μία πανοπλία. Πρέπει να υπερβείς την εγωκεντρική σου άμυνα και την τάση να πάρεις τα πράγματα προσωπικά, ώστε να μπορέσεις να κοιτάξεις μέσα από την πανοπλία και να αξιολογήσεις την ποιότητα των αντοχών του αντιπάλου σου.

Μην αντιδράτε και μην απαντάτε σε παράλογη συμπεριφορά, ιδιαίτερα με παρατηρήσεις ή μονομερείς υποχωρήσεις. Το πρώτο θα χειροτερέψει τα πράγματα, το δεύτερο θα ενθαρρύνει την άλλη πλευρά να διατηρήσει την κακή συμπεριφορά. Μην χάνετε την ηρεμία σας εξαιτίας του εκνευρισμού που δημιουργείται. Αντίθετα, πάρτε τον χρόνο σας ή κάντε ένα διάλειμμα και προστατέψτε τον εαυτό σας από το να χάσετε την ψυχραιμία σας.

Κανείς δεν είναι προετοιμασμένος για ψυχραιμία παρά μόνο αυτός που έχει προπονηθεί αρκετά και για μεγάλο διάστημα. Ένας τρόπος διαχείρισης είναι η προετοιμασία με συνεργάτες και συμμάχους από πριν, ώστε να ετοιμάσετε πιθανά σενάρια και ρόλους. Ακόμη και προετοιμασμένες ατάκες και συλλογισμοί μπορούν να οδηγήσουν τη σκέψη σας σε μια «cool» και ουδέτερη διάθεση που θα σας κρατήσει στη στρατηγική σας. Προβάρετε κάθε πιθανή αντίδραση, ακόμη και την πιο υπερβολική, και δημιουργήστε εναλλακτικές. Κάντε το αρκετές φορές ώστε να γίνει δεύτερη φύση.

Απαραίτητη είναι επίσης η γνώση, από πριν, των δυνάμεων και των αδυναμιών του αντιπάλου, των συμμάχων και συνεργατών του, των εχθρών και των ανταγωνιστών του. Πολλές φορές η επικοινωνία μαζί τους δίνει νέα οπτική και αποκαλύπτει άλλες αιτίες ή διαδρομές που συνυπάρχουν με τις προφανείς.

Μην εμφανίζεστε μόνοι στη διαπραγμάτευση, όσο μεγάλη αυτοπεποίθηση κι αν έχετε. Ένα σύνολο συνεργατών και συμβούλων δημιουργεί την εικόνα οργανωμένου επιτελείου και επιβάλλει στον αντίπαλο προσοχή στη συμπεριφορά του. Ακόμη και το να συνοδεύεται και η άλλη πλευρά από συνεργάτες είναι θετικό. Μην φοβάστε τα πολλά άτομα ή τις πολλές γνώμες· σε αυτό το επίπεδο δημιουργείται momentum προς μια λύση – διαφορετικά η συνάντηση δεν θα γινόταν.

Χρησιμοποιήστε πρώτα τις προτάσεις σας που περιγράφουν με σαφήνεια τα συμφέροντά σας και φαίνονται ρεαλιστικές και μη προσβλητικές για την άλλη πλευρά. Προτιμότερο είναι να θέσετε εξαρχής και τα οφέλη της άλλης πλευράς, δείχνοντας ότι είστε προετοιμασμένοι και διατεθειμένοι να βρείτε κοινό τόπο και αμοιβαία ωφέλιμη λύση.

Τέλος, μετά από κάθε συνάντηση δημιουργήστε περίληψη με τα θέματα που αναδείχθηκαν και στείλτε τη σε όλα τα μέρη που εμπλέκονται και έχουν συμφέρον. Έτσι ενημερώνετε την άλλη πλευρά ότι έχετε επίγνωση του παιχνιδιού και της τεχνικής που χρησιμοποιεί, άρα ότι είστε ισάξιος αντίπαλος.

της Μαριάννας Τσούλια

Προγράμματα

Ο Δήμος Θεσσαλονίκης ενώνει τις δυνάμεις του για να εκπαιδεύσει μικρούς και μεγάλους στη διάσωση ζωών!

Ο Δήμος Θεσσαλονίκης ενώνει τις δυνάμεις του με το πρόγραμμα «Χ.Ο.Π.Α. Ήρωες 112» για να εκπαιδεύσει μικρούς και μεγάλους στη διάσωση ζωών!

Περισσότερα από 70.000 παιδιά σε όλη την Ελλάδα έχουν ήδη μάθει πώς να αναγνωρίζουν τα συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου και να σώζουν ζωές μέσα από το πρωτοποριακό εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Χ.Ο.Π.Α. Ήρωες 112» — και φέτος, χάρη στη συνεργασία με την Αντιδημαρχία Παιδείας του Δήμου Θεσσαλονίκης, το μήνυμα αυτό ταξιδεύει σε όλα τα σχολεία της πόλης!

Η Θεσσαλονίκη πρωτοστατεί στην πρόληψη

Με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της σχολικής κοινότητας, η Αντιδημαρχία Παιδείας Θεσσαλονίκης στηρίζει ενεργά το πρόγραμμα «Χ.Ο.Π.Α. Ήρωες 112», θεμελιώνοντας μια ουσιαστική συνεργασία με την Παγκόσμια Καμπάνια. Στο πλαίσιο της δράσης, όλα τα παιδιά των δημοτικών σχολείων και νηπιαγωγείων της πόλης θα εκπαιδευτούν ώστε να αναγνωρίζουν τα βασικά συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου – Χέρι, Ομιλία, Πρόσωπο – και να θυμούνται να καλούν άμεσα το 112!

Η Αντιδήμαρχος Παιδείας Θεσσαλονίκης Έφη Θεοδωράκη, τόνισε ότι η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί «μια επένδυση στη γνώση και την πρόληψη που ξεκινά από τις μικρές ηλικίες και έχει τη δύναμη να σώσει ζωές μέσα στις ίδιες μας τις οικογένειες».

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε το απόσπασμα της συνέντευξης:

Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα με παγκόσμια απήχηση

Το πρόγραμμα «Χ.Ο.Π.Α. Ήρωες 112» δημιουργήθηκε από το Τμήμα Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, με την υποστήριξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εγκεφαλικών Επεισοδίων (World Stroke Organization – WSO) και του Schools for Health in Europe Foundation (S.H.E.), σε συνεργασία με την Angels Initiative.

Η καμπάνια ξεκίνησε πιλοτικά στην Ελλάδα και πλέον εφαρμόζεται σε 37 χώρες παγκοσμίως, με στόχο να φτάσει το μήνυμα της πρόληψης σε ένα εκατομμύριο οικογένειες. Μέχρι σήμερα, πάνω από 900.000 παιδιά διεθνώς έχουν συμμετάσχει στο πρόγραμμα, αποκτώντας γνώσεις ζωής και μεταδίδοντάς τες στις κοινότητές τους.

Λίγα λόγα για τους ΧΟΠΑ Ήρωες:

Το πρόγραμμα «Χ.Ο.Π.Α. Ήρωες 112» δημιουργήθηκε από το Τμήμα Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με την υποστήριξη του Παγκόσμιου Οργανισμού για τα Εγκεφαλικά Επεισόδια (World Stroke Organization) και του Schools for Health in Europe Foundation (S.H.E.), σε συνεργασία με την Angels Initiative.

Αποδεικνύεται ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την εκπαίδευση των πολιτών σχετικά με τα συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου και τη σημασία της άμεσης δράσης. Μπορείτε να δείτε ολόκληρη τη μελέτη για να μάθετε περισσότερα σχετικά με το πώς το Παγκόσμιο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα ΧΟΠΑ Ήρωες κάνει τη διαφορά και σώζει ζωές εδώ.

Γνωρίσετε τους ΧΟΠΑ Ήρωες και βοηθήστε μας να μεταδώσουμε την γνώση για την πρόληψη του εγκεφαλικού επεισοδίου σε όλες τις οικογένειες της Ελλάδας!

Επιχειρηματικότητα

5 + 1 TIPS…. ΟΡΘΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ!

BUSINESS COMMUNICATION

5 + 1 TIPS…. ΟΡΘΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ!

Είναι γνωστό πως η Επικοινωνία αποτελεί μέσο επαφής και διάδοσης μηνυμάτων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπικό, οικογενειακό, κοινωνικό και φυσικά επαγγελματικό επίπεδο. Στον τομέα του «Επιχειρείν», ο ρόλος της Επικοινωνίας είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τη διαμόρφωση της εικόνας μιας επιχείρησης και την προβολή των προϊόντων και υπηρεσιών της στον αποδέκτη, που δεν είναι άλλος από τον πελάτη- καταναλωτή.

Ο ρόλος του στελέχους Επικοινωνίας έγκειται ακριβώς στην ικανότητα του να διοχετεύει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στην αγορά τα μηνύματα εκείνα που θα προκαλέσουν το ενδιαφέρον του ευρύ κοινού -καταναλωτών για την επιχείρηση που εκπροσωπεί.

Αυτή η μορφή επικοινωνίας διαφοροποιείται ανάλογα με το αντικείμενο της επιχείρησης, (εμπορική, τουριστική κ.α.),αποτελεί αντικείμενο σπουδών, ενώ απαιτεί ειδικές γνώσεις και τεχνικές.

Υπάρχουν αρκετοί κανόνες επικοινωνίας που χαρακτηρίζουν έναν επιτυχημένο επικοινωνιολόγο, ωστόσο θα αναφερθούμε στους σημαντικότερους από αυτούς.

Η γνώση του αντικειμένου που προωθούμε αποτελεί τη βάση για τη σωστή μετάδοση του μηνύματος. Γνωρίζουμε με λεπτομέρειες το προϊόν-υπηρεσία και με τη σωστή τοποθέτηση και χρήση φωνής μεταφέρουμε στο συνομιλητή μας τους λόγους που θα τον κάνουν να το επιλέξει.

Ο τρόπος που θα ξεκινήσουμε μια συζήτηση σε προσωπική επαφή με τον υποψήφιο καταναλωτή παίζει σημαντικό ρόλο για την έκβαση του ποθητού αποτελέσματος, που είναι η αποδοχή του μηνύματος. Κάνουμε πάντοτε ερωτήσεις που προωθούν τη συζήτηση.

Το ότι είμαστε γνώστες του αντικειμένου της επικοινωνίας δε σημαίνει ότι μιλάμε ακατάπαυστα ή ότι διακόπτουμε το συνομιλητή μας σε τυχόν ερωτήσεις του. Πάνω από όλα, οφείλουμε να ακούμε και να αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες του.

Οι ασκήσεις άρθρωσης βοηθούν σημαντικά στο να γίνουμε κατανοητοί από το συνομιλητή μας. Καθαρή προφορά, λέξεις κλειδιά, χροιά οικειότητας και στάση σώματος αποτελούν μερικά μονάχα από τα σημεία που οφείλουμε να εστιάσουμε κατά τη προετοιμασία μιας εταιρικής παρουσίασης σε μεμονωμένο υποψήφιο καταναλωτή ή ομάδα.

Φυσικά, τόσο στην απευθείας όσο και στη γραπτή επικοινωνία δεν παραλείπουμε ποτέ να παραθέτουμε διάφορες εναλλακτικές προτάσεις που θα καταστήσουν το προϊόν που προωθούμε αναγκαίο και ανταγωνιστικό.

Σε περίπτωση που οι βασικοί κανόνες αποτελούν αρχή σε κάθε μας επαγγελματική επικοινωνία και επιθυμούμε να γνωρίζουμε ποιο είναι το μυστικό που θα μας οδηγήσει στο τελικό αποτέλεσμα, που είναι ακριβώς η επιλογή της υπηρεσίας ή του προϊόντος της επιχείρησης μας, να θυμόμαστε το εξής: Η επικοινωνία σε επαγγελματικό επίπεδο δε διαφέρει και πολύ από την καθημερινή επικοινωνία που έχουμε με ένα οικείο πρόσωπο που το εκτιμάμε και το σεβόμαστε. Είμαστε ευγενικοί, χαλαροί, το ακούμε, η επαφή μας στηρίζεται στην αλληλοκατανόηση αλλά πάνω από όλα είμαστε…Εμείς!

Από την Έλενα Τζήκα – Σύμβουλο Επικοινωνίας